İçeriğe atla

Ciabatta

Ciabatta
Ülke(ler) İtalya
BölgesiVeneto
TürüEkmek
Ana malzemelerBuğday unu veya tam buğday unu, su, maya, tuz

Ciabatta,[1] 1982[2][3]'de İtalya,Veneto,Rovigo ilinin Adria’sındaki bir fırıncı tarafından oluşturulan Fransız francalaların popülaritesine yanıt olarak buğday unu, su, tuz, maya ve zeytinyağı’dan yapılan bir İtalyan beyaz ekmeğidir.[2][3]

Ciabatta biraz uzun, geniş ve düzdür ve alveol delikleri için benzersiz olmasına rağmen birçok çeşidi pişirilir. Ciabatta güçlü bir unla yapılır ve çok yüksek hidrasyonlu hamur kullanır.[2][3][4]

"Panino", kullanılan ekmeğe (dilim veya çörek) bakılmaksızın herhangi bir sandviç türünü belirtirken, küçük ciabatta somunlarından yapılan kızarmış bir sandviç İtalya dışında panini (panino'nun çoğulu) olarak bilinir.[5]

İtalya

Ciabatta ekmeği ilk olarak 1982'de[2][3] Arnaldo Cavallari tarafından üretildi. Arnaldo Cavallari, ekmeğe yaşadığı Polesine bölgesine ithafen ciabatta polesana adı verdi.

Tarif daha sonra Cavallari'nin şirketi Molini Adriesi tarafından 1999 yılına kadar 11 ülkedeki fırıncılara lisanslandı. İtalya'daki Cavallari ve diğer fırıncılar, Fransa'dan [2][3] ithal edilen francalalardan yapılan ve işlerini tehlikeye atan sandviçlerin popülaritesinden endişe duyuyorlardı ve bu yüzden sandviç yapmak için bir İtalyan alternatifi yapmak için çalışmaya başladılar.[2][3] Ciabatta tarifi, geleneksel ekmek tarif çeşitlerini birkaç hafta denedikten sonra ortaya çıktı ve bol glütenli undan yapılan yumuşak, ıslak bir hamurdan oluşuyordu.[4]

Birçok bölgenin asıl tarifte kendi çeşitlerini veya ciabatta'ya çok benzeyen ve ciabatta çeşidi olarak kabul edilen ekmeği vardır; Como Gölü'nü çevreleyen bölgeden ciabatta’nın gevrek kabuğu, biraz yumuşak, gözenekli dokusu vardır ve dokunulması yumuşaktır. Toskana, Umbria ve Marche'da bulunan ciabatta, sert kabuklu ve yoğun kırıntılı ekmekten daha gevrek kabuklu ve daha açık dokulu ekmeğe kadar değişiklik gösterir. Roma’da ciabatta genellikle mercanköşk ile çeşnilendirilir.[6]

Tarifin yeni çeşitleri geliştirilmektedir. Kepekli ciabatta (it:ciabatta integrale) olarak bilinir ve hamura süt eklendiğinde (it:ciabatta al latte) olur.[6]

Diğer ülkeler

Ciabatta ekmeği, 1985 yılında Marks & Spencer tarafından Birleşik Krallık'a, ardından 1987 yılında bir Cleveland firması olan Orlando Bakery tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ne getirildi.[4][7] İtalya'dan üç fırıncı seri üretim ürününü geliştirmek için Orlando Bakery'ye gitti. Taze ekmeği ve daha sonra donmuş çeşidi başarıyla tanıttılar. ABD genelinde hızla kopyalandı. Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın olan daha açık ufalanmış form, çok ıslak hamurdan yapılır ve genellikle makinede yoğurma ve biga veya ekşi hamur başlangıç gerektirir.

Kaynakça

  1. ^ Riley, Gillian (2007). The Oxford Companion to Italian FoodÜcretsiz kayıt gerekli. Oxford, UK: Oxford University Press. s. 129. ISBN 9780198606178. LCCN 2007012080. Erişim tarihi: 20 Ocak 2015. 
  2. ^ a b c d e f "Ciabatta". 14 Haziran 2020. 20 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2021. 
  3. ^ a b c d e f "Ciabatta vs Baguette". 30 Nisan 2021. 3 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2021. 
  4. ^ a b c Stummer, Robin (30 Nisan 1999). "The secret life of ciabatta". The Guardian. 8 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2013. 
  5. ^ "Ciabatta recipes". 7 Haziran 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2021. 
  6. ^ a b "Ciabatta Bread Suite". www.theartisan.net. 28 Kasım 1999 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Eylül 2015. 
  7. ^ "Orlando Baking Company". 21 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Ekmek</span> Geleneksel ve temel yiyecek

Ekmek, çeşitli tahıl unundan yapılmış hamurun ateşte, sac üzerinde, tandırda, fırında veya tepside pişirilmesiyle hazırlanan temel gıda. Tek başına tüketilebildiği gibi, yemeğin yanında veya yemeklere ya da yağlara banarak da tüketilebilmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Bisküvi</span>

Bisküvi, tahıl unu veya unları içine kabarmayı sağlayıcı maddeler, şeker, tuz, yağ ve Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliğinde kullanılmasına izin verilen maddelerden biri veya birkaçı katıldıktan sonra su ile yoğurularak tekniğine uygun bir biçimde işlenmesi, şekil verilmesi ve pişirilmesi sonucunda elde olunan bir mamüldür.

<span class="mw-page-title-main">Simit</span> geleneksel Türk susamlı halka ekmeği

Simit veya İzmir'de kullanılan ismiyle gevrek, susamla kaplı yuvarlak biçimli ekmeklere verilen genel addır. Türkiye dahil olmak üzere Orta Doğu ve Balkanlar'da yaygın olarak tüketilmektedir.

<i>Waffle</i> iki desenli, şekilli tabak arasında pişirilen hamur veya hamur bazlı yiyecekler

Waffle, Belçika asıllı bir hamur tatlısıdır. Üzerinde erimiş çikolata (pralin), krem şanti ve taze meyveler ile servis yapılan waffle, Belçika'da "Brüksel usulü" olarak adlandırılır. Yine Belçika'nın bir kenti olan Liège ise waffle hamurunun tek başına fırından çıktığı haliyle yenmesine verilen addır. Hamuru biraz daha altın sarısındadır, kremalize olan şekerin gevrekliği hamurun üstünde tadılabilir. Belçika usulü waffle hamuru dikdörtgen, Liège usulü ise uçları erimiş dikdörtgen görünümündedir. Her ikisi de kare şeklindeki derin çukur gözenekleri ile meşhurdur. Bu gözeneklerin derinlikleri 1 cm'yi bulur.

<span class="mw-page-title-main">Omlet</span>

Omlet, pürüzsüz bir yüzeye sahip uzun oval şekli ile tarif edilebilecek bir yumurta yemeğidir. İçi tipik olarak nispeten sulu ve yumuşak bir kıvama sahiptir. Dışında ise kızarma olmamalıdır.

<span class="mw-page-title-main">Un</span> öğütülmüş tahıl

Un, tahılların öğütülmesiyle elde edilen ince toza verilen addır. Başta ekmek ve hamur işleri olmak üzere pek çok gıdanın temel bileşenidir. Genellikle buğdaydan elde edilen toza sadece un denir. Arpa, yulaf, çavdar, mısır, nohut gibi bitkilerden elde edilen un ise, yaygın olarak o tahılın adıyla birlikte mısır unu, arpa unu biçiminde adlandırılır.

<span class="mw-page-title-main">Poğaça</span> Balkanlar ve Orta Avrupanın her yerinde benzer isimlerle bilinen çörek

Poğaça, bir çörek türüdür. Balkan, Levant ve Macaristan mutfaklarında bulunur, mayalı veya mayasız yapılabilir. Genellikle buğday unundan yapılır, ancak arpa ve bazen çavdar eklenebilir. Poğaçanın içi haşlanmış patates, pişmiş kıyma, zeytin veya peynirle doldurulabilir. Poğaça hamurunda susam, siyah çörek otu veya kurutulmuş dereotu gibi tahıllar ve otlar bulunabilir veya üstüne serpilebilir.

<span class="mw-page-title-main">Muzlu ekmek</span>

Muzlu ekmek (ingilizce:Banana bread) veya "muzlu kek"; asıl maddesi olgun muz olan tatlı. ABD ve Avustralya'da popülerdir.

<span class="mw-page-title-main">Bolillo</span>

Bolillo veya pan francés, Meksika mutfağına özel geleneksel bir ekmek türüdür. Baget ekmeğinin bir çeşidi olup, boyu kısadır ve çoğunlukla bir taş fırında pişirilir. İmparator Maximilian'ın aşçılar topluluğu tarafından 1860'larda Meksiko'ya getirilmiş, kullanımı hızlı bir şekilde ülke çapında yaygınlaşmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Çavdar ekmeği</span>

Çavdar ekmeği, genellikle sadece çavdar unundan, bazen de buğday unu ve tatlandırıcı, renklendirici, dişe gelen malzemeler ve baharat eklenerek yapılmış mayalı hamurun ateşte, sac üzerinde, tandırda, fırında veya tepside pişirilmesiyle hazırlanan yiyecektir.

<span class="mw-page-title-main">Pretzel</span> ekmek çeşidi

Pretzel kıvrık şekilendirimiş hamurdan yapılan bir fırında pişmiş ekmek çeşitidir.

<span class="mw-page-title-main">Ekmek makinesi</span> Ekmek yapmak için bir çeşit ev aleti

Ekmek makinesi, ekmek yapımı için kullanılan bir mutfak aletidir. Makine önceden ölçülmüş ve makinenin tavasına konulmuş malzemeleri, elektronik kumanda panelinden belirlenmiş özellikler çerçevesinde hazırlar. Hamur yoğurma süresi, dinlendirme süresi, pişirme süresi, ekmek kabuğunun rengi gibi makinenin ekmeği hazırlanması için gerekli tüm kontrol parametreleri, önceden kumanda panelinden seçilen bilgilere göre ekmek makinesinin gömülü sisteminden belirlenir. Bazı ekmek makinelerinin kontrol panelinde ayrıca sadece hamur yoğurma, reçel yapma, ekmek kabuk renginin seçimi, 13 saate kadar bekletme, 58 dakikada ekspres ekmek yapma gibi çeşitli program seçenekleri de vardır.

<span class="mw-page-title-main">Meksika ekmekleri</span>

Meksika ekmekleri ve diğer unlu mamuller, yüzyıllarca süren deneylerin ve çeşitli Avrupa fırıncılık geleneklerinin etkisinin harmanlanmasının sonucudur. Buğday ve buğday kullanılaraka pişirilen ekmek, Meksika'ya İspanyolların fethi zamanında geldi. Meksika ekmekleri üstünde en çok etkisi olan kültür ise Fransız kültürüdür. Fransız bagettinden türetişmiş bolillodan, bir Fransız brioche'undan türetilmiş concha'ya kadar, Meksika'da ekmek ile ilgili terminoloji bile Fransızcadan gelir. Bir muhallebi türü olan budín veya ekmek pudingi için su banyosu anlamına gelen baño maría, Fransızca bain-marie kelimesinden gelir. Ülkede buğday tüketimi hiçbir zaman mısır tüketimini geçememiş olsa da, buğday hala temel bir gıdadır ve günlük yaşamla özel ritüellerin önemli bir parçasıdır. Meksika, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nden çeşitli ekmek türlerini benimserken, ülkede yapılan yüzlerce ekmek çeşidinin çoğu yerli geliştirildi. Ancak, Meksika evlerinde ya çok az hamur işi pişirilir yapılır ya da hiç yapılmaz. Bunun yerine Meksikalılar, kolonyal dönemden beri unlu mamullerini fırınlardan satın alırlar.

<span class="mw-page-title-main">Dolmalık ekmek</span>

Dolmalık ekmek mayalı ekmek çeşididir. Osmanlı mutfağında bulunan bir ekmektir. Hamur hazırlanırken, un, su, tuz ve mayadan sonra içine şerbet eklenir. Ekmek dolması yapmak için kullanılır.Ege Bölgesi'nde ramazan sofralarına özel olarak yılın sadece bir ayında hazırlanır.Dolmalık ekmek diğer ekmek türlerinden farklı olarak, daha yumuşak bir hamurdan hazırlanır. Hamurun yumuşak olması için ise, içine şerbet eklenir.Dolmalık ekmek hamurun kabarık olması için 250 derecenin üstünde bir sıcaklıkla pişirilir.

<span class="mw-page-title-main">Kiliçe çöreği</span>

Kulîce (کلیچه), Kiliçe çöreği bir çeşit simit veya çörektir. Ahmed Eflâkî’nin Menâkıbü’l Ârifîn adlı eserinden Selçuklu Anadolusu’nda kulîce(کلیچه) ,(simîd)(سميد) tüketildiği anlaşılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Polonya mutfağı</span> Polonya yemekleri ve pişirme gelenekleri

Polonya mutfağı, tarihte hem Avrupa-Asya arasındaki ticaret yollarının kesişim noktasında yer aldığından farklı ve komşu uluslardan gelen tüccarlar hem de Polonya'da yaşayan azınlıklar sayesinde içinde Rus, Alman, Avusturya, İtalyan, Litvanya, Çek, Yahudi, Fransız ve Macar yemek kültürlerinin izlerini taşımaktadır. Karbonhidrat ve protein ağırlıklı Polonya yemeklerinde sebzelerden genellikle tahıllar ile kök sebzeler kullanılsa dahi patates mutfağın baş tacıdır. Etlerden ise ördek, domuz ve balık tercih edilir. Polonya mutfağının en çok bilinen yemekleri; zapienkanka, pierogi, zurek, golabki, bigos, kielbasa, kanapka, uszka, rosol, barszcz, gzik, tatar ve tütsülenmiş ettir. İçecek olarak ise bira, votkalı ev yapımı bir çeşit likör olan nalewka, en ünlü Polonya votkası zubrowka, sütle karıştırarak içilen soplica votkası, bitki çayları ve kahveleri meşhurdur. Polonya'nın tatlılarıysa Macaristan-Avusturya İmparatorluğu'nun hamur işi lezzetlerinden gelmektedir. Yılbaşında tüketilen bir kek olan Mazurek, katmanları meyve veya meyve kabuklarıyla doldurulan Makowiec keki, Polonya'ya özgü bir puding olan Budyn ve donut benzeri bir tatlı olan Paczki örnek verilebilir.

<span class="mw-page-title-main">Hızlı ekmek</span>

Hızlı ekmek maya veya ekşi hamur mayası gibi biyolojik olandan ziyade kimyasal kabartma tozu ile mayalanmış ekmektir.

<span class="mw-page-title-main">Hamurun mayalanması (pişirme tekniği)</span>

Pisirmede hamurun mayalanması, mayalı ekmek ve diğer unlu mamullerin hazırlanmasında hamurun fırınlanma'dan önce son bir kez dinlenmesine ve kabarmasına izin verilen aşamadır. Bu dinlenme süresince maya hamuru fermente ederek gazı çıkarır ve hamur mayalanır.

<span class="mw-page-title-main">Gnocchi</span> İtalyan makarna türü

Gnocchi, İtalyan mutfağında çeşitli bir hamur tatlısı ailesidir. En geleneksel şekilde buğday unu, yumurta, tuz ve patatesin basit bir kombinasyonundan oluşan küçük hamur topaklarından yapılırlar. Kişilerin basit tarifi irmik unu, peynir, galeta unu, mısır unu veya benzer malzemeler, ve muhtemelen otlar, sebzeler ve diğer bileşenler dahil. Temel malzemeler, patatesler için tatlı patates veya buğday unu için pirinç unu gibi alternatiflerle değiştirilebilir. Bu gibi değişiklikler genellikle geleneksel olmayan olarak kabul edilir.

<span class="mw-page-title-main">Tigella</span>

Crescentine, crescente veya tigelle, Kuzey İtalya'nın Emilia-Romagna, Modena bölgesindeki Apenninler'den ince, 10 cm yuvarlak ekmeklerdir. Un, su, tuz ve mayadan yapılır ve geleneksel olarak domuz yağından yapılan, sarımsak ve biberiye veya söğüş, yaban domuzu, tavşan, peynir, tuzlu soslar veya tatlı ezmelerle tatlandırılan cunza ile doldurularak yenir.