İçeriğe atla

Erken Orta Çağ'da Romanya

Romanya'da Erken Orta Çağ, 270'lerde Roma askeri birliklerinin ve yönetiminin Daçya eyaletinden çekilmesiyle başladı.[1] Sonraki bin yıllık süreçte, çoğu günümüz Romanya'sını oluşturan yaklaşık on tarihi bölgeden yalnızca ikisini veya üçünü kontrol eden bir grup halk toplanmaya başladı.[2][3] Bu dönemde toplum ve kültür, köklü değişimlere uğradı. Roma'nın geri çekilmesiyle Daçya'da ve 400 yıl sonra bugünkü Romanya topraklarında yer alan diğer Roma eyaleti olan Küçük İskitya'da şehir hayatı sona erdi. 450'li yıllardan itibaren hızlı çömlekçi çarklarında yapılan ince kaplar ortadan kalktı ve el yapımı çömlekçilik değer kazandı. Mezar ayinlerinde gömme, baskın hâle gelene kadar kremasyondan define değişimler meydana geldi ve defin, 10. yüzyılın sonuna kadar yaygın olarak kullanılıyordu.

Genel bakış

Yerleşik topluluklar hâlinde yaşayan Cermenler ve Gotlar, bölgeye ilk yerleşim yapan halklardı. Gotlar, 290'lardan itibaren Moldavya'ya ve Eflak'a, 330'lardan itibaren ise Transilvanya'nın bazı bölgelerine hâkim oldu. Güçleri, 376'da göçebe Hunların saldırılarıyla zayıfladı. Hunlar, Doğu ve Orta Avrupa'yı yaklaşık 400'lü yıllarda kontrol etti, ancak imparatorlukları 454'te dağıldı. Dağılmasından sonra Karpat Dağları'nın batısındaki bölgeler – Banat, Crişana ve Transilvanya – ve Oltenia, Gepidlerin egemenliği altındaydı. Bir yüzyıl içinde dağların doğusundaki topraklar, Antaların ve Sklavenlerin merkezleri hâline geldi. Slav kökenli hidronimler ve yer adları, bir zamanlar Karpatların batısındaki bölgelerde yaşamış Erken Slavların varlığını kanıtlamaktadır.

Göçebe Avarlar, 568'de Gepidler üzerinde hâkimiyet kurdu ve 800'e kadar Karpat Havzası'na hâkim oldu.[4][5] Bulgarlar ayrıca 670'lerde Dobruca ve Aşağı Tuna boyunca uzanan diğer bölgeleri de içine alanimparatorluk kurdu.[6][7][8] Bulgaristan, 864'te Hristiyanlığın Doğu Ortodoks mezhebini resmî olarak kabul etti. Bulgaristan ile göçebe Macarlar arasındaki silahlı bir çatışma sonucunda Macarlar, Pontus bozkırlarından ayrıldı ve 895 civarında Karpat Havzası'nın fethine başladı. Birkaç yüzyıl sonra işgal, Gelou adlı bir Rumen dük tarafından yönetilen hüküm şekli sayesinde Gesta Hungarorum'da kaydedilen en eski tarihi bir belge hâline geldi. Aynı kaynak, 895 civarında Crişana'da Székelys'in varlığından bahsetmektedir. – Eskiden Ulahlar olarak bilinen – Romenler, günümüz Romanya'yı oluşturan bölgelerdeki belgeler, 12. ve 13. yüzyılda kaydedildi. Aynı dönemde Aşağı Tuna'nın güneyindeki topraklarda yaşayan Ulahlara pek çok defa atıfta bulunuldu.

11. yüzyılda Banat, Crişana ve Transilvanya; Macaristan Krallığı ile birleştirildi. Bu bölgeler, dağların doğusundaki ovalara hâkim olan göçebe Peçenekler ve Kumanlar tarafından yağmalara maruz kaldı. Macar hükümdarlar, Batı Avrupalı yerleşimcilerin 1150'lerden itibaren Transilvanya'ya göçünü destekledi. 13. yüzyılın başlarından itibaren Transilvanya Saksonları olarak bilinen yerleşimcilerin torunları, 1224'te ayrıcalıklara sahip oldu. Saksonların eski topraklarına yerleşmesi nedeniyle Székelys, krallığın doğu bölgelerinde yerleştirildi. Moğol İmparatorluğu'nun 13. yüzyılın ilk on yıllarında Avrasya steplerinde ortaya çıkışı, bölgenin tarihi üzerinde kalıcı etkiler bıraktı. Moğollar, 1230'larda Kumanlar üzerinde hâkimiyet kurdu, 1241 ve 1242'de Macaristan Krallığı'ndaki birçok yerleşimin ortadan kaldırılmasıyla birlikte Erken Orta Çağ sona erdi.[9]

Kaynakça

Özel
  1. ^ Bărbulescu 2005, s. 181.
  2. ^ Georgescu 1991, s. 6.
  3. ^ Haynes & Hanson 2004, ss. 15-16.
  4. ^ Heather 2010, ss. 213, 401.
  5. ^ Treadgold 1997, ss. 220-221.
  6. ^ Fine 1991, s. 43.
  7. ^ Fiedler 2008, s. 152.
  8. ^ Treadgold 1997, ss. 165-166.
  9. ^ Spinei 2009, ss. 436-442.
Genel

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Eflak Voyvodalığı</span> Tuna nehri merkezli bir orta, yeni çağ krallığı

Eflak Beyliği veya Eflak Voyvodalığı, 14. yüzyılın başında Karpatlar ile Tuna, Siret ve Milcov nehirleri arasındaki devletçiklerin birleşmesi sonucu Câmpulung merkezli olarak kurulan ilk bağımsız Rumen prensliğidir.

<span class="mw-page-title-main">Erdel Prensliği</span> 1000li yıllarda bugünkü Romanya ve Macaristan topraklarında kurulmuş tarihî bir ülke

Erdel Prensliği veya Transilvanya Prensliği, 1000'li yıllarda bugünkü Romanya ve Macaristan topraklarında kurulmuş tarihî ülke.

<span class="mw-page-title-main">Antalar</span>

Antalar, 6. yüzyılın alt Tuna ve Kuzeybatı Karadeniz bölgesinde var olan erken bir Slav kabilesi devletiydi. Arkeolojik Penkovka kültürüyle sıklıkla bağlantılıdırlar.

<span class="mw-page-title-main">Romanya Krallığı</span>

Romanya Krallığı, 1881 ile 1947 yılları arası varlığını sürdürmüş eski bir parlamenter monarşik Rumen devletidir. Devlet 26 Mart 1881 tarihinde ilan edilmiştir. I. Carol da Romanya'nın ilk kralı olarak Sinaia Peleş Sarayında taç giymiştir. I. Carol ise Alman Hohenzollern Hanedanı'ndan gelmektedir ve önceki adı Prens Karl Eitel Friedrich Zephyrinus Ludwig 'dir. Romanya Krallığı, 1913 yılında Bulgaristan'a karşı diğer Balkan ülkeleriyle birleşerek II. Balkan Savaşı'na katılmıştır. Sonuç olarak Güney Dobruca'yı Bulgaristan'dan almıştır. Ancak I. Dünya Savaşı'nda Almanya'ya yenilmiş, Romanya toprakları işgal edilmiş ve Almanya ile barış imzalamak zorunda kalmıştır. Ancak savaşın sonunda Almanya, İtilaf Devletleri'ne yenilince Romanya'nın şansı tekrar değişmiş, Versailles Barış Antlaşması'nda Bukovina ve Transilvanya'yı elde etmiştir. II. Dünya Savaşı'nda Romanya, Ion Antonescu önderliğinde Mihverler'in yanında savaşa girdi. Bu seferki sonuç çok farklı oldu, Romanya savaşı kaybetti. Ion Antonescu'nun diktatörlüğü yıkıldı. 1947 yılında Sovyet güçlerinin de etkisiyle ve desteğiyle komünist yönetim başa geçti ve Romanya Halk Cumhuriyeti kuruldu.

<span class="mw-page-title-main">Kubrat</span> 632-638 yılları arasında hüküm süren Büyük Bulgarya Hanı

Kubrat ya da Kurt, 632-638 yılları arasında hüküm süren Büyük Bulgarya Hanı. Aynı zamanda Organa'nın yeğenidir.

<span class="mw-page-title-main">Portekizliler</span> Portekizin yerli halkı

Portekizliler, İber Yarımadasının güneybatısında yer alan Portekiz'in yerli halkıdır. Portekizliler bir Latin halkıdır, dilleri Latinceye dayanan Portekizcedir. Bir sömürge devleti olan Portekiz İmparatorluğu döneminde Portekizlilerin önemli bir kısmı dünyanın farklı yerlerine dağılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Opsikion</span> Bizans Bölgesi (thema)

Opsikion Theması basitçe Opsikion, kuzeybatı Küçük Asya'da bulunan bir Bizans themasıdır. İmparatorluk maiyet ordusundan yaratılan Opsikion, Konstantinopolis'e en yakın konumda bulunan ilk themaların en büyük ve en prestijli olanıydı. 8. yüzyılda çeşitli isyanlara karıştı, yaklaşık 750'de üçe bölündü ve eski üstünlüğünü kaybetti. Dördüncü Haçlı Seferi sonrasına kadar orta kademe bir thema olarak hayatta kaldı.

<span class="mw-page-title-main">Ekskubitores</span>

Excubitores erken dönem Bizans imparatorlarının imparatorluk muhafızları olarak yaklaşık 460 yılında kurulmuştur. Komutanları kısa sürede büyük etki sahibi olmuş, aralarından 6. yüzyılda bir dizi imparator çıkmıştır. Excubitores geç 7. yüzyılda kayıtlarında görülmemeye başlamışlardır, fakat 8. yüzyıl ortalarında, orta dönem Bizans ordusunun çekirdeğini oluşturan seçkin "tagmata" birliklerinden birine dönüşmüşlerdir. Excubitores hakkında son kayıt 1081 yılıdır.

<span class="mw-page-title-main">Thrakesion</span> Bizans idari bölümü (Thema)

Trakyalı Theması, daha düzgün bir şekilde Trakyalıların theması olarak söylenir, Batı Küçük Asya'da Bizans İmparatorluğu themasıdır. 7. yüzyılın ortalarında veya 8. yüzyılın başlarında eski Trakyalılar ordusunun yerleştirilmesi ile oluşturulmuştur ve adını almıştır, Konstantinopolis'e yakınlığı nedeniyle varoluşu boyunca İmparatorluğun daha büyük ve daha önemli themalarından biri olmuştur. Trakyalıların theması 14. yüzyılın başlarında bölge Anadolu beyliklerinin eline geçmesine kadar hayatta kalan en uzun ömürlü themalardan biri olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Makedonya (thema)</span> Bizans idari bölümü (Thema)

Makedonya Theması geç 700ler ile erken 800ler arasında kurulan Bizans İmparatorluğu theması. Bizans Makedonyası ayrıca Trakya bölgesiyle bağlantılıydı ve Edirne, themanın başkentiydi.

<span class="mw-page-title-main">Tagma</span>

Tagma tabur ya da alay büyüklüğünde askerî birlik.

<span class="mw-page-title-main">Bizans ordusu</span> ordu

Bizans ordusu veya Doğu Roma ordusu, Bizans donanmasının yanında hizmet veren Bizans silahlı kuvvetlerinin başlıca askeri organıydı.

Karabisianoi, orta 7. yüzyıldan erken 8. yüzyıla kadar Bizans donanması'nın dayanak noktasıdır. Kelime olarak Yunanca "gemiler" için karabos ya da karabis ve "gemiler için insanlar, denizciler" anlamına gelmektedir. Karabisianos, Bizans İmparatorluğu'nun ilk sabit deniz kurumudur, denizde İslam'ın yayılışının önüne geçmek için kurulmuştur. 718-730 arası bir zaman kaldırılmış ve yerine bir dizi denizci thema kurulmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Amorion'un yağmalanması</span>

Amorion'un Yağmalanması, Dazimon Muharebesi'nden zaferle çıkan Abbâsîlerin ilerlemeye devam ederek Amorion'u kuşatması ve 12 Ağustos 838 tarihinde şehri ele geçirerek yağmalaması olayı.

<span class="mw-page-title-main">Optimatoi</span> Bizans idari bölümü (Thema)

Optimatoi, başlangıçta seçkin bir Bizans askerî birliği olarak kuruldu. Ancak, 8. yüzyılın ortalarında bir arz ve lojistik grubuna indirgendi ve kuzey-batı Küçük Asya'da eyalet (thema) olarak atanmıştır. Bir idari birim olarak, Optimatoi Theması, 14. yüzyılın ilk yıllarında Osmanlı İmparatorluğu tarafından ele geçirilinceye kadar ayakta kalmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Árpád</span> Büyük Macar Prensi

Árpád , 9 ve 10. yüzyılların başında Macar kabileleri konfederasyonunun başı. Macarların kutsal hükümdarı (kende) veya askerî lideri (gyula) olarak görev yapmış olabilir. Farklı kaynakların çelişkili bilgiler vermesinden ötürü hayatına dair çoğu detay tarihçiler arasında tartışmalıdır. Bu çelişkilere rağmen Macarların çoğu onu "ülkemizin kurucusu" olarak anar ve Macarların Karpat Havzası'nı ele geçirmesinde Árpád'ın önemli rolü, daha sonraki bazı tarihi kayıtlarda vurgulanmıştır. Árpád ile başlayan hanedanlık, 1301 yılına kadar Macaristan Krallığı'nı yönetmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Bizans İmparatorluğu nüfusu</span>

Bizans İmparatorluğu nüfusu, Bizans Rumları, Hazarlar, Ermeniler, Slavlar, Gotlar, Araplar,Süryaniler, Lazlar, Gürcüler, Arnavutlar ve imparatorluk medeniyetinin bir parçası olan birçok etnik grup da dahil olmak üzere orada yaşayan tüm etnik ve kabile gruplarını kapsar. Devletin bin yıllık tarihi boyunca nüfus dalgalanmıştır. İmparator Herakleios'un hükümdarlığından ve imparatorluğun denizaşırı bölgelerinin kaybolmasından sonra, Bizans, Balkanlar ve Anadolu ile sınırlandı. İmparatorluk, 8. yüzyıldaki bir dizi ihtilaftan sonra toparlanmaya başladığında ve toprakları istikrar kazanınca, nüfus da artmaya başladı. 8. yüzyılın sonuna gelindiğinde, imparatorluğun nüfusu 7.000.000 civarındaydı, 1025 yılına gelindiğinde nüfus 12.000.000'in üzerinde insana ulaşmıştı. Sonra nüfus, 1204 yılında 9.000.000 kişiye ve hatta 1282 yılında Türklerin gelmesiyle 5.000.000 kişiye kadar devamlı düşmeye başladı.

<span class="mw-page-title-main">II. Dan</span>

II. Dan Eflak voyvodasıdır. Girdiği taht kavgalarında beş kez başarılı olmuş ve eflak tahtına aralıklar ile tekrar hakim olmuştur. Eflak tahtındaki bu beş dönemden, dördü sadece yedi yıllık bir süre içerisindeydi.

<span class="mw-page-title-main">Macaristan Krallığı (1000-1301)</span> Eski Orta Avrupa Monarşisi (1000-1301)

Macaristan Krallığı, Orta Avrupa'da Macarların Büyük Prensi I. István'ın 1000 veya 1001 yılında kral olarak taç giymesiyle ortaya çıktı. Merkezi otoriteyi güçlendirdi ve tebaasını Hristiyanlığı kabul etmeye zorladı. Tüm yazılı kaynaklar, süreçte yalnızca Alman ve İtalyan şövalyeleri ve din adamlarının oynadığı rolü vurgulasa da, Macarca tarım, din ve devlet sözlüğünün önemli bir kısmı Slav dillerinden alınmıştır. Kutsal Roma imparatorlarının Macaristan üzerindeki yetkilerini genişletme girişimlerinin yanı sıra iç savaşlar ve pagan ayaklanmaları, yeni monarşiyi tehlikeye attı. Monarşi, I. Ladislaus ve Coloman dönemlerinde istikrar kazandı. Bu yöneticiler, yerel nüfusun bir kısmının desteğiyle Hırvatistan ve Dalmaçya'yı işgal etti. Her iki bölge de özerk konumlarını korudu. Ladislaus ve Coloman'ın halefleri - özellikle II. Béla, III. Béla, II. András ve IV. Béla - Balkan Yarımadası'na ve Karpatlar'ın doğusundaki topraklara yönelik bu genişleme politikasını sürdürerek, krallıklarını Orta Çağ Avrupa'nın en büyük güçlerinden birine dönüştürdüler.

Bu Erdel prenslerinin listesidir.