İçeriğe atla

Bruno Racine

Bruno Racine, 2010

Bruno Racine (d. 17 Aralık 1951, Paris) Fransız yazar ve devlet görevlisi.

Ailesi

Danıştay üyesi ve eski École Nationale d'Administration müdürü Pierre Racine ile Edwina Morgulis'in oğlu, Philippe Pétain'in devlet başkanlığı zamanında özel kalem müdürü olan Paul Racine'in yeğenidir. Béatrice de Bégon ile 1981'den beri evli olup 4 çocuğu vardır.

Eğitimi

Louis-le-Grand lisesi'ni bitirmiş École normale supérieure'den mezun olmuş ve klasik edebiyat alanında öğretmenlik yapabilme hakkına sahip olmuştur. Institut d'études politiques de Paris ve École Nationale d'Administration mezunudur.

Kariyeri

École Nationale d'Administration'u bitirdikten sonra Sayıştay'a 1979'da denetçi olarak kariyerine başlamış, 1983 yılında Sayıştay tetkik hakimi olmuş, 1983-1986 yıllarında Dışişleri Bakanlığı silahsızlanma ve stratejik işler biriminde görev almış, 1986-1988 yıllarında başbakan Jacques Chirac'ın yetkili danışmanı olmuş, 1988-1993 yıllarında Jacques Chirac'ın başkanlığı döneminde Paris belediyesi kültürel işler müdürlüğü yapmış, 1993-1995 yıllarında Dışişleri Bakanı Alain Juppé'nin yetkili danışmanı ve aynı zamanda Dışişleri Bakanlığı analiz ve öngörü merkezi müdürü olmuştur. 1995-1997 yıllarında ise Başbakan Alain Juppé'nin kültürel ve stratejik dosyalar ile yetkili danışmanı olmuş, 1996'da Sayıştay üyeliğine yükseltilmiştir. 1997-2002 yıllarında Roma'daki Fransa Akademisi'nin (Villa Medici) müdürü,[1] 2002-2007 yıllarında Georges Pompidou Ulusal Kültür ve Sanat Merkezi başkanlığı,[2] 2007-2016 yıllarında Fransa Millî Kütüphanesi başkanlığı,[3][4] 2011-2016 yıllarında ise Europeana başkanlığı,[5] 2005-2013 yıllarında Yüksek Eğitim Kurulu başkanlığı görevlerinde bulunmuştur. 2001 yılı itibarıyla Stratejik Araştırmalar Vakfı başkanı, 2020 yılı itibarıyla ise Punta della Dogana ve Palazzo Grassi müdürüdür. 2011 yılı itibarıyla Prix des prix littéraires daimi jüri üyesidir.[6]

Eserleri

  • Le Gouverneur de Morée (roman), Grasset, 1982, 243 p. 2-246-24901-5
Académie française ilk roman ödülü ve Paul-Flat ödülü (1983)
Deux Magots ödülü
  • La Séparation des biens (roman), Grasset, 1999, 134 p. 2-246-57671-7
Académie française La Bruyère ödülü
  • Bruno Racine ; Alain Fleischer fotoğrafları, L'Art de vivre à Rome, Flammarion, 1999, 224 p. 2-08-200275-6
Société des gens de lettres sanat kitabı büyük ödülü
  • Bruno Racine ; Alain Fleischer fotoğrafları, L'Art de vivre en Toscane, Paris, Flammarion, « L'art de vivre » koleksiyonu, 2000, 223 p. 2-08-200290-X
  • Le Tombeau de la chrétienne (roman), Grasset, 2002, 219 p. 2-246-63411-3
  • Bruno Racine ; Alain Fleischer fotoğrafları, Toscane, Flammarion, « Invitation au voyage » koleksiyonu, 2004, 156 p. 2-08-201241-7
  • Jean Hélion – sergi, Paris, Centre Georges Pompidou, 8 Aralık 2004 - 6 Mart 2005, Picasso Müzesi (Barselona), 17 Mart - 19 Haziran 2005, New York, National Academy Museum, du 14 juillet au 9 octobre 2005, Paris, Centre Pompidou, « Classiques du 20e siècle » koleksiyonu, 2004, 253 p. 2-84426-255-4
  • Le Côté d'Odessa (roman), Grasset, 2007, 234 p. 978-2-246-68171-7
  • Google et le Nouveau Monde, Plon, « Tribune libre » koleksiyonu, 2010, 149 p. 978-2-259-21203-8
  • Bruno Racine, Marc Tessier, Jean-Noël Jeanneney, François Samuezlson, Bernard Fixot, Teresa Cremisi (önyazı: Luc Ferry), La Révolution du livre numérique : état des lieux, débats, enjeux, Odile Jacob, « Penser la société » koleksiyonu, 2011, 209 p. 978-2-7381-2575-0
  • Adieu à l'Italie (roman), Gallimard, 2012, 97 p. 978-2-07-013902-6
  • La Voix de ma mère (roman), Gallimard, 2016, 127 p. 978-2-07-017830-8

Nişanları

Kaynakça

  1. ^ "Villa Medici internet sitesindeki özgeçmişi". 4 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2023. 
  2. ^ Jacques-Franck DEGIOANNI (25 Haziran 2002). "Bruno Racine, président du Centre Georges Pompidou". 4 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2023. 
  3. ^ Emmanuel de Roux (8 Mayıs 2007). "Les deux chantiers de Bruno Racine à la BNF". 4 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2023. 
  4. ^ "Laurence Engel nommée à la tête de la BnF". 6 Nisan 2016. 7 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2023. 
  5. ^ Laurence Santantonios (15 Nisan 2015). "Bruno Racine est élu président d'Europeana". 7 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2023. 
  6. ^ "FRANÇOIS PINAULT PLACE BRUNO RACINE À LA TÊTE DU PRESTIGIEUX PALAZZO GRASSI À VENISE". 17 Ocak 2020. 7 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2023. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Georges Pompidou</span> 19. Fransa cumhurbaşkanı

Georges Pompidou, Fransız siyasetçi. 1962-1968 arası başbakanlık, 1969'dan ölümüne değin cumhurbaşkanlığı yaptı.

<span class="mw-page-title-main">Michel Houellebecq</span> Fransız yazar (d. 1958)

Michel Houellebecq, 26 Şubat 1958'de Réunion adasında doğmuş bir Fransız yazarıdır ve gerçek ismi Michel Thomas'dır. Les Particules élémentaires ve Platform romanları ile tartışmalı bir uluslararası şöhret kazanmıştır. En olumsuz eleştirilerin yanı sıra, onu yeni Fransız edebiyatının cevheri olarak gören değerlendirmeler de bulunmaktadır. Eserlerinin tarzının ve içeriğinin Kurt Vonnegut, Bret Easton Ellis ve J. G. Ballard'ı andıran yönleri bulunmaktadır. H.P. Lovecraft'tan çok etkilendiğini kendisi de dile getirmektedir.

<span class="mw-page-title-main">André Martinet</span> Fransız dilbilimci (1908 – 1999)

André Martinet, Fransız dil bilimci.

<span class="mw-page-title-main">Philippe Séguin</span> Fransız siyasetçi (1943 – 2010)

Philippe Séguin Fransız siyasetçi.

<span class="mw-page-title-main">Michel Serres</span> Fransız filozof, felsefe ve bilim tarihçisi

Michel Serres Fransız filozof, felsefe ve bilim tarihçisi, teorisyen ve yazardır. Çalışmalarında bilim, zaman ve ölüm temalarını araştırdı ve daha sonra bunları düzyazı olarak birleştirdi. 1955 yılında felsefe doçenti oldu. 1956-1958 arasında deniz subayı olarak görev yaptı: 1968 yılında doktora tezini verdi. Felsefe ile birlikte bilim tarihiyle de ilgilendi. Pozitif bilimler ile toplumsal bilimler arasındaki ilişkiyi sorgular. 1990 yılında Fransız Akademisi'ne seçildi ve Légion d'honneur nişanı aldı. Stanford Üniversitesi'nde tarih dersleri verdi. 1990'da çıkan Doğayla Sözleşme adlı kitabı postmodern doğa felsefesi olarak nitelendirildi. Çevre sorunlarının küreselleşmesine itiraz etti. Toplumun iniş çıkışlarını insan evriminin sürekliliğine dahil eder. Doğayla Sözleşme adlı çalışması Turhan Ilgaz çevirisiyle Türkçede yayımlanmıştır. Michel Serres, Doğayla Sözleşme

<span class="mw-page-title-main">Jean-Bernard Raimond</span> Fransız diplomat (1926 – 2016)

Jean-Bernard Raimond Fransız büyükelçi ve siyasetçi.

<span class="mw-page-title-main">Ulusal İdare Okulu</span>

École Nationale d'Administration, , Fransa'da üst düzey devlet memurluğuna girişin demokratikleşmesi amacıyla 1945 yılında kurulmuş bir Fransız yüksekokuludur.

<span class="mw-page-title-main">Jean-Jacques Aillagon</span> Fransız siyasetçi  (d. 1946)

Jean-Jacques Aillagon Fransız siyasetçi.

Bernard Beck Fransız bürokrat ve siyasetçi.

Bruno Cotte Fransız yargıç.

<span class="mw-page-title-main">Alain Casabona</span> Fransız yazar

Alain Casabona ,Ödüllü Fransız romancı ve kısa hikâye yazarıdır. 1994 yılında Alphonse Allais Akademisi Ödülü'nü kazandı. 1996'da Akademi'nin büyük şansölyesi oldu. Kısa öyküler ve 4 romandan oluşan bir koleksiyonun yazarı, şakacı Alphonse-Allais Akademisi'nin "büyük şansölyesi" olmasıyla tanınmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Henri Paul</span> Fransız hukukçu ve diplomat.

Henri Paul Fransız hukukçu ve diplomat.

<span class="mw-page-title-main">Jean-Denis Bredin</span> Fransız avukat

Jean-Denis Bredin, Fransız hukukçu ve yazar.

Nicolas Revel Fransız bürokrat.

<span class="mw-page-title-main">Anne-Marie Garat</span> Fransız yazar (1946 – 2022)

Anne-Marie Garat, Fransız roman yazarı.

Jean-Noël Jeanneney Fransız tarihçi ve siyasetçi.

<span class="mw-page-title-main">Pierre-Jean Remy</span> Fransız diplomat ve yazar (1937 – 2010)

Jean-Pierre Angremy, Fransız diplomat, yazar ve Fransız Akademisi üyesi. Çoğunlukla edebi eserlerinde kullandığı Pierre-Jean Remy adıyla bilinmekte ayrıca bazı eserlerini Nicolas Meilcour, Raymond Marlot, Jean-René Pallas, Pierre Lempety mahlaslarıyla da yazmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Laurence Engel</span> Fransız devlet görevlisi

Laurence Engel, Fransız devlet görevlisi ve denemeci.

Pierre Lelong Fransız siyasetçi.

Dominique Bozo, Fransız kültür yöneticisi.