İçeriğe atla

Birinci Latin Savaşı (MÖ 498 - MÖ 493)

Birinci Latin Savaşı, Roma Cumhuriyeti ile Latin Birliği arasında MÖ 498 ilâ MÖ 493 yılları arasında meydana gelmiş bir dizi muharebenin genel adı.[1][2][3][4][5][6]

Tarihî bağlamı

Tarihî kroniklerden menkul, [a][7] Romalılar ile Latinler arasındaki bu savaşın başlangıç tarihi MÖ 501 yılına kadar götürülebilse de, aradaki anlaşmazlığın temel sebepleri çok daha önce oluşmuştur. MÖ 501'de Romalılar, Titus Lartius'u diktatör, Spurius Cassius Viscellinus'u ise magister equitum olarak seçti. Bu durum olası bir çatışma beklentisinin açık bir göstergesiydi.[8] Romalıların o yıl bu diktatörlük kararını vermesinin iki ana sebebi vardı. İlki, Sabinlerle Roma arasında ortaya çıkmaya başlayan birtakım sürtüşmeler ve olaylardır. Bu olaylar arasında bir grup Sabin'in, Roma'da düzenlenen bir festival esnasında birçok Romalı kadını, ironik biçimde, kaçırması da bulunuyordu. Bu görece önemsiz olay, daha sonraları iki şehri savaşın eşiğine getiren bir tehdide dönüşmeye başlamıştı. Oysa henüz birkaç sene önce (yk. MÖ 505 - MÖ 503) Roma, Sabinleri mutlak bir suretle mağlup etmişti.[8][9] Roma'nın diktatör seçmesinin diğer sebebi ise, daha kayda değer olarak, yaklaşık otuz şehir devletinden müteşekkil ve merkezi Latium'da bulunan Latin Birliği'nin tahrikleri[10][11] ve bunların savaş durumuna doğru evrilen sürekli hareketliliğinin Romalılarca doğru biçimde değerlendirilmiş olmasıdır. Titus Lartius'un (veya Largius veya Larcius) göreve gelmesini müteakiben kısa bir süre sonra Sabinlerle barış yapılmış ve Lartius uğraşması gereken esas mesele olan Latin Birliği meselesine odaklanma fırsatı elde etmiştir. Roma'nın Latium'da yükselen salahiyeti, bölgedeki güç dengelerini peyderpey bozmaktaydı. Bunun sonucu olarak Tusculum'un önderi Octavius Mamilius, Latin Birliği'ne bağlı tüm şehirleri Roma'ya karşı kışkırttı. Mamilius, eski Roma kralı Lucius Tarquinius Superbus'un damadıydı. Tarqunius Superbus ise Silva Arsia Muharebesi'nde Etrüsklerle beraber savaşıp mağlup olduktan ve Clusium'un desteğini almasına rağmen Roma tahtını tekrar ele geçirme planı başarısızlıkla sonuçlandıktan sonra Tusculum'a sürgüne yollanmıştı.[10][12]

Savaş

Bu harbin sonuç getiren en mühim muharebesi, MÖ 496 yılında Frascati civarında meydana gelmiş olan Regillus Gölü Muharebesi'dir. Roma'ya zaferi getiren unsur patricii süvarilerinin kararlı hareketleri olmuştur. Roma efsanelerinde bu süvari birliğinin içinde Castor ve Pollux kardeşlerin de bulunduğu söylenceleri yer almıştır.

Akıbet

Savaşın sonunda Cassius Akdi (Latince Foedus Cassianum) imzalanmış ve bu akitle birlikte Roma ile Latin Birliği arasında bir ittifak doğmuştur. Akde ismini veren, dönemin Roma konsülü Spurius Cassius Viscellinus'tur. Bu savaş Roma'nın katettiği hakimiyet yolunun kilometre taşlarındandır. Yine de Roma, Latin Birliği'ne mensup şehirlerin özlük haklarına saygılı davranmış ve bu dönemde teritoryal bir hakimiyet amacı gütmemiştir. Akdin şartı, dış tehdit söz konusu olduğunda Birlik'in askerî destek sağlaması ve teşkil edilecek her ordunun Romalı generallerce sevk ve idare edilmesiydi. Öte yandan bu akitle beraber Roma vatandaşlarıyla Latinler arasındaki evlilikler yasal hale getirilmiş ve önceleri anlaşmazlığa yol açan bu durum çözülmüştür. Yine tüm şehirler arasındaki ticarî ilişkiler yeniden tahsis edilmiştir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ O'Brien, Patrick K. (2002).
  2. ^ "From City to Empire" 23 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
  3. ^ Rickard, J (18 November 2009).
  4. ^ "Rome" 18 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
  5. ^ "Rome Timeline".
  6. ^ Forrest, Glen C. (2011).
  7. ^ Asimov, Isaac (1991).
  8. ^ a b Livius, Titus. "18" 7 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
  9. ^ Livius, Titus. "16" 7 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
  10. ^ a b Cornell, Tim (1995).
  11. ^ Liou-Gille, Bernadette (1996).
  12. ^ Livius, Titus. "9-15" 7 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..

Bibliografya

Notlar

  1. ^ After the sack of Rome in 390 BC by the Gauls, almost all of the historical records the Romans had previously kept were destroyed. As such, any Roman history dating prior to 390 BC may not be the most objective source.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Latium</span> Antik Romada tarihi bir bölge

Latium Batı İtalya'da bulunan, Antik Roma'ya başkentlik yapmış olan Roma'nın kurulduğu bölge. Latium ilkin verimli volkanik topraklardan oluşan küçük bir araziydi. Bölgeyi Latinler iskan etmiştir. Tiber Nehri'nin sol şeridinde, kuzeyde Anio Nehri'ne ve güneydoğusu boyunca Pomptina Palus'a, en güneyde ise Circeius Dağı'na uzanan bölgede lokalizasyonu yapılmıştır. Tiber'in sağ şeridi Etrüsk şehri Veii ve diğer sınırlar da diğer İtalik kavimerce çevrelenmiştir. Roma sırasıyla önce Veii'yi ve onun İtalik komşularını mağlup ederek sınırlarını kuzeydoğuda Apenninus Dağlarına kadar, güneydoğuda ise Pomptina'ya kadar genişletmiştir. Günümüzdeki ardılı Lazio hala büyük bir şehir olsa da antik Latium'un yarısı kadar dahi değildir.

<span class="mw-page-title-main">Roma Krallığı</span> Antik Romada kralların hüküm sürdüğü dönem

Roma Krallığı, Antik Roma döneminde Roma şehri ve topraklarının monarşi ile yönetildiği dönemdir. Efsaneye göre Roma'yı Romulus ve Remus kardeşler kurmuştur. Eski çağ tarihçileri, Roma Krallığı'nın başlangıcı olarak MÖ 753 tarihini verirler. Roma’nın krallık dönemi politik tarihi hakkında bilinenler oldukça azdır. Arkeolojik bulgulara göre Roma krallık döneminde geniş caddelerin ve görkemli yapıların inşa edilmeye başlandığı büyük bir şehir olma yolundaydı. Roma henüz bu dönemde Latium bölgesinde yaşayan Latin şehirleri birliğinin önderiydi. Etrüskler, üzerinde egemenlik kurdukları Latin köylerini birleştirip Roma kentini kurarken yerli halkı kentin kurulmasında zorla çalıştırmışlar. Bu durum iki toplumun arasını açmıştır. Latin halkının zamanla güçlenen aristokratları, iki buçuk yüzyıl sonra ayaklanarak MÖ 509 yılında Etrüsk kralını kovmuşlar ve Roma Cumhuriyeti'ni kurmuşlardır.

<span class="mw-page-title-main">Roma Cumhuriyeti</span> Antik Romanın cumhuriyetle yönetildiği dönem

Roma Cumhuriyeti, Antik Roma uygarlığında hükûmetin cumhuriyet şeklinde işlediği dönem. Geleneksel olarak MÖ 509 yılında krallığın devrilmesiyle başlayan dönemdir. Bu dönemde ilk iki yüzyıl boyunca, Cumhuriyet toprakları İç İtalya'dan bütün Akdeniz dünyasına kadar genişledi. Sonraki yüzyılda Roma; Kuzey Afrika, İber Yarımadası, Yunanistan ve şu anki Güney Fransa'da egemenlik kurarak daha da büyüdü. Roma Cumhuriyeti, son iki yüzyılı sırasında, hem Fransa'nın kalanına hem de Makedonya ile Anadolu'nun büyük kısmına egemen oldu.

Alba Longa Merkezi İtalya'da bulunan, Roma'nın 19 km güneydoğusundaki Alba Tepeleri'nde konumlanmış bir Latin şehriydi. Latin Ligi'nin kurucusu olan ve başını çeken bu şehir, Roma Krallığı tarafından MÖ 7. yüzyılda yok edilmiş ve sakinleri Roma'ya yerleşmeye zorlanmıştır. Efsaneye göre, Romulus ve Remus, Roma'nın kurucuları, Alba Longa'nın kraliyet soyundan gelmektedir. Virgil'in Aeneis'ine göre bu ikili, Aeneas'ın, yani Venüs'ün oğlunun soyundan gelmektedirler.

<span class="mw-page-title-main">Lucius Tarquinius Superbus</span> Cumhuriyet öncesi son Roma kralı.

Lucius Tarquinius Superbus Roma Krallığının yedinci ve son Roma Kralı. Beşinci kral Lucius Tarquinius Priscus'un oğlu ve altıncı kral Servius Tullius'un damadı olup Etrüsk kökenlidir ve MÖ 535 - MÖ 510 yılları arasında tahta çıkmıştır. MÖ 510 yılında tahttan indirilmesinin ardından Roma Cumhuriyeti kurulmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Magnesia Muharebesi</span>

Magnesia Muharebesi, Temmuz M.Ö. 190 yılında Selefkî hükümdarı III. Antiokhos ordusu ile Konsül Lucius Cornelius Scipio ve kardeşi Lucius Cornelius Scipio Asiaticus komutasındaki Roma ordusu ve müttefiki Pergamon (Bergama) Kralı II. Eumenes arasında Manisa yakınlarında yapılan bir meydan muharebesidir. Romalılar bu muharebede çok üstün bir galibiyet kazanmışlardır ve o zamana kadar büyük kısmı Selefkîler tarafından idare edilmekte olan Anadolu'nun içişleri de tümüyle efektif olarak Roma idaresine geçmiştir. Bu muharebe için ana kaynaklar başlıca Romalı tarihçi olan Titus Livius ve Yunan kökenli Roma tarihçisi Appianus'un kaleme aldıkları tarihleridir.

Tiberius Sempronius Longus, İkinci Pön Savaşı'nda Romalı komutan ve konsül, Publius Cornelius Scipio'nun çağdaşı. MÖ 218'de, Sempronius, 160 Adet gemi ile Afrika'ya kuvvet ve destek toplamak üzere, Scipio ise İberya'ya Hannibal'ın yolunu kesmek üzere gönderildi. Bu günlerde, Sempronius Lilybaeum'dan hareket ederek Sicilya'dan Kartacalıların elinde bulunan Malta adasını ele geçirdi.

Marcus Valerius Volusus MÖ 505 yılında, Publius Postumius Tubertus ile birlikte, konsül.

<span class="mw-page-title-main">Lucretia</span>

Lucretia veya Lucrece Romalı tarihçi Livius'un aktardığına göre Cumhuriyet öncesi son Roma kralı Tarquinius Superbus’un oğlu Sextus Tarquinius tarafından kaçırılan, tecavüze uğrayan ve daha sonra bu nedenle intihar eden soylu bir Romalıdır. Bu olay Roma aristokrat sınıfının isyanına sebep olmuş ve Tarquinius ailesi Roma'dan kovularak Roma'da yeni bir anayasa yürürlüğe sokulmuş, bu süreci Cumhuriyet idaresinin başlaması izlemiştir.

<span class="mw-page-title-main">Livius Andronicus</span>

Lucius Livius Andronicus, Eski Latince döneminde eserler vermiş olan Greko-Romen dramatist, epos yazarı. Çalışmalarına Romalı soylu bir ailenin hizmetindeki bir eğitimci olarak, içlerinde Homeros'un Odysseia'sının da bulunduğu Yunanca eserleri Latinceye çevirerek başladı. Bunu yaparkenki amacı, derslerinde bu eserleri ders kitabı olarak kullanmaktı. Sahnelemek için yazdığı eserler, hem tragedya hem de komedya türünde, Antik Roma'da Latin diliyle yazılmış ilk dramatik eserler olarak bilinmektedir. Komedilerini Yunan Yeni Komedyası ve Yunan kostümleri giymiş belli başlı karakterler üzerine kurdu. Bundan dolayı Romalılar bu yeni türü comoedia palliata olarak adlandırdılar. Romalı biyografi yazarı Suetonius, daha sonraları Livius Andronicus ve Ennius için "yarı Yunan" terimini icat etti. Bu tür, gelecek kuşak dramatistleri tarafından Andronicus'un ayak izlerini takip etmek amacıyla taklit edildi. Bu yüzden Andronicus, Roma dramasının ve geniş çerçevede Latin edebiyatının babası sayıldı. Öyle ki Latince yazan ilk edebiyatçı odur. İleriki kuşağın edebiyatçıları olan Varro, Cicero ve Horatius, Livius Andronicus'u Latin edebiyatının kurucusu olarak takdîr etmişlerdir. Andronicus, ismi bilinen en eski Romalı şairdir.

Quintus Fabius Pictor en eski Roma tarihçisi, bilinen ilk annales yazarı. Senatus üyesi, Fabia kabilesine (gen)) mensup.

Latin Birliği Latium'da bulunan otuz civarında şehir devleti ve kabilenin bir araya gelerek oluşturdukları, savunma alanında ortak hareket etmeyi öngören konfederasyon. İsmi modern tarihçiler tarafından yakıştırlmış olup Klasik Latincede belirli bir karşılığı yoktur.

<span class="mw-page-title-main">Regillus Gölü Muharebesi</span>

Regillus Gölü Muharebesi, Birinci Latin Savaşlarında bir safha, yeni kurulmuş Roma Cumhuriyeti'nin Latin Birliği'ne karşı zafer kazandığı efsanevî bir muharebe. Latinleri, MÖ 509'da Roma'dan kovulan eski ve son Roma kralı Lucius Tarquinius Superbus ve damadı, Tusculum diktatörü Octavius Mamilius idare ve sevk etmiştir. Muharebe, Tarquinus'ların Roma tahtını yeniden elde etmek için yaptıkları son hamle olarak değerlendirilir. Roma efsanelerinde Castor ve Pollux'un da Roma saflarında savaştığına inanılır.

<span class="mw-page-title-main">Eski Latium</span>

Eski Latium (Latince: Latium Vetus veya Latium Antiquum), kuzeyde Tiber Nehri, doğuda Apenin Dağları, güneyde Monte Circeo, batıda Tiren Deniziyle çevrili antikçağ bölgesi. Üzerinde bulunduğu arazi Roma hesabına göre yaklaşık 50 mil, Mommsen'ın hesaplamalarına göre ise yaklaşık 1860 kilometrekareydi. Günümüzde Lazio idarî bölgesinin merkezine denk gelmekle beraber, arkaik Roma şehrinin yerleşik halkı olan ve "Latinler" adıyla bilinen İtalik kavmin geleneksel meskun mahaliydi. Daha sonraları Rutuli, Volsci, Aequi ve Hernici kabileleri de burayı iskan etmiştir. Buraya Eski Latium denmesinin sebebi, onu Romalıların daha sonra Latium dedikleri, sınırları içine güneydeki Monte Circeo ile Garigliano Nehri arasında kalan araziyi de katan bölgeden ayırmak içindir. Mezkur ileriki dönem bölgesi yalnızca Latium olarak anılmak dışında, "Ekli Latium" olarak da anılmıştır.

Roma'da monarşinin devrilmesi, Antik Roma'da MÖ 509'da gerçekleşen politik bir devrimdir. Devrim sonucunda son Roma kralı Lucius Tarquinius Superbus devrilmiş ve Roma Cumhuriyeti kurulmuştur.

Olimpos Dağı Muharebesi, MÖ 189'da Galatya ile Roma Cumhuriyeti ve Bergama'dan oluşan bir ittifak arasında yapıldı. Savaş ezici bir Roma ve Bergama ittifakı zaferiyle sona erdi. Titus Livius bu savaşı aktaran ana kişidir.

Quintus Cloelius Siculus, MÖ 5. yüzyılın başlarında Romalı bir Cumhuriyetçi politikacı ve aristokrattı. MÖ 498'de Titus Larcius ile birlikte Roma Konsülü olarak görev yaptı.

<span class="mw-page-title-main">Hernikler</span>

Hernikler veya Hernici; Antik İtalya'da, güney sınırlarında Volski ve kuzey sınırlarında Ekler (Aequi) ile Marsi olmak üzere Fucine Gölü ve Sacco Nehri (Trerus) arasındaki Latium'da yaşamış olan bir İtalik kabileydi.

<span class="mw-page-title-main">Korikos Muharebesi</span> Rome ve Pergomanların, Selefkîleri mağlup ettiği deniz muharebesi

Korikos Muharebesi ayrıca Kissos Muharebesi olarak da bilinir, MÖ 191 yılının Eylül ayında gerçekleşmiştir. Roma-Selefkî Savaşı'nın bir parçası olarak, Amiral Gaius Livius Salinator liderliğindeki Roma Cumhuriyeti filoları ve II. Eumenes komutasındaki Pergamonlu müttefikleri ile Polyxenidas'ın Selefkî filosunun karşı karşıya geldiği bir savaştı.

<span class="mw-page-title-main">Aulus Postumius Albus Regillensis (MÖ 496)</span>

Aulus Postumius Albus Regillensis, Titus Livius'a göre MÖ 498 veya 496'da Roma Cumhuriyeti diktatörü olan ve Regillus Gölü Muharebesi'nda Latinleri yenen ve ardından Roma zaferi kutlaması yapan Romalıdır.