İçeriğe atla

Düzyayla, Gölköy

Düzyayla
Harita
Ordu'nun Türkiye'deki konumu
Ordu'nun Türkiye'deki konumu
Ordu üzerinde Düzyayla
Düzyayla
Düzyayla
Düzyayla'nın Ordu'daki konumu
ÜlkeTürkiye Türkiye
İlOrdu
İlçeGölköy
Coğrafi bölgeKaradeniz Bölgesi
Zaman dilimiUTC+03.00 (TSİ)

Düzyayla, Ordu İli, Gölköy İlçesi'nin beldesidir.

Coğrafya

Gölköy İlçe Haritası.

Komşuları

Düzyaylanın doğusunda Süleymaniye, Yuvapınar ve Haruniye, batısında Aybastı ilçesine bağlı Zaferimilli ve Uzundere, güneyinde Tokat ili, Reşadiye ilçesine bağlı Baydarlı ve Demircili kasabalari ile kuzeyinde Karahasan beldesi yer almaktadır.

Yeryüzü şekilleri

Canik Dağları üzerinde yer alan belde genel olarak ormanlıklarla kaplıdır. Engebeli bir arazi yapısı olup dağlar akarsular tarafından derin vadilere bölünmüştür. Vadilerde çeşitli yüksekliklerde tepeler vardır. Yaylalar bu vadiler üzerinde kurulmuştur. Dağlar denize paralel olarak uzanmakta olup 1.250–1.400 m kadar yüksekliktedir.

İklimi

Düzyayla her mevsimde bol yağış almaktadır. Karadeniz ve karasal iklimin etkileri görülen beldede dağların yüksek oluşu deniz etkisinin iç kesimlere girmesini engellemektedir. En fazal yağış sonbahar ve temmuzda olmaktadır.Kışları bol kar yağışlı geçen beldede yollar belediye imkânlarıyla açılarak kapalı tutulmamaya çalışılmaktadır.E n sıcak ayları temmuz ve ağustostur. Bu aylarda sıcaklık özellikle son yıllarda 30-35 C 0 derece olmaktadır. En soğuk aylarım ocak ve şubat aylarıdır. İlkbahar aylarında esen samyeli rüzgârları meyve bitkileri etkilemekte verimi azaltmaktadır.

Toprak verimliliği

Engebeli bir yapıya sahip olan toprakları modern tarım yapımına elverişsizdir. Beldede önceleri buğday, arpa, çavdar mısır, fasulye ve patates ekilirken şimdilerde fındık üretiminin yaygınlaşması ile kendilerine yetecek kadar mısır, patates, fasulye, lahana ve bazı sebzeler ekilmektedir.

Suları

Akarsular bakımından zengindir. İrili ufaklı birçok dereyi sınırları içinde bulundurmakta olup bu dereler birleşerek Çanakdüzü deresi, Güney mahalle deresive Kozalan derelerini; bunlar da birleşerek Karahasan beldesi deresini oluşturmaktadır. Oldukça duru ve berrak olan akarsular 2001 yılından sonra yanlış olarak yapılan altyapı ve kanalizasyonlarla kirletilmiştir. Yağışın bol olduğu zamanlarda sular yükselse de zarar verici seller olmamaktadır. Bu derelerde alabalık ve karabalık denen balık türleri yer almaktadır.

Sosyal ve kültürel yapısı

Ekonomi

Geçim kaynakları

Beldede ekonomik geliri en fazla olan ürün fındıktır. Halk topraklarının tamamına yakınını fındık bahçeleri ile doldurmuştur. Ayrıca patates, mısır, lahana, fasulye az miktarda yetiştirilip kendi yiyecekleri bu şekilde sağlanmaktadır. Beldede az da olsa meyve yetiştirilmektedir. Elma, armut, kiraz, erik, ayva bunlardandır.

Hayvancılık

Hayvancılık beldenin diğer bir geçim kaynağıdır. Küçük ve büyükbaş hayvancılık yapılan beldede at, eşek, inek, öküz, manda ile koyun bulunmaktadır. Ayrıca tavuk ve horoz gibi kümes hayvanları da yer almaktadır. Hayvanların etinden, sütünden, derisinden, yumurtasından yararlanılmaktadır. Beldede yaşayan hanelerden her birinde 7-8 büyükbaş hayvan bulunmaktadır. Halkın bir kısmı bu hayvanları besleyip satarak gelir sağlamaktadır.

Ayrıca arıcılık yapılan yerde her hanede olmasa da halkın %50'sinde arı bulunmakta olup bir kısmı geçimini bal satarak sağlamaktadır. Bir kısmı ise sadece kendi bal ihtiyacını karşılamaktadır.

Nüfusu

Düzyayla'nın nüfusu yaklaşık olarak 5.000 civarındadır. Belde 9 mahalleden oluşmaktadır.

Bunlar Demirtaş, Güney, Yaralı, Merkez, Çıkrık, Kozalan, Kıran, Ekşioğlu ve Çibiyazlık amhalleleridir. En kalabalık olanları Demirtaş ve Merkez olup beldede kadın nüfus daha kalabalık görünmektedir.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Pazar, Rize</span> Rizenin ilçesi

Pazar, Karadeniz bölgesindeki Rize'nin bir ilçesidir. Rize'nin 37 km doğusundadır.

<span class="mw-page-title-main">Karadeniz Bölgesi</span> Türkiyenin Karadeniz kıyısındaki coğrafi bölgesi

Karadeniz Bölgesi, ismini Karadeniz'den alan, Sakarya Ovası'nın doğusundan Gürcistan sınırına kadar uzanan Türkiye'nin yedi coğrafi bölgesinden biridir. Gürcistan, Doğu Anadolu Bölgesi, İç Anadolu Bölgesi, Marmara Bölgesi ve adını aldığı deniz ile komşudur. Türkiye'deki bölgeler arasında büyüklük bakımından üçüncü sırada yer almaktadır, ayrıca doğu batı genişliği ve yerel saat farkı en fazla olan bölgedir. Karadeniz Bölgesi'nin en büyük ve gelişmiş şehirleri sırasıyla 1.371.274 nüfusuyla Samsun, ardından Trabzon ve Ordu'dur.

<span class="mw-page-title-main">Of</span> Trabzonun ilçesi

Of (Lazca: ოფუტე, Oput'e, Romeika: Όφη, Όfi), Trabzon ilinin doğusunda yer alan ve tarihi çok eskilere dayanan bir ilçedir. Arazisini, Of'tan Karadeniz'e dökülen Solaklı ve Baltacı derelerinin aşağı havzaları oluşturur. İlçenin güneyinde Hayrat ve Dernekpazarı ilçeleri, doğusunda Rize ili, batısında Sürmene ilçesi ve kuzeyinde Karadeniz bulunur. Osmanlı döneminde ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında daha büyük bir yüzölçümüne sahip olan ilçenin sınırları 1948 yılında Çaykara'nın, 1990 yılında da Dernekpazarı'nın ve Hayrat'ın ilçe olmasıyla daralmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Kabataş</span> Ordunun ilçesi

Kabataş, Ordu ilinin bir ilçesidir.

<span class="mw-page-title-main">Köprübaşı, Trabzon</span> Trabzonun ilçesi

Köprübaşı, Trabzon'un bir ilçesidir. Sürmene, Araklı, Çaykara, Of ve Dernekpazarı ilçeleri arasında kalmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Çandır</span> Yozgatın ilçesi

Çandır, Yozgat ilinin bir ilçesidir.

<span class="mw-page-title-main">Çamovalı, Milas</span> Milasın mahallesi

Çamovalı , Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir. Milas'a 18 km, Bodrum'a 40 km,Ören'e 45 km,Güllük'e de yaklaşık 20 km kadar mesafededir.

<span class="mw-page-title-main">Yerköy</span> Yozgatın ilçesi

Yerköy, Yozgat ilinin güneybatısında yer alan Kırşehir, Kırıkkale ve Çorum’a sınırı olan, il merkezine 39 km uzaklıktaki ilçedir.

<span class="mw-page-title-main">Marmara Bölgesi</span> Türkiyenin Marmara Denizi çevresindeki coğrafi bölgesi

Marmara Bölgesi, Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesinden biridir.

<span class="mw-page-title-main">Fırtına Deresi</span> Türkiyede nehir

Fırtına Deresi veya eski adıyla Peruma, Doğu Karadeniz'de yer alan akarsulardan birisi olup, Kaçkar Dağları'nın Karadeniz'e bakan yamaçlarındaki derelerin birleşmesi ile oluşmuştur. Rize Ardeşen'in yaklaşık 2 km batısında Karadeniz'e dökülen Fırtına Deresi, 68 km uzunluğundadır. Çay bahçeleri içerisinden geçen, üzerindeki kemer köprülerle süslü Fırtına Deresi, raftinge elverişli parkurlara sahiptir. Nehirde sportif olta balıkçılığı yapılabilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Uruş, Beypazarı</span> Beypazarı, Ankara, Türkiyede mahalle

Uruş, Beypazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.

<span class="mw-page-title-main">Karahasan, Gölköy</span>

Karahasan, Ordu ili, Gölköy İlçesi'nin Mahallesisidir.

<span class="mw-page-title-main">Özburun, Bolvadin</span>

Özburun, Eskişehir-Konya karayolundan 1.5 kilometre içeride, il merkezine 70 km, ilçe merkezine 15 km uzaklıkta, eski Kral Yolu üzerinde ve Paşa Dağı yakınlarında kurulmuş bir beldedir. 1967 yılında belediye olmuştur. Belediyenin nüfusu 2.293'dur. Özburun'da iki adet ilkokul bir adet sağlık ocağı bulunmaktadır.

Terme Çayı — Türkiye'de çay

<span class="mw-page-title-main">Sarıyar, Aybastı</span>

Sarıyar, Ordu'nun Aybastı ilçesinin bir mahallesidir. Eski adı Borta dır. Bu kelime bir Türk lehçesi olan Çağatayca Yük, bargir, yabu, kiracı hayvanı: borta=Kapı, geçiş toroslarda anlamındadır. Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük.. Budapest: Section Orientale de la Société Ethnographique Tongroise.) Ayrıca aynı lehçede ayrıca bir çiçek ismidir. Sarıyar mahallesinin Aybastı'ya uzaklığı 11 km dir. Karadeniz sahiline uzaklığı ise 40 km dir. Mahallenin Borta adında bir de yaylası bulunmaktadır. 1990'lı yıllardan sonra İstanbul ve yurtdışına çok göç vermiştir.

<span class="mw-page-title-main">Köprüçay</span> Akdeniz Bölgesinde nehir

Köprüçay, eskiden Eurimedon, Isparta Sütçüler yakınlarında Toros dağlarından doğan, dar ve derin kanyonlardan geçerek Serik yakınlarında Akdeniz'e dökülün akarsu. Antik zamanlarda adı Eurymedon'dur. Köprü Çayı'n; havza alanı 2.357 km2, yıllık debisi 3065 hm³, uzunluğu 178 km, ağız yüksekliği 0 m (Akdeniz), kaynak rakımı 2.151 m'dir.

<span class="mw-page-title-main">Çekerek Çayı</span> Yeşilırmakın kolu

Çekerek Çayı, Yeşilırmak'ın kollarından biri. Sivas Çamlıbel Dağları'ndan doğar, Akdağ'dan gelen dereleri alır. Sulusaray'da ovada akarken Alan Dağı'nı geçtiği yerlerde dar derin vadiler oluşturur. Çorum Çayı'nın katılmasıyla iyice büyür. Kayabaşı Ovası'nda Tokat tarafından gelen Yeşilırmak'ın ana kolu ile birleşerek Yeşilırmak'ı oluşturur. İlkbahar ve sonbaharda taşıdığı su artmakta ve nehir kabarmaktadır.

Türkiye'de yetiştirilen tarım ürünleri, Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye'deki nüfusun büyük çoğunluğu tarım sektöründe çalışmaktaydı. Ancak bu dönemdeki tarım anlayışı daha çok geleneksel yöntemler eşliğinde yapılıyordu. Tarımın bu şeklide yapılmasında ülkenin yeni kurulmuş olması ve farklı dönemlerde farklı devletlerle topyekün savaşlar yapmasından kaynaklanan ekonomik darlıktır. İlerleyen dönemlerde devletin tarım politikaları değişmiş ve daha farklı tarım yöntemleri uygulanmıştır. Bu farklı yöntemlerle birlikte tarımda makineleşme de artmıştır. Tarımda makineleşmenin artmasına paralel olarak da göçler yaşanmıştır. 1950-1960 yılları arasında uygulanan ekonomi politikası ile çiftçiye verilen tarım kredileri artmıştır ve tarım ürünleri için yüksek fiyat politikası izlenmiştir. Genel olarak 1950'li yıllardan sonra Türkiye'de tarım arazilerinin genişletilmesi, makine kullanımının artması ile sulama ve gübreleme gibi çalışmalar hızlanmıştır. Türkiye'de tarımsal faaliyetler ve buna bağlı olarak da yetiştirilen tarımsal ürünler bölgeden bölgeye göre farklılıklar göstermektedir. Bu farklılıkların temel sebepleri arasında Türkiye'nin eğimli ve yüksek bir arazi yapısına sahip olması başta gelmektedir. Türkiye'nin özel ve matematik konumu tarımsal faaliyetleri kısıtlamasına sebep olduğu gibi çeşitli olmasına da katkı sağlamaktadır. Türkiye'nin orta kuşakta bulunması ve dört mevsimi yaşaması da tarımsal çeşitliliği arttıran etmenlerdendir. Türkiye'de aktif nüfusun 1/4'ü tarım sektöründe çalışmakta ve milli gelirin yüzde 10'u tarımsal faaliyetlerden sağlanmaktadır. Türkiye'de ekili dikili alanlarda en fazla tahıllar, daha sonra ise endüstri bitkileri ile sebze ve baklagiller gelmektedir. Türkiye'de yetiştirilen fındık, fıstık, incir, üzüm, tütün ve çeşitli sebze meyveler ihracatta pay sahibidir. Ayrıca Türk sanayisi de çoğunluklu olarak ham maddesi tarımsal faaliyetlere dayanan ürünlerden oluşmaktadır. Türkiye'de tarımı destekleyen kayda değer kuruluşlara Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Toprak Mahsulleri Ofisi ve Ziraat Bankası örnek verilebilir.

<span class="mw-page-title-main">Koçana Vadisi</span>

Koçana Vadisi(Makedonca: Кочанска котлина) Kuzey Makedonya'nın doğu kısmında 41 ° ve 55 ' enlemi ve 22 ° ve 25' boylamı arasında Bregalnica Nehri boyunca uzanan, 1020 kilometrekarelik bir alanı kaplayan vadi.

<span class="mw-page-title-main">1998 Beşköy sel felaketi</span>

1998 Beşköy sel felaketi, 7 Ağustos 1998'de Trabzon'un Köprübaşı ilçesine bağlı o dönem belde olan Beşköy mahallesinde meydana gelen sel, su baskını ve heyelandır. Sel sonucunda 47 kişi ölmüştür. Ölenlerden 7 kişinin cesedine ulaşılırken 40 kişi kaybolmuştur. Beşköy belde merkezi ise büyük oranda haritadan silinmiştir.