İçeriğe atla

Güneydoğu Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Güneydoğu Asya'nın on bir ülkesinde ("Taraf Devletler" olarak da anılır), Endonezya, Vietnam, Tayland, Filipinler, Malezya, Myanmar, Kamboçya, Laos ve Singapur'da 37 Dünya Mirası alanı belirledi. Sadece Brunei ve Doğu Timor, Dünya Mirası alanlarına sahip değildir. Papua Yeni Gine, Palau, Tayvan ve Hainan da bazen Güneydoğu Asya'ya bağlı olarak anılır.[1][2]

Endonezya ve Vietnam'da sekiz, Filipinler'de altı, Tayland'da beş, Malezya'da dört, Kamboçya ve Laos'ta ikişer, Myanmar ve Singapur'da birer Dünya Mirası alanı bulunmaktadır.[3] Bölgeden ilk site, Dünya Miras Komitesi'nin 1991 yılındaki oturumunda listelendi.[4] Bölgede listelenen son site, Singapur Botanik Bahçeleri, Bonn, Almanya'da 2015 yılında gerçekleştirilen 39. oturumda listelenmiştir. UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x);[5] bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Güneydoğu Asya'da 23 kültürel, 13 doğal ve bir karma site bulunmaktadır.[3]

Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bölgede tek site, Sumatra'daki Tropik Yağmur Ormanları tehlike altında olarak listelenmiş; Angkor veFilipin Sıradağlarındaki Pirinç Terasları tehlike altında olarak listelenmiş olmalarına rağmen sırasıyla 2004 ve 2012 yıllarında listeden çıkarılmıştır.

Tablo

Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.

Site – Dünya Miras Komitesi'nin resmi adından almıştır[3]
Konum – alfabetik olarak ülkeye göre sıralanmıştır.
Kriter – Dünya Miras Komitesi'nin belirlediği ölçütler[5]
Alan – tampon bölgeler hariç, hektar ve acre olarak. Sıfır değeri, UNESCO tarafından hiçbir veri yayınlanmamış demektir
Yıl – Dünya Mirasları Listesine eklenme tarihi
Tanım – Mevcutsa, site ile ilgili diğer bilgiler

Listelenen alanlar

  † Tehlike altında
Site Fotoğraf Konum ÖlçütAlan
ha (acre)
Yıl Açıklama Kaynaklar
AngkorRuins of a large structure with five large towers at the top.Siem Reap Province, Kamboçya
13°26′K 103°50′D / 13.433°K 103.833°D / 13.433; 103.833 (Angkor)
Cultural:
(i), (ii), (iii), (iv)
40.000 (99.000) 1992 [6][7]
[8]
Lenggong Vadisi'nin Arkeolojik MirasıLenggong Valley.Perak, Malezya
5°4′K 100°58′D / 5.067°K 100.967°D / 5.067; 100.967 (Lenggong Valley)
Cultural:
(iii), (iv)
399 (990) 2012 [9]
Ban Chiang Antik KentiVase with red and white design.Udon Thani Province, Tayland
17°32′55″K 103°47′23″D / 17.54861°K 103.78972°D / 17.54861; 103.78972 (Ban Chiang Archaeological Site)
Cultural:
(iii)
64 (160) 1992 [10]
Filipinler'deki Barok Kiliseler Manila; Santa Maria, Ilocos Sur; Paoay, Ilocos Norte ve Miag-ao, Iloilo; Filipinler
14°35′24″K 120°58′12″D / 14.59000°K 120.97000°D / 14.59000; 120.97000 (Baroque Churches of the Philippines)
Cultural:
(ii), (iv)
1993 [11]
Borobudur TapınağıA terraced pyramid like structure with a stupa on top.Magelang Regency, Central Java Endonezya
7°36′28″G 110°12′13″D / 7.60778°G 110.20361°D / -7.60778; 110.20361 (Borobudur Temple Compounds)
Cultural:
(i), (ii), (vi)
1991 [12]
Thăng Long İmparatorluk Kalesi - HanoiStone tower on top of a stone wall. The wall has circular wheel-shaped windows and a red flag with yellow star is raised on top of the tower.Hanoi, Vietnam
21°2′22″K 105°50′14″D / 21.03944°K 105.83722°D / 21.03944; 105.83722 (Central Sector of the Imperial Citadel of Thang Long - Hanoi)
Cultural:
(ii), (iii), (vi)
18 (44); buffer zone 108 (270) 2010 [13]
Ho Hanedanı'nın KalesiA gate built of massive grey stones.Tây Giai, Vĩnh Lộc District, Thanh Hóa Province, Vietnam
20°4′41″K 105°36′17″D / 20.07806°K 105.60472°D / 20.07806; 105.60472 (Citadel of the Ho Dynasty)
Cultural:
(ii), (iv)
156 (390); buffer zone 5.079 (12.550) 2011 [14]
Hué Anıtları Staircase leading to a building of dark stone. A simple decorated gate is at the top of the staircase.Thừa Thiên–Huế Province, Vietnam
16°28′10″K 107°34′40″D / 16.46944°K 107.57778°D / 16.46944; 107.57778 (Complex of Hué Monuments)
Cultural:
(iii), (iv)
1993 [15]
Bali Kültürel Peyzajı:Tri Hita Karana Felsefesinin bir tezahürü olarak Subak SistemiRice terrace at entrance to Gunung Kawi temple demonstrate the traditional Subak irrigation system, Tampaksiring, Bali. Bali Endonezya
8°20′0″G 115°0′0″D / 8.33333°G 115.00000°D / -8.33333; 115.00000 (Cultural Landscape of Bali Province)
Cultural:
(ii), (iii), (v), (vi)
19,520 (48,23) 2012 [16]
Dong Phayayen-Khao Yai Orman KompleksiMedium sized waterfall in a tropical forest.Saraburi, Nakhon Ratchasima, Nakhon Nayok, Prachinburi, Sa Kaeo ve Buriram Provinces Tayland
14°20′K 102°3′D / 14.333°K 102.050°D / 14.333; 102.050 (Dong Phayayen-Khao Yai Forest Complex)
Natural:
(x)
615.500 (1.521.000) 2005 [17]
Gugung Mulu Milli Parkı Sunset or sunrise over a mountain landscape with fog in the valleys.northern Sarawak, Borneo, Malezya
4°8′K 114°55′D / 4.133°K 114.917°D / 4.133; 114.917 (Gunung Mulu National Park)
Natural:
(vii), (viii), (ix), (x)
52.864 (130.630) 2000 [18]
Ha Long KoyuForested rocks in the sea.Quảng Ninh Province, Vietnam
20°54′K 107°6′D / 20.900°K 107.100°D / 20.900; 107.100 (Ha Long Bay)
Natural:
(vii), (viii)
150.000 (370.000) 1994[nb 1][19]
Tarihi Ayutthaya Şehri Ruins of stupas of various sizes.Ayutthaya province, Tayland
14°20′52″K 100°33′38″D / 14.34778°K 100.56056°D / 14.34778; 100.56056 (Historic City of Ayutthaya)
Cultural:
(iii)
289 (710) 1991 [20]
Tarihi Sukotay Kenti ve İlgili Tarihi Kentler Sukhothai ve Kamphaeng Phet Provinces, Tayland
17°0′26″K 99°47′23″D / 17.00722°K 99.78972°D / 17.00722; 99.78972 (Historic Town of Sukhothai and Associated Historic Towns)
Cultural:
(i), (iii)
11.852 (29.290) 1991 [21]
Tarihi Vigan Şehri Street of three-storied ramshackle colonial style buildings.Ilocos Sur, Filipinler
17°34′30″K 120°23′15″D / 17.57500°K 120.38750°D / 17.57500; 120.38750 (Historic Town of Vigan)
Cultural:
(ii), (iv)
1999 [22]
Hoi An Antik KentiStreet lined by rows of two-storied stone houses opening onto the street.Hội An, Quảng Nam Province, Vietnam
15°53′0″K 108°20′0″D / 15.88333°K 108.33333°D / 15.88333; 108.33333 (Hoi An Ancient Town)
Cultural:
(ii), (v)
30 (74); buffer zone 280 (690) 1999 [23]
Kinebalu Milli Parkı Mountain with a rocky top and forested slopes. There is a narro high waterfall on one side of the mountain slope.Sabah, Borneo, Malezya
6°15′K 116°30′D / 6.250°K 116.500°D / 6.250; 116.500 (Kinabalu Park)
Natural:
(ix), (x)
75.370 (186.200) 2000 [24]
Komodo Milli Parkı Komodo dragon at Komodo National Park, Indonesia.East Nusa Tenggara Endonezya
8°33′G 119°29′D / 8.550°G 119.483°D / -8.550; 119.483 (Komodo National Park)
Natural:
(vii), (x)
219.322 (541.960) 1991 [25]
Lorentz Milli Parkı A rocky mountain ridge.Papua Endonezya
4°45′G 137°50′D / 4.750°G 137.833°D / -4.750; 137.833 (Lorentz National Park)
Natural:
(vii), (ix), (x)
2.350.000 (5.800.000) 1999 [26]
Malakka ve George Town; Malakka Boğazı'ndaki Tarihi Şehirler Town scene with three-storied red houses and a red church. There is a three-storied clock tower standing on a square.Malacca ve Penang, Malay Peninsula, Malezya
5°25′17″K 100°20′45″D / 5.42139°K 100.34583°D / 5.42139; 100.34583 (Melaka and George Town, Historic Cities of the Straits of Malacca)
Cultural:
(ii), (iii), (iv)
148 (370); buffer zone 284 (700) 2008 [27]
Hamiguitan Dağları Doğal Hayatı Koruma AlanıMount Hamiguitan.Davao Oriental, Filipinler
6°43′2″K 126°10′24″D / 6.71722°K 126.17333°D / 6.71722; 126.17333 (Mount Hamiguitan Range Wildlife Sanctuary)
Natural:
(x)
2014 [28]
Mỹ Sơn TapınaklarıRuins of buildings of red stone with niches and sculptures. The roof of one of the structures is partially covered in grass.Duy Phú, Duy Xuyên District, Quảng Nam Province, Vietnam
15°31′0″K 108°34′0″D / 15.51667°K 108.56667°D / 15.51667; 108.56667 (My Son Sanctuary)
Cultural:
(ii), (iii)
142 (350); buffer zone 920 (2.300) 1999 [29]
Phong Nha-Ke Bang Ulusal ParkıLandscape with river and densely forested hills.Bố Trạch ve Minh Hóa districts, Quảng Bình Province, Vietnam
17°32′14″K 106°9′5″D / 17.53722°K 106.15139°D / 17.53722; 106.15139 (Phong Nha-Ke Bang National Park)
Natural:
(viii)
123.326 (304.750) 2003 [30]
Prambanan TapınağıThe main shrine of Prambanan temple compound dedicated to Shiva, surrounded by numbers of smaller shrines.Central Java ve Special Region of Yogyakarta, Endonezya
7°45′8″G 110°29′30″D / 7.75222°G 110.49167°D / -7.75222; 110.49167 (Prambanan Temple Compounds)
Cultural:
(i), (iv)
1991 [31]
Puerto-Princesa Yeraltı Nehri Milli Parkı A river flowing into a cave.Palawan, Filipinler
10°10′0″K 118°55′0″D / 10.16667°K 118.91667°D / 10.16667; 118.91667 (Puerto-Princesa Subterranean River National Park)
Natural:
(vii), (x)
5.753 (14.220) 1999 [32]
Pyu Antik KentleriBawbawgyi Pagoda at Sri Ksetra, prototype of Pagan-era pagodas.Mandalay, Magway, Bago, Myanmar
22°28′12″K 95°49′7″D / 22.47000°K 95.81861°D / 22.47000; 95.81861 (Pyu Ancient Cities)
Cultural:
(ii), (iii), (iv)
2014 [33]
Filipin Sıradağlarındaki Pirinç TeraslarıBatad Rice Terraces.Ifugao, Cordillera Region, Filipinler
16°56′2″K 121°8′12″D / 16.93389°K 121.13667°D / 16.93389; 121.13667 (Rice Terraces of the Philippine Cordilleras)
Cultural:
(iii), (iv), (v)
1995 [34][35]
Sangiran İlkel İnsan BölgesiUpper part of a petrified skull including some teeth.Central Java Endonezya
7°24′0″G 110°49′0″D / 7.40000°G 110.81667°D / -7.40000; 110.81667 (Sangiran Early Man Site)
Cultural:
(iii), (vi)
5.600 (14.000) 1996 [36]
Singapur Botanik BahçeleriMusic was played at this gazebo, known as the Bandstand, in the Singapore Botanic Gardens in the 1930sSingapur Singapur
1°18′55″K 103°48′58″D / 1.31528°K 103.81611°D / 1.31528; 103.81611 (Singapore Botanic Gardens)
Cultural:
(ii), (iv)
49 (120) 2015 [37]
Preah Vihear TapınağıRuins of a stone building erected on a stone platform. The roof above the main entrance is decorated.Preah Vihear Province, Kamboçya
14°23′18″K 104°41′2″D / 14.38833°K 104.68389°D / 14.38833; 104.68389 (Temple of Preah Vihear)
Cultural:
(i)
155 (380); buffer zone 2.643 (6.530) 2008 [38]
Thungyai-Huai Kha Khaeng Doğal Hayatı Koruma Alanları|Thungyai Naresuan Doğal Hayatı Koruma Alanı ve Huai Kha Khaeng Doğal Hayatı Koruma AlanıA river flowing through a forested mountain landscape.Kanchanaburi, Tak ve Uthai Thani Provinces Tayland
15°20′K 98°55′D / 15.333°K 98.917°D / 15.333; 98.917 (Thungyai-Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuaries)
Natural:
(vii), (ix), (x)
622.200 (1.537.000) 1991 [39]
Luang Prabang Şehri Stone building with golden decorated entrance, stacked and very steep roofs.Luang Prabang Province, Laos
19°53′20″K 102°8′0″D / 19.88889°K 102.13333°D / 19.88889; 102.13333 (Town of Luang Prabang)
Cultural:
(ii), (iv), (v)
1995 [40]
Tràng An Peyzaj KompleksiTam Cốc in Hoa Lư Ancient CapitalNinh Binh Province, Vietnam
20°15′24″K 105°53′47″D / 20.25667°K 105.89639°D / 20.25667; 105.89639 (Trang An - Ninh Binh)
Mixed:
(v), (vii), (viii)
2014 [41]
Sumatra'daki Tropik Yağmur OrmanlarıOrmanlarda vahşi yaşam.Sumatra, Endonezya
2°30′G 101°30′D / 2.500°G 101.500°D / -2.500; 101.500 (Tropical Rainforest Heritage of Sumatra)
Natural:
(vii), (ix), (x)
2.595.124 (6.412.690) 2004 [42][43]
Tubbataha ResifiShark and corrals.Cagayancillo, Palawan, Filipinler
8°57′12″K 119°52′3″D / 8.95333°K 119.86750°D / 8.95333; 119.86750 (Tubbataha Reefs Natural Park)
Natural:
(vii), (ix), (x)
130.028 (321.310) 1993[nb 2][44][45]
Ujung Kulon Milli Parkı Rocky ground within a tropical forest.Banten ve Lampung, Endonezya
6°45′G 105°20′D / 6.750°G 105.333°D / -6.750; 105.333 (Ujung Kulon National Park)
Natural:
(vii), (x)
78.525 (194.040) 1991 [46]
Vat Phou ve Champasak Kültürel Bölgesi'ndeki Alakalı Antik YerleşimlerRuins of stone buildings in a very green lush mountain landscape.Champasak Province, Laos
14°50′54″K 105°49′20″D / 14.84833°K 105.82222°D / 14.84833; 105.82222 (Vat Phou and Associated Ancient Settlements within the Champasak Cultural Landscape)
Cultural:
(iii), (iv), (vi)
39.000 (96.000) 2001 [47]

Notlar

  1. ^ Extended inscription in 2000 to include natural criterion (i) (in present nomenclature criterion (vii)).
  2. ^ Extended in 2009 and name change from Tubbataha Reef Marine Park to the present name.

Kaynakça

Genel
Notlar
  1. ^ "Number of World Heritage Properties by region". UNESCO. 30 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2011. 
  2. ^ "Composition of macro geographical (continental) regions, geographical sub-regions, and selected economic and other groupings". Geographical region and composition of each region. United Nations Statistics Division. 2010. 7 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2011. 
  3. ^ a b c "World Heritage List". UNESCO. 23 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2012. 
  4. ^ "Number of World Heritage properties inscribed each Year". UNESCO. 26 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Eylül 2011. 
  5. ^ a b "The Criteria for Selection". UNESCO. 30 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2011. 
  6. ^ "Angkor". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  7. ^ 16th session 1992, ss. 37–38, annex VI
  8. ^ 28th session 2004, ss. 66–67
  9. ^ "Archaeological Heritage of the Lenggong Valley". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2012. 
  10. ^ "Ban Chiang Archaeological Site". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  11. ^ "Baroque Churches of the Philippines". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  12. ^ "Borobudur Temple Compounds". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  13. ^ "Central Sector of the Imperial Citadel of Thang Long - Hanoi". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  14. ^ "Citadel of the Ho Dynasty". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  15. ^ "Complex of Hué Monuments". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  16. ^ "Cultural Landscape of Bali Province". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2012. 
  17. ^ "Dong Phayayen-Khao Yai Forest Complex". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  18. ^ "Gunung Mulu National Park". UNESCO. 16 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  19. ^ "Ha Long Bay". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  20. ^ "Historic City of Ayutthaya". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  21. ^ "Historic Town of Sukhothai and Associated Historic Towns". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  22. ^ "Historic Town of Vigan". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  23. ^ "Hoi An Ancient Town". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  24. ^ "Kinabalu Park". UNESCO. 20 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  25. ^ "Komodo National Park". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  26. ^ "Lorentz National Park". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  27. ^ "Melaka and George Town, Historic Cities of the Straits of Malacca". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  28. ^ "Mount Hamiguitan Range Wildlife Sanctuary". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2014. 
  29. ^ "My Son Sanctuary". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  30. ^ "Phong Nha-Ke Bang National Park". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  31. ^ "Prambanan Temple Compounds". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  32. ^ "Puerto-Princesa Subterranean River National Park". UNESCO. 30 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  33. ^ "Pyu Ancient Cities". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Haziran 2014. 
  34. ^ "Rice Terraces of the Philippine Cordilleras". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  35. ^ 15th session 2001, ss. 139–141
  36. ^ "Sangiran Early Man Site". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  37. ^ "Singapore Botanic Gardens". UNESCO. 1 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2015. 
  38. ^ "Temple of Preah Vihear". UNESCO. 23 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  39. ^ "Thungyai-Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuaries". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  40. ^ "Town of Luang Prabang". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  41. ^ "Trang An Landscape Complex". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2014. 
  42. ^ "Tropical Rainforest Heritage of Sumatra". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2011. 
  43. ^ "Danger listing for Indonesia's Tropical Rainforest Heritage of Sumatra". UNESCO. 28 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2011. 
  44. ^ "Tubbataha Reefs Natural Park". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  45. ^ "Decision - 33COM 8B.3 - Natural properties - Extension of properties already inscribed on the World Heritage List - Tubbataha Reef Marine Park (Philippines)". UNESCO. 2 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  46. ^ "Ujung Kulon National Park". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 
  47. ^ "Vat Phou and Associated Ancient Settlements within the Champasak Cultural Landscape". UNESCO. 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2010. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Türkiye'deki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Türkiye'de yirmi bir tane UNESCO Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1985'te İstanbul'un Tarihî Alanları, Göreme Millî Parkı ve Kapadokya ile Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası, son olarak da 2023'te Gordion ile Anadolu'nun Ortaçağ Dönemi Ahşap Hipostil Camileri listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan on dokuzu kültürel, ikisi karma alandır. Türkiye'nin Dünya Mirası Geçici Listesi'nde ise yetmiş dokuz tane varlığı bulunmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Afrika'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Afrika'da 145 Dünya Mirası belirlemiştir. Bu sit alanları 35 ülkede yer almaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Güney Kore'deki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

1972 yılında imzalanan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi ile Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerler olan Dünya Mirasları kavramını tanımladı. Doğal özellikler, jeolojik ve fizyografik oluşumlar ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanır. Güney Kore'nin, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına İlişkin Sözleşmeyi 14 Eylül 1988'de onaylamasıyla ülkedeki alanlar listeye dahil edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Tehlike Altındaki Dünya Mirasları Listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Tehlike Altındaki Dünya Mirasları Listesi, Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) tarafından 1972 yılında yayımlanan Dünya Mirası Sözleşmesi'nin 11.4 maddesine uygun olarak Dünya Miras Komitesi tarafından Dünya Mirası Alanları'nı belirlemek ve yönetmek amacıyla derlenmiştir. Listelenen alanlar, korunması için büyük operasyonların gerekli olduğu ve "yardım talep edilen" Dünya Mirası Alanları'ndan oluşmaktadır. Listenin amacı uluslararası farkındalığı artırmak ve tehditlere karşı önlemler almaktır. Alana yönelik tehditler arasında yakın zamanlı, gerçekleşmesi kesinleşmiş tehditler veya alanda olumsuz etkilere neden olabilecek potansiyel tehlikeler sayılabilir.

<span class="mw-page-title-main">Tarihî Sukotay Kenti ve İlgili Tarihî Kentler</span>

Tarihi Sukotay Kenti ve İlgili Tarihi Kentler, Sukotay tarihi parkı, Kamphaeng Phet tarihi parkı ve Si Satchanalai tarihi parkını içeren bir UNESCO Dünya Mirası sitesidir. Bu tarihi parklar, 13. ve 14. yüzyıllar boyunca gelişen ve Tayland krallıklarının ilki olan Sukotay Krallığı'nın üç ana kentinin kalıntılarını muhafaza etmektedir.

UNESCO, Orta Asya ve Kuzey Asya'nın altı ülkesinde 19 Dünya Mirası Alanı belirledi: Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan ve Rusya'nın Asya kısmı. Rusya'nın Avrupa kısmı Doğu Avrupa'ya dahil edilmiştir.

UNESCO, Batı Asya'nın 18 ülkesinde 82 Dünya Mirası bölgesi belirledi: Ermenistan, Azerbaycan, Bahreyn, Kıbrıs, Gürcistan, İran, Irak, İsrail, Ürdün, Lübnan, Umman, Filistin, Suudi Arabistan, Suriye, Türkiye, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Yemen. Mısır kısmen Batı Asya'da iken Mısır'daki Dünya Mirası alanları Afrika altında listelenmiştir. Kudüs'te bir site bulunmaktadır. Kuveyt, Dünya Mirası alanı olmayan tek ülkedir. Arap Oriks Barınağı 1994 yılında Dünya Mirası olarak listelenmişse de 2007 yılında listeden çıkarılmıştır. Koruma alanının %90'lık kısmı Umman tarafından kaldırıldı için, UNESCO alanı listeden çıkardı.

UNESCO, Doğu Asya'nın 5 ülkesinde 73 Dünya Mirası Alanı belirledi: Çin, Moğolistan, Kuzey Kore, Güney Kore ve Japonya.

UNESCO Afganistan, Pakistan, Hindistan, Nepal, Sri Lanka ve Bangladeş olmak üzere altı ülkede 58 Dünya Mirası bölgesi belirlemiştir. Bölgede bulunan Bhutan ve Maldivler'de Dünya Mirası alanı yoktur.

Bu liste, Karayipler'deki UNESCO Dünya Mirası listesidir. Hollanda Antilleri'ndeki Curaçao aracılığıyla Hollanda, Avrupa'yla olan kültürel ve siyasi birlikteliğine rağmen Kuzey Amerika'nın bir parçası olarak buraya dahil edilmiştir.

Aşağıdaki liste UNESCO tarafından Güney Amerika'da ilan edilmiş Dünya Mirası listesidir.

Aşağıdaki liste UNESCO tarafından Orta Amerika'da ilan edilmiş Dünya Mirası listesidir.

Aşağıdaki liste, Kuzey Amerika'daki UNESCO Dünya Mirası Alanlarının bir listesidir. Grönland, Avrupa'yla olan kültürel ve siyasi birlikteliğine rağmen Kuzey Amerika'nın bir parçası olarak buraya dahil edilmiştir. Meksika sahip olduğu 35 site ile dünyada en çok miras alanı içeren yedinci ülke konumundadır.

<span class="mw-page-title-main">Cornwall ve Batı Devon Madencilik Peyzajı</span> İngilterede bir Dünya Mirası alanı

Cornwall ve Batı Devon Madencilik Peyzajı, İngiltere'nın güneybatısındaki Cornwall ve West Devon'da yer alan maden sahalarını içeren bir Dünya Mirası alanıdır. Alan, Temmuz 2006'da Vilnius'taki UNESCO Dünya Miras Komitesi'nin 30. Oturumunda Dünya Mirası listesine eklendi. 2011'de South Crofty'de madenciliği yeniden başlatmak ve Hayle Harbor'da bir süpermarket inşa etmek için planlar yapıldı ve Dünya Miras Komitesi, 2014 yılında, Dünya Mirası alanını Tehlike altındaki Dünya Mirasları listesi'ne dahil etme kararı aldı ancak bu karar reddedildi.

UNESCO , Güney Avrupa'daki 17 ülkede , Arnavutluk, Andorra, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Hırvatistan, Kıbrıs , Yunanistan, İtalya, Makedonya, Malta, Karadağ, Portekiz, San Marino, Sırbistan, Slovenya, İspanya, Türkiye ve Vatikan'ın yanı sıra Cebelitarık'taki Britanya Denizaşırı Toprakları'nda bir bölgede yer alan 168 bölgeyi, Dünya Mirası olarak belirlemiştir.

Aşağıdaki liste Doğu Avrupa'daki Dünya Mirası listesidir.

<span class="mw-page-title-main">Avusturya'daki Dünya Mirasları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Dünya Mirası, 1972'de kurulan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi'nde açıklandığı gibi

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Dünya Mirasları, 1972 yılında kabul edilen UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi'nde tanımlandığı şekliyle kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerlerdir. Sovyetler Birliği, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme'yi 12 Ekim 1988'de onaylayarak, tarihî yerlerini listeye dâhil edilmeye uygun hâle getirdi.

UNESCO, Tayland'da altı tane Dünya Mirası Alanı belirlemiştir. UNESCO Dünya Mirası Alanları, UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi'nde tanımlandığı gibi kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerlerdir.

<span class="mw-page-title-main">Malezya'daki Dünya Mirasları listesi</span>

1972 yılında imzalanan UNESCO Dünya Mirası Sözleşmesi ile Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), kültürel veya doğal miras açısından önem taşıyan yerler olan Dünya Mirasları kavramını tanımladı. Doğal özellikler, jeolojik ve fizyografik oluşumlar ve bilim, koruma veya doğal güzellik açısından önemli olan doğal alanlar doğal miras olarak tanımlanır. Malezya'nın, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına İlişkin Sözleşmeyi 3 Ağustos 1983'te onaylamasıyla ülkedeki alanlar listeye dahil edilmiştir.