İçeriğe atla

Beyincik vallekulası

Resimdeki 6 nolu bölüm Beyincik Vallekulası'dır.

Beyinciğin üst yüzeyinde vermis, hemisferlerin seviyesinin üzerinde çıkıntı yapar, ancak alt yüzeyde, iki hemisferin arasındaki derin bir çöküntünün dibinde neredeyse gözden kaybolur. Bu çöküntü beyinciğin vallekulası olarak adlandırılır ve medulla oblongata ile vermis inferior'un arka kısmına yerleşir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  • Last Anatomi, Chummy S. Sinnatamby, sayfa 485

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Corpus callosum</span>

Korpus kallozum, beynin her iki hemisferi arasındaki bilgi iletişimini sağlayan sinir ağlarından oluşan yapıdır.

<span class="mw-page-title-main">Pons</span>

Pons, ön beyin, beyincik ve omurilik soğanı arasında yer alan bu yapı enine sinir tellerinden oluşur. Varoli köprüsü de denilen bu yapı beyinciğin iki yarım küresi arasındaki impuls iletimini sağlar. Boyutu ortalama 2,5 cm dir. Pons her iki serebral hemisferi birbirine bağlar. Bu yüzden Latince "köprü" anlamına gelen "Pons" ismini almıştır. Medulla oblongatanın üstünde, orta beynin altında ve beyinciğin önünde yer alır. Pons ön ve arka olarak iki bölümde incelenir; ön bölümde çoğunlukla lifler bulunur. Arka kısımda ise çekirdekler vardır. Beyaz cevheri beyinden beyincik ve medullaya bilgi gönderen yolları ve talamusa duyu sinyali taşıyan yolları içerir. Solunumla ilgili önemli bir merkez de yine buradadır. Vücuttaki aynı tür kasları, aynı anda farklı işler için kullanabilmemizi sağlar.

<span class="mw-page-title-main">Beyincik</span> Kafatasının art bölümünde ve beynin altında, hareket dengesi merkezi olan organ

Beyincik, vücudun denge organlarından biridir. Kasların düzenli çalışmasını sağlar. Fossa cranii posterior'da, bulbus ve pons'un üst arka kısmında bulunur. Beynin ikinci büyük, rhombencephalon'un en büyük parçası olan beyincik 150 gr ağırlığındadır. Yukarıdan aşağıya biraz basık, ovalımsı şekilde olan beyinciğin en geniş boyutu transvers yöndedir. Bulbus ve ponsla birlikte 4. ventrikülü çevreler. Lobus occipitalis ile aralarında tentorium cerebelli bulunur.

<span class="mw-page-title-main">Dura mater</span>

Sert zar veya kalın zar, beyin dokusunu ve omuriliği çevreleyen beyin zarlarının en kalın ve en dıştaki katmanıdır. Mezoderm tabakasından köken almaktadır. Pia mater ve araknoid zarın arasında bulunan beyin-omurilik sıvısının korunmasından sorumludur.

<span class="mw-page-title-main">Torunlu, Salihli</span>

Torunlu, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.

<span class="mw-page-title-main">Ermiş, Amasya</span> Amasyada bir köy

Ermiş, Amasya ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

<span class="mw-page-title-main">Serebrum</span> Uç beyin

Serebrum veya telensefalon, beynin en büyük ve en üst kısmında bulunan merkezi sinir sistemi bölümü. Sağ ve solda bulunan hemisferler corpus callosum ile birbirleriyle bağlantı kurar. Serebrumun en dış kısmına serebral korteks denir. Önden arkaya doğru derin bir yarıkla iki yarım küreye ayrılır. Bu yarım küreleri iki köprü birbirine bağlar. Üstteki köprüye nasırlı cisim, alttaki köprüye ise beyin üçgeni denir. Kompleks hareketlerin organizasyonu, öğrenilen deneyimlerin hafızada saklanması, duyusal bilgilerin alınması gibi görevleri vardır.

Gökbilimde yüzey parlaklığı, gökadalar ve bulutsular gibi geniş cisimlerin veya gece gökyüzü arka planının, birim başına görünür büyüklüğü veya akı yoğunluğu miktarıdır. Bir nesnenin yüzey parlaklığı, yüzey parlaklığı yoğunluğuna, yani birim yüzey alanı başına yayılan aydınlatma gücüne bağlıdır. Görünür ve kızıl ötesi gökbilimde yüzey parlaklığı, belirli bir filtre bandında veya fotometrik sistemde, genellikle yay-saniye kare başına büyüklük olarak verilir.

<span class="mw-page-title-main">Oksipital kemik</span>

Oksipital kemik kraniumun arka ve alt kısmında buluna daire şeklinde membranöz kemiklerdendir, ikiz kenar yamuk şeklinde ve kendinden kavislidir. Oksipital kemik büyük bir açıklık olan ve içinde vertebral kanalla kranial iletişimi sağlayan foramen magnum ile delinmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Camillo Golgi</span> Nobel Ödülü sahibi İtalyan bilim insanı

Camillo Golgi, İtalyan doktor, patolog, bilim insanı ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi. Sinir sisteminin yapısıyla ilgili yaptığı çalışmalardan dolayı 1906 yılında Nobel Ödülünü kazanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Akson</span> Nöronun elektriksel uyarıları ileten uzun kısmı

Akson, bir sinir lifi olarak da bilinir, bir sinir hücresinin (nöronun) ince, uzun bir çıkıntısıdır. Sinir hücresinin gövdesindeki elektriksel uyarıları uzağa iletir. Aksonun işlevi bilgiyi farklı sinir hücrelerine, kaslara, bezlere iletmektir. Dokunmak ve sıcaklık algılama işlemlerini gerçekleştiren Pseudounipolar nöronlar gibi bazı duyu nöronlarında, elektriksel uyarılar, aksonun çeperinden hücrenin gövdesine doğru, oradan da aynı aksonun başka dalları vasıtasıyla omuriliğe gönderilir. Akson uyumsuzluğu, kalıtsal ve edinsel nörolojik hastalıklara neden olabilir. Bu hastalıklar hem merkezi hem de çevresel sinir sistemlerindeki nöronları etkileyebilir.

<span class="mw-page-title-main">David H. Hubel</span> Kanadalı fizyolog (1926 – 2013)

David Hunter Hubel, Amerikalı nörofizyolog. Harvard Medical School'da profesör olarak çalışmaktadır. Torsten Wiesel ile birlikte 1981 yılında görme sistemindeki bilgi işleme süreçlerine ilişkin keşifleri için Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü kazanmıştır. Ödül ayrıca bağımsız olarak "beyin hemisferlerinin fonksiyonel uzmanlaşmaları ile ilgili keşiflerinden dolayı" kazanan Roger W. Sperry ile paylaşılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Serebral hemisfer</span>

Serebral hemisfer, beyin hemisferi veya beyin yarımküresi omurgalılarda beynin medyan düzlemi tarafından iki parçaya ayrılan her iki bölgesine verilen isimdir. Beyin böylece sol ve sağ serebral hemisferler olarak ikiye bölünmüş olarak tarif edilebilir. Bu hemisferler serebral korteksi oluşturan gri cevher adı verilen bir dış tabakaya ve beyaz madde tarafından oluşan bir iç tabakaya sahiptir. Eteneliler grubundaki memelilerde, yani plasentalı memelilerde, hemisferler korpus kallosum adı verilen çok büyük bir sinir lifi paketi ile birbirleriyle bağlantılıdır. Küçük komissürler denen bağlantılar da her iki hemisfer arası bağlantıda kullanılırlar. Ön komissür, arka komissür ve hipokampal komissür hem eteneliler hem de diğer omurgalılarda mevcuttur. Bu komissürler iki hemisfer arasında bilgi aktarımı yoluyla lokalize fonksiyonları koordine ederler.

<span class="mw-page-title-main">Korku Vadisi</span> Arthur Conan Doyle tarafından yazılmış Sherlock Holmes romanı

Sir Arthur Conan Doyle'un, yarattığı ünlü dedektif Sherlock Holmes'un maceralarından birini anlattığı 1914'te yazdığı romanı.Holmes Profesör Moriarty'nin örgütündeki casusu Porlock'da şifreli bir mesaj almıştır. Mesajda bir cinayet işleneceğinden söz edilmektedir. Mesajın şifresini sadık yardımcısı Watson'la birlikte çözdükleri anda, Brilstone'da bir cinayet işlendiği haberini alırlar.Hemen harekete geçen kahramanlarımız, öldürülen kişinin Amerika'da Korku Vadisi olarak da bilinen Vermissa Vadisi adlı bölgede yıllar önce karanlık işlerde çalıştığını ve geçmişi hakkında kendisinden yirmi beş yaş küçük karısı da dahil olmak üzere, kimsenin bilgisi olmadığını öğrenirler.Bu olay İngiltere'nin tarihi şatolarından ABD taşrasındaki mason örgütlenmelerine dek uzanmaktadır.

Birleştirme lifleri, aynı serebral hemisferde bulunan kortikal alanları birbirine bağlayan aksonlardır.

<span class="mw-page-title-main">Ireen Sheer</span>

Ireen Sheer, Alman-İngiliz şarkıcıdır.

<span class="mw-page-title-main">Posterior inferior serebellar arter</span>

Posterior inferior serebellar arter (PICA), vertebral arterin en büyük dalıdır. Beynin bir parçası olan beyinciklere kan sağlayan üç ana arterden biridir. Posterior inferior serebellar arterin tıkanması lateral medüller sendrom adı verilen bir inme ile sonuçlanabilir.

Vallecula, bir şeydeki çatlak, çöküntü veya karık için kullanılan anatomik bir terimdir. İnsan vücudunda, serebellumun alt yüzeyinde, beynin hemisferleri arasındaki dahil olmak üzere çeşitli vallekulalar vardır. Diğer bazı vallekulalar tırnak matriksinde ve boğazdakilerdir.

Beynin evrimi sürecinde etkili olan ilkelerle ilgili belirsizlikler günümüzde hala çözülememiştir. Beyin-vücut oranı allometrik olarak ölçeklenir. Küçük vücutlu memeliler vücutlarına kıyasla nispeten büyük beyinlere sahipken, büyük memeliler daha küçük beyin-vücut oranlarına sahiptir. Primatların beyin ağırlıklarının vücut ağırlıklarına oranları, primat türünün beyin gücünü yönelik fikir verebilmektedir. İnsanlarda bu oran diğer primat türlerine göre çok daha yüksektir, bu da insanların beyin kitle indeksinin diğer primatlara göre daha yüksek olduğunu gösterir.

Serebellar tonsil , her bir serebellar hemisferin alt yüzeyindeki yuvarlak lobüle benzer yapılardır. Medialde serebellar vermisin uvulası ile ve üstte flokülonodular lob tarafından devam eder. Serebellar bademcik ve amigdala serebelli eş anlamlı olarak kullanılmaktadır. İkinci kavram serebral korteksin medial temporal loblarının derinliklerinde bulunan serebral bademcikler veya amigdala çekirdekleri ile karıştırılmamalıdır.