İçeriğe atla

Bilgisayar bilimi tarihi

Bilgisayar bilimi tarihi, modern dijital bilgisayarların ortaya çıkışından çok daha öncelere dayanmaktadır. Abaküs gibi sabit sayısal görevleri hesaplamak için kullanılan makineler, antik çağlardan beri çarpma ve bölme gibi hesaplamalara yardımcı olmuştur. Hesaplamalar yapmaya yaran algoritmalar, antik çağlardan beri, hatta gelişmiş bilgi işlem ekipmanlarının geliştirilmesinden önce bile var olmuştur.

"Bilgisayarın babası" olarak da adlandırılan, Charles Babbage.[1]

Wilhelm Schickard, 1623'te ilk çalışan mekanik hesap makinesini tasarladı.[2] 1673'te Gottfried Leibniz, "Basamaklı Hesaplayıcı" adını verdiği dijital bir mekanik hesap makinesi icat etti.[3] Diğer nedenlerin yanı sıra, ikili sayı sistemini belgeleyen ilk bilgisayar bilimcisi ve bilgi teorisyeni olarak düşünülebilir. Thomas de Colmar 1820'de her gün ofis ortamında kullanılabilecek kadar güçlü ve güvenilir ilk hesaplama makinesi olan basitleştirilmiş aritmometresini icat ettiğinde mekanik hesap makinesi endüstrisini başlatmaya karar verdi.

Charles Babbage ilk otomatik mekanik hesap makinesinin tasarımına başladı, Fark Makinesi, 1822'de, sonunda ona ilk programlanabilir mekanik hesap makinesi olan Analitik Makine fikrini verdi.[4] Bu makineyi 1834'te geliştirmeye başladı ve iki yıldan daha az bir sürede, modern bilgisayarın göze çarpan özelliklerinin birçoğunu çizmişti.[5] Önemli bir fark, bir kart sisteminin benimsenmesiydi,[5] onu programlanabilir hale getirdi.

1843'te Ada Lovelace'ın yazdığı Analitik Motor hakkındaki bir makalenin çevirisi sırasında, Bernoulli sayılarını hesaplamak için yazdığı algoritma, ilk yayınlanmış algoritma olarak kabul edilir.[6] Herman Hollerith, 1885'te istatistiksel bilgileri işlemek için delikli kartlar kullanan tabloyu icat etti; nihayetinde şirketi IBM'in bir parçası oldu.

Önceki çalışmalardan habersiz olsa da, 1909'da Percy Ludgate, tarihte mekanik analitik makinelerin ikincisini yayınladı.

Babbage'ın imkansız hayalinden yüz yıl sonra, 1937'de, Howard Aiken, IBM'i her türlü delikli kart ekipmanı üretmesi ve aynı zamanda kendi dev programlanabilir hesap makinesi ASCC / Harvard Mark I'i geliştirmek için ikna etti. Aiken'in bu hesap makinesi, Babbage'ın kendi kart ve merkezi bilgi işlem birimini kullanan Analitik Motoruna dayanıyordu. Makine bittiğinde, Babbage'ın "imkansız rüyası" artık gerçek olmuştu.[7]

1940'larda, Atanasoff-Berry bilgisayarı ve ENIAC gibi yeni ve daha güçlü bilgi işlem makineleri geliştirildikçe, bilgisayar terimi daha çok makinelere atıfta bulunmaya başladı.[8] Bilgisayarların sadece matematiksel hesaplamalar için değil, daha fazlası için kullanılabileceği netleştikçe, bilgisayar bilimleri alanı, genel anlamda hesaplama yapabilmeye de olanak sağlayacak bir şekilde genişledi.

IBM 1945 yılında New York şehrinde Columbia Üniversitesi'nde "Watson Bilimsel Hesaplama Laboratuvarı"nı kurdu.

The renovated fraternity house on Manhattan's West Side was IBM's first laboratory devoted to pure science. The lab is the forerunner of IBM's Research Division, which today operates research facilities around the world.[9] Ultimately, the close relationship between IBM and the university was instrumental in the emergence of a new scientific discipline, with Columbia offering one of the first academic-credit courses in computer science in 1946.[10] Computer science began to be established as a distinct academic discipline in the 1950s and early 1960s.[11][12] The world's first computer science degree program, the Cambridge Diploma in Computer Science, began at the University of Cambridge Computer Laboratory in 1953. The first computer science department in the United States was formed at Purdue University in 1962.[13] Since practical computers became available, many applications of computing have become distinct areas of study in their own rights.

Ada Lovelace genellikle bilgisayarda işlemeye yönelik ilk algoritmanın yayınlanmasıyla ilişkilendirilir.[14]

Although many initially believed it was impossible that computers themselves could actually be a scientific field of study, in the late fifties it gradually became accepted among the greater academic population.[15][16] It is the now well-known IBM brand that formed part of the computer science revolution during this time. IBM (short for International Business Machines) released the IBM 704[17] and later the IBM 709[18] computers, which were widely used during the exploration period of such devices. "Still, working with the IBM [computer] was frustrating […] if you had misplaced as much as one letter in one instruction, the program would crash, and you would have to start the whole process over again".[15] During the late 1950s, the computer science discipline was very much in its developmental stages, and such issues were commonplace.[16]

The concept of a field-effect transistor was proposed by Julius Edgar Lilienfeld in 1925. John Bardeen and Walter Brattain, while working under William Shockley at Bell Labs, built the first working transistor, the point-contact transistor, in 1947.[19][20] In 1953, the University of Manchester built the first transistorized computer, called the Transistor Computer.[21] However, early junction transistors were relatively bulky devices that were difficult to manufacture on a mass-production basis, which limited them to a number of specialised applications.[22] The metal–oxide–silicon field-effect transistor (MOSFET, or MOS transistor) was invented by Mohamed Atalla and Dawon Kahng at Bell Labs in 1959.[23][24] It was the first truly compact transistor that could be miniaturised and mass-produced for a wide range of uses.[22] The MOSFET made it possible to build high-density integrated circuit chips,[25][26] leading to what is known as the computer revolution[27] or microcomputer revolution.[28]

Time has seen significant improvements in the usability and effectiveness of computing technology.[29] Modern society has seen a significant shift in the users of computer technology, from usage only by experts and professionals, to a near-ubiquitous user base. Initially, computers were quite costly, and some degree of humanitarian aid was needed for efficient use—in part from professional computer operators. As computer adoption became more widespread and affordable, less human assistance was needed for common usage.

Önemli keşifler

The philosopher of computing Bill Rapaport noted three Great Insights of Computer Science:[30]

  • Gottfried Wilhelm Leibniz's, George Boole's, Alan Turing's, Claude Shannon's, and Samuel Morse's insight: there are only two objects that a computer has to deal with in order to represent "anything".[note 1]All the information about any computable problem can be represented using only 0 and 1 (or any other bistable pair that can flip-flop between two easily distinguishable states, such as "on/off", "magnetized/de-magnetized", "high-voltage/low-voltage", etc.)
  • Alan Turing's insight: there are only five actions that a computer has to perform in order to do "anything"
Every algorithm can be expressed in a language for a computer consisting of only five basic instructions:[31]
  • move left one location;
  • move right one location;
  • read symbol at current location;
  • print 0 at current location;
  • print 1 at current location.

Eğitim

Computer Science, known by its near synonyms, Computing, Computer Studies, Information Technology (IT) and Information and Computing Technology (ICT), has been taught in UK schools since the days of batch processing, mark sensitive cards and paper tape but usually to a select few students.[32] In 1981, the BBC produced a micro-computer and classroom network and Computer Studies became common for GCE O level students (11–16-year-old), and Computer Science to A level students. Its importance was recognised, and it became a compulsory part of the National Curriculum, for Key Stage 3 & 4. In September 2014 it became an entitlement for all pupils over the age of 4.[33]

In the US, with 14,000 school districts deciding the curriculum, provision was fractured.[34] According to a 2010 report by the Association for Computing Machinery (ACM) and Computer Science Teachers Association (CSTA), only 14 out of 50 states have adopted significant education standards for high school computer science.[35]

Israel, New Zealand, and South Korea have included computer science in their national secondary education curricula,[36][37] and several others are following.[38]

Yapay Zekâ

Artificial intelligence (AI) aims to or is required to synthesize goal-orientated processes such as problem-solving, decision-making, environmental adaptation, learning, and communication found in humans and animals. From its origins in cybernetics and in the Dartmouth Conference (1956), artificial intelligence research has been necessarily cross-disciplinary, drawing on areas of expertise such as applied mathematics, symbolic logic, semiotics, electrical engineering, philosophy of mind, neurophysiology, and social intelligence. AI is associated in the popular mind with robotic development, but the main field of practical application has been as an embedded component in areas of software development, which require computational understanding. The starting point in the late 1940s was Alan Turing's question "Can computers think?", and the question remains effectively unanswered, although the Turing test is still used to assess computer output on the scale of human intelligence. But the automation of evaluative and predictive tasks has been increasingly successful as a substitute for human monitoring and intervention in domains of computer application involving complex real-world data.

Ayrıca bakınız

Notlar

  1. ^ The word "anything" is written in quotation marks because there are things that computers cannot do. One example is: to answer the question if an arbitrary given computer program will eventually finish or run forever (the Halting problem).

Kaynakça

  1. ^ "Charles Babbage Institute: Who Was Charles Babbage?". cbi.umn.edu. 9 Ocak 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2016. 
  2. ^ "Wilhelm Schickard – Ein Computerpionier" (PDF) (Almanca). 19 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  3. ^ Keates, Fiona (25 Haziran 2012). "A Brief History of Computing". The Repository. The Royal Society. 29 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  4. ^ "Science Museum, Babbage's Analytical Engine, 1834-1871 (Trial model)". 30 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2020. 
  5. ^ a b Anthony Hyman (1982). Charles Babbage, pioneer of the computer. 
  6. ^ "A Selection and Adaptation From Ada's Notes found in Ada, The Enchantress of Numbers," by Betty Alexandra Toole Ed.D. Strawberry Press, Mill Valley, CA". 10 Şubat 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2006. 
  7. ^ Brian Randell, p. 187, 1975
  8. ^ The Association for Computing Machinery (ACM) was founded in 1947.
  9. ^ "IBM Archives: 1945". Ibm.com. 5 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2019. 
  10. ^ "IBM100 – The Origins of Computer Science". Ibm.com. 15 Eylül 1995. 5 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2019. 
  11. ^ Denning, Peter J. (2000). "Computer Science: The Discipline" (PDF). Encyclopedia of Computer Science. 25 Mayıs 2006 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  12. ^ "Some EDSAC statistics". University of Cambridge. 3 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2011. 
  13. ^ "Computer science pioneer Samuel D. Conte dies at 85". Purdue Computer Science. 1 Temmuz 2002. 6 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Aralık 2014. 
  14. ^ "Ada Lovelace | Babbage Engine | Computer History Museum". www.computerhistory.org. 8 Haziran 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2016. 
  15. ^ a b Levy, Steven (1984). Hackers: Heroes of the Computer Revolution. Doubleday. ISBN 978-0-385-19195-1. 
  16. ^ a b Tedre, Matti (2014). The Science of Computing: Shaping a Discipline. Taylor and Francis / CRC Press. 
  17. ^ "IBM 704 Electronic Data Processing System—CHM Revolution". Computerhistory.org. 20 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2013. 
  18. ^ "IBM 709: a powerful new data processing system" (PDF). Computer History Museum. March 4, 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Aralık 2014. 
  19. ^ Lee, Thomas H. (2003). The Design of CMOS Radio-Frequency Integrated Circuits (PDF). Cambridge University Press. ISBN 9781139643771. 9 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  20. ^ Puers, Robert; Baldi, Livio; Voorde, Marcel Van de; Nooten, Sebastiaan E. van (2017). Nanoelectronics: Materials, Devices, Applications, 2 Volumes. John Wiley & Sons. s. 14. ISBN 9783527340538. 3 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  21. ^ Lavington, Simon (1998), A History of Manchester Computers (2 bas.), Swindon: The British Computer Society, ss. 34-35 
  22. ^ a b Moskowitz, Sanford L. (2016). Advanced Materials Innovation: Managing Global Technology in the 21st century. John Wiley & Sons. ss. 165-167. ISBN 9780470508923. 3 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  23. ^ "1960 - Metal Oxide Semiconductor (MOS) Transistor Demonstrated". The Silicon Engine. Computer History Museum. 27 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  24. ^ Lojek, Bo (2007). History of Semiconductor Engineering. Springer Science & Business Media. ss. 321-3. ISBN 9783540342588. 
  25. ^ "Who Invented the Transistor?". Computer History Museum. 4 Aralık 2013. 13 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2019. 
  26. ^ Hittinger, William C. (1973). "Metal-Oxide-Semiconductor Technology". Scientific American. 229 (2). ss. 48-59. Bibcode:1973SciAm.229b..48H. doi:10.1038/scientificamerican0873-48. ISSN 0036-8733. JSTOR 24923169. 
  27. ^ Fossum, Jerry G.; Trivedi, Vishal P. (2013). Fundamentals of Ultra-Thin-Body MOSFETs and FinFETs. Cambridge University Press. s. vii. ISBN 9781107434493. 3 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  28. ^ Malmstadt, Howard V.; Enke, Christie G.; Crouch, Stanley R. (1994). Making the Right Connections: Microcomputers and Electronic Instrumentation. American Chemical Society. s. 389. ISBN 9780841228610. 30 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. The relative simplicity and low power requirements of MOSFETs have fostered today's microcomputer revolution. 
  29. ^ "Timeline of Computer History". Computer History Museum. 2 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Kasım 2015. 
  30. ^ Rapaport, William J. (20 Eylül 2013). "What Is Computation?". State University of New York at Buffalo. 14 Şubat 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  31. ^ B. Jack Copeland, 2012. Alan Turing's Electronic Brain: The Struggle to Build the ACE, the World's Fastest Computer. OUP Oxford. p. 107. 978-0-19-960915-4.
  32. ^ Burns, Judith (3 Nisan 2016). "Computer science A-level 1970s style". 9 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2019. 
  33. ^ Jones, Michael (Ekim 1915). "Developing a Computer Science Curriculum in England: Exploring Approaches in the USA" (PDF). Winston Churchill Memorial Trust. 22 Ekim 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2019. 
  34. ^ "Computer Science: Not Just an Elective Anymore". Education Week. 25 Şubat 2014. 1 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  35. ^ Wilson, Cameron; Sudol, Leigh Ann; Stephenson, Chris; Stehlik, Mark (2010). "Running on Empty: The Failure to Teach K–12 Computer Science in the Digital Age" (PDF). ACM. 12 Haziran 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  36. ^ "A is for algorithm". The Economist. 26 Nisan 2014. 18 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 
  37. ^ "Computing at School International comparisons" (PDF). 8 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2015. 
  38. ^ "Adding Coding to the Curriculum". The New York Times. 23 Mart 2014. 9 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2020. 

Konuyla ilgili yayınlar

Eserler

Makaleler

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Bilgisayar</span> çok sayıda aritmetiksel veya mantıksal işlemlerden oluşan bir işi, önceden verilmiş bir programa göre yapıp sonuçlandıran elektronik araç

Bilgisayar, aritmetik veya mantıksal işlem dizilerini (berim) otomatik olarak yürütmek üzere programlanabilen dijital bir elektronik makinedir. Çağdaş bilgisayarlar, programlar olarak bilinen genel işlem kümelerini gerçekleştirebilir. Bu programlar, bilgisayarların çeşitli görevleri gerçekleştirmesini sağlar. Ayrıca bir bilgisayar sisteminin tam verimle çalışabilmesi için donanım, işletim sistemi ve çevresel cihazlara sahip olması gerekmektedir. Bu terim aynı zamanda bir bilgisayar ağı veya bilgisayar kümesi gibi birbirine bağlı ve birlikte çalışan bir grup bilgisayar anlamına da gelebilir.

<span class="mw-page-title-main">Bilgisayar bilimi</span> belirli evren kurallarına dayalı, sistematik çalışan ve elementlerin ya da ağların birbirleriyle olan ilişkisi

Bilgisayar bilimi, bilgisayarların tasarımı ve kullanımı için temel oluşturan teori, deney ve mühendislik çalışmasıdır. Hesaplamaya ve uygulamalarına bilimsel ve pratik bir yaklaşımdır. Bilgisayar bilimi; edinim, temsil, işleme, depolama, iletişim ve erişimin altında yatan yönteme dayalı prosedürlerin veya algoritmaların fizibilitesi, yapısı, ifadesi ve mekanizasyonunun sistematik çalışmasıdır. Bilgisayar biliminin alternatif, daha özlü tanımı "büyük, orta veya küçük ölçekli algoritmik işlemleri otomatikleştirme çalışması" olarak nitelendirilebilir. Bir bilgisayar bilimcisi, hesaplama teorisi ve hesaplama sistemlerinin tasarımı konusunda uzmanlaşmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Association for Computing Machinery</span>

Bilgisayar Derneği, bilgisayar bilimleri alanındaki en eski mesleki kuruluştur. 1947'de kurulmuş, günümüzde 80.000 üyeye ulaşmıştır. Mesleki ve akademik yayınları ile toplantı faaliyetlerinin yanı sıra, bilişim dalının en önemli ödülü kabul edilen Turing Ödülü'nü vermesiyle de bilinir. Merkezi New York şehrindedir. Dünya genelini kapsayan üyelik sistemi ile bilişim teknolojisinin çeşitli alanları ile uğraşan profesyonellere ve öğrencilere kaynak sağlamaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Turing Ödülü</span> bilgisayar bilimi ödülü

ACM A.M. Turing Ödülü, modern bilgisayar biliminin kurucularından sayılan Alan Turing anısına, 1966'dan beri her yıl Association for Computing Machinery (ACM) tarafından bilişim dünyasına katkıda bulunanlara verilen bir ödüldür. Ödüle değer görülen katkılarda "kalıcı olma ve bilgisayar bilimi dünyasına önemli bir etki yapma" koşulu aranmaktadır. Bilişim konulu en önemli ödül olduğu düşünülen Turing Ödülü bilgisayar dünyasının Nobel Ödülü olarak da anılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Charles Babbage</span> İngiliz matematikçi, filozof ve mucit (1791-1871)

Charles Babbage, İngiliz matematikçi, analitik filozof, makine mühendisi ve programlanabilir bilgisayar fikrini ortaya atan (proto-)bilgisayar bilimcisi mucit.

<span class="mw-page-title-main">Kişisel bilgisayar</span>

Kişisel bilgisayar veya PC, şahsi kullanımına yönelik özel olarak tasarlanmış, herhangi bir uzman veya operatörün yardımı olmadan kişilerin kendi başlarına kullanabileceği bilgisayar türü. Masaüstü bilgisayarlar, dizüstü (laptop) bilgisayarlar ve tablet bilgisayarlar, PC'lere örnek olarak verilebilir. Kişisel bilgisayarlar evde, büroda veya mobil olarak kullanılabilirler.

Richard Wesley Hamming,, Amerikan matematikçi.

<span class="mw-page-title-main">Brian Kernighan</span>

Brian Wilson Kernighan, Kanadalı bilgisayar bilimcisidir.

<span class="mw-page-title-main">Konrad Zuse</span>

Konrad Ernst Otto Zuse, Alman inşaat mühendisi, mucit ve iş insanıdır. 1936 yılında Z1 adlı programlanabilir bilgisayarı geliştirmiştir.

<span class="mw-page-title-main">İnsan bilgisayar</span>

17. yüzyılın başlarından beri kullanılan İngilizce "Computer" terimi, "hesaplama yapan kişi" anlamına geliyordu. Yani elektronik bilgisayarlar ticari olarak satışa sunulmadan önce matematiksel hesaplamalar yapan kişi. Alan Turing, "insan bilgisayar"ını "sabit kurallara uyması gereken; bu kuralların hiçbir ayrıntısından sapma yetkisine sahip olmayan" biri olarak tanımladı. 19. yüzyılın sonlarından itibaren genellikle kadınlardan oluşan ekipler, uzun ve sıklıkla sıkıcı hesaplamalar yapmak için kullanılıyordu ve paralel olarak yapılabilmesi için işlemler gruplara bölünüyordu. Sonuçların doğruluğunu kontrol etmek için aynı hesaplamalar sıklıkla ayrı ekipler tarafından bağımsız olarak yapıldı.

<span class="mw-page-title-main">Anaçatı bilgisayar</span>

Bir anaçatı bilgisayar milyonlarca kullanıcıya eş zamanlı olarak farklı hizmetler verebilen, büyük, güçlü ve pahalı bir bilgisayardır. Anaçatı bilgisayarların gücü şu nedenlerden kaynaklanmaktadır:

Bilgi teknolojisi (IT), genellikle bir işletme veya başka bir girişim bağlamında veri veya bilgi depolamak, almak, iletmek, çalışmak ve işlemek için bilgisayarların kullanılmasıdır. Bilgi Teknolojisi, bilgi ve iletişim teknolojisinin (ICT) bir alt kümesi olarak düşünülür. 2012'de Zuppo, her hiyerarşi düzeyinin "bilgi aktarımını ve çeşitli elektronik ortamdaki iletişim türlerini kolaylaştıran teknolojilerle ilişkili olması nedeniyle bir derece ortaklık içerdiği" bir BİT hiyerarşisini önermişti.

Özel mülk yazılım ya da sahipli yazılım, yazılımın yaratıcısının, yayıncısının veya diğer hak sahibi ortaklarının fikrî mülkiyet hakkını ve telif hakkını kendi elinde tuttuğu bilgisayar yazılımıdır. Yazılımın alıcılarına, yazılımı özgürce paylaşma veya değiştirme hakkı vermez. Özel mülk yazılımlar, mülk sahipleri tarafından ücretli ya da ücretsiz olarak yayınlanabilir.

<span class="mw-page-title-main">Adi Shamir</span>

Adi Shamir İsrailli bir kriptograf. Rivest-Shamir-Adleman (RSA) algoritmasının ortak mucidi, Feige-Fiat-Shamir tanımlama şemasının ortak mucidi, diferansiyel kriptanalizin mucitlerinden biri olup kriptografi ve bilgisayar bilimi alanlarına sayısız katkılarda bulunmuştur.

Kathleen Booth İngiliz bilgisayar bilimci. İlk çevirici dili yazdı ve Birkbeck Koleji, Londra Üniversitesi'ndeki ilk bilgisayar sistemleri için bir çevirici ve autocode tasarladı. ARC, SEC ve APE(X)C olmak üzere üç farklı makinenin tasarımına yardımcı oldu.

<span class="mw-page-title-main">Conway Berners-Lee</span> İngiliz matematikçi ve bilgisayar mühendisi (1921-2019)

Conway Maurice Berners-Lee, İngiliz matematikçi ve bilgisayar mühendisidir.

Programlama bilgisayarda, bir altyordam bir birim olarak paketlenmiş belirli bir görevi yerine getiren bir dizi program talimatıdır. Bu birim daha sonra söz konusu görevin yapılması gereken her yerde programlarda kullanılabilir.

<span class="mw-page-title-main">Avi Wigderson</span> İsrailli matematikçi ve bilgisayar bilimci

Avi Wigderson, İsrailli matematikçi ve bilgisayar bilimcidir. Princeton, New Jersey'deki Institute for Advanced Study'nin matematik fakültesinde Herbert H. Maass Profesörüdür. Araştırma alanları arasında karmaşıklık teorisi, paralel algoritmalar, grafik teorisi, kriptografi, dağıtılmış bilgi işlem ve sinir ağları bulunmaktadır. Çalışmaları nedeniyle 2021 yılında Abel Ödülü'nü aldı.

<span class="mw-page-title-main">BBC Micro</span>

BBC Micro, Acorn Computers tarafından BBC Bilgisayar Okuryazarlığı Projesi kapsamında üretilen bir bir dizi mikrobilgisayar ve ilgili çevre birimleridir. 1 Aralık 1981 tarihinde piyasaya sürülmüş olup eğitime önem verilerek tasarlanmış, sağlamlığı, genişletilebilirliği ve işletim sisteminin kalitesi ile dikkat çekiyordu.

<span class="mw-page-title-main">DBLP</span>

DBLP, bilgisayar bilimi bibliyografya sitesidir. 1993'te Almanya'daki Universität Trier'de başlayarak, küçük bir HTML dosyaları koleksiyonundan büyüdü ve bir veritabanı ve mantık programlama bibliyografya sitesi barındıran bir organizasyon haline geldi. Kasım 2018'den bu yana DBLP, Schloss Dagstuhl – Leibniz-Zentrum für Informatik'in (LZI) bir şubesidir. DBLP, 1995'te yaklaşık 14.000 ve Temmuz 2016'da 3,66 milyon olan bilgisayar bilimi üzerine Aralık 2020'de 5,4 milyondan fazla dergi makalesi, konferans makalesi ve diğer yayın listeledi.. Bilgisayar bilimi ile ilgili tüm önemli dergiler izlenir. Birçok konferansın tutanakları da takip edilmektedir. İnternetteki üç sitede yansıtılır.