
Gürcüce, bir Kafkas halkı olan Gürcülerin konuştuğu dil. Gürcistan'ın resmî ve öğretim dilidir. Modern Gürcüce, Kartli diyalekti temelinde gelişmiş ve 5. yüzyıldan itibaren Gürcü edebiyatının tek dili olmuştur.
Gürcüce, Güney Kafkas dillerinden biridir. Çoğunluğu Gürcistan'da olmak üzere yaklaşık 4.1 milyon kişi tarafından konuşulur. Gürcüce'nin konuşulduğu diğer ülkelerin başında Rusya, Türkiye, İran ve Azerbaycan gelir. Gelişmiş bir dil olan Gürcüce'nin yazılı dil geleneği, 5. yüzyıla değin uzanır. Gürcüce, coğrafi bölgelere dayalı olarak birçok diyalekti içerir. Standart Gürcüce ise Kartli diyalektinden gelişmiştir. Gürcüce'nin diyalektlerinin farklılıkları sesbilgisi, morfoloji, sentaks ve sözcüklere dayalıdır. Güney Kafkas dillerinden Megrelce, Lazca ve Svanca, Gürcüce'ye akraba dillerdir.

Raca-Leçhumi ve Kvemo Svaneti veya Raca-Leçhumi ve Aşağı Svanetya, Gürcistan'ın kuzeybatısında, Raça, Leçhumi ve Kvemo Svaneti adlı tarihsel bölgelerini kapsayan idari bölgesidir. 4,954 km²'lik bir alanı kaplar ve nüfusu 32,089'dur (2014). Ülkenin nüfus yoğunluğu en düşük bölgesidir. Bölgenin yönetsel merkezi Ambrolauri kentidir.

Raça, Gürcistan'ın dağlık kuzeybatı bölümünde tarihsel bölge adıdır. Bugün Raça-Leçhumi ve Kvemo Svaneti bölgesindeki (mhare) Oni ve Ambrolauri ilçelerini kapsar. Kuzeyde ve doğuda Büyük Kafkaslar, güneyde İmereti, batıda Leçhumi ve Svaneti yer alır.

Gürcü Ortodoks Kilisesi Dünya'nın en eski Hristiyan kiliselerinden biridir.

Ambrolauri Gürcistan'ın batısında bir şehir olup Raca-Leçhumi ve Kvemo Svaneti bölgesinin ve Ambrolauri belediyesinin idari merkezidir. 2014 yılı itibarıyla nüfusu 2.047'dür.

Adigeni Belediyesi, Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde bulunan bir belediyedir. Merkezi Adigeni kasabasıdır. Yüzölçümü 799.6 km² olan belediyenin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 16.462'dir.

Lentehi, Gürcistan'ın Raca-Leçhumi ve Kvemo Svaneti bölgesinde bulunan bir kasaba ve belediyedir. Kasaba, Kafkas Dağları'nın güney eteklerinde yer almaktadır. Yüzölçümü 1,344 km² olan belediyenin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 4,386'dır.

Oni, Gürcistan'ın Raca-Leçhumi ve Kvemo Svaneti bölgesinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir, Rioni Nehri'nin sol kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 1,712 km² olan belediyenin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 6,130'dur.

Tsageri, Gürcistan'ın Raca-Leçhumi ve Kvemo Svaneti bölgesinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir, Tshenistskali Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 756 km² olan belediyenin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 10,387'dir.

Kutaisi Guberniyası, Rus İmparatorluğu'nun guberniyalarından biriydi. Guberniya, günümüz Gürcistan'ın batısını ve Türkiye'nin kuzeydoğu ucunu kapsamaktaydı. Guberniya merkezi Kutaisi idi.

Kolhis kültürü Cilalı Taş Devri - Erken Tunç Çağı ve Demir Çağı döneminde Batı Kafkasya'da görülmüş, günümüzde büyük ölçüde batı Gürcistan olarak bilinen bölgede hakim olmuş bir kültürdür. Kuzey ve Orta Kafkasyada yerini Kuban kültürü almıştır.

İkorta Başmelek Kilisesi, ayrıca bilinen adıyla İkorta (იკორთა) Doğu Gürcistan'ın Şida Kartli bölgesindeki aynı isimli köyün sınırlarında bulunan, 12. yüzyıldan kalma bir Gürcü Ortodoks Kilisesidir.

Zemo Krihi Başmelek Kilisesi, Batı Gürcistan'ın tarihi ve kültürel Raça bölgesindeki dağlık Ambrolauri belediyesinde konumlanmış bir 10-11. yüzyıl kilisesidir. Yapı, taş oymalar, freskler ve Orta Çağ Gürcü yazıtları ile bezenmiş, çıkıntılı apsisli bir salon kilisesidir. 1991'deki Raça depreminde neredeyse tamamen yıkılan kilise, 2009 yılında yeniden inşa edilmiştir. Kilise, Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.
Cruçi Aziz Giorgi Manastırı Batı Gürcistan'ın İmereti bölgesinde yer alan harabe bir Gürcü Ortodoks manastır kilisesidir. 10 veya 11. yüzyılda inşa edilen kilise, 1846 yılında mevcut mimari tarzına kavuşmadan önce birkaç kez yeniden modellenmiş ve inşa edilmiştir. 1991 Raça depreminde kilise neredeyse tamamen tahrip olmuş, sadece kilise duvarının bir kısmı molozların arasında ayakta kalmıştır. Manastır, Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.

Mğvimevi Manastırı, Batı Gürcistan'ın İmereti bölgesindeki Çiatura kentinin yakınlarında konumlanmış, kısmen kayaya oyulmuş bir Gürcü Ortodoks manastırıdır. Meryem'in doğuşunu adanmış olan kilise, 13. yüzyılda kalma iki nefli bir bazilikadır. Kompleks ayrıca küçük bir kilise, çan kulesi ve bir savunma duvarı içermektedir. Manastır günümüzde rahibe manastırı olarak kullanılmaktadır. Kilisenin dışını birçok mimari heykel süslemektedir. Mğvimevi kompleksi, Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.

Leçhumi Rioni ile Tshenistskali'nin orta havzasındaki alanı ve Lacanuri nehri vadisini içeren, Kuzeybatı Gürcistan'daki tarihi bir bölgedir. Günümüzde Raca-Leçhumi ve Kvemo Svaneti bölgesinin bir parçası olan Leçhumi, günümüz Tsageri, Tsq'altubo ve Ambrolauri ilçelerinden oluşmaktadır. Bölgenin batısında Megrelya, kuzeyinde Svaneti, doğusunda Raça ve güneyinde İmereti bulunmaktadır.
II. Katsia Dadiani, 1758'den 1788'e kadar Megrelya'yı yöneten prenstir. Saltanatı Batı Gürcistan'ın tamamı üzerinde hak iddia eden İmereti Krallığı ile karmaşık ilişkiler içerisinde geçmiştir. Prensliğinin ve iktidarının devamı için defalarca taraf değiştiren Dadiani, bazen Rusların, bazen Osmanlıların ve bazen de İmeretililerin yanında olmuştur. Rus-Türk Savaşı sırasında (1768-1774) ilk önce Osmanlılar, sonra Ruslar ile ittifak yapmıştır.

Raça Düklüğü, Orta Çağ ve Erken Modern dönemde Batı Gürcistan'ın Raça eyaletinde var olmuş bir düklüktür. Büyük Kafkas Dağları'nın eteklerinde ve Rioni Nehri'nin kuzeyinde yer alan düklük, 1050'den 1789'a kadar eristaviler ("dük") tarafından yönetilmiştir.
IV. Giorgi Gurieli, 1714'ten 1726'ya kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. 1714'te babası III. Mamia Gurieli, Giorgi'yi prens naibi olarak atamıştır. 1716'da kısa süreliğine İmereti kralı olmuş, ancak aynı yıl tahttan çekilmek zorunda kalmıştır. İmereti'den Guria'ya döndüğünde, annesi Elene ve kardeşi III. Kaihosro'nun de dahil olduğu yerel bir soylu grup Giorgi'ye darbe düzenlemiştir. Giorgi, Megrelya Prensi Bejan Dadiani ile barıştıktan sonra konumunu korumayı başarmıştır.