İçeriğe atla

Ferdinand Hodler

Ferdinand Hodler
otoportre, 1912
Genel bilgiler
Doğum adıFerdinand Hodler
Doğum14 Mart 1853(1853-03-14)
Bern, İsviçre
Ölüm19 Mayıs 1918 (65 yaşında)
Cenevre, İsviçre
Uyrukİsviçreli
Evlilik(ler)iBertha Stucki(1889-1891), Berthe Jacques (1868–1957)
ÇocuklarıHector Hodler, Pauline Hodler
EbeveyniMarguerite (née Neukomm), Jean Hodler,
AlanıResim
Etkin yıllar1871- 1918
Katıldığı akımlarSembolizm
EtkilendikleriCorot,
EtkiledikleriAlbert Anker, Alexandre Calame, Pierre Puvis de Chavannes
Ünlü yapıtlarıHayal Kırıklığına Uğrayanlar (1892)
İmzası
1813'te Alman öğrencilerin Özgürlük Savaşı'na göçü, Friedrich Schiller Üniversitesi Jena oditoryumu

Ferdinand Hodler (d. 14 Mart 1853, Bern - ö. 19 Mayıs 1918, Cenevre), 19. yüzyılın en bilinen İsviçreli ressamlarından biridir. Hodler, eserleriyle dışavurumcu sanatçıları büyük ölçüde etkileyen isimlerden oldu. İlk eserleri gerçekçi bir tarzda portreler, manzaralar ve tür resimleriydi. Daha sonra "paralelizm" adını verdiği kişisel bir sembolizm biçimi benimsedi.

Çocukluk yılları

Hodler, 1853 yılında, Bern'de altı çocuğun en büyüğü olarak dünyaya geldi. Babası Jean Hodler, az para kazanan bir marangozdu. Annesi Marguerite ise köylü bir aileden geliyordu.[1]

Sekiz yaşına geldiğinde babası ve iki erkek kardeşini veremden kaybetti.[2] Annesi, önceki evliliğinden beş çocuğu olan Gottlieb Schüpach adlı bir dekor ressamıyla yeniden evlendi. Diğer çocukların doğumu Hodler'ın ailesinin büyüklüğünü on üçe çıkardı.[2]

Ailenin mali durumu zayıftı ve dokuz yaşındaki Hodler, üvey babasına tabela ve diğer ticari projelerde yardımcı olmak üzere işe alındı.

Annesinin 1867'de veremden ölmesinin ardından Hodler, yerel bir ressam olan Ferdinand Sommer'in yanında çıraklık yapmak üzere Thun'a gönderildi.[2][3] Hodler, Sommer'den, genellikle baskılardan kopyaladığı ve bunları mağazalarda ve turistlere sattığı geleneksel Alp manzaralarını boyama sanatını öğrendi.[2]

Hodler'in ailesini kaybetmesine sebep olan verem onda güçlü bir ölüm bilinci oluşturdu.[4]

Kariyer

1871'de, 18 yaşındayken Hodler, ressam kariyerine başlamak için yürüyerek Cenevre'ye gitti. Collège de Genève'de bilim derslerine katıldı ve oradaki müzede Alexandre Calame'nin resimlerini kopyaladı.[5]

1873'te Fransız manzara ressamı Corot'nun arkadaşlarından Barthélemy Menn'in öğrencisi oldu ve Dürer'in oranlar üzerine yazılarını araştırdı.[5]

1875'te Basel'e bir gezi yaptı ve burada Hans Holbein'in resimlerini inceledi—özellikle de Hodler'in ölüm temasına ilişkin birçok çalışmasını etkileyen Mezardaki Ölü İsa'nın Bedeni adlı eserini inceledi.[6]

1878'de Madrid'e gitti ve birkaç ay burada kalarak Prado Müzesi'nde Titian, Nicolas Poussin ve Velázquez gibi ustaların eserlerini inceledi.[5]

1880-81'de Hodler, devam eden yoksulluğu ve tanınmaması karşısındaki öfkesini dile getirdiği Otoportre (Öfkeli Kişi) adlı tablosunu yaptı.[7] Cenevre'de sergilendiğinde alay konusu oldu ve Hodler'ın bir arkadaşına "İsviçreliler beni başka yerde anlaşıldığımı görmeden anlamayacaklar" demesine neden oldu.[7] Tabloyu Paris Salonu'na sundu ve eleştirmenler tarafından görmezden gelinmesine rağmen kabul edilen ilk eseri oldu.[7]

İlk dönem resimlerinde Corot'yu örnek alan Hodler'in erken olgunluk dönemi eserleri, canlı bir gerçekçilik ile işlenmiş manzaralar, figür kompozisyonları ve portrelerden oluşuyordu.

1884'te Hodler, sonraki birkaç yıl boyunca arkadaşı ve modeli olan Augustine Dupin (1852–1909) ile tanıştı.

1908'de Esperanto Dünya Derneği'ni kuran oğulları Hector Hodler 1887'de doğdu.[8]

1879 yılına gelindiğinde artık realizm akımının ünlü Fransız ressamı Gustave Courbet'den etkiler taşıyan kitlesel, yalın portreler yapıyordu. Ama 1880'lerin ortalarında gençlik ve yaşlılık, yalnızlık ve dalgınlık gibi kavramları simgeleştirmeye gittikçe daha çok yer verdiği konulu resimlerinde tutuk bir çizgisel tarza yöneldi. Aralarında Gece nin de bulunduğu bu tür yapıtlarıyla Avrupa'da büyük bir ün kazandı.

Hodler iki kez evlendi. Önce, 1889'dan 1891'deki boşanmalarına kadar Hodler, Poetry (1897, Museum für Gestaltung, Zürih) adlı tablosunda resmedilen Bertha Stucki ile evlendi.[9] Hodler, 1894'te tanıştığı Berthe Jacques (1868–1957) ile 1898'de evlendi.[10]

Hélène Weiglé, 1888, Städelsches Kunstinstitut

Sonraki resimlerinde biri dışavurumculuk doğrultusunda, biri de simgesel olmak üzere, iki farklı anlatımı benimsedi. Dışavurumcu yapıtlarının çoğunu oluşturan manzara resimlerinde mistik doğa anlayışını ortaya koymakla birlikte, Fransız resminden büyük ölçüde etkilendiğini gösteren duru bir kompozisyona da ulaştı.

Paralelizm

Ondokuzuncu yüzyılın son on yılında çalışmaları, sembolizm ve Art Nouveau gibi çeşitli türlerden gelen etkileri bir araya getirecek şekilde gelişti.

Gece, 1889–1890, Sanat Müzesi, Bern

1890'da Hodler'ın sembolist imgelere yönelmesini simgeleyen Gece adlı eserini tamamladı.[5] Eserde, hepsi uykuda rahatlamış birkaç uzanmış figür tasvir edilir; ancak Hodler'ın ölümün simgesi olarak tasarladığı siyah bir örtüye bürünmüş bir figür tarafından tehdit edilen tedirgin bir adam vardır.[11] Hodler, Şubat 1891'de Cenevre'deki Güzel Sanatlar sergisine tabloyu sunduğunda, birbirine dolanmış çıplak figürler bir skandala yol açtı. Belediye başkanı eseri müstehcen buldu ve sergiden çekildi.[8]

Birkaç ay sonra Hodler, Paris'te Gece adlı tablosunu Salon'da sergiledi ve burada olumlu ilgi gördü ve Puvis de Chavannes ve Auguste Rodin tarafından desteklendi.[12]

İşsiz (1891), özel koleksiyon.

Hodler, insan toplumunun temelini oluşturduğuna inandığı simetri ve ritmi vurgulayan "paralelizm" adını verdiği bir stil geliştirdi.[5]

Hodler, Çocukluk, 1893, Städelsches Kunstinstitut

Seçilmiş kişi (1893) gibi resimlerde, figür grupları ritüel veya dansı çağrıştıran pozlarda simetrik olarak düzenlenmiştir.

Hodler, kadını doğayla uyum arzusunun somutlaşmış hali olarak tasarlarken, bir çocuk veya genç masumiyeti ve canlılığı temsil ediyordu.[12]

Berthe Jacques, 1894

Eurythmy ‘de (1895), ölüm teması, törensel cübbeler giymiş beş adamın, düşen yapraklarla dolu bir yolda düzenli bir alay halinde yürümesiyle temsil edilir.[13]

Hodler, çoğunlukla vatansever temalar içeren bir dizi büyük ölçekli tarihi resim çizdi.[5] 1897'de Zürih'teki Schweizerisches Landesmuseum'un Silahlar Odası için bir dizi büyük fresk çizmesi için bir sipariş aldı.[5] İsviçrelilerin kaybettiği bir savaşı tasvir eden Marignan Muharebesi de dahil olmak üzere önerdiği kompozisyonlar, imgeleri ve tarzları nedeniyle tartışmalıydı ve Hodler'ın freskleri 1900'e kadar çizmesine izin verilmedi.[13]

Duygu, 1900, Belvedere, Viyana
Gündüz, 1900
Hodler'in 1911 Seri İki'sinden İsviçre 50 Frank banknotu, Oduncu

Hodler 1900 yılında Paris'teki Exposition Universelle'de üç önemli eserini sergiledi: Gece, Eurythmy ve Gündüz (1900). Bu eserler ödüller kazandı.[14]

Bahar (1901), Essen, Folkwang Müzesi.
Die Wahrheit, 1903

Hem Berlin Ayrılıkçıları hem de Viyana Ayrılıkçıları gruplarına katılmaya davet edildi.

Lessigen'den Thun Gölü (1904), Bern Sanat Müzesi.

1904'te Viyana'da 31 eser sergiledi ve bu ona artan bir tanınırlık ve sonunda yoksulluğunu azaltan satış başarısı getirdi.[8]

Hodler'ın 1900'den sonraki çalışmaları güçlü renkli ve geometrik figürlerle dışavurumcu görünüm kazandı. Manzaralar, bazen su ve gökyüzü arasında engebeli kara parçasından oluşan temel unsurlara indirgendi.

Sanat tarihçisi Sepp Kern, Cenevre Gölü 'nde (yaklaşık 1911) "kıyı şeridinin oluşturduğu bantlar, dağlar ve bunların su yüzeyindeki yansımaları, bulutların üç parçalı ritmik friziyle birlikte kozmolojik bir bütün oluşturmak üzere bir araya getirildi." der.[5]

Kasım 1900'de posta ve demir yolu departmanının başkanı olan Federal Meclis Üyesi Zemp, yeni bir İsviçre posta pulu için bir tasarım yarışması başlattı. Hodler, 35 yıl sonra 1936'daki İsviçre Pro Patria-Blok'unda kullanılan Freiburg çobanını gösteren bir tasarımı anonim olarak gönderdi.[15]

Valentine Godé-Darel Hasta Yatağında, 1914, tuval üzeri yağlıboya

Hodler 1908'de metresi olan Valentine Godé-Darel ile tanıştı, ancak ikinci karısıyla yaşamaya devam etti.[16]

Oduncu, 1910

1913 yılında Godé-Darel'e jinekolojik kanser teşhisi kondu ve Hodler'ın yatağının başında geçirdiği uzun saatler, hastalığın yol açtığı gerilemeyi belgelediği dikkate değer bir dizi resimle sonuçlandı.[17] Ocak 1914'te, kızları Pauline'in doğumundan üç ay sonra, Godé-Darel kanser nedeniyle bir ameliyata alındı. Haziran 1914'te ikinci bir ameliyat geçirdi.[18] Ocak 1915'teki ölümü Hodler'ı çok etkiledi.

1916'dan bu yana yaklaşık 20'ye yakın içe dönük otoportreden oluşan bir dizi üzerinde çalıştı.

1914'te Cenevre'den entelektüellerin, Reims Katedrali'ne karşı top kullanılarak gerçekleştirilen Alman vahşetini kınayan dilekçesini imzaladı.[19] İsviçreli ve Alman arkadaşları imzasını geri çekmesi için onu zorlamaya çalıştı ancak kendisi reddetti.[19] Bunun üzerine birkaç Alman sanat derneğinden ihraç edildi.[19]

1917'de sağlığı kötüleşiyordu. O yılın Kasım ayında akciğer ödemi geçirdi ve oğluna intiharı düşündüğünü söyledi.[20]

Çoğunlukla yatağa bağımlı olmasına rağmen, 19 Mayıs 1918'deki ölümünden önceki aylarda balkonundan Cenevre'nin birkaç manzarasını çizdi.[21]

Miras

Hodler'in Cenevre'deki Cimetière de Saint Georgesdaki mezarı

O dönemde Hodler'in vatansever temaları işleyen duvar resmi boyutundaki resimleri özellikle beğeniliyordu. Sepp Kern'e göre Hodler "anıtsal duvar resmi sanatını canlandırmaya yardımcı oldu ve eseri İsviçre federal kimliğini temsil eder olarak kabul edilir."[5]

Hodler'in en bilinen resimlerinin çoğu, ünlü oduncu (Der Holzfäller, 1910, Orsay Müzesi, Paris) gibi karakterlerin günlük aktivitelerle meşgul olduğu sahnelerdir. 1908'de İsviçre Ulusal Bankası Hodler'a yeni kağıt para için iki tasarım yapması görevi verdi. Tasarımları tartışmalıydı: Hodler ünlü adamların portreleri yerine bir oduncuyu (50 İsviçre frangı banknotu için) ve bir orakçıyı (100 Frank banknotu için) resmetmeyi seçti.[22] Her ikisi de banknotların 1911 Seri İki'sinde yer aldı.

Hodler'ın çalışmalarının çoğu İsviçre'deki kamu koleksiyonlarındadır. Önemli eserleri barındıran diğer koleksiyonlar arasında Paris'teki Orsay Müzesi, New York'taki Metropolitan Museum of Art ve Art Institute of Chicago’ dadır.

Nazi yağması ve tazminat talepleriyle ilgili tartışmalar

Hodler'in koleksiyoncularının çoğu, 1933'ten 1945'e kadar Naziler tarafından zulüm görmüş Alman Yahudileriydi. Sonuç olarak, Hodler'in II. Dünya Savaşı'ndan sonra sahiplik geçmişinde boşluklar bulunan sanat eserleri ortaya çıktığında endişe dile getirildi. Polonya doğumlu Alman Yahudi sanayici ve sanat koleksiyoncusu Max Meirowsky'nin 1938'de satmak zorunda kaldığı 'Lied aus der Ferne' adlı bir tablo, İsviçreli politikacı Christoph Bloche'in koleksiyonunda ortaya çıktığında, İsviçre'de Nazi yağmalanmış sanat eserleri hakkında bir tartışma başlattı.[23][24]

Simon ve Charlotte Frick Vakfı'nda bulunan Hodler'in "Thunersee with Stockhornkette" adlı eseri, Auschwitz'de öldürülen Yahudi sanat koleksiyoncusu Max Silberberg'in ailesi tarafından sahiplenildi.[25]

Christie's'e göre Hodler'ın "Thunersee mit Niesen" adlı eseri Nazi zulmü sonucu Ernst Flersheim, Frankfurt am Main tarafından yağmalanmış ve Flersheim ailesine iade edilmeden önce Galerie Nathan, Zürih tarafından özel bir koleksiyoncuya satılmıştır.[26]

Sonsuzluğa bakIş, Zürih Sanatevi, 1916

Alman Kayıp Sanat Vakfı, Hodler'ın 37 eserini listeler.[27]

Dış bağlantılar

Notlar

  1. ^ Hauptman ve Hodler 2007, sayfa 9.
  2. ^ a b c d Hauptman and Hodler 2007, s. 10.
  3. ^ Hauptman ve Hodler 2007, sayfa 9–10.
  4. ^ Kunstmuseum, Bern: Fedinand Hodler Biyografisi[]
  5. ^ a b c d e f g h i Kern, Oxford Art Online.
  6. ^ Hauptman and Hodler 2007, p. 12.
  7. ^ a b c Hauptman and Hodler 2007, s. 14.
  8. ^ a b c Hauptman and Hodler 2007, p. 100.
  9. ^ Hauptman and Hodler 2007, s. 43, 100.
  10. ^ Hodler 1983, s. 28.
  11. ^ Hodler 1983, s. 135.
  12. ^ a b ""Ferdinand Hodler (1853–1918)", Musée d'Orsay". 20 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Haziran 2024. 
  13. ^ a b Hauptman and Hodler 2007, s. 43.
  14. ^ Hauptman and Hodler 2007, p. 28.
  15. ^ http://www.ganzsachen.ch/seiten/SBZ0113ArtUFehlmann.pdf 18 Haziran 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Ulrich Fehlmann Streit um Walter: Die Polemik um die Briefmarkenausgabe von 1907.
  16. ^ Wipplinger, Hans-Peter, Diana Blome, Ferdinand Hodler, and Agnes Vukovich (2017). Ferdinand Hodler: Wahlverwandtschaften von Klimt bis Schiele = Elective Affinities from Klimt to Schiele. Köln: Buchhandlung Walther König. 9783960982203.
  17. ^ Hauptman and Hodler 2007 p. 36.
  18. ^ Pestalozzi, Bernhard C. (1 Nisan 2002). "Looking at the Dying Patient: The Ferdinand Hodler Paintings of Valentine Godé-Darel". Journal of Clinical Oncology (İngilizce). 20 (7). ss. 1948-1950. doi:10.1200/JCO.2002.20.7.1948. ISSN 0732-183X. PMID 11919258. 19 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Haziran 2024. 
  19. ^ a b c Ferdinand Hodler: Ausstellung Nationalgalerie Berlin, Staatliche Museen Preussischer Kulturbesitz Berlin, 2. März-24. April 1983, Musée du Petit Palais Paris, 11. Mai-24. Juli 1983, Kunsthaus Zürich, 19. August-23. Oktober 1983 (Almanca). Kunsthaus Zürich. 1983. s. 419. 18 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Haziran 2024. 
  20. ^ Hodler 1983, p. 44.
  21. ^ Hauptman and Hodler 2007, p. 102.
  22. ^ Hauptman ve Hodler 2007, s. 31.
  23. ^ "Swiss politician quizzed over Nazi-looted painting". www.thelocal.ch. 4 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2021. 
  24. ^ "Raubkunst: Die Spur der blauen Tänzerin führt zu Blocher". www.woz.ch (Almanca). 14 Ekim 2015. 9 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2021. 
  25. ^ "Schwierige Suche nach Nazi-Raubkunst in St.Gallen - Difficult search for Nazi looted art in St Gallen". www.lootedart.com. 23 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2021. 
  26. ^ "Ferdinand Hodler (1853-1918)". www.christies.com (İngilizce). 19 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ocak 2022. Ernst Flersheim, Frankfurt am Main, Almanya (1911’ler). Nazi zulmü sonucu yağmalanmış 1937-1939. Özel koleksiyon, Almanya. Galerie Nathan, Zürih. Özel koleksiyon, New York (yukarıdakinden edinildi, 1981). Bir Hayırsever Vakıf, ABD (yukarıdakinden miras yoluyla ve Ernst Flersheim'ın mirasçılarıyla işbirliği içinde satıldı). 
  27. ^ "Ferdinand Hodler Suche | Lost Art-Datenbank". www.lostart.de. 3 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ocak 2022. 

Kaynakça

  • Fehlmann, Marc. Review of Oskar Bätschmann and Paul Müller eds., Ferdinand Hodler. Catalogue Raisonné der Gemälde, Die Landschaften, Zurich 2008: http://www.19thc-artworldwide.org/index.php/autumn09/ferdinand-hodler-catalogue-raisonne
  • Fischer, Matthias (2009). Der junge Hodler. Eine Künstlerkarriere 1872-1897, Wädenswil: Nimbus. 978-3-907142-30-1.
  • Hauptman, William, & Hodler, Ferdinand (2007). Hodler. Milan: 5 continents. 978-88-7439-362-6.
  • Hodler, Ferdinand, Franz Zelger, Lukas Gloor, Schweizerisches Institut für Kunstwissenschaft., & Seedamm Kulturzentrum. (1981). Der frühe Hodler: Das Werk 1870-1890. Bern: Benteli. 3716503657.
  • Hodler, Ferdinand (1983). Ferdinand Hodler, 1853-1918: Paris, Musée du Petit Palais, 11 mai-24 juillet 1983 : Berlin, 2 mars-24 avril 1983 : Zürih, 19 août-23 octobre 1983. Paris: Association française d'action artistique. 2865450201.
  • Hodler, Ferdinand, Jill Lloyd, Ulf Küster, and Oskar Bätschmann (2012). Ferdinand Hodler: view to infinity. Ostfildern: Hatje Cantz. 978-3-7757-3380-9.
  • Kern, Sepp. "Hodler, Ferdinand". Grove Art Online. Oxford Art Online. Oxford University Press. Web.
  • Ferdinand Hodler. Catalogue raisonné der Gemälde. Landschaften. Band 1. Hrsg. vom Schweizerischen Institut für Kunstwissenschaft Zürich. Scheidegger & Spiess, Zürih 2008, 978-3-85881-244-5. (Band 1 enthält Teilband 1 [Kat. 1–300] und Teilband 2 [Kat. 301–626, D1–D52 (fragliche Zuschreibungen), R1–R70 (irrtümliche und falsche Zuschreibungen).]
  • Ferdinand Hodler. Catalogue raisonné der Gemälde. Bildnisse. Band 2. Hrsg. vom Schweizerischen Institut für Kunstwissenschaft Zürich. Scheidegger & Spiess, Zürih 2012, 978-3-85881-255-1. ([Kat. 627–1055, Kat. D53–D68 (fragliche Zuschreibungen), Kat. R71–R105 (irrtümliche und falsche Zuschreibungen).]
  • Tobias G. Natter (Hg.): Hodler, Klimt und die Wiener Werkstätte, Scheidegger & Spiess, Zürih 2021, ISBN 978-3-03942-016-2

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Cenevre</span> İsviçrede şehir; Cenevre kantonunun başkenti

Cenevre, İsviçre'de Cenevre Gölü kıyısında yer alan, İsviçre'nin Zürih şehrinden sonra en yüksek nüfuslu ikinci şehridir. Fransızca konuşulan İsviçre bölgesi olan "Suisse Romande" bölgesinin en büyük şehridir. Aynı ada sahip Cenevre kantonu'nun başkentidir. Rhône Nehri'nin Cenevre Gölü'nden çıkışında konumlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Paul Cézanne</span> Fransız ressam (1839 – 1906)

Paul Cézanne, Fransız post-empresyonist ressam ve gezgin. Modern sanatın gelişmesine yaptığı katkılar ve etkisi nedeniyle çoğu zaman modern sanatın babası olarak anılmıştır. Empresyonizm ile kübizm arasında bir köprü oluşturmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Jean-Léon Gérôme</span> Fransız heykeltıraş ve ressam (1824 – 1904)

Jean-Léon Gérôme, Fransız ressam, heykeltıraş ve öğretmen.

<span class="mw-page-title-main">Edgar Degas</span> Fransız ressam (1834-1917)

Edgar Degas, tam adı Hilaire-Germain-Edgar Degas olan, Fransız ressam, heykeltıraş ve çizer. İzlenimcilik akımının kurucularından biri kabul edilse de ressam bu terimi reddedip gerçekçi olarak tanınmayı tercih ettiğini açıklamıştır. Tekniği başarılı bir ressam olan Degas, daha çok dans temalı resimleri ile tanındı. Çalışmalarının yarısından fazlası dansçılarla ilgiliydi. Bu çalışmaları aynı zamanda onun hareketin betimlemesindeki ustalığını gösteriyordu. Dans kadar at yarışları ve çıplak kadınlar çizmekte de başarılıydı. Portreleri de sanat tarihinin en başarılılarından kabul edilir.

<span class="mw-page-title-main">Eugène Delacroix</span> Fransız ressam (1798–1863)

Ferdinand Victor Eugène Delacroix Fransa'nın en önemli Romantik ressamlarından birisidir. Ressamın ifadesi güçlü fırça darbeleri ve renklerin optik etkileri üzerine çalışmaları Empresyonistleri, egzotik olana tutkusu da Sembolistleri etkilemiştir. Fransız şair Baudelaire, onu "Rönesans'ın son büyük ressamı ve modern dönemin ilk büyük ressamı" olarak tanımlar.

Marc Chagall, Rus-Fransız ressamdır. Chagall, o dönemler Rus İmparatorluğu'na dahil olan Belarus'ta dünyaya geldi. İzlenimcilik akımının ardından gelen modern sanat hareketinde yer aldı.

<span class="mw-page-title-main">Karel Appel</span> Hollandalı ressam ve heykeltıraş (1921-2006)

Karel Appel, çok renkli ve yarı soyut kompozisyonlarıyla tanınan Hollandalı ressam ve heykelci.

<span class="mw-page-title-main">Neşet Günal</span> Türk ressam

Neşet Günal Türk ressam ve öğretim üyesi.

Alev Ebüzziya Siesbye, Türk heykeltıraş, seramik ve cam tasarımcısı.

Jean Désiré Gustave Courbet, Fransız ressam. On dokuzuncu yüzyılda Fransa'yı gerçekçilik akımıyla tanıştırdı. Courbet hayat görüşünü şöyle açıkladı:

<span class="mw-page-title-main">Alexej von Jawlensky</span> Rus ressam

Alexej von Jawlensky "Alexei Georgijewitsch Jawlenski";, dışavurumculuğun önemli ressamlarındandır.

<span class="mw-page-title-main">Max Beckmann</span> Alman ressam (1884-1950)

Max Beckmann, Alman ressam, çizer, baskıcı, heykeltıraş ve yazar. Çoğunlukla dışavurumcu olarak sınıflandırılsa da ressam hem terimi hem de hareketi reddetti. 1920'lerde dışavurumculuğun bir kolu olan akımın içe dönük duygusallığını terse çeviren Yeni Nesnellik hareketinin içinde yer aldı.

<span class="mw-page-title-main">Orsay Müzesi</span> Pariste sanat müzesi

Orsay Müzesi veya orijinal dilinde Musée d'Orsay, Fransa'nın başkenti Paris'te bulunan bir devlet müzesidir. Sen Nehri'nin sol yakasında bulunan müze eski bir tren garıydı. Bina 1898 - 1900 yılları arasında inşa edildi. Orsay Müzesi'nde çoğunlukla Fransız sanatına ait, 1848 - 1915 yıllarında arasında yaratılmış heykeller, resimler, mobilyalar ve fotoğraflar bulunur. Müze daha çok içlerinde Monet, Degas, Renoir, Cezanne gibi ressamların eserlerinin bulunduğu geniş izlenimci koleksiyonu ile tanınır. Bu koleksiyon, müzenin 1986 tarihindeki açılışına kadar Galerie nationale du Jeu de Paume'de sergileniyordu.

<span class="mw-page-title-main">John Henry Twachtman</span> Amerikalı ressam (1853 – 1902)

John Henry Twachtman, kariyeri boyunca farklı stillerde eserler üreten, ancak en çok izlenimci manzara resimleri ile bilinen Amerikalı ressam. İzlenimcilik akımı dahilinde daha kişisel ve deneysel eserler veren Twachtman, profesyonel sanat organizasyonlarına karşı çıkan bir ressam grubu olan "Ten American Painters" üyesiydi.

<span class="mw-page-title-main">Albert Bitran</span> Fransız ressam (1931 – 2018)

Albert Bitran ressam ve heykeltıraş.

<span class="mw-page-title-main">Albert Weber</span>

Albert Weber (d. 24. Ekim 1957, Schaffhausen; İsviçreli bir sanatçıdır. Eserlerinde soyut ve somut sanatı aynı resimde birleştirmektedir. Yağlıboya, akrilik, macun tekniği, metal, beton, elmas, altın, gümüş, mermer, granit, heykel, enstalasyon ve güncel sanat çalışmaları vardır.

<span class="mw-page-title-main">Çin sanatı</span>

Çin sanatı, Çin'de yapılan ya da Çinli sanatçıların yaptığı görsel sanattır. Erken "taş devri sanatı" M.Ö. 10.000 yıllarına dayanır ve çoğunlukla basit çömlekçilik ve heykeller içerir. Bu erken dönemin ardından Çin sanatı, Çin tarihiyle olduğu gibi çoğunlukla yüzlerce sene süren çok sayıda hanedanlık dönemiyle karakterize edilir.

<span class="mw-page-title-main">Vincent van Gogh eserleri listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Vincent van Gogh'un eserlerinin listesi Hollandalı ressam Vincent van Gogh (1853-1890) tarafından yapılmış tablo ve diğer eserlerinin tam olmayan bir listedir. Yaşamı süresince çok az değer verilmiş olan ressamın ünü ölümünden sonraki yıllarda giderek artmıştır. Bir rivayete göre van Gogh yaşamı boyunca yalnızca bir resmini satabilmiştir. Kırmızı Üzüm Bağı adlı bu tablo ressam ve sanat koleksiyoneri Anna Boch tarafından 400 franga satın alınmıştır. Günümüzde tarihin en büyük ressamlarından biri ve modern sanatın temellerini atanlardan biri olarak görülmektedir. Van Gogh yirmili yaşlarının sonuna kadar resme başlamadı ve en çok bilinen tablolarını yaşamanın son iki yılında yaptı. Aralarında 900 kadar yağlı boya tablo ve 1.100 çizim ve eskiz bulunan 2.000'den fazla sanat eseri üretti. 2013 yılında Montmajour'da Günbatımı adlı tablosu, 1928'den beri ressama ait olduğu belirlenen ilk büyük boyut eseri olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Nazi yağması</span>

Nazi yağması, Almanya'nın iktidardaki Nazi Partisi adına hareket eden ajanlar tarafından Üçüncü Reich döneminde Avrupa ülkelerinin organize yağmalanması sonucunda sanat eserlerini ve diğer eşyaları çalınması olayına denir. Yahudi mülklerinin yağmalanması, Holokost'un önemli bir parçasıydı. Yağma, 1933'ten, Alman Yahudilerinin mülklerine el konulmasından başlayarak, II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar, özellikle de Kunstschutz olarak bilinen askeri birimler tarafından yapıldı, ancak çoğu yağma savaş sırasında elde edildi. Altın, gümüş ve paranın yanı sıra, resimler, seramikler, kitaplar ve dini hazineler dahil olmak üzere büyük öneme sahip kültürel öğeler çalındı. Bu öğelerin çoğu, Savaşın hemen ardından Müttefikler adına Anıtlar, Güzel Sanatlar ve Arşivler programının ajanları tarafından kurtarılmış olsa da, çoğu hala kayıp. Öğeleri hak sahiplerine, ailelerine veya kendi ülkelerine iade etmek amacıyla, hala hesaba katılmamış olan Nazi yağmasını tespit etmek için uluslararası bir çaba gerçekleştirilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Bern Sanat Müzesi</span>

Bern Güzel Sanatlar Müzesi, 1879 yılında Bern'de kurulmuş olup İsviçre'nin fiili başkentinin güzel sanatlar müzesidir.