İçeriğe atla

Büyük Yok Edici

Büyük Yok Edici
Gözlem verisi
Dönem J2000      Ekinoks J2000
TakımyıldızYılancı
Sağ açıklık17sa 43d 54.83s[1]
Dik açıklık-29° 44′ 42.6″[1]
Astrometri
Uzaklık16.000 ly
(5.000[2] pc)
Veritabanı kaynakları
SIMBADveri

1E1740.7-2942 ya da Büyük Yok Edici (İngilizce: Great Annihilator),[3][4] gökyüzünde Galaktik merkezin yakınlarında bulunan bir Samanyolu mikrokuasarıdır.[2][5] Büyük ihtimalle bir kara delik ve bir yoldaş yıldızdan oluşur. Galaktik merkez çevresindeki bölgede en parlak X-ışını kaynaklarından biridir.[6]

Bu nesne ilk olarak Einstein Gözlemevi tarafından yumuşak X-ışınlarında tespit edildi,[7] daha sonra ise Sovyet Granat uzay gözlemevi tarafından sert X-ışınlarında algılandı.[2] Granat üzerindeki SIGMA dedektörüyle yapılan takip gözlemleri, nesnenin 511 keV enerjisinde büyük miktarlarda foton çifti yaydığını gösterdi. Bu enerji genellikle bir elektron-pozitron çiftinin yok olmasıyla (anihilasyon) oluşur.[8][9] Bu durum, nesnenin "Büyük Yok Edici" lakabını almasına neden oldu.[10] Erken dönem gözlemleri, yıldız yoldaşı bulunan bir kara delik olan Cygnus X-l'nin spektrumuna benzer bir spektrum göstermiş, bu da Büyük Yok Edici'nin aynı zamanda bir yıldız kütleli kara delik olabileceğini düşündürmüştür.[8]

Nesnenin ayrıca yaklaşık olarak 1,5 pc (5 ışık yılı) uzunluğunda jetler yayan bir radyo kaynağı karşılığı vardır.[11] Bu jetler muhtemelen kaynaktan yüksek hızlarda dışarı doğru akan pozitron-elektron çiftlerinin senkrotron emisyonudur. Gözlemlenen jetlerin presesyonunun modellenmesi, nesnenin yaklaşık olarak 5 kpc (veya 16.000 ışık yılı) uzaklıkta olduğunu göstermektedir.[2] Bu, nesnenin Samanyolu'nun merkezine doğru görüş hattımız üzerinde yer alıyor olsa da, gökadamızın merkezindeki kara delik olan Sagittarius A*'dan bize daha yakın olabileceği anlamına gelir.

Kaynakça

  1. ^ a b "NAME Great Annihilator". SIMBAD. Centre de données astronomiques de Strasbourg. 
  2. ^ a b c d Luque-Escamilla, Pedro L.; Martí, Josep; Martínez-Aroza, José (1 Aralık 2015). "The precessing jets of 1E 1740.7−2942". Astronomy & Astrophysics (İngilizce). Cilt 584. ss. A122. arXiv:1511.01425 $2. doi:10.1051/0004-6361/201527238. ISSN 0004-6361. 
  3. ^ Sunyaev, R. A.; Borozdin, K. N.; Aleksandrovich, N. L.; Arefev, V. A.; Kaniovskii, A. S.; Efremov, V. V.; Maisack, M.; Reppin, C.; Skinner, J. K. (Kasım 1994). "Observations of X-ray novae in Vela (1993), Ophiuchus (1993), and Perseus (1992) using the instruments of the Mir-Kvant module". Astronomy Letters. 20 (6). s. 777. Bibcode:1994AstL...20..777S. 
  4. ^ Odenwald, Sten (1997). "What do we know about the 'Great Annihilator' in the center of the Milky Way?". Astronomy Cafe. 16 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2014. 
  5. ^ Mirabel, I. F. "The Great Annihilator in the Central Region of the Galaxy" (PDF). eso.org. ss. 51-54. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Nisan 2024. 
  6. ^ Stecchini, Paulo Eduardo; Castro, Manuel; Jablonski, Francisco; D’Amico, Flavio; Braga, João (30 Haziran 2017). "Tandem Swift and INTEGRAL Data to Revisit the Orbital and Superorbital Periods of 1E 1740.7–2942". The Astrophysical Journal. 843 (1). ss. L10. arXiv:1707.00730 $2. Bibcode:2017ApJ...843L..10S. doi:10.3847/2041-8213/aa7942. ISSN 2041-8213. 
  7. ^ Hertz, P.; Grindlay, J. E. (1 Mart 1984). "The Einstein galactic plane survey : statistical analysis of the complete X-ray sample". The Astrophysical Journal. Cilt 278. ss. 137-149. Bibcode:1984ApJ...278..137H. doi:10.1086/161775. ISSN 0004-637X. 25 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2024. 
  8. ^ a b Sunyaev, R.; Churazov, E.; Gilfanov, M.; Pavlinsky, M.; Grebenev, S.; Babalyan, G.; Dekhanov, I.; Khavenson, N.; Bouchet, L.; Mandrou, P.; Roques, J. P. (Aralık 1991). "Three spectral states of 1E 1740.7-2942 – From standard Cygnus X-1 type spectrum to the evidence of electron-positron annihilation feature". The Astrophysical Journal (İngilizce). Cilt 383. ss. L49. Bibcode:1991ApJ...383L..49S. doi:10.1086/186238. ISSN 0004-637X. 
  9. ^ Bouchet, L.; Mandrou, P.; Roques, J. P.; Vedrenne, G.; Cordier, B.; Goldwurm, A.; Lebrun, F.; Paul, J.; Sunyaev, R.; Churazov, E.; Gilfanov, M. (Aralık 1991). "Sigma discovery of variable e(+)–e(−) annihilation radiation from the near Galactic center variable compact source 1E 1740.7-2942". The Astrophysical Journal (İngilizce). Cilt 383. ss. L45. doi:10.1086/186237. ISSN 0004-637X. 
  10. ^ "Milky Way Monster". Time (İngilizce). 27 Temmuz 1992. ISSN 0040-781X. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ekim 2019. 
  11. ^ Mirabel, I. F.; Rodríguez, L. F.; Cordier, B.; Paul, J.; Lebrun, F. (Temmuz 1992). "A double-sided radio jet from the compact Galactic Centre annihilator 1E1740.7–2942". Nature (İngilizce). 358 (6383). ss. 215-217. Bibcode:1992Natur.358..215M. doi:10.1038/358215a0. ISSN 0028-0836. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Büyük yıldızlar listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Aşağıdaki liste yarıçapına göre bilinen en büyük yıldızları göstermektedir. Kullanılan ölçü birimi güneş yarıçapıdır.

<span class="mw-page-title-main">Yakın yıldızlar dizini</span> Vikimedya liste maddesi

Bu liste, Güneş Sistemi'nden en fazla 5 parsek uzaklıkta olan yıldızları ve kahverengi cüceleri kapsamaktadır. Bu mesafe içerisinde Güneş Sistemi de dâhil olmak üzere 56 yıldız sisteminin varlığı bilinmektedir. Bu sistemlerde bilinen toplam 60 hidrojen-füzyon yıldız ve 13 Kahverengi cüce bulunmaktadır. Bu nesneler görece olarak Dünya'ya yakın olmasına rağmen, sadece dokuz tanesinin görünen büyüklüğü 6,5'ten daha azdır ve bu da bu nesnelerin, sadece %12'sinin çıplak gözle görülebileceği anlamına gelmektedir. Güneş'in dışında sadece üç tane yıldız; Alfa Centauri, Sirius ve Procyon, birinci kadir yıldızlarıdır. Tüm bu nesneler, yerel kabarcık içindeki Samanyolu Gökadası'nın Orion–Kuğu Kolu bölgesinde yer alır.

<span class="mw-page-title-main">NGC 1961</span> galaksi

NGC 1961, Zürafa takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 174,16 MIy (53,4 Mpc)uzaklıkta bulunan bir ara sarmal gökadadır. Wilhelm Herschel tarafından 3 Aralık 1788 tarihinde keşfedildi. Halton Arp tarafından görüntülenmiş ve Arp 184 olarak "Dar iplikçiklere sahip gökadalar" kategorisi altında Tuhaf Gökadalar Atlası'na dahil edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Açık kümeler dizini</span> Vikimedya liste maddesi

Bu dizin, Güneş Sistemi'nden uzaklığına göre sıralanmış olan açık yıldız kümelerinin bir listesidir. Açık küme, aynı dev moleküler bulut içinde oluşan ve yerçekimsel olarak birbirlerine bağlı olan birkaç bin yıldızın oluşturduğu bir gruptur. Samanyolu gökadasında 1,000'den fazla açık küme bilinmektedir ancak gerçekte bu rakam on katına kadar çıkabilir.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4055</span>

NGC 4055, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 319,95 MIy (98,1 Mpc)uzaklıkta bulunan bir eliptik gökadadır. Fanaroff–Riley tip I sınıflandırmasına sahip bir radyo gökadadır. Wilhelm Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi ve NGC 4061 olarak listelendi. Daha sonra 29 Nisan 1832'de John Herschel tarafından yeniden keşfedildi. NGC 4055, NGC 4065 Grubu'nun üyesidir ve optik izofotlarındaki bozulmaların da gösterdiği gibi NGC 4065 ile etkileşim halinde bir çift oluşturur.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4065</span>

NGC 4065, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 280,82 MIy (86,1 Mpc)uzaklıkta bulunan etkileşim halindeki bir eliptik gökadadır. Bir radyo gökada olarak sınıflandırılır. Wilhelm Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi. Daha sonra 29 Nisan 1832'de John Herschel tarafından yeniden keşfedildi ve NGC 4057 olarak listelendi. NGC 4065, NGC 4065 Grubu'nun en parlak üyesidir.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4066</span> galaksi

NGC 4066, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 327,13 MIy (100,3 Mpc)uzaklıkta bulunan bir eliptik gökadadır. Wilhelm Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi. NGC 4066, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4070</span>

NGC 4070, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 320,61 MIy (98,3 Mpc)uzaklıkta bulunan bir eliptik gökadadır. Wilhelm Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi. Daha sonra 29 Nisan 1832'de John Herschel tarafından yeniden keşfedildi ve NGC 4059 olarak listelendi. NGC 4070, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir. ve LINER gökada olarak sınıflandırılır.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4072</span> Gökada

NGC 4072, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 289,62 MIy (88,8 Mpc)uzaklıkta bulunan bir merceksi gökadadır. Wilhelm Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi. Daha sonra 3 Nisan 1872'de Ralph Copeland tarafından tekrar keşfedildi. NGC 4072, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir. ve LINER gökada olarak sınıflandırılır.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4074</span> Merceksi Gökada(Galaksi)

NGC 4074, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 298,75 MIy (91,6 Mpc)uzaklıkta bulunan bir merceksi gökadadır. Wilhelm Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi. NGC 4074, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir ve tip 2 Seyfert gökada olarak sınıflandırılır. İlk olarak 1978 yılında Seyfert olarak tanımlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4076</span> galaksi

NGC 4076, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 275,92 MIy (84,6 Mpc)uzaklıkta bulunan bir çubuksuz sarmal gökadadır. Wilhelm Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi. NGC 4076, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir ve LINER gökada olarak sınıflandırılır.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4086</span> bir galaksi

NGC 4086, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 315,06 MIy (96,6 Mpc)uzaklıkta bulunan bir merceksi gökadadır. Heinrich Louis d'Arrest tarafından 2 Mayıs 1864 tarihinde keşfedildi. NGC 4086, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir. ve LINER gökada olarak sınıflandırılır.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4089</span>

NGC 4089, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 322,89 MIy (99,0 Mpc)uzaklıkta bulunan bir eliptik gökadadır. Heinrich Louis d'Arrest tarafından 4 Mayıs 1864 tarihinde keşfedildi. NGC 4089, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir ve etkin bir çekirdeğe (AGN) sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4090</span> sarmal galaksi

NGC 4090, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 325,83 MIy (99,9 Mpc)uzaklıkta bulunan bir sarmal gökadadır. Heinrich Louis d'Arrest tarafından 2 Mayıs 1864 tarihinde keşfedildi. NGC 4090, NGC 4065 Grubu'nun bir üyesidir. ve etkin gökada çekirdeğine (AGN) sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">NGC 3860</span> Sarmal gökada

NGC 3860, Aslan takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 263,53 MIy (80,8 Mpc)uzaklıkta bulunan bir sarmal gökadadır. William Herschel tarafından 27 Nisan 1785 tarihinde keşfedildi. Aslan kümesi'nin bir üyesidir ve düşük parlaklığa sahip etkin çekirdekli (LLAGN) bir gökadadır. Ayrıca Gavazzi ve diğ. tarafından NGC 3860'ın merkezinde süper kütleli bir kara delik tarafından tetiklenmiş olabilecek güçlü bir "AGN" olarak sınıflandırılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Büyük kütleli yıldızlar listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Güneş kütlesine (M) göre keşfedilen en büyük yıldızların listesidir.

Baryum yıldızları, spektrumları λ 455,4 nm'de tek başına iyonize baryum, Ba II varlığıyla s-süreci elemanlarının aşırı bolluğunu gösteren spektral G ila K yıldızlardır. Baryum yıldızları ayrıca CH, CN ve C2 moleküllerinin bantları olan karbonun gelişmiş spektral özelliklerini de gösterir. Sınıf ilk olarak William P. Bidelman ve Philip Keenan tarafından tanındı ve tanımlandı. Başlangıçta, keşiflerinden sonra kırmızı dev oldukları düşünülüyordu; ancak aynı kimyasal imza ana dizideki yıldızlarda da gözlemlendi.

<span class="mw-page-title-main">NGC 4065 Grubu</span> gökada grubu

NGC 4065 Grubu, Berenis'in Saçı takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak 313,11 MIy (96 Mpc) uzaklıkta bulunan bir gökada grubudur. En parlak üyesi NGC 4065 olan grup, Saç Süper Kümesi içerisinde yer alır.

<span class="mw-page-title-main">Abell 665</span> Gökada kümesi

Abell 665, Büyük Ayı takımyıldızı'nda yaklaşık olarak 2,3 milyar ışık yılı uzaklıkta bulunan bir gökada kümesidir. Abell Kataloğu'ndaki en yüksek zenginlik sınıfı olan 5'e sahip tek kümedir. Bu, m3 ila m3+2 büyüklük aralığında en az 300 gökada içerdiği anlamına gelir. Diğer tüm kümeler 5'ten daha düşük bir zenginlik sınıfına sahiptir. Bautz-Morgan sınıflandırmasına göre tip III'tür.

<span class="mw-page-title-main">En büyük kütleli kara delikler listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Bu, şimdiye kadar keşfedilen en büyük kara deliklerin (ve olası adayların) güneş kütlesi birimleri (M☉, M = yaklaşık 2×1030 kg) cinsinden ölçülen, sıralı bir listesidir.