İçeriğe atla

Eine kleine Nachtmusik

Eserini besteledikten iki yıl sonra Mozart.

Yaylılar için 13 Numaralı Sol Majör Serenat ya da yaygın adıyla Eine kleine Nachtmusik, K. 525,[1] Wolfgang Amadeus Mozart tarafından 1787 yılında oda orkestraları için bestelenmiş bir eser. Mozart'ın bu son serenadı, sadece onun değil, tüm klasik müziğin en meşhur eserlerinden birisidir.

Eserin Almanca adı Türkçeye doğrudan çevrildiğinde, akla ilk olarak "küçük bir gece müziği" gelse de, "gece müziği" sözü, 18. yüzyılda serenadı belirttiğinden, "küçük bir serenat" daha isabetli ve uygun düşmektedir.[2] Eser iki keman, bir viyola, bir viyolonsel ve (seçimlik) bir kontrbas için yazılmıştır, ancak çoğunlukla yaylı orkestralarıyla icra edilmektedir.[3]

Bestelenme ve yayımlanması

Serenadın bestelenmesi, Mozart'ın, operası Don Giovanni'nin ikinci perdesini yazdığı ve babasını kaybettiği dönemlerde, 10 Ağustos 1787 tarihinde[3] Viyana'da tamamlandı.[4] Niçin bestelendiği bilinmemektedir.[5] Wolfgang Hildesheimer (1991, 215), bestelenme sebebinin bilinmiyor ve ilk icra tarihinin kaydedilmemiş olmasına bir neden olarak, Mozart'ın birçok serenadını para karşılığı bestelediğinden, bu eserini de aynı şekilde bestelemiş olabileceğini öne sürmektedir.

Çalışmanın dünyaca meşhur adı, Mozart'ın kişisel kataloğunda eserin bulunduğu sayfanın başına düştüğü "Eine kleine Nacht-Musik." notundan gelmektedir.[6] Zaslaw ve Cowdery'nin de işaret ettikleri gibi, Mozart aslında parçasına özel bir ad vermiyor, sadece "küçük bir serenat" yazdığını belirtiyordu.[7]

Eserin notaları, Mozart'ın dul eşi Constanze Mozart tarafından, kocasının birçok başka bestesinin notalarıyla birlikte 1799 yılında yayıncı Johann Anton André'ye satılmıştır. Çalışmanın yayımlanması ise Mozart öldükten uzun bir süre sonra, 1827 yılında André tarafından Offenbach am Main kentinde gerçekleşmiştir.[3]

Bölümleri

1. bölümün başlangıç notaları

19 dakika uzunluğundaki beste dört bölümden oluşmaktadır:

  • Allegro
  • Romanze: Andante
  • Menuetto: Allegretto
  • Rondo: Allegro

Olası beşinci bölüm

Yukarıda bahsedilen kataloğunda belirttiği üzere Mozart, çalışmanın beş bölümünü sıralamıştı. ("Allegro. - Menuett und Trio. – Romance. - Menuett und Trio, und Finale.").[7] Bu bölümlerden ikincisi -bir minüet ve üçlü-nün uzun bir süre kayıp olduğu sanıldı ve bu bölümü besteci ya da bir başkasının yok edip etmediği bilinmiyordu. Daha sonra müzikolog Alfred Einstein, K. 498a numaralı Si bemol majör Piyano Sonatı'ndaki bir minüetin, serenattaki kayıp bölüm olduğunu önermiştir.[8] Müzik otoriteleri, Einstein'ın önerisinde hemfikir değillerdir, ancak eserin Einstein'ın önerdiği sıra ile yapılmış bir düzenlemesi, Jonathan Del Mar yönetimindeki bir yaylı orkestrası tarafından kaydedilmiş ve Nimbus Records tarafından piyasaya sürülmüştür.

Mozart'tan sonra

Bestecinin en meşhur yapıtlarından birisi olan Eine kleine Nachtmusik, ölümünden sonra sıkça seslendirilmiş ve kaydedilmiştir. Bunlardan en önemlileri; dört adet yaylı için Talich Dörtlüsü ve Hagen Dörtlüsü'nün kayıtları, orkestra için ise Karl Böhm'un şefliğindeki Viyana Filarmoni Orkestrası ve Nikolaus Harnoncourt'un şefliğindeki Concentus Musicus Wien'in performanslarıdır.

Jacobson (2003, 38) ve Hildesheimer (1991, 215) serenadın, Mozart'ın tüm çalışmaları içerisinde en bilindik eseri olduğu şeklinde görüş bildirmişlerdir. Ayrıca eser, bilinirliği ve kolayca hatırlanması nedeniyle sinema filmleri, televizyon dizileri, reklamlar ve bilgisayar oyunları gibi mecralarda sık sık kullanılmaktadır. Son olarak ABD yapımı televizyon dizisi Mad Men'in 2008 yılında yayımlanmış bir bölümünde kullanılmıştır.[9]

Medya

Notlar

  1. ^ Kısaca "Köchel dizini".
  2. ^ Grove Music Online internet sitesindeki 1 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. "Nachtmusik" ve "Notturno" başlıklarına bakınız.
  3. ^ a b c Holoman (1992, 397)
  4. ^ Einstein, Alfred (1962). Mozart, his character, his work. Oxford: Oxford University Press. s. 206. ISBN 978-0-19-500732-9. 
  5. ^ Holoman, D. Kern (1992). Evenings with the orchestra: a Norton companion for concertgoers. New York: W. W. Norton & Company. s. 398. ISBN 978-0-393-02936-9. 
  6. ^ Almanca notun tamamı şu şekildedir: "Eine kleine Nachtmusik, bestehend in einem Allegro.Menuett und Trio.–Romance.Menuett und Trio, und Finale.–2 violini, viola e bassi."; "Küçük bir serenat; bir allegro, bir minüet ve üçlü, bir romans, bir [başka] minüet ve üçlü ve bir sondan oluşuyor. İki keman, viyola ve bas çalgılar için." Mozart'ın katalogdaki bu sayfası, eserin birinci bölümünün notalarının ilk iki satırıyla başlamaktadır. Katalog Britanya Kütüphanesi'nin internet sitesindedir 19 Ekim 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Mozart'ın notu Almanca Wikipedia'dan alınmıştır: "Eine kleine Nachtmusik".
  7. ^ a b Zaslaw ve Cowdery (1991, 250)
  8. ^ Einstein, Alfred (1962). Mozart, his character, his work. Oxford: Oxford University Press. s. 207. ISBN 978-0-19-500732-9. 
  9. ^ "Arşivlenmiş kopya". 24 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ağustos 2012. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Richard Feynman</span> Amerikalı teorik fizikçi (1918 – 1988)

Richard Phillips Feynman, kuantum mekaniğinin ayrılmaz formülasyonu, kuantum elektrodinamiği teorisi, aşırı soğutulmuş sıvı helyumun süper-akışkan fiziği ve partonu önerdiği parçacık fiziğindeki çalışmaları ile 1965'te, Julian Schwinger ve Sin-Itiro Tomonaga ile birlikte Nobel Fizik Ödülü'ne layık görülmüş Amerikalı teorik fizikçidir.

<span class="mw-page-title-main">Johannes Brahms</span>

Johannes Brahms Alman piyanist, orkestra şefi ve 19. yüzyılın ikinci yarısının en önemli Romantik dönem bestecilerindendir. Hamburg'da Lutheran bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve profesyonel yaşamının çoğunu Viyana'da geçirdi. Bazen Johann Sebastian Bach ve Ludwig van Beethoven ile müziğin "Üç B"sinden biri olarak gruplandırılır, bu yorum aslında on dokuzuncu yüzyıl orkestra şefi Hans von Bülow tarafından yapılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Joseph Haydn</span> Avusturyalı klasik müzik bestecisi

Franz Joseph Haydn Avusturyalı klasik müzik bestecisi. Hem Mozart’ı hem Beethoven’ı etkilemiştir. "Baba Haydn" olarak bilinir. En çok senfoni türündeki eserleriyle tanınır; bu türde 104 eser verdi. Kendisi gibi besteci olan Michael Haydn'ın ve tenor Johann Evangelist Haydn'ın ağabeyidir.

<span class="mw-page-title-main">Walter Benjamin</span> Alman filozof ve edebiyat eleştirmeni (1892-1940)

Walter Benedix Schönflies Benjamin,, Alman filozof, edebiyat eleştirmeni, kültür tarihçisi ve estetik kuramcısıdır.

<span class="mw-page-title-main">Wolfgang Amadeus Mozart</span> Avusturyalı piyanist ve bestekar

Wolfgang Amadeus Mozart veya vaftiz adıyla Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart, Klasik Batı Müziği'nde Klasik dönemin etkili ve üretken bestekârlarından biridir.

<span class="mw-page-title-main">Batı Marksizmi</span>

Batı Marksizmi, ilk olarak genel anlamda Perry Anderson'un Batı Marksizmi Üzerine Düşünceler kitabında bahsettiği anlamda, 19. yüzyıldan ve 20. yüzyıla Marksizmin Batı'daki hikâyesinden oluşur. Bu anlamda Marks'ın eserinden bugüne kadarki gelişimi, ayrışmaları, iç bölümlenmeleri, farklılıklarıyla teorik ve politik bir sistematik öğreti olarak Marksizmin Batı düşüncesindeki ve pratiğindeki yeri değerlendirilir. Karl Kautsky ve Lenin'in tartışmaları da bu bağlamda genel anlamdaki bu Batı Marksizmi içinde yer alır.

<span class="mw-page-title-main">Saraydan Kız Kaçırma</span>

Saraydan Kız Kaçırma, Wolfgang Amadeus Mozart'ın bir operasıdır. Bu opera özel olarak Alman stili Singspiel şeklinde hazırlanmıştır. Bu stildeki opera eserinde konuşma diliyle müzik dramı karışıktır; eserdeki olaylar konuşma ile geliştirilir; resitatif müzik bulunmamaktadır ve müzik, gösteri şeklinde parçalardan oluşmaktadır. Eserin Almanca librettosu önce "Christoph Friedrich Bretzner" tarafından yazılmış ve sonradan Mozart'in istek ve katkılarıyla "Gottlieb Stephanie" tarafından adaptasyonlar yapılmıştır. Eserin konusu Belmonte adlı bir İspanyol soylusunun, uşağı Pedrillo ile birlikte, sevgilisi olan Konstanze'yi ve onun İngiliz hizmetkarı Blonde'yi tutsak olarak bulundukları Selim Paşanın Akdeniz kıyılarındaki sarayından veya yazlık köşkünden ve Paşa'nın harem bekçisi olan Osminin elinden kurtarmak için yaptığı girişimlerdir. 1782 yılında Mozart'ın kariyerinin doruk noktalarından birini yaşayıp "Die Entführung aus dem Serail" ile müthiş bir başarıya ulaşmıştır.

<i>Requiem</i> (Mozart)

Requiem Re Minör, Wolfgang Amadeus Mozart'ın (1756–1791) bestelediği bir cenaze töreni müziği. Mozart, Requiem'in bir kısmını 1791'in sonlarında Viyana'da yazdı ama eseri tamamlayamadan, aynı yılın 5 Aralık'ında öldü. Eser, Franz Xaver Süssmayr tarafından 1792'de tamamlanarak Kont Franz von Walsegg'e sunuldu. Walsegg, karısının 14 Şubat'taki ölüm yıl dönümünde düzenlenecek törende çalınmak üzere eseri sipariş etmişti.

<span class="mw-page-title-main">Singspiel</span> opera türü

Singspiel, bir tür Almanca müzikli dram olarak geliştirilmiş ve günümüzde bir opera janrı olarak kabul edilmiştir. Nitelik olarak içeriği müziksel ensambl şarkıları, tek "aryalar", "ikili", "üçlü" vb şarkılar, "ballad"lar arasında konuşma dialogları bulundurur. "Singspiel" janrından geliştirilen operet janrı da bu öğeleri içermektedir. Bazı opera otoritelerine göre "singspiel" janrı ile diğer "opera janrları" arasındaki ana fark operalarda "resitatif"lerin bazen önemli olarak yer almaları ve dramatik zirvelere yetişmek için "singspiel"lerde müziğin özel bir önemi olmamasına karşılık operalarda müziğin ana rol oynamasıdır.

<span class="mw-page-title-main">Alexander von Zemlinsky</span> Avusturyalı besteci, orkestra şefi ve öğretmen (1871-1942)

Alexander (von) Zemlinsky, Avusturyalı besteci ve orkestra şefi.

<span class="mw-page-title-main">5. Senfoni (Beethoven)</span>

5. Senfoni, Op. 67, 1804-1808 yıllarında Ludwig van Beethoven tarafından bestelenmiştir. Bu eser klasik müzikte en çok ve en iyi bilinen kompozisyonlardan ve en çok çalınmış senfonilerden biridir. Eser dört bölümden oluşmaktadır: Bir açılış sonatası, bir andante ve finali yapacak attacca'ya götüren hızlı bir scherzo. Eser ilk olarak 1808 yılında Viyana'daki Theater an der Wien'de çalınmış, kısa bir süre sonra da müthiş bir itibar elde etmiştir. E. T. A. Hoffmann senfoniyi "zamanının en önemli çalışması" olarak nitelemektedir. Eser, "kısa-kısa-kısa-uzun" melodisinin iki kere çalınmasıyla başlar. (

<span class="mw-page-title-main">Beethoven ve Mozart</span>

Wolfgang Amadeus Mozart'ın Ludwig van Beethoven'nın eserleri üzerinde çok büyük bir etkisi vardır. İkili 1787'de Viyana'da tanışmış ve belki Beethoven Mozart'tan birkaç ders bile almıştır; ama bu durum kesin değildir sadece bir kaynakta bu buluşmalardan söz edilir, o da günümüze ait bir kaynak değildir. Beethoven Mozart'ın neredeyse bütün çalışmalarını biliyordu. Hatta yazdığı temalardan bazıları Mozart'ın temalarını hatırlatır.

Do-Majör Senfoni No.41 (K:551), Wolfgang Amadeus Mozart tarafından 10 Ağustos 1788 tarihinde bestelenen sanatçının son ve aynı zamanda en uzun senfonisidir.

<span class="mw-page-title-main">Mileva Marić</span> Sırp matematikçi ve Albert Einsteinın eşi (1875 -1948)

Mileva Marić Sırp bir fizikçidir. Zürih Federal Teknoloji Enstitüsü'nde, Albert Einstein'ın sınıfındaki tek kadın öğrenciydi. Aralarında romantik bir ilişki başlamış ve evlenmeden önce, Lieserl adında, çok genç yaşta ölmüş veya evlat olarak verilmiş bir kızları doğmuştur. 1903 yılında evlendikten sonra ise, Hans Albert ve Eduard adında iki oğulları olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Lucio Silla</span>

Lucio Silla (İtalyanca adı: Lucio Silla olan, İtalyanca liberettosu Giovanni de Gamerra tarafından Pietro Metastasio tarafından yapilan eklerle hazirlanmış o zaman daha 16 yaşında olan Wolfgang Amadeus Mozart tarafından bestelenmiş 3 perde ihtiva eden bir opera seria janrında opera eseri.

<span class="mw-page-title-main">Reiner Stach</span> Alman yazar

Reiner Stach Alman yazar, Franz Kafkanın biyografi yazarı ve yayıncıdır. Stach, Berlin'de serbest çalışan olarak yaşıyor ve çalışıyor.

<span class="mw-page-title-main">Sürekli bas</span>

Barok dönemde (1600-1750) neredeyse evrensel geçerliliği olan sürekli bas partisi, bir bas çizgisi ve bir akor sürekliliği sağlayarak müziğin armonik yapısını oluşturmak için ortaya çıkmış ve gelişmiştir. Genellikle continuo olarak kısaltılır ve sürekli bas partisini seslendiren çalıcılara sürekli bas grubu denir.

<span class="mw-page-title-main">L'estro armonico</span>

L'estro armonico, Op. 3, İtalyan besteci Antonio Vivaldi'nin ilk olarak 1711'de Amsterdam'da yayınlanan yaylı çalgılar için 12 konçertodan oluşan setin adıdır. Vivaldi'nin Op. 1 on iki trio sonatı ve Op. 2 on iki keman sonatı, sadece sonat biçimde eserler içeriyordu, bu yüzden L'estro Armonico bestecinin yayımlanan ilk konçerto derlemesi olma özelliğini de taşımaktadır. Ayrıca ilk kez bir İtalyan yayın evi yerine yabancı bir yayın evi olan Estienne Roger'ı seçti. Her konçerto sekiz partili şekilde basılmıştır: 4 keman, 2 viyola, viyolonsel ve sürekli bas.

Klasik Müziğin En Büyük 50 Parçası, Londra Filarmoni Orkestrası tarafından şef David Parry ile kaydedilen klasik eserlerden bir seçkidir. Londra'daki Abbey Road Studios, Royal Festival Hall ve Henry Wood Hall'da kaydedilen albüm, Kasım 2009'da dijital formatta ve 2011'de 4'lü CD set olarak yayınlandı. Klasik Müziğin En Büyük 50 Parçası 200.000'den fazla kopya sattı ve üç yılı aşkın süredir iTunes'daki en iyi 10 klasik albümden biri olarak geçirdi.

Ludwig Guttenbrunn, 18. yüzyılın ikinci yarısında ve 19. yüzyılın başlarında yaşayan Avusturyalı bir sanatçıydı. Portre ve tarih resminde uzmanlaştı.