İçeriğe atla

Bağdadi Mahmudi

Bağdadi Mahmudi, 2008

el-Bağdadi Ali el-Mahmudi (Arapça:البغدادي علي المحمودي), (1946), 5 Mart 2006 tarihinden itibaren Libya Genel Halk Komitesi başkanı (başbakan) idi. Doğum ve Jinekoloji konusunda uzmanlaşmış bir tıp derecesine sahipti.

Bir doktor olarak eğitildi ve 1992 yılında Sağlık ve Sosyal Güvenlik Bakanı olarak atandı. 1997 yılında bu bakanlık Süleyman el-Gamari tarafından değiştirildi ve o andan itibaren 2000 yılına kadar Halk Komiteleri İşleri Bakanı oldu. 2000 yılında yedi ay boyunca (Mart-Eylül arası) Hizmetler İşleri başbakan yardımcısı oldu. Sonradan beş ay boyunca Altyapı, Kentsel Planlama ve Çevre İşlerinden Sorumlu Bakanı ve altı ay sonra da İnsan Kaynakları İşleri Bakanı oldu. Eylül 2001'de Üretim İşlerinden sorumlu başbakan yardımcısı olarak atandı. 7 Mart 2004 tarihinde, Libya başbakan yardımcısı (Genel Halk Komitesi Sekreter Yardımcısı) oldu.

5 Mart 2006 tarihinde Genel Halk Komitesi Sekreteri olarak Libya hükûmetinin başbakanı olarak atandı.

Politikaları

Bir reformcu olarak kabul edilir, ancak bir Teknokrat'dan daha fazla değildir.

2006 yılında Genel Halk Komitesi Sekreteri ve Devrim Komiteleri İrtibat Bürosu başkanı oldu. Ayrıca Libya Yatırım Otoritesi ve Libya Petrol ve Doğal Gaz Konseyi başkanlığını yürüttü.

26 Şubat 2011 tarihinde Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Bağdadi'ye seyahat yasağı getirdi. 1 Eylül 2011 tarihinde Genel Halk Komitesi başkanı (başbakan) görevi sona erdi.

Kaynakça

Siyasi görevi
Önce gelen
Şükrü Ganem
Libya Başbakanı
2006–2011
Sonra gelen
Mahmud Cibril
Geçici

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Knesset</span> İsrail Devletinin parlamentosu

Knesset İsrail devletinin yasama organıdır. Knesset kelimesi İbranice "meclis" anlamına gelir.

<span class="mw-page-title-main">Alain Juppé</span> 92. Fransa başbakanı

Alain Marie Juppé Fransız merkez sağ siyasetçi. Fransa eski başbakanı.

<span class="mw-page-title-main">Muhammed Naci el-Utri</span>

Muhammed Naci el-Utri, Suriyeli siyasetçi. 2003-2011 yılları arasında Suriye Başbakanı olarak görev yaptı.

<span class="mw-page-title-main">Mustafa Abdül Celil</span>

Mustafa Abdül Celil, Libyalı bir politikacı. 2007-2011 yılları arasında Muammer Kaddafi hükûmeti altında Adalet Bakanı idi. 2011 Libya İç Savaşı sırasında Abdul Celil, Trablus'ta Kaddafi'ye muhalefet ederek ve ülkenin çoğunu kontrol ederek Bingazi'de Geçici Ulusal Konseyi Başkanı oldu.

<span class="mw-page-title-main">Ali Tarhuni</span> Libyalı siyasetçi

Ali Tarhuni, bir süre Libya'nın geçici Başbakanı olarak görev yapan bir Libya'lı ekonomist. 23 Mart 2011 tarihinde, Libya Ulusal Geçiş Konseyi'nin Maliye ve Petrol bakanı olarak atanmıştı. 22 Nisan 2014 tarihinde Libya Kurucu Meclis Başkanı oldu.

<span class="mw-page-title-main">Jacques Barrot</span> Fransız siyasetçi (1937 – 2014)

Jacques Barrot, Fransız siyasetçidir.

<span class="mw-page-title-main">Philippe Bas</span> Fransız siyasetçi (d. 1958)

Philippe Bas Fransız bürokrat, siyasetçidir.

Monique Pelletier Fransız siyasetçi, eski bakan.

<span class="mw-page-title-main">Pierre Lequiller</span> Fransız siyasetçi (d. 1949)

Pierre Lequiller Fransız merkez sağ siyasetçi.

Pierre Dumas, Fransız siyasetçi ve eski bakandır.

<span class="mw-page-title-main">David Douillet</span> Fransız siyasetçi

David Douillet, Fransız siyasetçi ve judocu.

<span class="mw-page-title-main">Jean Castex</span> 101. Fransa başbakanı

Jean Castex, Fransız siyasetçi. 3 Temmuz 2020'de Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron tarafından Fransa Başbakanı olarak atandı.

<span class="mw-page-title-main">Jacques Santer</span>

Jacques Santer Lüksemburg eski başbakanı, Avrupa Komisyonu eski başkanı.

<span class="mw-page-title-main">Reinhold Mitterlehner</span> Avusturyalı siyasetçi

Reinhold Mitterlehner, Avusturyalı siyasetçi. 2008-2013 yılları arası Avusturya Ekonomi Bakanı olarak görev yaptı. 1 Eylül 2014 tarihinde Avusturya Şansölye Yardımcısı ve Avusturya Halk Partisi Başkanı oldu. 9 Mayıs 2016 tarihinde Werner Faymann'ın istifasının ardından Avusturya'nın geçici Şansölyesi olarak yetki ve görevlerini üstlendi. 17 Mayıs 2016 tarihinde Christian Kern'e görevini devretti.

<span class="mw-page-title-main">Mirza Davud Hüseynov</span> Azerbaycanlı politikacı (1894-1938)

Mirzə Davud Hüseyinov — Azerbaycan Devrim Komitesi Başkan Yardımcısı, Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin 1921 Mayıs-Aralık tarihleri arasında Dış İşleri Bakanı, 1925 yılı içinde Maliye Bakanı. Ayrıca Yüksek İktisat Şûrası Başkanlığı, Transkafkasya SFSC XKS Başkan Yardımcılığı, Transkafkasya SFSC Halk Maliye Komiserliği, Tacikistan Komünist Partisi Merkez Komite Birinci Kâtipliği (1930-1933) görevlerinde de bulunmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Çin devlet başkanı</span> Çinin devlet başkanı

Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Başkanı Çin'in en yüksek siyasi makamıdır. 1982 Çin Anayasası'nın 62. maddesinin düzenlediği esaslara göre, Çin Ulusal Halk Kongresi tarafından Çin Ulusal Halk Kongresi Prezidyumunun önerdiği aday seçilir.

<span class="mw-page-title-main">Florence Parly</span> Fransız siyasetçi (d. 1963)

Florence Parly Fransız bürokrat, siyasetçi ve iş insanı.

<span class="mw-page-title-main">Lupço Arsov</span>

Lupço Arsov, Makedon komünist siyasetçi.

<span class="mw-page-title-main">Genel Halk Komitesi</span> Libya Arap Cemahiriyesi hükûmetinin yürütme organı

Genel Halk Komitesi, genellikle GHKO olarak kısaltılır, Muammer Kaddafi'nin Libya Arap Cemahiriyesi'nin varlığı sırasında Libya hükûmetinin yürütme organıydı. Kitleler ve hükûmet liderliği arasında aracı olarak hizmet etti ve Genel Sekreter ve yaklaşık 600 yerel Temel Halk Kongresi'nin (THK) yirmi sekreterinden oluşuyordu, GHKO üyeleri ülke parlamentosu, Genel Halk Kongresi (GHK) tarafından seçildi ve sabit dönemleri yoktu.

<span class="mw-page-title-main">Çin hükûmeti</span>

Çin hükûmeti, Çin'i yöneten kuruluştur. Çin Halk Cumhuriyeti hükûmeti, iktidardaki Çin Komünist Partisi'nin politikalarını halk kongreleri aracılığıyla yürürlüğe koyduğu üniter Marksist-Leninist devletin parametreleri dahilinde bir halk kongresi sistemine dayanmaktadır. Bu sistem, yasama organı olan Ulusal Halk Kongresi'nin anayasal olarak "devletin en yüksek iktidar organı" olarak kutsal sayıldığı birleşik devlet iktidarı ilkesine dayanmaktadır. Çin'in siyasi sisteminde kuvvetler ayrılığı bulunmadığından, yasama organı tarafından temsil edilen tek bir hükûmet kolu bulunmaktadır. Çin Komünist Partisi, Ulusal Halk Kongresi aracılığıyla Yüksek Halk Mahkemesi'nden Çin devlet başkanına kadar tüm devlet organlarının Ulusal Halk Kongresi tarafından seçilmesini, ona karşı sorumlu olmasını ve kendilerine Ulusal Halk Kongresi tarafından verilen yetkilerden ayrı yetkilere sahip olmamasını gerektiren birleşik bir liderliği hayata geçirir. Çin Komünist Partisi, tüm devlet organlarındaki atamaları Ulusal Halk Kongresi'ndeki üçte iki çoğunlukla kontrol eder. Geri kalan sandalyeler, bağımsız delegeler ve muhalif olmayan ve Çin Komünist Partisi'ni destekleyen sekiz küçük siyasi parti tarafından tutulmaktadır. Tüm hükûmet organları ve devlete ait işletmelerin, bu kurumlarda karar alma sürecine liderlik eden dahili ÇKP komiteleri bulunmaktadır.