İçeriğe atla

Dimitris Mihalopulos

Dimitri Mihalopulos

Dimitri Mihalopulos (Fransızca: Dimitris Michalopoulos), özellikle Homeros, İskitler ve Turan halklarına ilişkin tarihsel sorunlarla son zamanlarda İsa Peygamber’in kökenine ilişkin araştırmalar yapan Yunan bir tarihçidir.

Özgeçmişi

1952 yılında Atina’da doğdu. 1964-1970 yılları arasında Atina İtalyan Okulunda, 1970-1974 arasında da Atina Milli Üniversitesi’nde eğitim aldı. Fransa’da bulunan École des Hautes Études en Sciences Sociales’den 1978 yılında iktisadi ve sosyal tarih alanında doktora derecesini aldı.[1] 1980-1982 yıllarında dönemin Yunanistan Cumhurbaşkanı Konstantin Karamanlis’in hususî ofisinde bulundu. Bu dönemde Karamanlis’in özel arşivini düzenledi. Selânik Aristoteles Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde 1982-1988 yılları arasında öğretim görevlisi, 1988 – 1994 arasında da yardımcı doçent olarak görev yaptı. Burada diplomasi tarihi ve Balkan halkları tarihi konularında ders verdi. 1990’dan 2000 yılına kadar Atina Şehir Müzesi müdürlüğü görevini yürüttü.[2] Bu esnada 1990-1997 yılları arasında Deniz Harp Okulunda askerî tarih ve 1994-1997 arasında da Deniz Araştırmaları Yüksek Okulunda denizcilik tarihi dersleri verdi. 2002 – 2003 yılları arasında Halk Dostları Derneği’nin bilim danışmanlığını yürüten Mihalopulos, 2004-2011 yılları arasında da Eleftherios Venizelos ve Ulusal Dönem Tarihi Vakfında idareci olarak görev yaptı. Son dönemde özellikle Eski Yunanların ve diğer antik dönem halklarının denizcilik tarihine ilişkin konularla ilgilenmektedir.

Bilimsel çalışmaları ve eserleri

Dimitri Mihalopulos yakın dönem ve çağdaş Yunan tarihi uzmanı Konstantin Paparrigopulos’un Avrupa’nın ilk sakinlerinin Turan halkları olduğu yolundaki görüşünü paylaşmakta olup – dillerinin yapısından da anlaşılacağı üzere – Basklar bu halkların günümüzdeki uzantılarıdır.[3] Bu tespite paralel olarak, Hıristiyanlığın erken dönemindeki ibadetlerin antik dönemde Filistin’e yerleşerek burada Skythopolis kentini kuran İskitlerin hayatından izler taşıdığına dikkati çeken Mihalopulos, İsa Peygamber’in uzak kökenlerinin İskitlere uzanması ihtimalinin göz ardı edilmemesi gerektiğine inanmaktadır.[4] Benzer biçimde, Homeros’un Odisseia adlı eserinin orijinal metni üzerinde yaptığı araştırmalar sonucunda Odisseia’da anlatılan seyahatinin esasen Atlantik Okyanusunda ve Amerika kıtasının doğu sahillerinde gerçekleştiği görüşünü öne sürmektedir.[5] Diğer yandan mümtaz bir Yunan dilbilimcinin araştırmalarının da gösterdiği üzere Homeros adının orijinal hali (H)omaros olup bu tespit Odysseia ve İlyada yazarının asıl adının Umar veya Omar olabileceğini düşündürmektedir.

Eserlerinden bazıları

Le Vieillard de Morée. Essai sur l'histoire des Grecs et leur indépendance, Istanbul: Isis, 2016 (ISBN 978-975-428-587-1)

La révolution grecque de 1862 et l'insurrection crétoise de 1866. Conséquences politiques et complications diplomatiques, Istanbul: Isis, 2016 (ISBN 978-975-428-560-40).

Fallmerayer et les Grecs, Istanbul: Isis, 2011.

Ibrahim Pasha of Egypt in the Morea (1825-1828). What went on behind the Scenes", Studies of the Ottoman Domain, vol.8 (2018), issue 4.

"Peripeteia in the Atlantic: Ulysse's Voyage from Europe to America", Revista de Historia da UEG, vol. 6, n.2 (2017), s. 1-20.

“Börklüce’nin Selefleri ve Felsefi Bağları”. Ceviri: Dr. Mehmet Kuru, UluslararasıBörklüce Mustafa Sempozyumu, 2-5 Haziran 2015 (İzmir Büyükşehir Belediyesi Akdeniz Akademisi, 2017), s. 445-453. “Turanian and Turkic Migrations into Europe: The Testimony of Greek Sources”, 10. Balkan Tarihi Kongresi (İlkadim Belediyesi, 2017), s. 401-410.

“Mora Türklerinin Sosyokültürel Yapısı Üzerine Notlar” (ile işbirliği: İbrahim Alper Arısoy), Balkan Tarihi Kongresi. 9. Uluslararası Mübadele ve Balkan Türk Kültürü Araştırmaları Kongresi Bildirileri (İlkadim Belediyesi, 2016), s. 289-316.

“The Metropolitan of the Gagauz: Ambassador Tanrıönver and the Problem of Romania’s Christian Orthodox Turks”, Turkey and Romania. A History of Partnership and Collaboration in the Balkans(İstanbul: TDBB, 2016), s. 567-573.

“The issue of the Christian Orthodox Turks: A Historical Perspective”, Balkanlar. Siyaset ve Göç (Samsun Mübadele ve Balkan Türk Kültürü Araştırmaları Derneği, 2015), s. 55-60.

“The Compulsory Exchange of Populations between Greece and Turkey: A Necessity or an Absurdity?” Bir Zamanlar Balkanlar (Samsun Mübadele ve Balkan Türk Kültürü Araştırmaları Derneği, 2014), s. 111-117.

“Constantin Caramanlis et l’affaire de Chypre: le nœud gordien à résoudre”, Contemporary Research in Turkology and Eurasian Studies. A Festschrift in Honor of Professor Tasin Gemil on the Occasion of his 70th Birthday (Presa Universitară Clujeană, 2013), s. 549-559.

“The First Balkan War: What went on behind the Scenes”, Osmanlı Devleti’ninDağılma Sürecinde Trablusgarp ve Balkan Savaşları, 16-18 Mayıs 2011/İzmir. Bildiriler (Türk Tarih Kurumu, 2013), s. 183-191. “Birinci İznik Konsili: Bir Çatışmanın Bitimi, bir Mücadelenin Başlangıcı mı” (çev: M. İskenderoğlu), Uluslararası İznik Semposyumu (İznik Belediye Başkanlığı), s. 57-66.

Ulisse nell'Oceano Atlantico. La questione omerica riesaminata, Edizioni Accademiche Italiane, 2018 (ISBN 978-620-2-08420-8).

Philia's Encomion. Greek-Turkish Relations in the 1950s, Istanbul: The Isis Press, 2018 (ISBN 978-975-428-606-9).

America, Russia and the Birth of Modern Greece, Washington-London: Academica Press, 2020, ISBN 978-1-68053-942-4

Kaynakça

"Atlantic's Odyssey" http://abegitim.deu.edu.tr/images/Atlantik-Odysseia/3-haziran-etkinlik-afis-eng.jpg (07-12-2020)

  1. ^ "FrWiki > École des hautes études en sciences sociales". FrWiki (Fransızca). 1 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2022. 
  2. ^ The European Who's Who, 2002-2003 (İngilizce). The European Who's Who Publishing Co. s. 1171. 
  3. ^ Konstantinos Paparregopoulos, Historia tou Hellenikou Ethnous, vol. I (Atina: Galaxias, 1969), s. 132.
  4. ^ "Turanian and Turkic Migrations into Europe: The Testimony of the Greek Sources", 10. Balkanlar Tarihi Kongresi (Ilkadim Belediyesi, 2017), s. 404.
  5. ^ "La guerre de Troie et son issue", Science et foi, 126 (2018), s. 9-13.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Homeros</span>

Homeros Antik Çağ'da yaşamış İyonyalı ozan. Batı edebiyatının ilk büyük eserleri kabul edilen İlyada ve Odysseia destanlarının yazarı veya derleyicisi olduğu kabul edilmektedir. Smyrna (İzmir) bölgesinde yaşamış olduğu sanılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Sakalar</span> eski bir etnik grup

Sakalar, Kuzeydoğu Avrasya stepleri ile Tarım havzasında yaşayan ve at yetiştirme, madencilik yapma kabiliyetleri geliştirmiş olan tarihi halk. Kaynakların genelde Sakaları Türkî ya da İrani bir halk olarak sayılmasının yanı sıra kimlikleri konusunda tartışmalar sürmektedir. Ancak Avrasya stepleri'deki kurganlarda bulunan kişilerin naaşları üzerinde son yapılan genom ve mitokondriyal DNA çalışmaları sonuçlarına göre, kurganlarda bulunan Saka naaşlarına genetik yakınlık gösteren kişilerin hepsinin günümüz Türki halklara mensup olan bireyler oldukları görülmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Kimmerler</span> Hint-Avrupa, Kafkasyalı veya Türk kökenli göçebe kavim

Kimmerler MÖ 8. yüzyılın ilk yarısına kadar Kimmerya olarak da tabir edilen İdil Nehri'inden Karadeniz'in kuzeyine doğru uzanan geniş bir alanda yaşamış büyük olasılıkla Hint-Avrupa kökenli oldukları varsayılan göçebe ve savaşçı bir ulustur.

<span class="mw-page-title-main">Osmanlı İmparatorluğu kuruluş dönemi</span> Osmanlı İmparatorluğunun kuruluşundan İstanbulun Fethine kadar süren tarihî dönem (1299–1453)

Osmanlı İmparatorluğu kuruluş dönemi (1299-1453), Osmanlı Devleti'nin kuruluşundan Kostantiniyye'nin fethine kadar devam ettiği kabul edilen dönemdir.

<span class="mw-page-title-main">İskitler</span> Avrasya bozkırlarında yaşamış tarihî Halk

İskitler veya yayıldıkları doğu bölgelerindeki isimleri ile Sakalar, MÖ 8. yüzyıl ile MS 3. yüzyıl arasında Avrupa'nın doğusu ile Orta Asya'da, Tanrı Dağları ve Fergana Vadisi'ni de içine alan bölgelerde yaşamış, Tuva ve (Altay-Sayan) kökenli, Doğu Avrasya-Batı Avrasya kültür ve genetik bileşenlerini içerdiği varsayılan heterojen göçebe halktır. İskitler için tarih boyunca Grek kaynaklarında Skuthēs (Σκύθης), Asur kaynaklarında Aşguzai, Fars kaynaklarında Sakā ve Çin kaynaklarında Sai tabirleri kullanılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Ön Bulgarlar</span> İdil ve Tuna nehri bölgelerinde yaşamış Hun kökenli halk

Ön Bulgarlar veya Protobulgarlar, asıl kitlesini Ogur kitlelerinin oluşturduğu, 7. yüzyılda Karadeniz'in kuzeyi ile daha sonra İdil Nehri ve Tuna nehri bölgelerinde de yaşamış, Türkçe konuşan, yarı göçebe Türk kökenli bir halk. Sabir, Uz, Hazar v.b diğer Türk kökenli halklardan kalıntıları da içlerinde barındırmakla birlikte, bazı Fin-Ugor boylarının da Ön Bulgarların içinde yer aldığı bilinmektedir. Ayrıca aralarında Sarmat ve Alan kökenli kitlelerin de var olduğu düşünülmekte. İdil Tatarları ve Çuvaşlar, Ön Bulgarların ya da İdil Ön Bulgarlarınının soyundan gelen torunlarıdır.

Balkan dil birliği, Balkanlar’da konuşulan ve özünde çok farklı olan diller arasında dil bilgisi, söz dizimi, sözcük dağarcığı ve ses bilimi açısından mevcut bazı benzerlikleri açıklamak için ortaya atılmış bir dilbilim kuramıdır. Kuramın Türkçeyi ilgilendiren yönleri de bulunmaktadır. Ancak öncelikle, hepsi özgün birer Hint-Avrupa dili olan Yunanca ve Arnavutça, üç Slav dili ve dört Latin dili arasındaki ilişkileri konu etmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Bafeus Muharebesi</span> 1302de gerçekleşen ilk Osmanlı–Bizans savaşı

Bafeus Muharebesi veya Koyunhisar Muharebesi, 27 Temmuz 1302 tarihinde Osmanlı Beyliği ile Bizans İmparatorluğu'nun yaptığı muharebedir. Muharebe, Osmanlı Devleti ve Bizans İmparatorluğu arasında yapılan tarihteki ilk silahlı çarpışmadır. Savaşı Osman Gazi yönetimindeki Osmanlı ordusu kazanmış ve bölgede büyük bir güç elde etmiştir. Türk tarihçi Halil İnalcık'a göre Osmanlı Devleti'nin kuruluşu bu muharebeyle başlamıştır.

<span class="mw-page-title-main">Gagavuzlar</span> Güney Moldova ve güneybatı Ukraynanın Türk etnik grubu

Gagavuzlar ya da Gagauzlar, bugünkü Moldova Cumhuriyeti'nde, başta Gagavuzya olmak üzere kuzeydoğu Bulgaristan, Ukrayna, Romanya ve Yunanistan'da yaşayan, çoğunluğu Ortodoks Hristiyan olan bir Türk halkı. Ayrıca Trakyanın yerli halkı Müslüman Gacalların ve Marmara, Batı Karadeniz'in yerli halkı olan Manavların Yörük olmayan katmanının nüfusunun Gagavuzlardan geldiğine inanılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Kumanlar</span> 11.-14. yüzyıllarda Doğu Avrupa, Balkanlar ve Batı Anadoluda yaşamış bir Türk halkı

Kumanlar, 11. yüzyıl ile 14. yüzyıl arasında Doğu Avrupa’da yaşamış bir Türk halkı. Tarihte, Kıpçaklar ile aynı birlik içinde bulunmuş, bu yüzden de zamanla Kıpçaklar ile birlikte anılmışlardır.

<span class="mw-page-title-main">Konstandinos Karamanlis</span> 3. Yunanistan cumhurbaşkanı

Konstantin Karamanlis, Yunan siyasetçi.

Alanlar, İskit-Sarmat kökenli göçebe halk. MÖ dönemlerde bugünkü Kazakistan topraklarında yaşamaktaydılar. Miladi dönemin başlangıç yıllarında ise Alanların büyük bir bölümü Volga ırmağını geçerek Don ırmağı civarlarına, Kırım ve Kuzey Kafkasya topraklarına gelerek bu bölgelerde uzun yıllar hakimiyet kurmuşlardır.

<span class="mw-page-title-main">Sarmatlar</span>

Sarmatlar, Vistül ile İdil nehirleri arasında, Kafkasya'nın kuzeyi ve güneydoğusunu da içine alan bölgede MÖ 6. yüzyıldan MS 4. yüzyıla dek yaşayan, Doğu İran öbeğine bağlı bir İskit dili olan Sarmatçayla konuşan atlı göçebe halk.

<span class="mw-page-title-main">Türkler</span> Türkî etnik grup

Türkler, çoğunlukla Türkiye ve Osmanlı İmparatorluğu'nun eski topraklarında yaşayan bir Türk halkıdır.

<span class="mw-page-title-main">İran halkları</span> çeşitli Hint-Avrupa etno-linguistik grubu

İran halkları, Hint-Avrupa dil ailesine bağlı Hint-İran dillerinin, bir alt grubu olan İran dillerini konuşan dilsel ve etnik toplulukların bir toplamıdır. İran platosu boyunca Hindukuş Dağları'ndan Anadolu'ya kadar ve Orta Asya'dan Basra Körfezi'ne dek yayılmışlardır. İran halkları veya İrani halklar ifadeleri, bugünkü İran devletinin sınırları içinde yaşayan İran vatandaşları ile karıştırılmaması için "İranlı" yerine kullanılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Balkanlar tarihi</span> Balkanlar Bölgesinin Tarihi

Balkanlar, Avrupa kıtasının güneydoğu kesiminde, İtalya Yarımadası'nın doğusu, Anadolu'nun batısı ve kuzeybatısında yer alan coğrafi ve kültürel bölgedir. Bölge, sarsıntılı ve hareketli bir tarihe sahiptir.

Gacallar ya da Müslüman Gagavuzlar; asıl Gacallar Balkanlar'da kuzeydoğu Bulgaristan'ın Deliorman bölgesinde ve çevresinde, sanal Gacallar ise Türkiye'nin Doğu Trakya bölgesinde yaşayan bir Türk topluluğudur.

<span class="mw-page-title-main">Tarih öncesi Balkanlar</span>

Tarih öncesi dönemde Balkanlar 44.000 yıl önce ilk kez Üst Paleolitik dönemde Homo sapiens’lerin bölgede ortaya çıkmasıyla başlar. Tarihöncesi dönemin sonu ise ilk kez yazılı metinlerin Antik Yunan’da ortaya çıktığı MÖ 8. yüzyıl olduğu kabul edilir. Bölgedeki prehistorik süreç Üst Paleolitik, Holosen, Orta Taş Çağı, Neolitik Devrim, Proto Hint-Avrupalılar, Tarihöncesi periyotları olarak adlandırılan alt dönemlerden oluşur ancak bu dönemler arasındaki geçiş görecelidir. Örneğin bazı yorumlara göre prehistorik dönem Bronz Çağı Antik Yunan dönemindeki Girit Uygarlığı, Miken Uygarlığı, Trak Uygarlığı, Limni Uygarlığı ve Veneti Uygarlığı’nı kapsarken, bazılarına göre kapsamamaktadır. Başka bir yoruma göre Balkan bölgesinde Tarihöncesi dönemin en son aşaması olan Tarihöncesi dönem Homeros ile başlamıştır. Her halükarda Prehistorik dönem 5. yüzyılda Herodot’tan önce sona erdiği kabul edilmektedir.

Heath Ward Lowry, Amerikalı Osmanlı tarihçisi ve akademisyendir.

<span class="mw-page-title-main">Sakaca</span>

Bazı araştırmacılar; Sakaca'nın Sakalar tarafından Kotan Krallığı, Shule Krallığı ve Tomşuk gibi Tarım Havzasında hüküm sürmüş Budist devletlerce konuşulmuş ve dil bilimciler tarafından Hotanca ve Tomşukça da denen 2 adet şiveye ayrılmış bir Doğu İran dili olduğunu iddia etmektedirler. Fakat bazı araştırmacılar da Sakaca'nın Ön-Türkçe ile ilişiği olduğunu düşünmektedirler.