İçeriğe atla

Cumhuriyet Halk Partisi

Cumhuriyet Halk Partisi
KısaltmaCHP
Genel başkanÖzgür Özel
Genel sekreterSelin Sayek Böke
Parti sözcüsüDeniz Yücel
KurucuMustafa Kemal Atatürk[1]
Slogan(lar)Türkiye'nin Birinci Partisi
Her Derdin Var Bir Çaresi
Kuruluş tarihi9 Eylül 1923 (101 yıl önce) (1923-09-09)
9 Eylül 1992 (32 yıl önce) (1992-09-09) (yeniden kuruluş)
Kapanış tarihi16 Ekim 1981
Birleşme
Bölünme
ÖnceliAnadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti
Ardılı
MerkezÇankaya, Ankara
Gazete(ler)
Gençlik koluCHP Gençlik Kolları
Kadın koluCHP Kadın Kolları
Üyelik (2024)artış 1.428.800[3]
İdeoloji
Siyasi pozisyonMerkez sol[a]
Ulusal üyelikMillet İttifakı (2018-2023)
Uluslararası üyelikSosyalist Enternasyonal[1]
İlerici İttifak[1]
Tarihsel:
Radikal ve Benzeri Demokratik Partilerin Uluslararası Birliği[14][15] (ilişkili)
Avrupa üyeliğiAvrupa Sosyalistler Partisi[1] (ilişkili)
Resmî renkler    kırmızı ve beyaz[16]
TBMM
128 / 600
Tüm Liste
Büyükşehir Belediye Başkanlığı
14 / 30
Tüm Liste
İl Belediye Başkanlığı
21 / 51
Tüm Liste
İlçe Belediye Başkanlığı
315 / 922
Tüm Liste
Belde Belediye Başkanlığı
61 / 390
Tüm Liste
İl Genel Meclisleri
300 / 1.282
Belediye Meclisleri
6.558 / 20.953
Seçim sembolü
İnternet sitesi
Parti bayrağı
Cumhuriyet Halk Partisi bayrağı
Türkiye Türkiye

Cumhuriyet Halk Partisi, 9 Eylül 1923 tarihinde Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren bir siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "CHP" şeklindedir. Simgesi Altı Ok'tur. TBMM'de 128 milletvekili ile ana muhalefeti temsil eden partidir. Genel başkanı Özgür Özel'dir.

Cumhuriyet Halk Partisi, siyasi ideolojisini sosyal demokrasi ve Atatürkçülük olarak tanımlar. Merkez sol siyasi yelpazede yer almakta olup tüzük ve programında belirtilen ideolojilerin yanında sosyal liberal, demokratik sosyalist ve sosyalist eğilimler de barındırmaktadır.[17][17][18] Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu ve ilk yasal siyasi partisi olma özelliklerini taşıyan Cumhuriyet Halk Partisi, 1923 yılından 1950 yılına kadar aralıksız iktidarda kalmış ve 1946 yılına kadar genellikle tek parti olarak yönetimde kalmıştır. Türkiye'de en uzun süre iktidarda kalmış siyasi partidir. Atatürk tarafından[1] "Halk Fırkası" adıyla Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti'nin devamı olarak[19] kurulan partinin adının başına, 10 Kasım 1924 tarihinde "Cumhuriyet"[20] sözcüğü eklenmiş, 1935'teki 4. Kurultay'da "fırka" sözcüğü yerine dış dünyayla daha uyumlu bir sözcük tercih edilmesi kararlaştırılmış ve bugünkü "Cumhuriyet Halk Partisi" adı benimsenmiştir.[21]

12 Eylül Darbesi'nin ardından, o dönem Bülent Ecevit'in genel başkanlık yaptığı Cumhuriyet Halk Partisi kapatılmış; daha sonra 3821 sayılı yasaya dayanarak, kuruluşunun 69. yıl dönümü olan 9 Eylül 1992 tarihinde tekrar açılmıştır.[22] Parti, İlerici İttifak ve Sosyalist Enternasyonal tam üyesi ve Avrupa Sosyalistler Partisi'nin (PES) ilişkili üyesidir.

Cumhuriyet Halk Partisi, Mustafa Kemal Atatürk'ün vasiyeti üzerine, Türkiye İş Bankası'nın %28,1'lik hissesini temsil etmektedir. Bu hisselerin temettü gelirleri, Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumu'na aktarılmaktadır.[23]

Tarihçe

Kuruluşu: 1919-1923

4-11 Eylül 1919 tarihleri arasında toplanan Sivas Kongresi'nde, Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde kurulan müdâfaa-i hukuk cemiyetleri, Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti (ARMHC) adı altında birleştirilmiştir. 23 Nisan 1920'de toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi ARMHC delegelerinden oluşmuş, ancak 1922'de Meclis, Birinci Grup ve İkinci Grup adıyla iki gruba ayrılmıştır.[24] Mustafa Kemal Atatürk'ün takipçileri daha sonra "birinci grup" olarak adlandırılmıştır.

İkinci grup, azınlık olsa da parlamentoda güçlü bir muhalefet oluşturdu. Lozan Antlaşması'nın kabulü nedeniyle Mecliste baş gösteren yoğun tartışmalar üzerine Mustafa Kemal Atatürk, 9 Eylül 1923 tarihinde Dokuz Umde adı verilen siyasi programı ilan etti ve iki gün sonra İçişleri Bakanlığı'na verilen bir dilekçeyle kendine bağlı milletvekillerinden oluşan Halk Fırkası'nı kurdu. Mayıs 1923'te meclis, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının Lozan Antlaşması'nın daha güçlü bir meclis tarafından onaylanmasını sağlamak amacıyla yeni seçimler için bir tasarı hazırladı. Halk Fırkası, 1923 seçimlerinden sonra resmi olarak kuruldu. İkinci dönem için görev yapan mecliste Lozan Antlaşması kabul edildi, cumhuriyet ilan edildi ve halifelik kaldırıldı.[25]

Partinin resmî kuruluş tarihi 11 Eylül 1923 olmasına rağmen, partinin kuruluş tarihi daha sonradan partileşme kararının alındığı 9 Eylül 1923 olarak kabul edilmiştir.[26]

Tek parti dönemi: 1923–1946

Atatürk dönemi: 1923–1938

Mustafa Kemal Atatürk ve Başbakan İsmet İnönü, 1936

Türkiye'nin siyasi tarihinde, pratikte Cumhuriyet Halk Partisi Jön Türkler ve İttihat ve Terakki'nin devamı olarak değerlendirilmiştir. Partinin kuruluşunun ardından 1924'te, radikal devrimlere karşı çıkan muhalifler, Kâzım Karabekir liderliğinde Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'nı kurdu. Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, Şeyh Said İsyanı'na karışmak ve Atatürk'e suikast planlamakla suçlandı. Başbakan İnönü, hükûmete olağanüstü yetkiler veren bir yasa sundu ve sıkıyönetim ilan edildi, CHP dışındaki tüm siyasi partiler yasaklandı, devlet onayı olmayan gazetelerin yayınlanması yasaklandı (bu yasak 1930'da kadar sürdü).[27] Türkiye, Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın kurulduğu dönem dışında 1946 yılına kadar tek partili rejimde yönetildi. 1923'ten 1946'ya kadar, CHP Türkiye'yi dönüştüren kapsamlı sosyal, kültürel, ekonomik ve hukuki reformlar başlattı. Bu reformlar arasında İsviçre ve İtalyan hukuk ve ceza kanunlarının benimsenmesi, sanayileşmenin hızlandırılması, toprak reformu ve kırsal kalkınma programları, iskân kanunu, laiklik, kadınların seçme ve seçilme hakkı ve Latin harflerine geçilmesini sağlayan Harf Devrimi gibi birçok adım bulunuyordu. Bu dönemde ulus inşası önceliklendirildi. Bu süreçte milliyetçilik ilkesinin benimsenmesi, dil devrimi ve sözdebilimsel teorilerin (Güneş-Dil Teorisi ve Türk Tarih Tezi) ortaya koyulmasıyla Türk milliyetçiliği ideolojisi yayıldı. Partinin 1927'deki ikinci olağan kongresinde, Atatürk Türk tarihindeki son on yılın belirleyiciliğine bir konuşma yaparak gençlere Cumhuriyet'i koruma çağrısında bulundu. Atatürk kişi kültünün tarihsel yazımının temelini bu anlatı oluşturduğu öne sürülmüştür.[28] 1930-1939 yılları arasında, CHP ideolojisini netleştirdi ve "Altı Ok" duyuruldu. Bu dönemde parti tarihsel görüşlerden ayrılarak cumhuriyetçilik, milliyetçilik, laiklik, devrimcilik, halkçılık ve devletçilik ilkelerini benimsedi.

CHP (O zamanki kısaltmasıyla "CHF") 1930'lar boyunca Halk Kürsüsü gibi birçok ulus inşası projesini gerçekleştirmiştir.
Partinin 4. Olağan Kurultayı sırasında Büyük Millet Meclisi bahçesindeki Altı Ok heykeli, 1935

29 Mayıs 1935 tarihinde toplanan 4. Kurultay'da partinin adı, Dil Devrimi doğrultusunda Cumhuriyet Halk Partisi olarak değiştirildi.[29] 18 Haziran 1936 tarihinde yayımlanan bir genelgeyle bütün illerde parti il başkanlığı valilikle birleştirildi. İçişleri bakanı, parti genel sekreterliği sıfatını üstlendi. 5 Şubat 1937 tarihinde yapılan anayasa değişikliğiyle, CHP'nin "Altı Ok"u Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na resmen dahil edildi.[30]

Büyük Buhran'ın başlamasıyla birlikte, parti, Başbakan İnönü ve maliye bakanı Celal Bayar tarafından savunulan devletçi ve liberal fraksiyonlara ayrıldı. Atatürk genellikle İsmet İnönü'nün politikalarını destekledi. Türkiye'nin erken dönemde ekonomik gelişimi büyük ölçüde devlet girişimleriyle sağlandı.

İnönü dönemi: 1938–1946

Atatürk'ün ölümünden bir gün sonra, İsmet İnönü ikinci cumhurbaşkanı seçildi ve Cumhuriyet Halk Partisi'nin liderliğini üstlendi.[31] İnönü döneminde, ekonomiye devlet müdahalesi politikası benimsendi ve Köy Enstitüleri gibi kırsal kalkınma girişimleri yapıldı. Hatay Devleti referandum sonucu anavatana katıldı. İnönü, Türkiye'yi II. Dünya Savaşı'na çekmeye çalışan Müttefik ve Mihver güçlerine rağmen tarafsızlık politikası benimsedi; bu süreçte, silahlı bir güç olarak tarafsızlığı sağlamak için zorunlu askerlik ve kısıtlama önlemleri uygulandı. Savaşın ilerleyen sürecinde, Irkçılık-Turancılık Davası'yla beraber Pan-Türkistler partiden uzaklaştırıldı.

II. Dünya Savaşı'nın ardından İnönü, Türkiye'nin demokratikleşmesini sağlamaya çalıştı. Savaşın sona ermesiyle birlikte, liberal ve devletçi fraksiyonlar arasındaki tartışmalar yeniden ortaya çıktı. Dörtlü Takrir, özellikle Celal Bayar olmak üzere bazı CHP üyelerinin istifasına neden oldu; Bayar daha sonra Demokrat Parti (DP)'yi kurdu. İnönü, 1946'da çok partili genel seçim düzenleme kararı aldı. CHP 465 sandalyenin 397'sini kazandı. Demokrat Parti'nin muhalefeti ve Amerika Birleşik Devletleri'nin çabalarıyla, parti komünizme karşı bir tavır aldı ve bazı kırsal kalkınma programlarını durdurdu.[32][33] 1946-1950 yılları arasındaki dönem, İnönü'nün Türkiye'yi Batı ile yakınlaştırdığı bir dönemdir.[34][35] 1950 yılında gizli oy açık tasnif ilkesiyle seçimler düzenlendi. İnönü, iktidarın barışçıl bir şekilde değiştirilmesine liderlik etti. 1950 seçimlerinden bu yana, parti parlamentodaki salt çoğunluğu kazanamamıştır.[36]

Politika değişiklikleri: 1950–1980

1950'lerde uygulanan çoğunluk sisteminden dolayı, DP nispeten yakın oy oranları almasına rağmen açık ara farkla meclisi kazandı. Bu durum CHP'nin 10 yıl boyunca muhalefette kalmasına neden oldu. Bu süre zarfında, parti politikaları dönüşüm geçirerek sosyal demokrasiye doğru yöneldi. İsmet İnönü, iktidarı kaybetmeden önce işçi haklarını yasalaştırdı. 1951'deki dokuzuncu kurultayda gençlik ve kadın kolları kuruldu. 1953'te sendikaların ve meslek odalarının kurulması önerildi ve partinin programına iki meclisli bir parlamento, anayasa mahkemesinin kurulması, seçim güvenliği, yargı bağımsızlığı ve işçilerin grev hakkı gibi konuların desteklenmesi eklendi.[37]

DP ve CHP rakip olsalar da DP iktidarı çoğunlukla Kemalist politikaları sürdürdü. Ancak Demokrat Parti yönetimi iktidarının sonlarına doğru giderek otoriterleşti. İnönü, DP taraftarları tarafından defalarca linç girişimine maruz kaldı. DP hükûmeti CHP'ye ait mal varlıklarına el koydu. CHP'nin 1957 seçimlerinde muhalefet partileriyle seçim ittifakı kurmasını engellendi. Süreci takiben 27 Mayıs 1960 tarihinde Türkiye tarihinde ilk askeri darbe yapıldı. Askeri yönetim döneminde DP kapatıldı ve Başbakan Adnan Menderes idam edildi. DP'nin politikalarını izleyen siyasi oluşumlar o dönemden beri CHP'yi Menderes'in idamına ilişkin algılanan rolü nedeniyle eleştirmektedir.[37]

CHP 1961 seçimlerinden birinci parti olarak çıktı ve DP'nin halefi Adalet Partisi ile koalisyon kurdu. Türkiye'de kurulan ilk koalisyon hükûmeti yedi ay görev yaptı. İnönü 1965 seçimlerine kadar diğer iki kere daha hükûmet kurdu. Dönemin çalışma bakanı Bülent Ecevit, işçilere grev hakkı ve toplu sözleşme hakkı tanımada etkili oldu, partideki Demokratik Sol hareketin lideri olarak, CHP'nin Ortanın solu programını benimsemesine katkıda bulundu.[38]

Bülent Ecevit ve Nikolay Çavuşesku,1978

İnönü'nün Ecevit'in politikalarını desteklemesinin ardından Turhan Feyzioğlu CHP'den ayrılarak Güven Partisi'ni kurdu. Ecevit'i neden desteklediği sorulduğunda İnönü "Aslında laikiz dediğimiz günden beri ortanın solundayız" şeklinde yanıt verdi.[39] Feyzioğlu'nun ayrılmasıyla CHP 1969 seçimlerine merkez sol bir programla katıldı, ancak partiye olan algı nedeniyle benzer bir sonuç elde etti; Bu algıya göre parti öncelikle eğitimli kentsel elitlere hitap ediyordu. İnönü muhalefet lideri ve CHP'nin lideri olarak 8 Mayıs 1972'ye kadar görev yaptı, ancak 1971 Muhtırası'na yaklaşımı nedeniyle yerine kurultayda Ecevit seçildi.

Ecevit belirgin olarak sol siyasi politikaları benimsedi. 1973 seçimlerine Ecevit'in liderliğinde katılan CHP seçimlerden zaferle ayrıldı. CHP-MSP koalisyonu kuruldu. Bu dönemde Kıbrıs'a müdahale kararı alındı. 1970'lerde parti, yoğun kutuplaşma döneminde ve siyasi şiddet atmosferinde sendikalar ve solcu gruplarla ilişkilerini sağlamlaştırdı. 1977'de CHP Ecevit döneminde çok partili siyasi tarihinin en yüksek oy oranını alarak %41'i yakaladı, ancak hükûmeti kurmak için yeterli çoğunluğu saylamadı. Ecevit ve rakibi Süleyman Demirel siyasi istikrarsızlık döneminde sürekli ardı ardına hükûmetler kurdu. 1980 Askeri Darbesi bu durumu sona erdirdi. Bu dönemde tüm siyasi partiler kapatıldı ve önceki dönem siyasetçilerin siyaset yapması yasaklandı.[40]

Kapatılması ve yeniden kuruluşu: 1980–2002

1981 yılında Cumhuriyet Halk Partisi diğer tüm siyasi partilerle beraber kapatıldı. 1981 yılında kapatılan siyasi partilerin adı ve kısaltması ile yeni siyasi parti kurulamadı. 1985'e gelindiğinde CHP'nin halefi olan HP ve SODEP birleşerek Sosyaldemokrat Halkçı Parti'yi (SHP) oluşturdu, Bülent Ecevit'in eşi Rahşan Ecevit ise Demokratik Sol Parti'yi (DSP) kurdu.[41] İsmet İnönü'nün oğlu Erdal İnönü ise daha sonradan Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) genel başkanı oldu.

"Dünyada Yeni Sol, Türkiye'de Yeni CHP" afişi, 1995

1980 öncesi siyasetçilerin siyasi yasaklarının kaldırılmasının ardından Deniz Baykal ve parti kapatılmadan önce parti yönetimini oluşturan isimler isim hakları konusundaki yasağın kaldırılmasıyla beraber Cumhuriyet Halk Partisi'ni 1992'de tekrardan faaliyete geçirdi. Ayrıca parti Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla birlikte 1981 yılında Hazine'ye devredilen varlıklarını geri aldı.[42] SHP 1995'te CHP'yle birleşti.[41]

1991'den 1996'ya kadar SHP ve ardından CHP, DYP ile koalisyon hükûmetlerinde yer aldı. 28 Şubat Süreci'nde Necmettin Erbakan'ın başbakanlıktan istifa etmesinin ardından Baykal, Mesut Yılmaz'ın koalisyon hükûmetini destekledi. Kasım 1998'de Türkbank skandalı sırasında Mesut Yılmaz tartışmaya açılınca CHP hükûmete gensoru verdi ve koalisyonu düşürdü. 1999 genel seçimlerinde CHP %8.71 oy alarak tarihinde ilk kez baraj altında kaldı. Baykal seçim yenilgisinden kendinin sorumlu olduğunu belirterek 22 Nisan 1999'da genel başkanlıktan istifa etti.

Ana muhalefet partisi: 2002–günümüz

Baykal dönemi: 2002–2010

3 Kasım 2002 genel seçimlerinde Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde Adalet ve Kalkınma Partisi tek başına iktidara geldi. AK Parti seçimlerde %34.4 oy oranıyla 363 milletvekilliği kazanırken CHP %19.39'la 178 milletvekilliğinde kaldı. Kalan milletvekilliklerini bağımsızlar kazandı. Diğer partilerin hiçbiri %10 barajını aşamadı.[43][44] Cumhuriyet Halk Partisi, 2002 seçimleriyle beraber ana muhalefet partisi oldu ve o seçimlerden beri bu konumunu korudu.

Tandoğan Mitinginden bir görüntü, 2007, Anıtkabir

2007 cumhurbaşkanlığı seçimleri, CHP'li ve AK Partili politikacılar arasındaki gerilimlerin doruğa çıkmasıyla bir siyasi krize dönüştü. Baykal döneminde CHP, ordu ve yargının "demokratik olmayan" girişimlerine destek verdi.[] Cumhurbaşkanı adayı Abdullah Gül'e karşı ortaya çıkan protestolar; Gül'ün İslamcı siyaset geçmişi ve eşinin başörtüsü takması gibi popüler nedenlerle[] düzenlendi.[45] CHP'nin seçimi boykot etmesiyle beraber 367 Krizi çıktı. E-muhtıra yayınlandı. Olayların ardından erken seçim kararı alındı ve Anayasa'da bazı değişiklikler yapıldı. Cumhurbaşkanının meclis tarafından değil, halk tarafından iki turlu oylamayla seçilmesi kararlaştırıldı; yedi yıl olan görev süresi beş yıla düşürülerek, iki kez seçilebilmesinin önü açıldı.[46] Anayasa değişiklikleri, 21 Ekim 2007 tarihinde yapılan halk oylamasında, %68,95'lik kabul oyuyla yürürlüğe girdi.[45][47] 28 Ağustos 2007 tarihinde Abdullah Gül Türkiye'nin 11. cumhurbaşkanı seçildi. Yemin töreni CHP ve Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt tarafından boykot edildi.[48]

2002 ve 2010 yılları arasında Türkiye'de iki genel seçim ve iki yerel seçim yapılmış ve bu seçimlerin tamamında CHP %18 ila %23 arasında oy almıştır.

Kılıçdaroğlu dönemi: 2010–2023

Baykal bir kasetin internete sızdırılmasının ardından parti genel başkanlığından istifa ettiğini açıkladı. 22 Mayıs 2010 tarihinde Kemal Kılıçdaroğlu yeni parti lideri olarak seçildi.[49] Kılıçdaroğlu CHP'yi geleneksel sosyal demokrat imajına geri döndürdü ve partinin laik-muhafazakar karakterini bir kenara bıraktı. Kılıçdaroğlu, dindar seçmenler ve Kürtler arasında bir köprü kurmak üzerine politika yürüttü.[50] Kılıçdaroğlu liderliğindeki CHP, beş seçim boyunca milletvekili seçimlerinde %22 ila 26 arasında oy aldı. Parti 2010 anayasa referandumunda "hayır" kampanyasını destekledi. Kılıçdaroğlu liderliğinde girilen 2011'deki ilk seçimde partinin desteği %25'e çıktı, ancak bu oy oranı partinin seçimleri kazanması için yeterli olmadı. Kılıçdaroğlu döneminde CHP, 2013 Gezi Parkı protestolarına büyük bir destek verdi.

Adalet Yürüyüşü'nde Kemal Kılıçdaroğlu, 2017

İlk doğrudan cumhurbaşkanlığı seçimi olan 2014 cumhurbaşkanlığı seçimi, 2013 Türkiye yolsuzluk skandalının ardından gerçekleştirildi. Recep Tayyip Erdoğan ile yarışan CHP ve MHP'nin ortak adayı Ekmeleddin İhsanoğlu %38 oy alarak seçimleri birinci turda kaybetti. Haziran 2015 genel seçimlerinde, Halkların Demokratik Partisi (HDP) barajı aşarak AK Parti'nin meclis çoğunluğunu kaybetmesine neden oldu.[51] Seçimlerin ardından koalisyon görüşmeleri başarısız oldu. MHP, CHP liderliğindeki bir hükûmette HDP ile birlikte yer almayı reddetti. CHP ise haftalar süren müzakerelerin ardından AK Parti ile hükûmet kurmayı reddetti. Kasım ayında yapılan erken seçimde AK Parti meclis çoğunluğunu yeniden kazandı.

Kılıçdaroğlu döneminde parti, 2017 anayasa referandumunda "hayır" kampanyasına öncülük etmiştir.

Mansur Yavaş, Kemal Kılıçdaroğlu ve Ekrem İmamoğlu

2017'ye gelindiğinde, MHP'den ayrılan muhalifler İYİ Parti'yi kurdu. Kılıçdaroğlu İYİ Parti'nin seçimlere katılması için 15 milletvekili transfer ederek yeni partinin yükselişini kolaylaştırdı. 2018 genel seçiminde CHP, İYİ Parti, Saadet Partisi ve Demokrat Parti, AK Parti ve MHP'den oluşan Cumhur İttifakı'na karşı Millet İttifakı'nı kurdu.[52][53] CHP'nin oy oranının %22 olmasına rağmen, Millet İttifakı toplamda %33 oy aldı. CHP'nin cumhurbaşkanı adayı Muharrem İnce %30 oy alarak seçimleri ilk turda kaybetti. Millet İttifakı, CHP'nin büyük kazançlar elde ettiği 2019 yerel seçimleri için yeniden kuruldu, bu seçimde CHP'nin neredeyse %30 oy aldığı görüldü. Diğer siyasi partilerle yapılan ittifak, CHP'nin İstanbul ve Ankara'yı 25 yılın ardından kazanmasını sağladı.[50]

Kılıçdaroğlu, 2023 cumhurbaşkanlığı seçimi için CHP ve Millet İttifakı'nın adayı olarak gösterildi. İstanbul ve Ankara büyükşehir belediye başkanları Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş, Millet İttifakı'ndaki diğer parti liderleriyle birlikte cumhurbaşkanı yardımcısı adaylığıyla kampanyaya dahil oldu. Ekonomik krize, COVID-19 pandemisinin yönetim şeklinde ve Kahramanmaraş depremlerine rağmen, Kılıçdaroğlu, ikinci turda oyların %48'ini alarak Erdoğan'a karşı seçimleri kaybetti. Millet İttifakı, iktidardaki Cumhur İttifakı'na karşı parlamentoda azınlık kaldı. Seçimden sonra düzenlenen 38. Olağan Kurultayda, Özgür Özel, 2010'dan beri bu görevi sürdüren Kılıçdaroğlu'nu yenerek CHP'nin genel başkanı seçildi.[54]

Özel dönemi: 2023–günümüz

38. Olağan Kurultay'da Özgür Özel, 2023

Özel, 5 Kasım 2023'te gerçekleştirilen kurultayda Kemal Kılıçdaroğlu karşısında 2. turda 812 oy ile CHP genel başkanı seçildi.[55] Parti tarihinde mevcut genel başkanın aday olduğu bir kurultayda ilk kez genel başkan değişimi yapılmış oldu. 6 Kasım 2023'te Özel, "Erdoğan'ın stresini anladığını ve bundan sonra her geçen günün Erdoğan için daha zor, kendileri için daha moralli olacağını" belirterek, "Cumhuriyet Halk Partisi'nden endişe etmeye devam etsin" şeklinde bir cümle kurdu.[56] Özgür Özel, 11 Kasım 2023 tarihinde Türkiye'de ana muhalefet partisi tarafından ilk kez kurulan 'gölge kabine' yapısını duyurarak I. Türkiye Gölge Kabinesi'ni MYK üyeleri arasından kurdu.

2024 yılında Özgür Özel liderliğinde parti, 46 yıl aradan sonra birinci parti oldu ve ülke genelinde 22 yıl sonra ilk kez AK Parti'yi geçti. 2024 yerel seçimlerinde parti, Hatay hariç mevcut büyükşehirlerinin hepsini korudu ve Bursa, Balıkesir, Denizli ve Manisa Büyükşehir Belediyelerini kazandı.

İdeoloji ve politikalar

Atatürk'ün Altı Temel İlkesi Altı Ok ile sembolize edilmiştir.

CHP sosyal demokrasi ve Kemalizm'i benimseyen merkez sol bir siyasi partidir.[57][58][59] Cumhuriyet Halk Partisi, programının temel ideolojik dayanaklarının üç ana veçhesi olduğunu bunların ise: Atatürk'ün modernleşme devrimi ve altı ok ilkeleri, sosyal demokrasinin evrensel ilkeleri ve Anadolu ve Trakya'nın tarihsel birikimi olduğunu belirtmiştir.[60] Bu kapsamda CHP kendisini "Cumhuriyet’in kurucu ilke ve değerlerine bağlı, çağdaş bir sosyal demokrat parti" olarak tanımlamaktadır.[61][62]

CHP'nin resmi göç (sığınmacılar, kaçak göçmenler) politikası, Suriye'de kalıcı barışın sağlanması, Suriye'nin güvenli hale getirilmesiyle Suriyeliler'in "evlerine dönmesi" şeklindedir. Genel başkan Özel, Almanya cumhurbaşkanıSteinmeier ile Almanya'nın Ankara Büyükelçiliğinde yaptığı görüşmede sorunun Türkiye ile Avrupa ülkeleri arasındaki anlaşmalar ve maddi destekle ve Suriyelilerin Türkiye'de kalması ile çözülemeyeceğini, aksine bunların sorunu daha da büyüteceğini ifade etmiştir. Özel, mevcut sığınmacı politikasını ise "hem Türkiye için hem de batının değerleri için izah edilemez olduğunu" ifade etmiştir.[63]

Partinin yerel yönetimler politikası, 2024 yerel seçimlerinden önce 8 Mart tarihinde belediye başkan adaylarınca imzaya açılan iki ayrı taahhütname ile ortaya konmuştur. "Halkçı Belediyecilik Taahhütnamesi" ve "Yerel Yönetimlerde Eşitlik Politika Belgesi", partinin yerel yönetimlerinde izleyeceği politikaların temel ilkelerini ortaya koymuştur. Belgelerin temelinde partinin programında belirtilen ilkeler, evrensel insan hakları ve sosyal eşitsizliğe karşı mücadele bulunmaktadır.[64]

Altı Ok ilkeleri

Altı Ok ilkelerinin muhtevası zaman içinde değişime uğramakla birlikte en son 2015 Parti Programı'nda tanımlanmıştır.[65] Parti programında bu ilkeler şöyle tanımlanmıştır: Cumhuriyetçilik ilkesi, egemenliğin ulusta olduğunu ve milli iradenin temel alındığı bir devlet düzenini savunur.[65] Milliyetçilik ilkesi, Türkiye'nin din, dil, ırk ve etnik köken değil, siyasal bir birlik etrafında kurulduğunu vurgular.[65] Halkçılık ilkesi, siyasal meşruiyetin halkın iradesine dayandığını ve halkın korunması için çözümlerin halkla birlikte bulunması gerektiğini savunur.[65] Devletçilik ilkesi, devletin halka hizmet için yapılandığını, katılımcı yönetimi ve demokratik hukuk devletini öngörür.[65] Laiklik ilkesi, din ve devlet işlerinin ayrı tutulması gerektiğini vurgular ve insan haklarının temel taşı olduğunu belirtir.[65] Devrimcilik ilkesi, çağdaş medeniyet hedefini sürdürmeyi ve demokratik hukuk devleti kurallarına bağlı kalarak köklü değişim sürecini devam ettirmeyi amaçlar.[65]

Dış politika

Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğini, Türkiye'nin NATO üyeliğini ve ittifakın genişlemesini desteklemektedir.[66][67]

Parti, Sosyalist Enternasyonal[68] ve İlerici İttifak[69] içinde önemli bir konuma sahiptir ve Avrupa Sosyalistler Partisi'nin ilişkili üyesidir. Ayrıca parti, 2014 yılında Sosyalist Enternasyonal'i Kuzey Kıbrıs'ta bulunan Cumhuriyetçi Türk Partisi'ni tam üye olarak kabul etmeye çağırmıştır.[70]

Partinin lideri Özgür Özel, İsrail'in Filistin halkına karşı devlet terörü uyguladığını iddia ederek, "Türk solu asla ve asla Filistin davasına uzak değildir." şeklinde açıklamada bulunmuştur.[71] Ayrıca, Mayıs 2024'te Filistin'i devlet olarak tanıyan batı liderlerine mektup yazarak teşekkür etmiştir.[72]

Yapılanma

CHP'nin kırmızı zemin üzerinde Altı Ok'lu amblemi

Partinin amblemi

Altı Ok, Cumhuriyet Halk Partisi'nin temel ilkelerini temsil eden simgedir. Aynı zamanda kırmızı zemin üzerine beyaz Altı Ok simgesi partinin bayrağı olarak kullanılmaktadır. Cumhuriyet Halk Partisi'nin amblemi, yıllar boyunca değişikliklere uğramıştır. Ancak orijinal Altı Ok amblemi hiç değişmemiştir.[73]

Partinin ekonomisi

Mustafa Kemal Atatürk'ün vasiyetle Türkiye İş Bankası'nın kendine ait olan %28.1 oranındaki hissesini partiye bırakmıştır. Fakat bankanın elde ettiği gelirin CHP'ye düşen kısmı partiye değil Türk Dil Kurumu'na ve Türk Tarih Kurumu'na aktarılmaktadır. Parti sadece yönetimde söz sahibidir.[74]

Genel başkanlar

#İsimPortreGörev başlangıcıGörev bitişiGörev süresi
1 Mustafa Kemal Atatürk
(1881-1938)
9 Eylül 192310 Kasım 193815 yıl, 62 gün
Celâl Bayar (vekil)[75]
(1883-1986)
10 Kasım 1938 26 Aralık 1938 46 gün
2 İsmet İnönü
(1884-1973)
26 Aralık 19388 Mayıs 197233 yıl, 134 gün
Kâmil Kırıkoğlu (vekil)[76]
(1914-1979)
8 Mayıs 1972 14 Mayıs 1972 6 gün
3 Bülent Ecevit
(1925-2006)
14 Mayıs 197230 Ekim 1980 8 yıl, 169 gün
Mustafa Üstündağ (vekil)[76]
(1933-1983)
30 Ekim 1980 16 Ekim 1981 351 gün
4 Deniz Baykal
(1938-2023)
9 Eylül 1992 18 Şubat 1995 2 yıl, 162 gün
5 Hikmet Çetin
1937 (86-87 yaşında)
18 Şubat 1995 11 Eylül 1995 205 gün
(4) Deniz Baykal
(1938-2023)
11 Eylül 1995 22 Nisan 1999 3 yıl, 223 gün
Cevdet Selvi (vekil)[77]
20 Mart 1943 (81 yaşında)
22 Nisan 1999 23 Mayıs 1999 31 gün
6 Altan Öymen
20 Haziran 1932 (92 yaşında)
23 Mayıs 1999 30 Eylül 2000 1 yıl, 130 gün
(4) Deniz Baykal
(1938-2023)
30 Eylül 2000 10 Mayıs 2010 9 yıl, 222 gün
7 Kemal Kılıçdaroğlu
17 Aralık 1948 (75 yaşında)
22 Mayıs 20108 Kasım 2023 13 yıl, 170 gün
8 Özgür Özel
21 Eylül 1974 (50 yaşında)
8 Kasım 2023Görevde343 gün

Genel sekreterler

Merkez Yönetim Kurulu üyeleri

# İsim Görev Şehir
1 Özgür ÖzelGenel Başkan Manisa
2 Selin Sayek BökeGenel Sekreterİzmir
3 Deniz YücelParti Sözcüsü
4 Burhanettin BulutGenel Başkan Yardımcısı (Medya ve Halkla İlişkiler) Adana
5 Gülşah Deniz Atalar Genel Başkan Yardımcısı (Kültür ve Turizm Politikaları) Ankara
6 Gamze TaşcıerGenel Başkan Yardımcısı (Çalışma ve Sosyal Güvenlik Politikaları)
7 Aylin NazlıakaGenel Başkan Yardımcısı (Aile Politikaları)
8 Gül Çiftçi Genel Başkan Yardımcısı (Hukuk)
9 İlhan Uzgel Genel Başkan Yardımcısı (Dış İlişkiler)
10 Yalçın KaratepeGenel Başkan Yardımcısı (Hazine Politikaları)
11 Ensar AytekinGenel Başkan Yardımcısı (Parti Örgütü) Balıkesir
12 Sevgi Kılıç Genel Başkan Yardımcısı (Gençlik ve Spor Politikaları) İstanbul
13 Gökan ZeybekGenel Başkan Yardımcısı (Yerel Yönetimler)
14 Suat ÖzçağdaşGenel Başkan Yardımcısı (Milli Eğitim Politikaları)
15 Özgür KarabatGenel Başkan Yardımcısı (Mali İşler)
16 Volkan Demir Genel Başkan Yardımcısı (Ticaret Politikaları)
17 Pınar Uzun Okakın Genel Başkan Yardımcısı (Sanayi ve Teknoloji)
18 Gökçe GökçenGenel Başkan Yardımcısı (Adalet Politikaları) İzmir
19 Murat BakanGenel Başkan Yardımcısı (İçişleri Politikaları)
20 Yankı Bağcıoğlu Genel Başkan Yardımcısı (Savunma Sanayi Politikaları)
21 Zeliha Aksaz Şahbaz Genel Başkan Yardımcısı (Sağlık Politikaları) Kütahya
22 Erhan Adem Genel Başkan Yardımcısı (Tarım ve Orman Politikaları) Niğde
23 Ulaş KarasuGenel Başkan Yardımcısı (Ulaştırma Politikaları) Sivas
24 Deniz YavuzyılmazGenel Başkan Yardımcısı (Enerji Politikaları) Zonguldak

Yüksek Disiplin Kurulu üyeleri

2024 yılı itibarıyla partinin YDK üyeleri:[78]

# İsim Görev Şehir
1 Turan Taşkın ÖzerYDK Başkanı İstanbul
2 Ayça Akpek Şenay YDK Başkan yardımcısı
3 Deniz Çakır YDK sekreteri Ankara
4 Özgür Sağlam YDK üyesi
5 Süleyman BülbülAydın
6 Esin Fatma Temel İstanbul
7 Aysemin Gülmez
8 Ekincan Aksoy İzmir
9 Özkan Tice
10 Hümeyra Akkuş Sandıkcı Kırıkkale
11 Nurdan Yücal Konya
12 Gülsüm Filorinalı
13 Remzi Kazmaz Muğla
14 Ali Balta Sivas
15 İsmail Emre Telci

Parti Meclisi üyeleri

# Adı Şehir
1Koza Yardımcı Adana
2Burhanettin Bulut
3Yalçın Görgöz Afyonkarahisar
4Ali Abbas Ertürk Aksaray
5Gülşah Deniz Atalar Ankara
6Melisa Uğraş
7Gamze Taşcıer
8Gül Çiftçi Binici
9Aylin Nazlıaka
10Ali Haydar Fırat
11Semra Dinçer
12Hüseyin Can Güner
13Şengül Yeşildal Antalya
14Ensar AytekinBalıkesir
15Mehmet Tüm
16Hüseyin Yaşar Batman
17Ahmet Hakan Uyanık Bitlis
18Orhan SarıbalBursa
19Özgür CeylanÇanakkale
20Bülent Nuri Çavuşoğlu Denizli
21Canan Taşer Isparta
22Hikmet Yalım Halıcı
23Sinem Kırçiçek İstanbul
24Sevgi Kılıç
25Pınar Uzun Okakın
26Gökan Zeybek
27Bedirhan Berk Doğru
28Ozan Işık
29Suat Özçağdaş
30Baki Aydöner
31Mahir Yüksel
32Cem Aydın
33Berker Esen
34Müslim Sarı
35Erbil Aydınlık
36Turgay Özcan
37Emin Umut Dikili
38Selin Sayek Bökeİzmir
39Deniz Yücel
40Murat Bakan
41Mehmet Alkın Denizaslanı
42Uğurcan İrak Kars
43Hikmet Erbilgin Kastamonu
44Zeliha Aksaz Şahbaz Kütahya
45Mehmet Necati Yağcı Mardin
46Erhan Adem Niğde
47Ecevit Keleş Sakarya
48Nazan Güneysu Samsun
49Ulaş KarasuSivas
50Özgür KarabatTokat
51Saniye Barut Tunceli
52Deniz YavuzyılmazZonguldak
Kaynak:[79]

Bilim Kültür Sanat Platformu üyeleri

# İsim Şehir
53 Gökçe Gökçenİzmir
54 Gülşah Deniz Atalar Ankara
55 Baran Bozoğlu
56 İlhan Uzgel
57 Yalçın Karatepe
58 Fethi Açıkelİstanbul
59 Volkan Demir
60 Yankı Bağcıoğlu İzmir

Gençlik Kolları

17 Şubat 1954 tarihli CHP Genel İdare Kurulu toplantısında Suphi Baykam’ın başkanlığında Gençlik Kolları Merkez Yönetim Kurulu’nun atanmasıyla resmen kurulan ve Türkiye'nin ilk gençlik örgütlenmesi olan CHP Gençlik Kolları, ilk kurultayını 1-2 Ağustos 1961 tarihinde gerçekleştirmiştir. İlk kurulan gençlik kolları yönetiminde, daha sonra CHP Genel Başkanı ve Başbakan olacak olan Bülent Ecevit de yer almaktadır. 12 Eylül 1980 darbesine kadar 10 tane kurultay yapılmış ve darbe sonrası partinin kapatılmasıyla gençlik kolları da kapatılmıştır.

CHP'nin 2. kuruluşundan sonra da faaliyetlerine devam eden CHP Gençlik Kolları, Cumhuriyet Halk Partisi'ne bağlı gençlik yapılanması olup genel başkanlığa bağlı il ve ilçe örgütlenmesi şeklinde çalışmaktadır. Gençler arasında CHP örgütlenmesini sağlar. 16. kurultayını 7 Kasım 2021 tarihinde gerçekleştirmiş ve Kurultayda tek aday olarak giren Gençosman Killik 414 oyun 383'ünü alarak başkan olmuştur. 2023 Haziran itibarıyla Gençosman Killik hâlâ görevini sürdürmektedir.[80]

Halkçı Liseliler

Halkçı Liseliler komisyonu, 19 Mayıs 2014 tarihinde dönemin genel başkan özel danışmanı Recep Cengiz tarafından partiye resmi olarak bağlı olmadan kurulmuştur. Kurucu genel başkanı Doğukan Kurnaz'dır. 2015'den itibaren örgütlü bir şekilde faaliyet göstermeye başlamıştır. Halkçı Liseliler, zaman içinde farklı dönemlere yayılan çeşitli örgütlenme ve etkinliklerle kendini göstermiştir. 2 Şubat 2023 tarihinde gerçekleştirilmiş kurultayda Bertuğ Diler oyların çoğunluğunu alarak başkan olarak seçilmiştir.

23 Kasım 2023 tarihinde Gençlik Kolları Genel Merkezi, 2014 yılından beridir faaliyette bulunan CHP Lise Komisyonlarının feshedilmesine ve örgütlenmenin Halkçı Liseliler (Kısaltma: Halk-Lis) adıyla kurulacak yapılanma üzerinden devam etmesine Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanı Özgür Özel, gençlik kolları genel başkanı Gençosman Killik ve Halkçı Liseliler genel başkanı Bertuğ Diler ile yapılan görüşmeler sonucu resmi olarak karar vermiştir.[81]

Kurultaylar

Kurultay Tarih Genel başkan Seçim Nedeni
Sivas Kongresi4-11 Eylül 1919 Mustafa Kemal AtatürkARMHC'nin kuruluşu
2. Olağan Kurultay 15-23 Ekim 1927[82]Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
3. Olağan Kurultay 10-18 Mayıs 1931[83]
4. Olağan Kurultay 9-16 Mayıs 1935[84]
1. Olağanüstü Kurultay 26 Aralık 1938 İsmet İnönüMustafa Kemal Atatürk'ün ölümü
5. Olağan Kurultay 29 Mayıs 1939 Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
6. Olağan Kurultay 8 Haziran 1943
2. Olağanüstü Kurultay 10 Mayıs 1946 Genel başkanın çağrısı
7. Olağan Kurultay 19 Kasım 1947 Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
8. Olağan Kurultay 29 Haziran 1950
9. Olağan Kurultay 26 Kasım 1951
10. Olağan Kurultay 22-26 Haziran 1953[85]
3. Olağanüstü Kurultay 7 Mart 1954 Genel başkanın çağrısı
11. Olağan Kurultay 26-30 Temmuz 1954[86]Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
12. Olağan Kurultay 21 Mayıs 1956
13. Olağan Kurultay 9 Eylül 1957
14. Olağan Kurultay 12 Ocak 1959
15. Olağan Kurultay 24 Ağustos 1961
16. Olağan Kurultay 14 Aralık 1962
17. Olağan Kurultay 16 Ekim 1964
18. Olağan Kurultay 18 Ekim 1966 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
4. Olağanüstü Kurultay 28 Nisan 1967 Genel başkanın çağrısı
19. Olağan Kurultay 18 Ekim 1968 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
20. Olağan Kurultay 3 Temmuz 1970
5. Olağanüstü Kurultay 7 Mayıs 1972 Kâmil Kırıkoğlu (vekil)Genel başkanın çağrısı
6. Olağanüstü Kurultay 14 Mayıs 1972 Bülent Ecevitİsmet İnönü'nün istifası
21. Olağan Kurultay 30 Haziran 1972 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
22. Olağan Kurultay 14 Aralık 1974
23. Olağan Kurultay 27 Kasım 1976
7. Olağanüstü Kurultay 14 Kasım 1978 Genel başkanın çağrısı
24. Olağan Kurultay 24 Mayıs 1979 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
8. Olağanüstü Kurultay 4 Kasım 1979 Genel başkanın çağrısı
25. Olağan Kurultay 9 Eylül 1992 Deniz BaykalBaşkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
26. Olağan Kurultay 18 Şubat 1995 Hikmet Çetin
27. Olağan Kurultay 9-10 Eylül 1995 Deniz Baykal
28. Olağan Kurultay 23-24 Mayıs 1998
9. Olağanüstü Kurultay 22-23 Mayıs 1999 Altan ÖymenDeniz Baykal'ın istifası
10. Olağanüstü Kurultay 26-27 Haziran 1999 Genel başkanın çağrısı
11. Olağanüstü Kurultay 30 Eylül-1 Ekim 2000 Deniz Baykal
29. Olağan Kurultay 30 Haziran-1 Temmuz 2001 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
30. Olağan Kurultay 23-24 Ekim 2003
12. Olağanüstü Kurultay 3 Temmuz 2004 Genel başkanın çağrısı
13. Olağanüstü Kurultay 29-30 Ocak 2005
31. Olağan Kurultay 19-20 Kasım 2005 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
32. Olağan Kurultay 26-27 Nisan 2008
14. Olağanüstü Kurultay 21 Aralık 2008 Genel başkanın çağrısı
33. Olağan Kurultay 22-23 Mayıs 2010 Kemal KılıçdaroğluBaşkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
15. Olağanüstü Kurultay 18-19 Aralık 2010 Genel başkanın çağrısı
16. Olağanüstü Kurultay 26 Şubat 2012
17. Olağanüstü Kurultay 27 Şubat 2012
34. Olağan Kurultay 17-18 Temmuz 2012 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
18. Olağanüstü Kurultay 5-6 Eylül 2014 Genel başkanın çağrısı
35. Olağan Kurultay 16-17 Ocak 2016 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
36. Olağan Kurultay 3-4 Şubat 2018
19. Olağanüstü Kurultay 9-10 Mart 2018 Genel başkanın çağrısı[87]
37. Olağan Kurultay 25-26 Temmuz 2020 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu gereği)
38. Olağan Kurultay 4-5 Kasım 2023 Özgür Özel
20. Olağanüstü Kurultay 6-9 Eylül 2024 Genel başkanın çağrısı[88]

Belediye başkanları

# Adı İl İlçe Belde
1Zeydan KaralarAdana
2Kemal Özdemir Aladağ
3Kadir Aydar Ceyhan
4Emrah Kozay Çukurova
5Kasım Karaköse İmamoğlu
6Ali Bedrettin Karataş Karataş
7Oya TekinSeyhan
8Ahmet Aktürk Tufanbeyli
9Erdinç Altıok Yumurtalık
10Ali DemirçalıYüreğir
11Abdurrahman TutdereAdıyamanMerkez
12Hasarı Talaş Kömür
13Abuzer Aydın Yaylakonak
14Veysel Korkmaz BesniKöseceli
15Necdet Arıcı Şambayat
16İskender Yıldırım Gölbaşı
17Burcu KöksalAfyonkarahisarMerkez
18Selçuk Gönüllü Başmakçı
19Veysel Topçu Dinar
20Berrin Uğurlu Evciler
21Hüseyin Takan ŞuhutKaraadilli
22Devrim Ölmez SultandağıYeşilçiftlik
23Tahsin Çelik AksarayMerkezTaşpınar
24Turgay Sevindi AmasyaMerkez
25Zehra Özyol Gümüşhacıköy
26Alp Kargı Merzifon
27Ömer Özalp Taşova
28Mansur YavaşAnkara
29İzzet Demircioğlu Ayaş
30Özer Kasap Beypazarı
31Hüseyin Can Güner Çankaya
32Adem Barış Aşkın Elmadağ
33Erdal BeşikçioğluEtimesgut
34Yakup Odabaşı Gölbaşı
35Mehmet Doğanay Güdül
36Levent Koç Haymana
37Selim Çırpanoğlu Kahramankazan
38Satılmış Karakoç Kalecik
39Mesut Özarslan Keçiören
40Veli Gündüz Şahin Mamak
41Ertunç Güngör Nallıhan
42Mürsel Yıldızkaya Polatlı
43Mustafa Koçak Şereflikoçhisar
44Fethi Yaşar Yenimahalle
45Muhittin BöcekAntalya
46İlkay Akca Akseki
47İsa Yıldırım Aksu
48Osman Tarık Özçelik Alanya
49Fahri Duran Demre
50Menderes Dal Döşemealtı
51Halil Öztürk Elmalı
52Mustafa Geyikçi Finike
53Mehmet Ali Yılmaz Gazipaşa
54Erol Demirhan Kaş
55Necati Topaloğlu Kemer
56Mesut Kocagöz Kepez
57Cem Kotan Konyaaltı
58Saniye Caran Korkuteli
59Niyazi Nefi KaraManavgat
60Ümit Uysal Muratpaşa
61Kadir Kumbul Serik
62Faruk DemirArdahanMerkez
63Gökhan Budak Göle
64Erdem Demirci Posof
65Bilgehan Erdem ArtvinMerkez
66Ercan Orhan Borçka
67Utku Cihan Hopa
68Erhan Yılmaz Kemalpaşa
69Mehmet Yıldırım Murgul
70Barış Demirci Yusufeli
71Özlem ÇerçioğluAydın
72Mustafa Galip Özel Bozdoğan
73Mehmet Kıvrak Çine
74Hatice Gençay Didim
75Anıl Yetişkin Efeler
76Burak Zencirci Germencik
77Mustafa Büyükyapıcı Karacasu
78Özgür Arıcı Koçarlı
79Ömer Günel Kuşadası
80Uğur Doğanca Kuyucak
81Ertuğrul Tetik Nazilli
82Mustafa İberya Arıkan Söke
83Osman Yıldırımkaya Sultanhisar
84Malik Ercan Yenipazar
85Ahmet AkınBalıkesir
86Hakan Şehirli Altıeylül
87Mesut Ergin Ayvalık
88Orhan Gaga Balya
89Dursun Mirza Bandırma
90Ali Kemal Deveciler Burhaniye
91Mehmet Ertaş Edremit
92Burhan Karışık Erdek
93Melih Bağcı Gömeç
94İbrahim Palaz Gönen
95Mesut Akbıyık Karesi
96Ahmet Durdu Manyas
97Aydın Dinçer Marmara
98Ali Koyuncu Savaştepe
99Serkan Sak Sındırgı
100Hakan Yıldırım Semizel Susurluk
101Muhammet Rıza Yalçınkaya BartınMerkez
102Recai Çakır Amasra
103Uğur Güneş Kurucaşile
104Hamit Tutuş BatmanHasankeyf
105Melek Mızrak SubaşıBilecikMerkez
106Özcan Bican Bayırköy
107Mehmet Talat Bakkalcıoğlu Bozüyük
108Tanju ÖzcanBoluMerkez
109Ali Oral Göynük
110Emin Tekemen Kıbrıscık
111Mehmet Yılmaz MengenGökçesu
112Doğan Onurlu Mudurnu
113Uygar Oturakdaş Seben
114Ali Orkun ErcengizBurdurMerkez
115Hülya Gümüş Bucak
116Ali Okan Yücel Çavdır
117Okan Kurd Yeşilova
118Mustafa BozbeyBursa
119Şükrü Deviren Gemlik
120Haşim Ali Arıkan Harmancık
121Deniz Dalgıç Mudanya
122Şükrü Erdem Mustafakemalpaşa
123Şadi Özdemir Nilüfer
124Erkan AydınOsmangazi
125Muharrem ErkekÇanakkaleMerkez
126Birol Aslan Kepez
127Mesut Bayram Ayvacık
128Cengiz Balkan Küçükkuyu
129Hasan Cem Atılgan Bayramiç
130Alper Şen Biga
131Hasan Kırım Gümüşçay
132Yahya Göztepe Bozcaada
133Harun Arslan Çan
134Saim Zileli Eceabat
135Necati Kopça GeliboluKavakköy
136Bülent Ecevit Atalay Gökçeada
137Erdal Doğan LapsekiUmurbey
138Metin Semerci Çardak
139Hamit Dereli ÇorumKargı
140Veli Aylar Mecitözü
141Mustafa Cebeci Oğuzlar
142Şenol Öncül OrtaköyAştavul
143Bülent Nuri ÇavuşoğluDenizli
144Levent Yıldırım Acıpayam
145Önder Demir Bekilli
146Birsen Çelik Bozkurt
147Mehmet Ali Orpak Buldan
148Ahmet Hakan Çal
149Ali Altıner Çardak
150Semih Dere Çivril
151Mehmet Ali Eraydın Güney
152Yüksel Kepenek Honaz
153Erkan Hayla Kale
154Şeniz Doğan Merkezefendi
155Ali Rıza ErtemürPamukkale
156Mehmet Salih Konya Sarayköy
157Osman Kılıç Serinhisar
158Kadir Tatık Tavas
159Fikret Albayrak DüzceAkçakoca
160Filiz Gencan Akın EdirneMerkez
161Özkan Günenç Enez
162Hüseyin Özden Havsa
163Ahmet Köprü İpsalaYenikarpuzlu
164Mehmet Özcan Keşan
165Tamer Kıral Yenimuhacir
166Zafer Sezgin Geldi Lalapaşa
167Gökmen Atay MeriçKüplü
168Mehmet Ormankıran Süloğlu
169Ediz Martin Uzunköprü
170Çetin Çay ErzincanMerkez Çağlayan
171Cihangir Kaya Mollaköy
172Ayşe ÜnlüceEskişehir
173Gürbüz Güller Alpu
174Hakan Karabacak Beylikova
175Zehra Konakçı Çifteler
176İshak Gündoğan Mahmudiye
177Kazım KurtOdunpazarı
178Uğur Tepe Seyitgazi
179Habil Dökmeci Sivrihisar
180Ahmet AtaçTepebaşı
181Arif Hikmet Kılıç ErzurumÇat
182Görbil Özcan Şenkaya
183Ali Doğan GaziantepNizip
184Mustafa Güzel Karkamış
185Umut Yılmaz Şehitkamil
186Fuat Köse GiresunMerkez
187Necmi Sıbıç Bulancak
188Erol Karadede Espiye
189Mustafa Eyice Soğukpınar
190Hasbi Dede Görele
191Asaf Güven Hatay Arsuz
192Halil İbrahim Özgün Defne
193Bahadır Amaç Dörtyol
194Ökkeş Elmasoğlu Erzin
195Osman Kesmen IspartaGönen
196Ekrem İmamoğluİstanbul
197Ali Ercan Akpolat Adalar
198Onursal AdıgüzelAtaşehir
199Utku Caner Çaykara Avcılar
200Ayşegül Özdemir Ovalıoğlu Bakırköy
201Hasan Mutlu Bayrampaşa
202Rıza Akpolat Beşiktaş
203Alaattin Köseler Beykoz
204Mehmet Murat ÇalıkBeylikdüzü
205İnan Güney Beyoğlu
206Hasan AkgünBüyükçekmece
207Erhan Güzel Çatalca
208Orhan Çerkez Çekmeköy
209Ahmet Özer Esenyurt
210Hakan Bahçetepe Gaziosmanpaşa
211Mesut KösedağıKadıköy
212Gökhan YükselKartal
213Kemal Çebi Küçükçekmece
214Esin Köymen Maltepe
215Alper Yeğin Sancaktepe
216Mustafa Oktay Aksu Sarıyer
217Özgür Kabadayı Şile
218Bora Balcıoğlu Silivri
219Resul Emrah ŞahanŞişli
220Eren Ali Bingöl Tuzla
221Sinem DedetaşÜsküdar
222Cemil Tugayİzmir
223Onur Yiğit Balçova
224Davut Sakarsu Bayındır
225İrfan Önal Bayraklı
226Tanju Çelik Bergama
227Şakir Başaran Beydağ
228Ömer Ekşi Bornova
229Görkem Duman Buca
230Lal Denizli Çeşme
231Selim Utku Gümrükçü Çiğli
232Adil Kırgöz Dikili
233Saniye Bora Fıçı Foça
234Ünal Işık Gaziemir
235Mustafa Günay Güzelbahçe
236Emine Helil İnay Kınay Karabağlar
237İlkay Girgin Erdoğan Karaburun
238Behice Yıldız İşçimenler Ünsal Karşıyaka
239Mehmet Türkmen Kemalpaşa
240Sema Bodur Kınık
241Nilüfer Çınarlı Mutlu Konak
242Nasuh Coşkun Kiraz
243İlkay Çiçek Menderes
244Erman Uzun Narlıdere
245Mustafa Turan Ödemiş
246İsmail Yetişkin Seferihisar
247Filiz Ceritoğlu Sengel Selçuk
248Hayatı Okuroğlu Tire
249Övünç Demir Torbalı
250Selçuk Balkan Urla
251Harun Vicdan KahramanmaraşEkinözü
252Erkan Gürbüz Elbistan
253İlhami Bozan Nurhak
254Haydar İkizer Pazarcık
255Elif Köse KarabükSafranbolu
256Soner Yeşildaş KaramanMerkezAkçaşehir
257Mustafa Bozcu Ermenek
258İlyas Barış Koç KarsSelim
259Oğuz Yantemur Susuz
260Hasan BaltacıKastamonuMerkez
261Hasan Fehmi Taş Daday
262Mustafa Dursun KayseriAkkışla
263Şeref Güleser Felahiye
264Deniz Yağan Pınarbaşı
265Ömer Faruk Eroğlu Sarız
266Ufuk İn KırklareliMerkezKavaklı
267Halil Çallı BabaeskiÜsküp
268Orhan Saltık Alpullu
269Murat Gerekenli Lüleburgaz
270Orhan Saltık Ahmetbey
271Ertuğrul Çamlıca Büyükkarıştıran
272Birol Özbay Evrensekiz
273Neşe Çevikbaş PınarhisarKaynarca
274Ercan Özalp Vize
275İsmail Özen Kıyıköy
276Selahattin Ekicioğlu KırşehirMerkez
277Şükrü Turgut Akpınar
278Ahmet ÖnalKırıkkaleMerkez
279Hakan Bilecen KilisMerkez
280Ali Koyuncu Polateli
281Sertif Gökçe Kocaeli Derince
282Fatma Kaplan Hürriyetİzmit
283Ahmet Çalık Karamürsel
284Ahmet Nuri Köksal KonyaAkşehir
285Fırat Kızılkaya Cihanbeyli
286Ümit Akpınar Ereğli
287Hasan Ustaoğlu Seydişehir
288Nurettin Akbuğa Tuzlukçu
289Eyüp Kahveci KütahyaMerkez
290Engin Uysal Domaniç
291Zekeriya Yılmaz Dumlupınar
292Lütfi Mutlu Şaphane
293Haluk Cömertoğlu MalatyaArapgir
294Ersoy Eren Arguvan
295Mehmet Şerif Yıldırım Hekimhan
296Mehmet Bayram Doğanşehir
297Abdulvahap Göçer Yazıhan
298Ferdi ZeyrekManisa
299Fuat Mintaş Ahmetli
300Besim Dutlulu Akhisar
301Ahmet Öküzcüoğlu Alaşehir
302Cem Aykan Gölmarmara
303İbrahim Büke Gördes
304Üstün Dönmez Kırkağaç
305Fatih Taşlı Köprübaşı
306Semra Gündüz Kula
307Mazlum Nurlu Salihli
308Tahsin Akdeniz Sarıgöl
309Gülşah Durbay Şehzadeler
310Sercan Okur Soma
311Çetin Akın Turgutlu
312Musa Semih Balaban Yunusemre
313Vahap SeçerMersin
314Durmuş Çetin Anamur
315Özkan Kılıçarpa Aydıncık
316Ahmet Serkan Tuncer Mezitli
317Mustafa Turgut Silifke
318Ali Boltaç Tarsus
319Abdurrahman Yıldız Toroslar
320Abdullah Özyiğit Yenişehir
321Ahmet ArasMuğla
322Tamer Mandalinci Bodrum
323Sezer Durmuş Dalaman
324Aytaç Kurt Datça
325Alim Karaca Fethiye
326Ali Erdoğan Köyceğiz
327Acar Ünlü Marmaris
328Gonca Köksal Menteşe
329Fevzi TopuzMilas
330Evren Tezcan Ortaca
331Mehmet Caner Ula
332Mesut Günay Yatağan
333Remzi Çetin MuşMalazgirtKonakkuran
334Taner İnce NevşehirDerinkuyu
335Birol Demirdelen Yazıhüyük
336Sefer Neslihanoğlu Kozaklı
337Ali Ertuğrul Bul Ürgüp
338Ramazan Tuncay NiğdeMerkezAlay
339Muammer Afşar Bağlama
340Adem Şahin Dündarlı
341Arif Çakıl Çiftlik
342Mehmet Akpınar Azatlı
343Muammer Çelikbaş Bozköy
344Ertuğrul Çelenkoğlu BorBahçeli
345Ramazan Oya Kemerhisar
346Ulaş Tepe OrduAltınordu
347Leyla Çıtır Çamaş
348Cemil Coşkun Gürgentepe
349Bülent Güney Kabataş
350Mustafa Mert Olcar OsmaniyeKadirli
351Enver Atagün RizeArdeşen
352Ercüment Şahin ÇervatoğluFındıklı
353Neşet Çakır Pazar
354Nihat Arda Şahin Sakarya Sapanca
355Serhat Türkel SamsunAtakum
356Metin Gürbüz SinopMerkez
357Hayrettin Kaya Ayancık
358Osman Belovacıklı Gerze
359Hayatı Akbulut SivasAltınyaylaDeliilyas
360Cihan Deniz Akbaş Divriği
361Sadun Şanlı ŞırnakMerkezKasrik
362Hasan Turgut İdilKaralar
363Candan YüceerTekirdağ
364Vahap Akay Çerkezköy
365Ahmet Sarıkurt Çorlu
366Tuncer Başoğlu Hayrabolu
367Nergiz Karaağaçlı Öztürk Malkara
368Mustafa Onur Bozkurter Marmaraereğlisi
369Varol Türel Muratlı
370Abdül Taşyasan Saray
371Alpay Var Şarköy
372Volkan Nallar Süleymanpaşa
373Ali Güneş TokatAlmusAkarçay
374Ömer Bayrak Ataköy
375Hayatı Turan Gölgeli
376Hacı Yusuf Geçene Kınık
377Tuncer Uzunoğlu NiksarYazıcık
378Mehmet Erdem Ural Turhal
379Şükrü Sargın Zile
380Burhan Cahit Erdem TrabzonBeşikdüzü
381Ahmet KayaOrtahisar
382Ümit Tayhava TunceliMazgirt
383Ali Emrah Tekin Nazımiye
384Mustafa Sarıgül Ovacık
385Müslüm Tosun Pülümür
386Özkan YalımUşakMerkez
387Mehmet Gürel BanazKızılcasöğüt
388Yılmaz Tozan Eşme
389Ramazan Karakaya Karahallı
390Naci Akyürek SivaslıPınarbaşı
391Ali Erbezci Selçikler
392Mehmet Gürel YalovaMerkez
393Yılmaz Tavşan Kadıköy
394Yasemin Fazlaca Altınova
395Ali Kangal Kaytazdere
396Turan Canbay Subaşı
397Avni Kurt Çınarcık
398Kamil Yaman Koru
399Adil Yele Çiftlikköy
400Tahsin Erdem ZonguldakMerkez
401Mustafa Kalaycı Karaman
402Nuri Tekin Alaplı
403Bülent Kantarcı Çaycuma
404Erol Acar Filyos
405Alım Genç Saltukova
406Halil Posbıyık Ereğli
407Vedat Öztürk Gökçebey
408Oktay Albuz Bakacakkadı
409Burhan Sezgin KilimliGelik
410Sebahattin Adıyaman Muslu
411Altuğ Dökmeci Kozlu
Kaynak:[89][90][91][92]

TBMM Grubu

# Adı Görevi Görev başlangıcı
1 Özgür ÖzelGrup Başkanı 2 Haziran 2023
2 Gökhan GünaydınGrup Başkanvekili
3 Ali Mahir Başarır
4 Murat Emir18 Nisan 2024

Milletvekilleri

# Adı Seçim bölgesi Görevi
1Müzeyyen ŞevkinAdanaSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
2Orhan SümerKit Komisyonu üyesi
3Burhanettin BulutSağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
4Ayhan BarutTarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
5Bilal Bilici
6Reşat KaragözAmasyaKadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi
7Gamze TaşcıerAnkara (I)Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi
8Deniz DemirMilli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
9Okan KonuralpMeclis Dijital Mecralar Komisyonu
10Aliye Timisi ErseverKadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi
11Murat EmirAnkara (II)TBMM Grup Başkanvekili
12Semra DinçerGenel Başkan Yardımcısı
13Tekin BingölAnkara (III)Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı Parlamenter Asamblesi üyesi
14Umut AkdoğanAnayasa Komisyonu üyesi
15Aylin YamanGenel Başkan Yardımcısı
16Sururi ÇorabatırAntalyaBayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu üyesi
17Cavit ArıPlan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
18Aliye CoşarKadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi
19Mustafa ErdemPlan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
20Aykut KayaBayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu Üyesi
21Özgür Erdem İncesuArdahanAvrupa Birliği Uyum Komisyonu üyesi
22Uğur BayraktutanArtvinMilli Savunma Komisyonu üyesi
23Bülent TezcanAydınAkdeniz İçin Birlik Parlamenter Asamblesi üyesi
24Hüseyin YıldızKit Komisyonu üyesi
25Süleyman BülbülAdalet Komisyonu üyesi
26Evrim Karakozİçişleri Komisyonu üyesi
27Ensar AytekinBalıkesirGenel Başkan Yardımcısı
28Serkan SarıSağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
29Aysu BankoğluBartınGenel Başkan Yardımcısı
30Yaşar TüzünBilecikİçişleri Komisyonu üyesi
31Türker AteşBoluSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
32İzzet AkbulutBurdurKit Komisyonu üyesi
33Kayıhan PalaBursa (I)Sağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
34Nurhayat Altaca KayışoğluKadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi
35Hasan ÖztürkBursa (II)Dijital Mecralar Komisyonu üyesi
36Orhan SarıbalTarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
37İsmet GüneşhanÇanakkaleMilli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
38Özgür CeylanMilli Savunma Komisyonu üyesi
39Mehmet TahtasızÇorumKit Komisyonu üyesi
40Gülizar Biçer KaracaDenizliTBMM Başkanvekili
41Şeref ArpacıSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
42Mustafa Sezgin Tanrıkulu Diyarbakırİnsan Haklarını İnceleme Komisyonu üyesi
43Talih ÖzcanDüzceDışişleri Komisyonu üyesi
44Ahmet Baran YazganEdirneSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
45Gürsel ErolElazığÇevre Komisyonu üyesi
46Mustafa SarıgülErzincanBayındırlık, İmar Ulaştırma ve Turizm Komisyonu üyesi
47Jale Nur SüllüEskişehirAvrupa Birliği Uyum Komisyonu üyesi
48Utku ÇakırözerDışişleri Komisyonu üyesi
49İbrahim ArslanSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
50Hasan ÖztürkmenGaziantepGüvenlik Ve İstihbarat Komisyonu üyesi
51Melih Meriçİçişleri Komisyonu üyesi
52Elvan Işık GezmişGiresunTBMM Katip Üye
53Mehmet GüzelmansurHatayDışişleri Komisyonu üyesi
54Nermin Yıldırım KaraÇevre Komisyonu üyesi
55Servet Mullaoğluİnsan Haklarını İnceleme Komisyonu üyesi
56Hikmet Yalım HalıcıIspartaMilli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
57Oğuz Kaan Salıcıİstanbul (I)Dışişleri Komisyonu üyesi
58Gamze Akkuş İlgezdiSağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
59Fethi AçıkelMilli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
60Gökhan GünaydınTBMM Grup Başkanvekili
61Ali GökçekKit Komisyonu üyesi
62Suat ÖzçağdaşÇevre Komisyonu üyesi
63Nimet Özdemir
64Namık Tanİstanbul (II)Dışişleri Komisyonu üyesi
65Yunus EmreGenel Başkan Yardımcısı
66Gökan ZeybekBayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu üyesi
67Kadri Enis Berberoğlu Avrupa Birliği Uyum Komisyonu üyesi
68Yüksel Mansur KılınçGüvenlik Ve İstihbarat Komisyonu üyesi
Dijital Mecralar Komisyonu üyesi
69Engin Altayİstanbul (III)Karadeniz Ekonomik İşbirliği Parlamenter Asamblesi üyesi
70Erdoğan Toprak
71Türkan Elçiİnsan Haklarını İnceleme Komisyonu üyesi
72Zeynel EmreAnayasa Komisyonu üyesi
73İlhan KesiciNATO Parlamenter Asamblesi üyesi
74Özgür KarabatKit Komisyonu üyesi
75Turan Taşkın ÖzerAdalet Komisyonu üyesi
76Ayşe Sibel YanıkömeroğluBayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu Üyesi
77Yüksel Taşkınİzmir (I)Avrupa Birliği Uyum Komisyonu üyesi
78Ahmet Tuncay Özkan Dijital Mecralar Komisyonu üyesi
79Sevda Erdan KılıçAnayasa Komisyonu üyesi
80Murat BakanÇevre Komisyonu üyesi
81Ednan ArslanSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
82Gökçe Gökçenİzmir (II)Anayasa Komisyonu üyesi
83Rıfat Turuntay Nalbantoğluİnsan Haklarını İnceleme Komisyonu üyesi
84Rahmi Aşkın TüreliPlan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
85Mahir PolatKamu İktisadi Teşebbüsleri Komisyonu üyesi
86Deniz YücelAdalet Komisyonu üyesi
87Ali ÖztunçKahramanmaraşİçişleri Komisyonu üyesi
88Cevdet AkayKarabükPlan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
89İsmail Atakan ÜnverKaramanAdalet Komisyonu üyesi
Güvenlik Ve İstihbarat Komisyonu üyesi
90İnan Akgün AlpKarsAnayasa Komisyonu üyesi
91Aşkın GençKayseriMilli Savunma Komisyonu üyesi
92Fahri ÖzkanKırklareliAvrupa Birliği Uyum Komisyonu üyesi
93Vecdi GündoğduÇevre Komisyonu üyesi
94Metin İlhan KırşehirMilli Savunma Komisyonu üyesi
95Mühip KankoKocaeliSağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
96Harun Özgür YıldızlıTürk Devletleri Parlamenter Asamblesi üyesi
97Nail ÇilerSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
98Barış BektaşKonyaAnayasa Komisyonu üyesi
99Veli AğbabaMalatyaPlan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
100Özgür ÖzelManisaCHP Genel Başkanı ve TBMM Grup Başkanı
101Ahmet Vehbi BakırlıoğluPlan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
102Bekir BaşevirgenTarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
103Ali Mahir BaşarırMersinTBMM Grup Başkanvekili
104Gülcan KışBayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu üyesi
105Talat DinçerSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
106Hasan Ufuk ÇakırSanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
107Cumhur UzunMuğlaAdalet Komisyonu üyesi
108Gizem ÖzcanAdalet Komisyonu üyesi
109Süreyya Öneş DericiDışişleri Komisyonu üyesi
Güvenlik Ve İstihbarat Komisyonu üyesi
110Ömer Fethi GürerNiğdeTarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
111Seyit TorunOrduMilli Savunma Komisyonu üyesi
112Mustafa AdıgüzelMilli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
113Asu KayaOsmaniyeTBMM Katip Üye
114Tahsin OcaklıRizePlan Ve Bütçe Komisyonu Üyesi
115Ayça TaşkentSakaryaKadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi
116Murat ÇanSamsunİçişleri Komisyonu üyesi
117Barış KaradenizSinopTarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
118Ulaş KarasuSivasBayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu üyesi
119Mahmut TanalŞanlıurfaİnsan Haklarını İnceleme Komisyonu üyesi
120Faik ÖztrakTekirdağNATO Parlamenter Asamblesi üyesi
121İlhami Özcan AygunTarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
122Nurten YontarMilli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
123Kadim DurmazTokatTürk Devletleri Parlamenter Asamblesi Üyesi
124Sibel SuiçmezTrabzonTBMM Katip Üye
125Ali KaraobaUşakSağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
126Tahsin BecanYalovaMilli Savunma Komisyonu üyesi
127Deniz YavuzyılmazZonguldakKit Komisyonu üyesi
128Eylem Ertuğ Ertuğrulİçişleri Komisyonu üyesi
Kaynak:[93]

Cumhuriyet Halk Partisi ve seçimler

Milletvekilliği seçimleri

Seçim Lider Seçim sonuçları Sandalye Hükûmet
Oy sayısı %± # ±
1927Mustafa Kemal AtatürkBilinmiyor 100,0 (#1) Yeni
335 / 335
Yeni IV. İnönü (1927-1930)
V. İnönü (1930-1931)
1931Bilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
287 / 317
azalış 48 VI. İnönü
1935Bilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
401 / 428
artış 114 VII. İnönü (1935-1937)
I. Bayar (1937-1938)
II. Bayar (1938-1939)
I. Saydam (1939)
1939İsmet İnönüBilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
466 / 470
artış 65 II. Saydam (1939-1942)
I. Saracoğlu (1942-1943)
1943Bilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
488 / 492
artış 22 II. Saracoğlu
19464.150.000~ 85,4 (#1) azalış 14,6
397 / 465
azalış 91 Peker (1946-1947)
I. Saka (1947-1948)
II. Saka (1948-1949)
Günaltay (1949-1950)
19503.176.561 39,45 (#2) azalış 45,9
69 / 487
azalış 328 Ana muhalefet
19543.161.696 35,36 (#2) azalış 4,09
31 / 541
azalış 38 Ana muhalefet
19573.753.136 41,09 (#2) artış 4,73
178 / 610
artış 147 Ana muhalefet
19613.724.752 36,74 (#1) azalış 4,35
173 / 450
azalış 5 VIII. İnönü (1961-1962)
IX. İnönü (1962-1963)
X. İnönü (1963-1965)
19652.675.785 28,75 (#2) azalış 7,99
134 / 450
azalış 39 Ana muhalefet
19692.487.163 27,37 (#2) azalış 1,38
143 / 450
artış 9 Ana muhalefet (1970-1971)
I. Erim (1971)
II. Erim (1971-1972)
Melen (1972-1973)
1973Bülent Ecevit3.570.583 33,30 (#1) artış 5,93
185 / 450
artış 42 Ana muhalefet
(1973-1974, 1974-1977)
I. Ecevit (1974)
19776.136.171 41,38 (#1) artış 8,08
213 / 450
artış 28 Ana muhalefet
(1977-1978, 1979-1980)
II. Ecevit (1977)
III. Ecevit (1978-1979)
1995Deniz Baykal3.011.076 10,71 (#5) azalış 30,67
49 / 550
azalış 164 Muhalefet
19992.716.096 8,71 (#6) azalış 2,00
0 / 550
azalış 49 Seçim barajının altında kaldı
20026.114.843 19,39 (#2) artış 10,68
178 / 550
artış 178 Ana muhalefet
20077.300.234 20,88 (#2) artış 1,49
112 / 550
azalış 65 Ana muhalefet
2011Kemal Kılıçdaroğlu11.155.972 25,98 (#2) artış 5,11
135 / 550
artış 23 Ana muhalefet
2015 (Haziran)11.518.139 24,95 (#2) azalış 1,03
132 / 550
azalış 3 Ana muhalefet
2015 (Kasım)12.111.812 25,32 (#2) artış 0,37
134 / 550
artış 2 Ana muhalefet
201811.271.240 22,64 (#2) azalış 2,68
146 / 600
artış 12 Ana muhalefet
202313.802.183 25,35 (#2) artış 2,70
169 / 600
artış 23 Ana muhalefet

Cumhurbaşkanlığı seçimleri

İki dereceli

Seçim Aday Turlar Sonuç
Oy sayısı % Son tur
1923
Mustafa Kemal Atatürk
158 / 333
47.44% (#1) 1.Evet Seçildi
1927
288 / 316
91.1% (#1)
1931
289 / 317
91.1% (#1)
1935
386 / 399
96.7% (#1)
1938
İsmet İnönü
348 / 399
87.2% (#1)
1939
249 / 413
60.2% (#1)
1943
435 / 455
65.6% (#1)
1946
388 / 465
83.4% (#1)
1950
66 / 487
13.5% (#2) Seçilemedi
1954
27 / 541
5.0% (#2)
1966
Cevdet Sunay
AP-CHP ortak adayı
461 / 634
72.7% (#1) 1.Evet Seçildi
1973
Fahri Korutürk
AP-CGP-CHP ortak adayı
365 / 450
81.1% (#1) 15.
1993
İsmail Cem
27 / 450
6.0% (#4) 3. Seçilemedi

Tek dereceli

Seçim Aday Birinci tur İkinci tur Sonuç
Oy sayısı % ± Oy sayısı %
2014
Ekmeleddin İhsanoğlu
MHP-CHP ortak adayı
15.587.720 38.44% (#2) Yeni Seçilemedi
2018
Muharrem İnce
15.340.321 30.64% (#2) azalış 7,80 Seçilemedi
2023Kemal Kılıçdaroğlu
Kemal Kılıçdaroğlu
Millet İttifakı ortak adayı
24.595.178 44.88% (#2) artış 14,24 25.504.724 47.82% (#2) Seçilemedi

Yerel seçimler

Seçim Lider Belediye Meclisleri Belediye Başkanlığı
Oy sayısı % ± Oy sayısı % # ±
1950İsmet İnönü570.606 37,50 (#2) Yeni Bilinmiyor Bilinmiyor
248 / 626
Yeni
19633.458.97236,22 (#2) azalış 0,831.062.432 35,7 (#2)
337 / 1.045
artış 91
19682.542.64427,90 (#2) azalış 8,32994.938 30,7 (#2)
289 / 1.252
azalış 48
1973Bülent Ecevit3.708.687 37,09 (#1) artış 9,191.716.302 39,6 (#1)
551 / 1.640
azalış 48
19775.161.426 41,73 (#1) artış 4,64 2.682.282 45,7 (#1)
714 / 1.730
artış 262
1994Deniz Baykal1.297.371 4,61 (#7) azalış 37,12869.921 4,4 (#7)
65 / 2.695
azalış 649
19993.487.483 11,08 (#6) artış 6,47 3.227.096 13,8 (#5)
376 / 3.200
artış 311
20045.883.696 18,23 (#2) artış 7,15 4.988.427 20,7 (#2)
467 / 3.193
artış 91
20099.229.936 23,08 (#2) artış 4,85 7.960.562 24,7 (#2)
523 / 2.903
artış 56
2014Kemal Kılıçdaroğlu11.493.758 25,62 (#2) artış 2,54 11.008.961 26,45 (#2)
232 / 1.381
azalış 291
201913.218.754 28,57 (#2) artış 2,95 12.868.053 29,81 (#2)
252 / 1.389
artış 20
2024Özgür Özel15.791.979 37,7 (#1) artış 9,13 17.391.548 37,77 (#1)
433 / 1.389
artış 181

Ara genel seçimler

Seçim Lider Bölge(ler) Oy sayısı % Sandalye
1951İsmet İnönüAydın, Balıkesir, Bilecik, Bitlis, Bursa,
Çanakkale, Denizli, Eskişehir,
Gümüşhane, İstanbul, İzmir,
Kastamonu, Kırşehir, Muğla,
Sinop, Sivas, Zonguldak
687.668 38,68 (#2)
2 / 20
1966Hatay36.096 33,88 (#2)
0 / 1
1968Adana, Urfa, Çorum, Diyarbakır, İstanbul295.069 28,13 (#2)
0 / 5
1975Bülent EcevitAmasya, Bursa, Eskişehir, Niğde, Urfa,
Zonguldak
409.387 37,98 (#2)
1 / 6
1979Konya, Manisa, Edirne, Muğla, Aydın367.317 29,33 (#2)
0 / 5
2003Deniz BaykalSiirt8.972 13,08 (#2)
0 / 3

Ara yerel seçimler

Seçim Aday Seçim sonuçları Not
Oy sayısı % ±
2019 İstanbul Ekrem İmamoğlu4.742.082 54,22 (#1) artış 5,45 Ekrem İmamoğlu, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına seçildi.
1989 yılında belediyeyi kazanan SHP'nin ardından CHP ilk kez İstanbul'u kazandı.

Senatörlük seçimleri

Seçim Lider Seçim sonuçları Sandalye
Oy sayısı %± # ±
1961İsmet İnönü3.734.285 37,0 (#1) Yeni
36 / 150
Yeni
19641.125.783 40,8 (#1) artış 3,8
19 / 51
azalış 17
1966877.066 29,6 (#2) azalış 11,2
13 / 52
azalış 6
1968899.444 27,1 (#2) azalış 2,5
13 / 53
Sabit
1973Bülent Ecevit1.412.051 33,6 (#1) artış 6,5
25 / 52
artış 12
19752.281.470 43,4 (#1) artış 9,8
25 / 54
Sabit
19772.037.875 42,3 (#1) azalış 1,1
28 / 50
artış 3
19791.378.224 29,2 (#2) azalış 13,1
12 / 50
azalış 16

Seçim şarkıları

Logolar

Ayrıca bakınız

Notlar

  1. ^ Parti içerisinde daha solda kalan fraksiyonlar da bulunmaktadır.[] Ayrıca bkz. ortanın solu

Kaynakça

Genel
  • Hikmet Bila, CHP 1919-1999, Doğan Kitap, İstanbul 1999.
  • Yeni Türkiye, Türk Demokrasisi Özel Sayısı, Ankara 1997.
  • Ayşe Kadıoğlu, Zaman Lekesi, İBÜY, İstanbul 2006.
  • Tarık Zafer Tunaya, Devrim Hareketleri İçinde Atatürk ve Atatürkçülük, İBÜY, İstanbul 2002
  • Can Dündar, Karaoğlan, 2004
  • Cumhuriyet Gazetesi, Cumhuriyetin 80 yılı, 2003
  • İletişim Yayınları, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, İstanbul 1983
  • Seçim Sonuçları, Belgenet İnternet Sitesi
  • Hikmet Bila, CHP Nasıl İktidar Olur?, Doğan Kitap, İstanbul, 2020
Özel
  1. ^ a b c d e "Çağdaş Türkiye İçin Değişim - CUMHURİYET HALK PARTİSİ PROGRAMI" (PDF). chp.org.tr. 19 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ocak 2015. 
  2. ^ "Sosyal Demokrat dünyada yeni bir fikir dergisi:". İKİNCİ YÜZYIL DERGİ. 8 Mayıs 2021. 10 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2021. 
  3. ^ "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı". 16 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi - Parti İçi Eğitim Birimi" (PDF). 2 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 8 Mayıs 2022. 
  5. ^ "The Republican People's Party (CHP) is Complicit in the Erosion of Democracy in Turkey". Georgetown Journal of International Affairs (İngilizce). 6 Ağustos 2020. 1 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2022. 
  6. ^ Liza Mügge (2013). "Brussels Calling: The European organisation of migrants from Turkey". Dirk Halm; Zeynep Sezgin (Ed.). Migration and Organized Civil Society: Rethinking National Policy. Routledge. s. 167. ISBN 978-1-136-24650-0. 
  7. ^ "Chp Parti Tüzüğü" (PDF). 16 Mart 2019. 16 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Nisan 2023.  Başlık 10: "Cumhuriyet Halk Partisi, programındaki anlamlarıyla Atatürkçülüğün “Cumhuriyetçilik, Milliyetçilik, Halkçılık, Devletçilik, Laiklik, Devrimcilik” ilkelerine bağlıdır."
  8. ^ "Parties & Organisations". 24 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2022. 
  9. ^ Alfred Stepan; Ahmet T. Kuru, (Ed.) (2012). "The European Union and the Justice and Development Party". Democracy, Islam, and Secularism in Turkey. Columbia University Press. s. 184, paragraph 2. ISBN 9780231159333. 
  10. ^ "Kılıçdaroğlu rüzgarı, Akşener bariyeri". gazeteduvar.com.tr. 8 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2023.  Kaynaktan alıntı: "Kılıçdaroğlu’nun liderlik ettiği partisindeki ulusalcı, öncülük ettiği Millet İttifakı’ndaki milliyetçi-ülkücü kanadın direncine rağmen..."
  11. ^ "CHP'nin 'ulusalcı' kanadında Kaftancıoğlu rahatsızlığı". t24.com.tr. 3 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2023. 
  12. ^ "'Demokratik sosyalist' CHP'li gençler harekete geçiyor". 20 Ocak 2023. 26 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2023. 
  13. ^ Tafolar, Meriç (9 Temmuz 2012). "İşte CHP'nin 4 eğilimi". Ankara: Milliyet. 26 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2016. 
  14. ^ "International Entente of Radical and Similar Democratic Parties". LONSEA – League of Nations Search Engine. 25 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2023. 
  15. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi'nin diğer ülke partileriyle ilişkisi (1923-1950) / Relationship of Republican People's Party with parties from other countries (1923-1950)". tez.yok.gov.tr. Erişim tarihi: 26 Kasım 2023. 
  16. ^ "CUMHURİYET HALK PARTİSİ - KURUMSAL KİMLİK". Kurumsal Kimlik. 20 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022. 
  17. ^ a b "CHP Genel Başkan adayı İlhan Cihaner: CHP'de sol, sosyalizm diyenler tasfiye edildi". T24. 8 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2024. 
  18. ^ "Cihaner'in kurucusu olduğu Gelecek İçin Biz: Gereğini yapın, sorumluluk almaya hazırız". birgun.net. 8 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2024. 
  19. ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 12 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Ekim 2021. 
  20. ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 18 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Ağustos 2021. 
  21. ^ CHP Tarihçesi 22 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CHP Resmî İnternet Sitesi
  22. ^ CHP Tarihçesi 12 Eylül Öncesi 26 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CHP Resmî İnternet Sitesi
  23. ^ Türkiye İş Bankası ortaklık yapısı 24 Mayıs 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., İş Bankası Resmî İnternet Sitesi
  24. ^ CHP'nin kuruluşu 26 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CHP Resmî İnternet Sitesi
  25. ^ Murat Sofuoğlu (26 Ocak 2018). "Turks still debate whether Treaty of Lausanne was fair to Turkey". TRT World. 17 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019. 
  26. ^ Encyclopædia Britannica Fifteenth Edition
  27. ^ Koçak, Cemil (2016). "Tek Parti, Cumhuriyet ve Şefler" 1.Baskı. Timaş Yayınları. ss. 170, 171. 
  28. ^ Malik Mufti (2009). Daring and Caution in Turkish Strategic Culture: Republic at Sea. Palgrave Macmillan UK. s. 233. ISBN 9780230236387. 
  29. ^ Atatürk'ün CHP Program ve Tüzükleri 11 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Doğu Perinçek, Kaynak Yayınları, 2. Basım, sf. 171, ISBN 978-975-343-526-0
  30. ^ CHP ve Kurultaylar tarihi... (1919-1950) Belgenet.net
  31. ^ Macfie, A.L. (2014). Atatürk. Routledge. s. 182. ISBN 978-1-138-83-647-1. 
  32. ^ Demirci, Fatih Kadro Hareketi ve Kadrocular, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2006, sayı 15.
  33. ^ Ergüder, J. 1927 Komünist Tevkifatı, "İstanbul Ağır Ceza Mahkemesindeki Duruşma", Birikim Yayınları, İstanbul, 1978
  34. ^ Adem, Mahmut. "İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanlığı Döneminde Yükseköğretimdeki Gelişmeler (1938-1950)". İnönü Vakfı. 19 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  35. ^ Akşin, Sina. "I. DEVRİM YOLU ve KARŞI-DEVRİM GİRİŞİMLERİ". İnönü Vakfı. 7 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  36. ^ Manuel Álvarez-Rivera. "Election Resources on the Internet: Elections to the Turkish Grand National Assembly". 15 Mayıs 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019. 
  37. ^ a b "İnönü'nün MBK'ye gönderdiği Menderes mektubu". Ensonhaber. 24 Eylül 2012. 26 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  38. ^ Gülsüm Tütüncü Esmer. "Propaganda, Söylem ve Sloganlarla Ortanın Solu" (PDF). Dokuz Eylül University. 10 Aralık 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019. 
  39. ^ "İsmet İnönü foundation page by Şerafettin Turan". 16 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2023. 
  40. ^ Ustel, Aziz (14 Temmuz 2008). "Savcı, Ergenekon'u Kenan Evren'e sormalı asıl!". Star Gazete. 14 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2019. 
  41. ^ a b Ciddi, Sinan (13 Ocak 2009). Kemalism in Turkish Politics: The Republican People's Party, Secularism and Nationalism (İngilizce). Routledge. s. 79. ISBN 9781134025596. 
  42. ^ "Türkiye İş Bankası'ndaki CHP hisselerinin Hazine'ye devrine miras hukuku engel". Independent Türkçe. 14 Şubat 2020. 2 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024. 
  43. ^ 2002 Yılı Genel Seçim Sonuçları Belgenet.net
  44. ^ "2002 Yılı Genel Seçim Sonuçları". arsiv.ntv.com.tr. 29 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2022. 
  45. ^ a b Çarkoğlu, Ali (20 Ekim 2009). "A New Electoral Victory for the 'Pro-Islamists' or the 'New Centre-Right'? The Justice and Development Party Phenomenon in the July 2007 Parliamentary Elections in Turkey". South European Society and Politics. 12 (4). ss. 501-519. doi:10.1080/13608740701731457Özgürce erişilebilir. 
  46. ^ "Anayasa değişiklik paketi bugün yayımlandı, referandum süreci başladı". memurlar.net. 16 Haziran 2007. 26 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2014. 
  47. ^ "Referandumdan "Evet" çıktı". Sabah. 21 Ekim 2007. 3 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2014. 
  48. ^ Koylu, Hilal. "Köşk'e ilk davet eşsiz". Radikal. 16 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2015. 
  49. ^ "Turkish opposition leader quits over 'sex tape'". BBC News. 10 Mayıs 2010. 25 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024. 
  50. ^ a b Bozarslan, Mahmut. "In Turkey, Erdogan challenger attracts solid Kurdish support, a decisive vote". Al-Monitor. 15 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024. 
  51. ^ Toksabay, Ece (25 Ağustos 2016). "Turkish opposition leader targeted by Kurdish militants - minister". Reuters. 27 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024. 
  52. ^ "The "Nation Alliance" officially forms". amp.dw.com. 5 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2021. 
  53. ^ "'Millet ittifakı' resmen kuruldu: Protokolün detayları ortaya çıktı". cumhuriyet.com.tr. 18 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2021. 
  54. ^ Gumrukcu, Tuvan; Altayli, Birsen. "Turkey's main opposition elects Ozel as new leader in local elections run-up". Reuters. 5 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2023. 
  55. ^ "Özgür Özel: CHP'de 13 yıllık Kemal Kılıçdaroğlu dönemine son veren değişimci yeni genel başkan". BBC News Türkçe. 5 Kasım 2023. 5 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2023. 
  56. ^ "Özgür Özel'den Erdoğan'a yanıt: 'Stresini anlıyorum...'". Cumhuriyet. 11 Haziran 2023. 6 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2023. 
  57. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi – Parti İçi Eğitim Birimi". 13 Nisan 2022 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2017. 
  58. ^ Liza Mügge (2013). "Brussels Calling: The European organisation of migrants from Turkey". Dirk Halm; Zeynep Sezgin (Ed.). Migration and Organized Civil Society: Rethinking National Policy. Routledge. s. 167. ISBN 978-1-136-24650-0. 
  59. ^ Uras, Umut (29 Mart 2019). "New test for Erdogan: What's at stake in Turkish local elections?". İstanbul: Al Jazeera. 15 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2019. 
  60. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi Programı" (PDF). web.archive.org. 25 Nisan 2024 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2024. 
  61. ^ Seçim Bildirgesi (Election Manifesto), Cumhuriyet Halk Partisi, page 4. (Türkçe) 27 Nisan 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  62. ^ Nordsieck, Wolfram (2018). "Turkey". Parties and Elections in Europe. 15 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2018. 
  63. ^ "Özgür Özel, Almanya cumhurbaşkanıyla görüştü: Sığınmacı sorunu Türkiye'ye para vererek çözülemez « PolitikYol.com | Yorum, Analiz, Haber Sitesi". 25 Nisan 2024. 8 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2024. 
  64. ^ "CHP'li Belediye Başkan Adaylarından İki Ayrı Taahhütname: Halkçı Belediyecilik Taahhütnamesi ve Yerel Yönetimlerde Eşitlik Politika Belgesi İmzalanacak". chp.org.tr. 8 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2024. 
  65. ^ a b c d e f g "CHP Parti Programı" (PDF). 9 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2021. 
  66. ^ Alfred Stepan; Ahmet T. Kuru, (Ed.) (2012). "The European Union and the Justice and Development Party". Democracy, Islam, and Secularism in Turkey. Columbia University Press. s. 184, paragraph 2. ISBN 9780231159333. 
  67. ^ "Turkey's Top Election Challenger Pledges Closer Ties to NATO and EU". Wall Street Journal. 24 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2023. 
  68. ^ Socialist International – List of member parties 7 Ağustos 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  69. ^ "Parties & Organisations". Progressive Alliance. 15 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Nisan 2019. 
  70. ^ "Parti Tüzüğü". cumhuriyetciturkpartisi.org. 22 Mayıs 2016. 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019. 
  71. ^ "CHP Genel Başkanı Özel: İsrail, devlet terörü yapıyor". NTV. 24 Mart 2024. 1 Nisan 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024. 
  72. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel'den Filistin'i Tanıyan Liderlere Teşekkür Mektubu". chp.org.tr. 11 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2024. 
  73. ^ "CUMHURİYET HALK PARTİSİ - KURUMSAL KİMLİK". Kurumsal Kimlik. 20 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  74. ^ A.Ş, Türkiye İş Bankası. "Bankamız Açıklaması | Türkiye İş Bankası A.Ş." www.isbank.com.tr. 23 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2022. 
  75. ^ Genel Başkan Vekili olarak
  76. ^ a b Genel Sekreter olarak
  77. ^ Genel Başkan Yardımcısı olarak
  78. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 17 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2022. 
  79. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 17 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2022. 
  80. ^ "CHP'li gençlerin yeni başkanı Konyalı Gençosman". INDEPENDENT. 10 Kasım 2021. 13 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2023. 
  81. ^ "Gençlik Kolları - Halklis Hk. - Sayı 2023-17". 23 Kasım 2023. Erişim tarihi: 14 Nisan 2024. []
  82. ^ Tuncay Dursun, Tek Parti Dönemindeki Cumhuriyet Halk Partisi Büyük Kurultayları, Kültür Bakanlığı yay., Ankara 2002, s.11-33
  83. ^ CHF Üçüncü Büyük Kongre Zabıtları (10-18 Mayıs 1931) (PDF). İstanbul Devlet Matbaası. 1931. 29 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Eylül 2024. 
  84. ^ Aysal, Necdet (2017). “Tek Parti Döneminde Cumhuriyet Halk Partisi Dördüncü Büyük Kurultayı (9-16 Mayıs 1935)”. History Studies, 9 (1), 21-45.
  85. ^ Bakoğlu, A. (2000), Türk basınında 1950-1954 dönemi Cumhuriyet Halk Partisi'nin demokrasi konusundaki muhalefeti, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
  86. ^ Babaoğlu, R. (2019). Seçim Yenilgisi, Parti İçi Muhalefet Ve Hizipleşme Tartışmalarının Gölgesinde Cumhuriyet Halk Partisi XI. Kurultayı (26-30 Temmuz 1954). OPUS International Journal of Society Researches, 13(19), 2679-2708. https://doi.org/10.26466/opus.591533
  87. ^ "CHP 19. Olağanüstü Kurultayı tamamlandı". www.aa.com.tr. 6 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2024. 
  88. ^ "Özel: Kaçtı dedirtmemek için kurultay kararını ben aldım". Halk TV. 6 Ağustos 2024. 6 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2024. 
  89. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 11 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022. 
  90. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 8 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022. 
  91. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 8 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022. 
  92. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 8 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022. 
  93. ^ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 8 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2022. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Demokratik Sol Parti</span> Türkiyede bir siyasi parti

Demokratik Sol Parti, 14 Kasım 1985 tarihinde Bülent Ecevit liderliğinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "DSP" şeklindedir. Simgesi ak güvercindir. TBMM'de 1 milletvekili ile temsil edilmektedir. Genel başkanı Önder Aksakal'dır.

<span class="mw-page-title-main">Deniz Baykal</span> Türk siyasetçi (1938–2023)

Deniz Baykal, Türk avukat, siyaset bilimci, akademisyen ve siyasetçidir. Cumhuriyet Halk Partisinin 4. genel başkanıdır. 1995-1996 yılları arasında başbakan yardımcılığı görevini yürüttü. Birçok hükûmette yer alan Baykal, kısa aralıklar dışında 1992-2010 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisinin genel başkanlığını yaptı. 2002-2010 yılları arasında CHP'yi ana muhalefet partisi olarak yönetti.

<span class="mw-page-title-main">Sosyaldemokrat Halkçı Parti</span> Türkiyede bir siyasi parti (1985–1995)

Sosyaldemokrat Halkçı Parti, 12 Eylül Darbesi'nden sonra Türkiye Cumhuriyeti'nde, kapatılan Cumhuriyet Halk Partisi'nin oylarını bünyesinde toparlamak maksadıyla kurulmuş olan siyasi partidir. Kısaltması "SHP" şeklindedir. Aynı kulvarda kurulmuş olan Halkçı Parti ve Sosyal Demokrasi Partisi'nin arasında yaptığı protokol ile kurulmuştur. Halkçı Parti, 2 Kasım 1985 tarihli kurultayında adını ve logosunu Sosyaldemokrat Halkçı Parti olarak değiştirmiş, 3 Kasım 1985 tarihinde Sosyal Demokrasi Partisi'nin kendini feshedip SHP'ye katılmasıyla parti son halini almıştır. Partinin amblemi zeytin dallarıyla çevrelenmiş Altı Ok olarak benimsenmişti. Sosyaldemokrat Halkçı Parti 18 Şubat 1995'te Cumhuriyet Halk Partisi ile birleşmiş, böylece hukuki varlığı sona ermiştir.

<span class="mw-page-title-main">Ortanın solu</span> CHPnin merkez solda konumlanmasını ve sosyal demokratlaşmasını ifade eden tabir

Ortanın solu, CHP'nin politik yelpazede merkez solda konumlandırılmasını ve CHP'nin sosyal demokratlaşma dönemini ifade eder. En başta "ortanın solu" söylemi, İsmet İnönü'nün Kemalizm'i siyasi yelpazede merkez sola koymasıyla başlamış, sonrasında Bülent Ecevit ile beraber Kemalizm ile sosyal demokrasinin kaynaşmasıyla devam etmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Mustafa Sarıgül</span> Türk politikacı

Mustafa Sarıgül, Türk iş insanı ve siyasetçidir. 1999-2014 yılları arasında İstanbul'un Şişli ilçesinin belediye başkanlığını yaptı. 23 Haziran 2023'e kadar 17 Aralık 2020'de kurduğu Türkiye Değişim Partisi'nin genel başkanlığı görevini üstlendi. 14 Mayıs 2023 itibarıyla Cumhuriyet Halk Partisi Erzincan milletvekilidir.

<span class="mw-page-title-main">1973 Türkiye genel seçimleri</span> TBMM 15. dönem milletvekillerini belirleyen seçim

1973 Türkiye genel seçimleri, 14 Ekim 1973 tarihinde TBMM 15. dönem milletvekillerini belirlemek için yapılan genel seçimlerdir.

<span class="mw-page-title-main">Cumhuriyetçi Güven Partisi</span> Türkiyede bir siyasi parti (1967–1981)

Cumhuriyetçi Güven Partisi (CGP), Millî Güven Partisi (MGP) ile Cumhuriyetçi Partinin birleşmesinden doğmuş ve 12 Eylül Darbesi'ne (1980) kadar faaliyetini sürdürmüş siyasi parti.

<span class="mw-page-title-main">Türkiye siyasi tarihi</span> Türkiye Cumhuriyeti siyasetine genel bakış

Türkiye siyasi tarihi, Mustafa Kemal Atatürk'ün Türk ulus devletini ihdas etmesine giden yolda bir evre olan Türk Kurtuluş Savaşı ile başlar.

<span class="mw-page-title-main">Kemal Kılıçdaroğlu</span> Türk politikacı

Kemal Kılıçdaroğlu, Türk ekonomist, bürokrat ve siyasetçidir. 2010-2023 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisinin (CHP) genel başkanı ve Türkiye'nin ana muhalefet lideri olarak görev yapmıştır. 2002-2015 yılları arasında yapılan genel seçimlerde İstanbul 2. Bölge milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisine girmiştir. Haziran 2015'te İzmir 2. Bölge milletvekili olarak yeniden meclise girmiş, Mayıs 2023'e kadar bu görevini sürdürmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Cumhuriyet Halk Partisi 18. Olağanüstü Kurultayı</span> 5-6 Eylül 2014 tarihlerinde yapılan Cumhuriyet Halk Partisi kurultayı

Cumhuriyet Halk Partisi 18. Olağanüstü Kurultayı, 5-6 Eylül 2014 tarihlerinde gerçekleşen Cumhuriyet Halk Partisi olağanüstü kurultayıdır. CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun çağrısı üzerine parti delegeleri toplanmıştır. Kurultayda CHP Yalova Milletvekili Muharrem İnce adaylığını koydu. Seçim neticesinde mevcut genel başkan Kemal Kılıçdaroğlu, yeniden genel başkanlığa seçilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Cumhuriyet Halk Partisi 35. Olağan Kurultayı</span> 16-17 Ocak 2016 tarihlerinde yapılan Cumhuriyet Halk Partisi kurultayı

Cumhuriyet Halk Partisi 35. Olağan Kurultayı, 16-17 Ocak 2016 tarihleri arasında gerçekleşen Cumhuriyet Halk Partisi kurultayıdır. CHP İzmir Milletvekili Mustafa Balbay yeterli delege salt çoğunluğuna ulaşamadı. Mevcut genel başkan ve İzmir Milletvekili Kemal Kılıçdaroğlu seçime tek aday olarak girdi ve 1225 delegenin 990'ının oyunu alarak dördüncü kez Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanlığına seçildi.

<span class="mw-page-title-main">Ahmet Akın</span> Türk siyasetçi, Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanı

Ahmet Akın, Türk iş insanı ve siyasetçi ve mevcut Balıkesir Büyükşehir Belediye başkanıdır.

<span class="mw-page-title-main">Cumhuriyet Halk Partisi 36. Olağan Kurultayı</span> 3-4 Şubat 2018 tarihlerinde yapılan Cumhuriyet Halk Partisi kurultayı

Cumhuriyet Halk Partisi 36'ncı Olağan Kurultayı, 3-4 Şubat 2018 tarihleri arasında gerçekleşti. Kurultayda, Türkiye'deki merkez sol ana muhalefet partisi olan Cumhuriyet Halk Partisi'nin genel başkanı ve parti meclisi belirlendi.

Millet İttifakı, 5 Mayıs 2018 tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), İYİ Parti, Saadet Partisi (SAADET) ve Demokrat Parti (DP) arasında kurulan seçim ittifakı. Daha sonrasında Demokrasi ve Atılım Partisi (DEVA), Gelecek Partisi ittifaka katılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">2023 Türkiye genel seçimleri</span> TBMM 28. dönem milletvekillerini belirleyen seçim

2023 Türkiye genel seçimleri, 14 Mayıs 2023 tarihinde düzenlenen ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin 28. döneminin 600 yeni üyesini belirlemiş olan seçimlerdir. 2023 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turu ile aynı gün yapıldı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, bir konuşmasında 1950 seçimlerine atıfta bulunarak seçimlerin 14 Mayıs 2023'te yapılabileceğinin işaretini vermiştir ve bu tarih, bazı muhalif partiler tarafından seçim tarihi olarak kabul edilmiştir. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından 10 Mart 2023'te imzalanan bir kararnameyle seçimlerin yenilenmesine karar verildi. Aynı gün Yüksek Seçim Kurulu genel seçimlerin ve cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunun 14 Mayıs'ta ve cumhurbaşkanlığı seçiminin ikinci turunun da 28 Mayıs'ta yapılmasına karar verdi.

<span class="mw-page-title-main">Y-CHP</span> Kemal Kılıçdaroğlunun Cumhuriyet Halk Partisinde yarattığı değişim için kullanılan ifade

Yeni CHP, kısaltımı ile Y-CHP veya uzun adıyla Yeni Cumhuriyet Halk Partisi, Kemal Kılıçdaroğlu'nun Cumhuriyet Halk Partisinde yarattığı paradigma değişimini ifade etmek için kullanılan bir kavramsallaştırmadır. Bu paradigma değişimi ile birlikte Deniz Baykal'ın temsil ettiği sağ grup süreç içerisinde tasfiye edilmiş ve Kılıçdaroğlu yönetimindeki CHP; toplumun daha önce ulaşamadığı kesimlerine açılabilme iddiasıyla, giderek ana karakterini oluşturan değerlerinden uzaklaşmış ve daha ılımlı bir laiklik anlayışını benimsemiştir.

<span class="mw-page-title-main">Kemal Kılıçdaroğlu'nun seçimler tarihi</span> Vikimedya liste maddesi

Kemal Kılıçdaroğlu, siyasi kariyerine 3 Kasım 2002'de yapılan genel seçimlerde Cumhuriyet Halk Partisi'nden İstanbul 2. bölge milletvekili seçilerek başladı. Cumhuriyet Halk Partisi bu seçim bölgesinde oyların %22,24'ünü alarak ikinci olmuştu. Yalnızca 2 partinin meclise girebildiği genel seçimlerde Deniz Baykal yönetimindeki CHP, oy oranını %10,68 artırarak oyların %19,39'unu aldı ve ana muhalefet partisi konumuna yükseldi.

<span class="mw-page-title-main">İzmir'de 2024 Türkiye yerel seçimleri</span>

2024 Türkiye yerel seçimleri'nde, İzmir Büyükşehir Belediyesi ve 30 ilçenin belediye başkanı seçildi. İzmir'in ilçeleri için belediye başkanları ve meclis üyelerinin yanı sıra bir büyükşehir belediye başkanı seçildi. Sonuçlar YSK'nın resmî verileridir.

<span class="mw-page-title-main">Cumhuriyet Halk Partisi tarihi</span> Türkiyenin siyasi tarihine bakış

Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye'de cumhuriyet dönemindeki ilk yasal ve en uzun süre iktidarda kalmış siyasi partidir. İlk olarak Türk Kurtuluş Savaşı döneminde Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti olarak örgütlenmiş ve daha sonradan "Halk Fırkası" adıyla resmi olarak kabul edilmiştir. 1935 yılında düzenlenen 4. Olağan Kurultay'da partinin adı "Cumhuriyet Halk Partisi" olarak değiştirilmiştir.

Cumhuriyet Halk Partisi 6. Olağanüstü Kurultayı, 14 Mayıs 1972 tarihinde düzenlenmiş bir CHP kurultayıdır. Mayıs 1972 tarihinde toplanan 5. Olağanüstü Kurultayda yapılan Parti Meclisi güvenoylamasında genel başkan İsmet İnönü'nün, kendisine 12 Mart muhtırası nedeniyle muhalefet eden eski genel sekreter Bülent Ecevit ve onun önderlik ettiği Ortanın Solu hareketine karşı istediği neticeyi alamamasından ötürü görevden istifası sonucunda bu kurultay yapılmıştır.