İçeriğe atla

Eudes de Deuil

Eudes de Deuil
Doğumc. 1110
Deuil-la-Barre
Ölüm8 Nisan 1162 (52 yaşında)
Saint-Denis
MeslekBaşkeşiş, tarihçi

Eudes de Deuil ya da Odo, Odon(1110 - 18 Nisan 1162), Fransız Benediktin bir keşiş, tarihçi ve İkinci Haçlı Seferi (1147-1149) katılımcısı.

Hayatı

Deuil'de mütevazı bir ailede doğdu, bir keşiş oldu ve Saint-Denis'in başkeşişi Suger'in sırdaşıydı. 1147'de İkinci Haçlı Seferi'nde yer aldı ve seferde VII. Louis'in özel papazı olarak görev yaptı.[1]

Haçlı seferinin Fransa'dan Antakya'ya ilerlemesini anlatan kitabı De profectione Ludovici VII in Orientem (VII. Louis'in Doğu'ya yolculuğu üzerine) isimlidir.[1] Suger'in Louis'in hayatının bir tarihini oluşturabilmesi için yazılmıştır. Eudes, Haçlı Seferinin başarısızlığını Tanrı'nın isteği olduğunu söyleyen Otto von Freising'in aksine insan eylemleri olduğunu söyler. Amacı Louis'i yüceltmek, aynı zamanda gelecekteki Haçlı Seferleri'nde bu hataların tekrarlanmaması için rehberlik sağlamaktı.

Eudes, Haçlı Seferi'nin başarısızlığını I. Manuil yönetimindeki Bizans İmparatorluğu'nu suçladı. Eudes'un Bizanslılara karşı ön yargısı, Runciman'ın A History of the Crusades kitabında Eudes'u "histerik bir yunan karşıtı" olarak tanımlamasına neden olmuştur.[2] Diğer yandan son dönemde tarihçi Jonathan Phillips, Eudes'in Bizans görüşüne muhtemelen haçlılarla Yunanlar arasındaki küçük çatışmaların ön plana çıktığı ideolojik farklılıklardan kaynaklandığını belirtir. Önyargısı, Manuil'in kendisine "kardeş" olarak davrandığını yazan III. Konrad'ın deneyimine de karşı olmalıdır.

Eudes'in anlatımı Antakya'ya gelen haçlı seferinin kalanlarıyla sona erer ve bu nedenle Şam Kuşatması'nın anlatımını içermez.

Fransa'ya döndü ve 1151'de Saint-Denis'in baş keşişi oldu.[3]

Kaynakça

Özel
  1. ^ a b "Eudes of Deuil's" De profectione Ludovici VII in Orientem "as a source for the Second Crusade", Jonathan Phillips, The Experience of Crusading, Vol. I, ed. Marcus Bull and Norman Housley, (Cambridge University Press, 2003), 80.
  2. ^ Runciman, Steven (1952). A History of the Crusades, Volume II: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East (İngilizce). Cambridge: Cambridge University Press. s. 274. 
  3. ^ Odo of Deuil's "The Journey of Louis VII to the East", Rudi Paul Lindner, The Middle Ages in Texts and Texture: Reflections on Medieval Sources, ed. Jason Glenn, (University of Toronto Press, 2011), 166.
Genel
  • Eudes de Deuil (1948). De profectione Ludovici VII in Orientem (İngilizce). Berry, V.G. tarafından çevrildi. New York: W.W. Norton and Co. 
  • Jonathan Phillips, "Odo of Deuil's De profectione Ludovici VII in Orientem as a source for the Second Crusade", in M. Bull et al. (eds), The Experience of Crusading, 2 Vols (Cambridge: Cambridge University Press, 2003), 1.80-95.
  • Runciman, Steven (1951-1954). A History of the Crusades (3 cilt) (İngilizce). Cambridge: Cambridge University Press. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">İkinci Haçlı Seferi</span> 1147–1149 yılları arasında gerçekleşen Haçlı seferi

İkinci Haçlı seferi, 1147-1149 yılları arasında gerçekleşen Haçlı Seferleridir.

<span class="mw-page-title-main">IX. Louis</span> 1226-1270 arasında Fransa kralı olarak görev alan Fransız soylu (1214-1270)

IX. Louis, Capet Hanedanı üyesi olan 9. Fransa Kralıdır. Fransa Kralı VIII. Louis ile Kastilyalı Blanche'in oğludur. Kasım 1226 – 1237 döneminde babasının Fransa Kralı olmasından sonra Artois Kontluğu'na geçmiş ve kendisi 1226'da Fransa Kralı oluncaya bu unvanı taşımıştır. 1226'da babası VIII. Louis'nin ölümü üzerine henüz 12 yaşındayken Fransa Kralı olmuş ve 1270'te Tunus'ta Sekizinci Haçlı seferini yapmakta iken ölmüştür.

Sir James Cochran Stevenson Runciman CH, Steven Runciman olarak tanınır. Orta Çağ ile ilgili çalışmaları bilinen Britanyalı tarihçi. En tanınmış eseri, üç ciltlik Haçlıların Tarihi 'dir (1951–54). 1940'lı yıllarda İstanbul Üniversitesi'nde Bizans sanatı ve tarihi dersleri vermiştir.

<span class="mw-page-title-main">Kudüs'ün Fethi (1187)</span>

Kudüs'ün Fethi veya Kudüs Kuşatması, 20 Eylül 1187'de Selahaddin Eyyubi'nin başlatmış olduğu kuşatmadır. Şehri savunan Kudüs komutanı İbelinli Balian'ın 2 Ekim 1187'de şehri teslim etmesiyle sona ermiştir. Kudüs'te yaşayan Hristiyan toplumun şehrin teslim edilmesi ile diğer Hristiyan topraklara göç etmiştir. Selahaddin'in Kudüs'ü almasıyla birlikte Kudüs Krallığı'nın başkenti Sur oldu. Avrupa'nın Üçüncü Haçlı seferinde Aslan Yürekli Richard, II. Philip Augustus ve Frederick Barbarossa tarafından Kudüs'ü kurtarmak için 1189'da yanıt geldi. Ancak bir sonuç çıkmadı ve Kudüs, Eyyubiler'in elinde kaldı.

Devol Antlaşması, Birinci Haçlı Seferi'nin ardından Antakya Prensi I. Boemondo ile Bizans İmparatoru I. Aleksios arasında 1108'de imzalanan antlaşmadır. Antlaşma, günümüzde Devol olarak bilinen Bizans kalesi Diabolis'te imzalandığından ötürü bu adla anılmaktadır. Antlaşma, Antakya Prensliği'ni Bizans İmparatorluğu'nun vasal devleti yapmaya yöneliktir.

<span class="mw-page-title-main">VII. Louis</span> Fransa kralı

VII. Louis Genç olarak da bilinir. Öncülü VI. Louis'in oğludur, bu nedenle bu lakabı almıştır. Batı Avrupa'nın en zengin ve güçlü kadını Akitanya Düşesi Eleanor ile evlenmiştir. Bu evlilik geçici bir süre Capet Hanedanı'nın topraklarını Pireneler'e genişletmiştir, bu evlilik Fransa tahtına bir varis üretememiş; iki taraf 1152 yılında anlaşmalı bir şekilde boşanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Şam Kuşatması (1148)</span>

Şam Kuşatması, İkinci Haçlı Seferi sırasında 24 ile 29 Temmuz günleri arasında gerçekleşmiştir. Mutlak haçlı yenilgisiyle sona erdi ve haçlı seferinin parçalanmasına yol açtı. Papa III. Eugenius ve Bernard de Clairvaux'ın İkinci Haçlı Seferi çağrısına yanıt olarak Kutsal Topraklar'a yürüyen iki ana Hristiyan güce, Fransa kralı VII. Louis ve Almanya kralı III. Konrad komuta etti. Her ikisi de takip eden aylarda Anadolu boyunca yürüyüşleri sırasında felaket ile karşılaştılar ve ordularının çoğu yok edildi. Haçlı seferinin asıl odağı Urfa idi, fakat Kral III. Baldwin ve Tapınak Şövalyeleri'nin tercihi Şam'dı. Akka Konsili'nde Fransa, Almanya ve Kudüs Krallığı'nın önde gelenleri Haçlıların Şam'a yönelmesine karar verdiler.

<span class="mw-page-title-main">Roger de Salerno</span> Haçlı

Ruggero di Salerno, 1112 ile 1119 yılları arasında Antakya Prensliği naibidir.

Büyük Menderes Muharebesi, İkinci Haçlı Seferi sırasında Aralık 1147'de gerçekleşmiştir. Fransa Kralı VII. Louis'in komutasındaki Fransız haçlı ordusu, Meander'ndeki Anadolu Selçukluları'nın pususunu başarıyla savuşturmuştur.

Efes Muharebesi, 24 Aralık 1147 günü İkinci Haçlı Seferi sırasında gerçekleşmiştir. VII. Louis komutasındaki Fransız haçlı ordusu, Efes kentinin hemen dışında Anadolu Selçuklu Devleti tarafından yapılan pusuyu başarılı bir şekilde savuşturmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Arsuf Kuşatması</span>

Arsuf Kuşatması, 1099'da Birinci Haçlı Seferi'nden hemen sonra gerçekleşmiştir. Şehir önceden kararlaştırılan haracı ödemeyince Godefroy de Bouillon tarafından kuşatılmıştır. Şehri ele geçirme girişimi, gemi yokluğu yüzünden başarısız olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">II. Robert (Flandre kontu)</span> Flandre kontu

Robert II, 1093'ten 1111'e kadar Flandre Kontudur. Birinci Haçlı Seferi'ndeki kahramanlıklarından sonra Kudüslü Robert veya Haçlı Robert olarak tanınmıştır.

İbelinli Hugh Kudüs Krallığı'nda önemli bir soyluydu ve 1152-1169 yılları arasında Ramla'nın lorduydu.

<span class="mw-page-title-main">İskenderiye Haçlı Seferi</span> 14. yüzyılda Haçlı seferi

Kısa İskenderiye Haçlı Seferi, İskenderiye'nin yağmalanması olarak da isimlendirilir, Ekim 1365'te meydana geldi ve Kıbrıs Kralı I. Peter tarafından Mısır'da İskenderiye'ye karşı yapıldı. Sıklıkla Haçlı Seferleri arasında sayılıp, öyle anılsa da, daha belirgin Haçlı Seferlerinden farklı olarak nispeten dini itici güçten yoksun, büyük ölçüde ekonomik çıkarlar tarafından tetiklenmiş ve Papa tarafından çağrılmamış veya onaylanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Sayda Kuşatması</span> Norveçli Haçlı Seferinde 1110 muharebesi

Sayda Kuşatması Birinci Haçlı Seferi sonrasında bir olaydır. Kıyı kenti Sayda, Venedik doçesi Ordelafo Faliero'nun yardımıyla Kudüs Kralı I. Baudouin ve Norveç Kralı I. Sigurd kuvvetleri tarafından ele geçirildi.

<span class="mw-page-title-main">Dimyat Kuşatması (1249)</span> Yedinci Haçlı Seferinin parçası

Dimyat Kuşatması Yedinci Haçlı Seferi'nin bir parçası olarak gerçekleşen çatışma.

<span class="mw-page-title-main">IV. Urbanus</span> Papa

IV. Urbanus, doğum ismiyle Jacques Pantaléon, 29 Ağustos 1264'ten ölümüne kadar Katolik Kilisesinin papası ve Papalık Devleti'nin başıydı. Kendisi bir kardinal değildi, o zamana kadar kardinal olmadan papa olan sadece birkaç papa bulunmaktaydı.

Antakya Emirliği, 11. yüzyılda Büyük Selçuklu Devleti’ne bağlı olarak Antakya şehrini yöneten bir Türk emirliğidir. Antakya Emirliği'nin kurucusu ve ilk emiri, Melikşah’ın gulam askeri olan Yağı-Sayan’dır. Yağı-Sayan, Melikşah'ın Suriye seferine katıldıktan sonra, 1087 yılında Antakya'yı ikta arazisi olarak aldı ve Antakya Emiri unvanını taşıdı.

<span class="mw-page-title-main">Évrard des Barres</span> Fransız şövalye ve Tapınak Şövalyeleri büyük üstadı (1113-1174)

Évrard des Barres, 1147'den 1152'ye kadar Tapınak Şövalyeleri'nin üçüncü Büyük Üstadıdır.

Montferratlı William, 1176-1177 yılları arasındaki Yafa ve Aşkelon kontu.