İçeriğe atla

David Enskog

David Enskog
Doğum22 Nisan 1884(1884-04-22)
Sunne, İsveç
Ölüm1 Haziran 1947 (63 yaşında)
Stockholm
Vatandaşlıkİsveç
EğitimUppsala Üniversitesi
Kariyeri
DalıMatematik fizikçisi - Kinetik teori

David Enskog (22 Nisan 1884, Västra Ämtervik, Sunne - 1 Haziran 1947, Stockholm) İsveçli matematiksel fizikçidir.[1] Maxwell-Boltzmann denklemlerini genişleterek gazların kinetik teorisinin geliştirilmesine yardımcı oldu.

Biyografi

Uppsala Üniversitesi'ndeki lisans eğitiminin ardından 1911 yılında fizik alanında licentiate derecesi aldı ve deneyselci olan profesör Gustaf Granqvist'in yanında gaz difüzyon üzerine çalıştı.[2] Ancak deneysel fiziğe devam etmek istemedi ve Ph.D. için profesör Carl Wilhelm Oseen'e geçti. 1913'ten itibaren kendisini ve ailesini geçindirmek için matematik ve fizik alanlarında lise öğretmenliği yaptı ve boş zamanlarında araştırma ve tez yazımına devam etti. 1917'de Uppsala'da gazların kinetik teorisi üzerine tezini tamamladı.[3] Tezi anlaşılmaz ve kavranması zor olarak değerlendirildiğinden, oldukça vasat bir not aldı ve bu da onun İsveç akademik kariyerinde bir sonraki önemli adım olan doçent olmaya hak kazanmasını engelledi.

Bu nedenle Enskog lise öğretmeni olarak çalışmaya devam etti, ancak kendisi ile aynı problemler üzerinde çalışmış olan Sydney Chapman ile temasa geçti. Chapman daha 1917'de Enskog'un çalışmalarının önemini fark etmişti. 1920'lerde Enskog'un gazların kinetik teorisine yaptığı katkılar daha fazla tanınmaya başladı. Enskog 1929'da Stockholm'de biri Stockholm Üniversitesi Koleji'nde mekanik ve matematiksel fizik alanında, diğeri Kraliyet Teknoloji Enstitüsü (KTH)'nde matematik ve mekanik alanında olmak üzere iki başvuru yaparak akademik dünyaya geri dönmeye çalıştı. Enskog Üniversite Koleji'nden kabul alamadı. KTH'deki seçim komitesi bölünmüştü ve Chapman İsveç'e yaptığı bir ziyarette Enskog'a güçlü bir destek verip onun adına bir tavsiye mektubu yazana kadar Hilding Faxén'e meyilliydi. Nihayet, Enskog 12 Aralık 1930'da KTH'ye profesör olarak atandı. Bir KTH profesörü olarak Enskog esas olarak öğretim görevleriyle meşgul oldu ve daha fazla araştırma yapmadı.

Chapman ve Enskog'un teorilerinin birleşimi daha sonra Boltzmann denkleminin çözümü için Chapman-Enskog yöntemi olarak tanındı. 1939 yılında Chapman ve Thomas Cowling tarafından yazılan ve David Enskog'a ithaf edilen The Mathematical Theory of Non-Uniform Gases adlı kitapta yazarlar bu teoriyi Chapman-Enskog adı altında genişlettiler.

Enskog'un çalışmalarının daha fazla tanınması 1945 yılında, ABD atom silahları projesine ilişkin Smyth Raporu yayınlandığında gerçekleşti. İlk nükleer silahlar için uranyum 235'i zenginleştirmek için kullanılan yöntemlerden biri olan termal difüzyonun kaşifleri olarak Chapman ve Enskog'dan bahsedildi. Enskog, bu raporda adı geçen tek İsveçli bilim adamıydı.

Enskog 1941'de İsveç Kraliyet Mühendislik Bilimleri Akademisi'ne ve nihayet 28 Mayıs 1947'de, ölümünden sadece birkaç gün önce İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'ne seçildi.

Kaynakça

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Matematik</span> nicelik, yapı, uzay ve değişim gibi konularla ilgilenen bilim dalı

Matematik ; sayılar, felsefe, uzay ve fizik gibi konularla ilgilenir. Matematikçiler ve filozoflar arasında matematiğin kesin kapsamı ve tanımı konusunda görüş ayrılığı vardır.

<span class="mw-page-title-main">James Clerk Maxwell</span> İskoç fizikçi (1831-1879)

James Clerk Maxwell, İskoç teorik fizikçi ve matematikçi. En önemli başarısı, klasik elektromanyetik teorisinde daha önceden birbirleriyle ilişkisiz olarak gözüken elektrik ve manyetizmanın aynı şey olduğunu kendisine ait olan Maxwell Denklemleri'yle ispatlamasıdır. Bu denklemler elektrik, manyetik ve optik alanlarında kullanılır. Maxwell Denklemleri sayesinde bu alandaki klasik denklemler ve yasalar basitleştirilmiş oldu. Maxwell'in elektromanyetik alandaki çalışmaları, birincisi Isaac Newton tarafından gerçekleştirilmiş, "fizikteki ikinci büyük birleşme" olarak isimlendirilir.

<span class="mw-page-title-main">Diferansiyel denklem</span>

Matematikte, diferansiyel denklem, bir ya da birden fazla fonksiyonu ve bunların türevlerini ilişkilendiren denklemdir. Fizik, kimya, mühendislik, biyoloji ve ekonomi alanlarında matematiksel modeller genellikle diferansiyel denklemler kullanılarak ifade edilirler. Bu denklemlerde, fonksiyonlar genellikle fiziksel ya da finansal değerlere, fonksiyon türevleriyse değerlerin değişim hızlarına denk gelir.

<span class="mw-page-title-main">Max Born</span> Alman-İngiliz fizikçi ve matematikçi (1882–1970)

Max Born kuantum mekaniğinin gelişmesinde etkili olan Alman matematikçi ve fizikçi. Kuantum fiziği dışında katı hâl fiziği ve optiğe katkıda bulunmuş ve 1920-30'larda önemli fizikçilerin çalışmalarının denetimini yapmıştır. Born, yaptığı "Kuantum Mekaniği'nin temelini araştırma, özellikle dalga fonksiyonunun istatistiksel yorumlanması üzerine" adlı çalışması ile 1954 yılında Nobel Fizik Ödülü'nü almıştır.

<span class="mw-page-title-main">Svante Arrhenius</span> İsveçli bilim insanı (1859-1927)

Svante August Arrhenius,, İsveçli kimyacı ve fiziksel kimya biliminin kurucularından.

<span class="mw-page-title-main">Hannes Alfvén</span>

Hannes Olof Gösta Alfvén, Nobel Fizik Ödüllü İsveçli Astrofizikçidir.

<span class="mw-page-title-main">Ludwig Boltzmann</span> Avusturyalı fizikçi (1844-1906)

Ludwig Eduard Boltzmann. Avusturyalı fizikçi. İstatistiksel mekanik ve istatistiksel termodinamik alanındaki buluşları ve katkıları ile ünlüdür. Henüz tartışmalı olduğu günlerde dahi atom teorisinin en önemli savunucuları arasında yer almıştır.

<span class="mw-page-title-main">Edward Witten</span> Amerikalı teorik fizikçi

Edward Witten Amerikalı teorik fizikçi ve İleri Araştırmalar Enstitüsü'nde profesör. Süpersicim Teorisi'nde dünyanın önde gelen araştırmacılarından. Teorik fiziğe geniş katkılar yaptı ve matematiğin gelişimine katkılarından dolayı 1990'da Fields Madalyası ile ödüllendirildi. 1995'te, Güney Kaliforniya Üniversitesi'ndeki bir konferansta M-teorisinin varlığını ileri sürdü ve M-teorisini daha önce gözlenen birtakım ikilikleri açıklamak için kullanması sicim teorisi'nde ikinci süpersicim devrimi olarak adlandırılan yeni bir araştırmayı harekete geçirdi.

Can Fuat Delale,, fizikçi, bilim insanı, akademisyen, mühendistir.

<span class="mw-page-title-main">Eugene Wigner</span>

Eugene Paul "E. P." Wigner, Macar-Amerikalı teorik fizikçi ve matematikçiydi.

<span class="mw-page-title-main">Allvar Gullstrand</span>

Allvar Gullstrand, İsveçli göz doktorudur.

<span class="mw-page-title-main">Stockholm Üniversitesi</span>

Stockholm Üniversitesi,, İsveç'in başkenti Stockholm'de bulunan bir devlet üniversitesidir. İsveç'in başkentindeki 16 yüksekokul ve üniversiteden biridir. 1878'de kurulan üniversite, 1960'tan beri üniversite statüsündedir ve dünya çapında en iyi 100 üniversiteden biridir.

<span class="mw-page-title-main">Julian Schwinger</span> Amerikalı teorik fizikçi (1918 – 1994)

Julian Seymour Schwinger, Nobel Fizik Ödülü sahibi Amerikalı teorik fizikçi.

<span class="mw-page-title-main">Klasik fizik</span> fizik dalı

Klasik fizik tamamlanmış veya uygulanabilir olan fiziğin, eski tarihlerde düşünülmüş modern teorilerle ilgilenir. Şu an kabul edilmiş bir teori modern sayılıyorsa ve o teorinin giriş cümlelerinde başlıca paradigma değişiminden bahsediliyorsa, eski teorilere genellikle “klasik” denilir. Bir klasik teorinin tanımı aslında içeriğine bağlıdır. Klasik fizik kavramı, modern fizik için fazlasıyla karmaşık olan belirli durumlarda kullanılır.

<span class="mw-page-title-main">Fizik tarihi</span> fizik biliminin tarihi

Fizik, felsefe ürünü bir çalışma alanıdır ve bu yüzden 19. yüzyıla kadar doğa felsefesi diye adlandırıldı. Ünlü fizik bilgini Isaac Newton (1642-1726) bile temel yapıtını "Doğa Felsefesinin Matematiksel İlkeleri" olarak adlandırmış ve kendisini de bir doğa filozofu olarak görmüştür. Günümüzde ise fizik; madde, enerji ve bunların birbiri arasındaki ilişkiyi inceleyen bir bilim dalı olarak tanımlanır. Fizik bir bakıma en eski ve en temel kuramsal bilimdir; onun keşifleri doğa bilimleri'nin her alanı hakkındadır çünkü madde ve enerji; doğanın temel ögeleridir. Diğer bilim dalları genellikle kendi alanlarıyla sınırlıdır ve fizikten sonradan ayrılıp bir bilim dalı olmaya hak kazanmış diye düşünülebilinir. 16. yüzyılda fizik doğa bilimlerinden ayrılmış, Rönesans dönemi sonrasında hızla artan bilgi birikimi ile mekanik, optik, akustik, elektrik gibi alt bilim dalları ortaya çıkmıştır. Fizik günümüzde klasik fizik ve modern fizik olarak ikiye ayrılır.

Gregor Wentzel, bir Alman fizikçidir.

<span class="mw-page-title-main">Termodinamik ve istatistiksel fizik kronolojisi</span> Termodinamik ve istatistiksel fizik ile ilgili olayların kronolojisidir.

Termodinamik ve istatistiksel fizik ile ilgili olayların kronolojisidir.

<span class="mw-page-title-main">Marian Smoluchowski</span> Leh fizikçi

Marian Smoluchowski Avusturya-Macaristan İmparatorluğunun Polonya topraklarında çalışmış Polonyalı fizikçi. İstatistiksel fizikte bir öncü, ayrıca hırslı bir dağcıydı.

<span class="mw-page-title-main">Gösta Mittag-Leffler</span>

Magnus Gustaf Mittag-Leffler, İsveçli bir matematikçiydi. Matematiksel katkıları, esas olarak bugün karmaşık analiz olarak adlandırılan fonksiyonlar teorisi ile bağlantılıdır.

Anatoly Alexandrovich Vlasov, istatistiksel mekanik, kinetik ve özellikle plazma fiziği alanlarında önde gelen bir Rus teorik fizikçiydi.