İçeriğe atla

Baklahorani

Baklahorani
Tatavlalı Rumlar, geleneksel kıyafetlerle festivalde (1930'lar)
Tatavlalı Rumlar, geleneksel kıyafetlerle festivalde (1930'lar)
BaşlangıcıApukurya (Temiz Pazartesi)
SıklığıYıllık kutlama
Konum(lar)Tatavla, İstanbul
Açılış68 yıllık yasaktan sonra 2009

Baklahorani (ya da Bakla Horani; YunancaΜπακλαχοράνι) veya Tatavla Karnavalı (YunancaΑποκριές στα Ταταύλα). İstanbul'da Rumların Mesih İsa’nın dirildiği gün olan Paskalya’ya 40 gün kala başlayan ‘Sarakosti’ yani ‘Büyük Perhiz (Lent) öncesi, Kathara Deftera yani ‘temiz pazartesi’ olarak adlandırılan (Rumca:Apokries-Türkçede:Apukurya) günde yaptıkları karnaval.[1] Festival 1900'lerde başlamış[2] ve 1940'lı yıllara kadar kutlanmaya devam edilmiştir. Uzun bir aradan sonra 2009 yılında yeniden kutlanmaya başlamıştır.[1]

Karnaval

Karnaval perhiz döneminin başlangıcında kutlanır. Perhiz süresince et yenmediği için zeytinyağlı yemekler tercih edilir ve özellikle de fava yapılır. Karnavala adını veren de bakla bitkisidir.[3]

Baklahorani'nin kökleri antik dönemlerin pagan geleneklerine dek uzanmaktadır. Pagan ritüellerinde baharın gelişi ve bereket dileklerini anlatan bu dönemde, kadınlar ve erkekler farklı kostümler giyerek sosyal rollerini değiştirir, hayvan maskeleri takar, danslar edip şarkılar söylerdi. Değişen takvime göre, Şubat sonu veya Mart başında mutlaka Pazartesi gününe rastlayan “Kathara Deftera” (Temiz Pazartesi) günü doruğa ulaşarak son bulan, günlük dile “Apukurya Maskarası” tabirini de kazandıran Tatavla Karnavalı, köken olarak Dionysos ve Poseidon şenlikleri'ne dayanır.[4] Osmanlı İmparatorluğu döneminde İstanbul'da yaşayan Rumlar tarafından renkli gösteriler, büyük sokak yürüyüşleri, iç ve dış mekanlarda düzenlenen partilerle kutlanan bir karnavaldı.[5] Sokaklara taşan eğlencelerde, belki de sosyal statü farkını ortadan kaldırmak üzere herkesin maske taktığı, her mahalleye ait farklı mizansen gruplarının her yıl seçtikleri konuya göre farklı kostümlerle hazırladığı teatral geçişler yaptığı, zengin aksesuarlı yürüyüş kollarına müzisyenlerin eşlik ettiği bir sokak karnavalıdır. Bazı kaynaklara göre, Apukurya'nın, kutlanmaya başlanması kilisenin aşırı baskıcı davrandığı döneme denk gelir. 19. yüzyılın ortalarına denk düşen bu dönemde, fütursuzca eğlenme ihtiyacının, isyan etmenin ve dayatılan kurallara karşı gelmenin tezahürü olarak ortaya çıkan bu karnaval, değişik şekillerde kutlanırdı. Karnavalcılar dost ve ahbapların evlerine gece ziyaretlerinde bulunur, gece boyunca içkili, bel altı esprilerin, karşılıklı sataşmaların olduğu hafif meşrep, eğlenceli sohbetler yapılırdı. Diğer bir yanda ise, karnavalcılar sokağa çıkıp kostüm ve maske takarak şarkılar, danslar ve çeşitli mizansenlerle eğlenirlerdi. Maskara alayları adı verilen maskeli, değişik kıyafet ve kostüm giymiş, İstanbul'un değişik semtlerinden gelen gruplar, çalgılar eşliğinde değişik halk oyunları ve danslar yaparak Pera'ya ulaşır, Yenişehir, Akarca Yokuşu yoluyla Aya Dimitri Kilisesi Meydanında toplanırlardı. Farklı etnik kökenden diğer Hristiyanlar, Müslümanlar, Yahudiler de eğlencelere ya sadece seyirci olarak katılır ya da yürüyüş-gösteri koluna katılırlardı Bir kısmı gazinolarda temaşa ile yetinirdi.[4]

Karnavalın yasaklanması ve yeniden kutlanmaya başlanması

Kimi kaynaklarda karnavalın 1941 yılında yasaklandığı iddia edilmekte,[1] kimi kaynaklarda bu tarih 1943 yılı olarak gösterilmektedir.[6] İstanbul'da yayınlanan Apoyevmatini gazetesinin 17 Şubat 1942 tarihli nüshasında şu ibareler yer almaktadır.[7]

Bu sene karnaval eğlenceleri hüzünlü bir hava içinde sona erdi. Dün akşamüstü Ayios Dimitrios Kilisesi’nin sağındaki geniş meydan hemen hemen boştu. Tramvaylar da çok az yolcu ile Kurtuluş Meydanı’na geliyorlardı. Ararat Gazinosu’nda ise karnaval eğlencelerinin 45 yıllık müşterisi Peralı öğretmen ile bol pudralı Eleniça bu yıl yoktular. Hiç kimse maske takmamıştı ve gazinoların müşterileri sayılıydı. Yaşanan tek canlılık Akarca Yokuşu, Köyiçi Ayios Athanasios Kilisesi’nin civarındaki evlere yapılan ahbap akraba ziyaretleriydi. Bu evlerin camları geleneksel olarak yine temizlikten parlamaktaydı. Kısacası dün karnaval yoktu. Karnaval artık anılarımızda kaldı

2009 yılından bu yana karnaval tekrar kutlanmaya başlamıştır.

Kaynakça

  1. ^ a b c Serdar Korucu. "Rum karnavalı İnönü'ye rağmen yaşıyor". Agos. 21 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2017. 
  2. ^ "Baklahorani Carnival". Greek Minority of Istanbul. 2 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2012. 
  3. ^ "Taksim'de Baklahorani Karnavalı". bianet.org. 21 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2017. 
  4. ^ a b "Tatavla Karnavalı". Aya Tanaş Aya Dimitri Aya Lefter Rum Ortodoks Kilisesi ve Mektebi Vakfı. 12 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2017. 
  5. ^ "Baklahorani Kurtuluş'ta Kutlandı". bianet.org. 21 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2017. 
  6. ^ "Baklahorani Tatavla Karnavalı geliyor!". İnsanHaber. 6 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2017. 
  7. ^ "Tatavla'nın 'Kurtuluş'u nasıl olur?". Demokrat Haber. 21 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2017. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Beyoğlu</span> İstanbul ilçesi (Avrupa Yakası)

Beyoğlu veya eskiden Pera, İstanbul ilinin Avrupa yakasında bulunan ilçelerinden biridir. Kuzeybatıda Şişli ve Kâğıthane, doğuda Beşiktaş ve İstanbul Boğazı, güneyde ve batıda ise Haliç ile sınırlı ilçenin yüzölçümü 8,76 km2'dir ve 45 mahalleden oluşmaktadır. İsmini Pera da denen, Tünel–Taksim arasında uzanan İstiklal Caddesi ve ona açılan sokakların belirlediği alanı kapsayan Beyoğlu semtinden alır.

<span class="mw-page-title-main">Beşiktaş</span> İstanbul ilçesi (Avrupa Yakası)

Beşiktaş, İstanbul ilinin bir ilçesidir. Adını İstanbul'un en eski semtlerinden biri olan Beşiktaş semtinden alır. 8,4 km uzunluğunda sahili olduğu İstanbul Boğazı'nın Rumeli yakasında yer alan ilçe batıda Şişli ve Kâğıthane, güneybatıda Beyoğlu, kuzeyde Sarıyer ilçeleriyle komşudur. Yüzölçümü 18 km², nüfusu ise 2019 ADNKS verilerine göre 182.649'dur.

<span class="mw-page-title-main">Köln</span> Almanyanın dördüncü, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin en büyük şehri

Köln, eski adıyla Kolonya, Almanya'nın dördüncü, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin en büyük şehri, ayrıca 4 385 082 nüfuslu Köln İdari Merkezi'nin yani Regierungsbezirk Köln 'ün merkezidir.

<span class="mw-page-title-main">Ortaköy, Beşiktaş</span> Beşiktaş, İstanbul, Türkiyede mahalle

Ortaköy, Boğaziçi'nin Avrupa yakasında, Beşiktaş ilçesine bağlı mahalle ve semt. Ortaköy ve Mecidiye mahallelerinden oluşan Ortaköy semti, sahile açılan vadi boyunca yamaçlara kurulmuş bir yerleşmedir. Kuruçeşme, Ulus, Levazım, Balmumcu ve Yıldız mahalleriyle çevrili olan semtin kuzey sınırı Defterdarburnu'dur. Ortaköy Camii semtin sembolüdür.

<span class="mw-page-title-main">Paskalya</span> İsanın dirilişini anmak için Hristiyanlarca kutlanan bayram

Paskalya, Hristiyanlıktaki en eski ve en önemli yortu. İsa'nın çarmıha gerildikten sonra 3. günde dirilişi kutlanır. Doğu ve Batı kiliseleri arasında farklılıklar olmakla beraber, Paskalya dönemi yaklaşık olarak mart sonundan nisan sonuna kadar olan dönemdir. Her sene sabit bir tarihte gerçekleşmeyen ve dünya kiliselerinin çoğunda pazar günü kutlanan Paskalya Günü ise, Diriliş Bayramı, Diriliş Pazarı ya da Kıyam Yortusu olarak da adlandırılır.

Kurtuluş ya da eski adıyla Tatavla, İstanbul ilinin Şişli ilçesinde yer alan tarihi bir semttir.

<span class="mw-page-title-main">Yılbaşı</span> yeni yılın ilk günü

Yılbaşı, Miladi takvim kullanan ülkelerde 31 Aralık'ı 1 Ocak'a bağlayan geceye denmektedir. Yılbaşı, Jülyen takvimine göre Hristiyanlık öncesi Roma'da, Ocak ayının da adının verildiği geçit ve başlangıç tanrısı Janus'a adanmıştı. Hristiyan aleminin Miladi takviminde bir tarih olarak, hâlen Anglikan ve Lutheran kiliselerinde İsa'nın Adlandırma ve Sünnet Bayramı olarak törenlerle kutlanır.

<span class="mw-page-title-main">Festival</span> belli bir sanat dalına ya da sanatçıya ayrılmış gösteri dizisi

Festival, genellikle yerel bir topluluk tarafından belirlenmiş ve geleneksel olmuş gün ve tarihlerde kutlanan, yapıldığı yörenin imgesi hâline gelmiş etkinlikler bütünüdür. Festival kelimesi Latince festa kelimesinden gelir. İlk kez 1200'lü yılların başında kullanıma girmiş ve yerleşmiştir. Festivaller genelde doyasıya yemeklerin yendiği, çevrenin en güzel şekilde süslenip, temizlendiği olgulardır.

<span class="mw-page-title-main">Büyükada</span> Marmara, Türkiyede yerleşim yeri

Büyükada, Prens Adaları olarak da bilinen İstanbul açıklarındaki adaların en büyüğüdür.

<span class="mw-page-title-main">Pandomim</span> sözsüz tiyatro oyunu

Pandomim, pantomim, sözsüz oyun ya da mim sanatı, en basit anlatımıyla sözsüz tiyatro oyunudur. Gösteri sanatının dallarından biridir. İngiliz pandomimi (panto) ile karışmaması için kısaca "mim" olarak ifade edilir.

Türkiye'de tescilli 1388 adet kilise mevcuttur. Türkiye'nin en çok kilise bulunan ili 158 kilise bulunduran İstanbul'dur. İstanbul ilini 92 kilise ile Nevşehir, 78 kilise ile Gümüşhane ve 69 kilise ile Mardin takip etmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Karnaval</span>

.

<span class="mw-page-title-main">Tirilye</span> Mudanyanın mahallesi

Tirilye, Bursa'nın Mudanya ilçesine bağlı bir mahalledir.

<span class="mw-page-title-main">Purim</span>

Purim, antik Pers İmparatorluğu'nda yaşayan Yahudilerin, Haman'ın onları öldürme planından kurtuluşunun anısına kutlanan bir bayramdır. Bu hikâye Tanah'ın Ester kitabında anlatılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Venedik Karnavalı</span>

Venedik Karnavalı, İtalya'nın Venice şehrinde her yıl düzenli olarak gerçekleşen bir festivaldir. Gerçekleşme zamanı genellikle şubat veya mart aylarına denk gelir.

<span class="mw-page-title-main">Mardi Gras</span>

Mardi Gras, Hristiyanlıktaki Büyük Perhiz'in (Lent) arifesi olan salı gününde gerçekleştirilen bir karnaval.

Bülent Serttaş, Türk halk müziği sanatçısı, söz yazarı ve oyuncu.

<span class="mw-page-title-main">Barranquilla Karnavalı</span>

Barranquilla Karnavalı, Kolombiya'nın en önemli folklorik kutlamalarından ve dünyanın en büyük karnavallarından biridir. Karnavalın 19. yüzyıla dayanan gelenekleri vardır. Kutsal Haftadan dört gün önce Barranquilla, ulusal ve yabancı turistleri toplamaya başlar ve bir araya gelir. Karanaval süresince şehrin normal aktiviteleri durur ve şehrin sokaklarında dans, müzik ve maskeli geçitler faaliyet gösterir. Barranquilla Karnavalı, İspanyol paloteo'su, Afrika soukous'u ve yerli mico y micas gibi danslardan oluşmaktadır. Kolombiya müziği olarak kumbiya ve enstrüman olarak da davullarla nefesliler topluluğu göze çarpmaktadır. Barranquilla Karnavalı, 2002 yılında Kolombiya Ulusal Kongresi tarafından Milletin Kültür Başyapıtı ilan edildi. Ayrıca UNESCO, 7 Kasım 2003'te Paris'te İnsanlığın Sözlü ve Somut Olmayan Kültürel Mirasının Başyapıtlarından biri olarak ilan edildi.

<span class="mw-page-title-main">Binche Karnavalı</span>

Binche Karnavalı Belçika'nın Binche kasabasında, Kül Çarşambasından önce gelen Pazar, Pazartesi ve Salı günleri yapılan yıllık bir etkinliktir. Karnaval, aynı zamanda Belçika'nın Wallonia kentinde gerçekleşen birkaç karnaval arasından en iyi bilinenidir. Tarihi yaklaşık olarak 14. yüzyıla kadar dayanan karnaval 2003 yılından bu yana UNESCO tarafından İnsanlığın Sözlü ve Somut Olmayan Mirasının Başyapıtı olarak tanınmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Basel Karnavalı</span>

Basel Karnavalı İsviçre'deki en büyük karnavaldır ve dünyadaki ana Protestan karnavalıdır. Basler Fasnacht her yıl Şubat ve Mart ayları arasında Basel'de gerçekleşir. Avrupa'nın en iyi elli yerel festivalinden biri olarak listelenmiştir.