
M-46, ön hatlarda görev yapan askeri birimleri destekleyen topçu taburları için 1954 yılında üretilmiştir.İlk ortaya çıktığında zamanına göre yüksek menzili ve namlu ilk çıkış hızı ile büyük etkiye sahip oldu. NATO ülkelerin 155 mm obüslerden daha uzun menzili karşı batarya görevlerin icra edebilecek yapıda olması sayesinde birçok ülke tarafından tercih edilen obüs; Balkanlar, Çin ve Orta Doğu`daki savaşlarda sıkça kullanıldı. Gece atış yapabilme özelliği ve tanklara karşı yüksek etkisiyle dikkati çeken M-46`lar, standart dışı mühimmat kullanım ve yeni geliştirilen toplara göre düşük kalan performansı ile bugün görev dışı kalmaktadır. Bununla birlikte M-46, aralarında Çin`in de bulunduğu birçok ülkenin ön hat birliklerinin ana ateş gücünü oluşturmaya devam ediyor.

M-30 122 mm namlulu bir Rus obüsüdür.
Soltam M68 Obüsü, ırk ayrımcılığı yüzünden ambargoya maruz kalmış Güney Afrika Cumhuriyeti'nde de G-4 adıyla lisans altında üretilmiş ancak sadece eğitim amacıyla kullanılmıştır. G-5'lerin göreve girmesi ile birlikte bu toplar Şili'ye satılmıştır.

İlk küresel topçu çalışması olarak nitelenebilecek olan GC-45, Irak'ın para desteğı sayesinde Belçikalı ve Avusturyalı mühendislerce Kanada'da geliştirilmiş ve teknolojisi ırk ayrımcılığı nedeniyle ambargoya maruz kalan Güney Afrika'ya CIA tarafından verilmiştir. Projenin ABD'de ilgi görmemesi üzerine Denel tarafından G-5 adıyla üretilmiştir. Irak'ın İran-Irak Savaşı sırasında uzun menzilli topçu ihtiyacı için üretilen 155 mm'lik G-5, tanklara karşı direkt atıştan havan görevine kadar farklı kullanım olanakları ve tek bir sistem ile 1000 kilometrekarelik alanı ateş altına alma kabiliyeti sayesinde günümüzün en iyi çekili topçu sistemlerinden biridir. Irak için üretilen model olan GHN-45, I. Körfez Savaşı sırasında ABD askerlerinin en çekindiği sistem olmuş ve bu topların imhası hava kuvvetlerinin öncelikli görevleri arasında yer almıştır. 1982 yılında Atina'daki fuarda ilk kez sergilenen G-5, zamanın toplarından daha üstün bir sistem olarak kısa sürede dikkatleri üzerin çekmiştir. Bu yapısıyla özellikle Orta Doğu'da kendine pazar bulan obüs, yardımcı motoru sayesinde saate 16 km hıza ulaşabilir. Yardımcı motoru kullanarak iki dakika içerisinde atışa hazır hale getirilebilen top, yine iki dakika içerisinde toplanarak yer değiştirmeye hazır hale getirilebilir. Normal olarak personel sayısı beş kişi olarak belirlense de G-5, iki kişi tarafından idare edilebilir. Kumlu zeminde hareket kabiliyeti ve atış karakteristikleri oldukça iyidir.

D-20, M-55 veya M1955 152 mm namlulu bir Sovyet yapımı elle dolumu yapılan bir obüsüdür. 152-mm çekili top/obüs, TSK tarafından da kulanılan, II. Dünya Savaşı sonrasında Sovyetler Birliği'nde F. Petrov Tasarım Bürosu tarafından tasarlanan, 1955 Mayıs Günü geçidinde ilk kez görülen savaş aracı. 17.230 metrelik menzili, ağırlığı ve boyutları sebebiyle oluşan dezavantajını gidermektedir.

7.5 cm leichte Infanteriegeschütz 18 Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında piyade birliklerine destek amacıyla kullanılan bir toptu. İlk olarak 1927 yılında Rheinmetall firması tarafından üretildi. Top mürettebatı zırhlı bir kalkan ile düşman ateşinde korunmaktaydı. Bu topun dağ topu sınıfında 7.5 cm le.GebIG 18 adında bir modeli de bulunuyordu. Bu modelin en büyük özelliği 9 veya 10 parçaya bölünebilmesi ve en ağır parçasının 74.9 olmasıydı. Böylece her türlü araziye özellikle sarp yerlere bile hayvanlar yardımıyla taşınabilmekteydi. Alman ordusunda her dağ taburunda bu toplardan ikişer adet bulunuyordu. 7.5 cm le.IG 18F modeli ise 1939 yılında üretilmeye başlandı. Bu model hava birlikleri için üretilmişti. 140 kiloluk 4 parçaya bölünüyordu. Bu modelin küçük tekerlekleri bulunuyordu ancak zırhlı kalkanı yoktu. Ayrıca le.IG 18 nin 7.5 cm Infanteriegeschütz L/13 adında modifiye edilmiş bir modeli daha vardı.7.5/18 dağ obüsündeki 18 ibaresi namlu uzunluğunu hesaplamada kullanılmaktadır.Yani namlu uzunluğu, çapı 75 mm olan obusün 18 katı değerindedir.

FlaK 30 (Fliegerabwehrkanone 30) ve bunun gelişmiş modeli FlaK 38 Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan hafif kalibre uçaksavar silahıydı. Bu silah, birçok çeşidi geliştirilen Almanların ana uçaksavar silahı idi. En dikkat çekici modeli dört adet Flakvierling 38 topunun bir arada olan FlaK 38 modeliydi. 1940 yılların başlarında 3.7 cm FlaK 43 modeliyle baş edemedi ve yerini bu silaha bıraktı.

8,8 cm FlaK ya da bilinen adıyla Alman "Seksensekizlik" topu, Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında hem tanksavar hem de uçaksavar olarak kullanılan meşhur bir silahtı. Aslında bu ad 8,8 sm FlaK 18, 36 ya da 37 ve FlaK 41 ve 43 modellerinin genelinde kullanılmıştır. FlaK kelimesi Almanca Fl(ieger)a(bwehr)k(anone) ya da Fl(ug)a(bwehr)K(anone) kelimelerinin baş harflerinden oluşuyordu ve uçaksavar manasına geliyordu.

7.5 cm KwK 40 (7.5 cm Kampfwagenkanone 40), Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında Alman orta sınıf SdKfz.161 Panzerkampfwagen IV (Ausf. F2 modelinden sonraki) tankı ve SdKfz.142 Sturmgeschütz III taarruz topu (Ausf. F modelinden sonraki) üzerine monte dilmiş 7.5 sm çapındaki toptu. Taarruz topuna monte dilen modeline Sturmkanone 40 denildi. L/43 namlu boyu 2150 mm (43kalibre*50=2150) ve L/48 modeli ise 2400 mm boyundaydı. Topun eletrikli ateşleme sistemi ve yarı otomatik doldurma sistemi bulunuyordu. Sadece bu top için üretilmiş mühimmatı kullanabiliyordu.

Vickers makineli tüfeği ya da Vickers silahı, Vickers Limited firması tarafından Birleşik Krallık Ordusu için üretilen, su soğutmalı namluya sahip .303 inç (7.7 mm) mermi atabilen bir Makineli tüfekti. Makineli tüfek için 4 ila 6 kişilik bir mürettebat gerekiyordu. Bir kişi ateş ediyor, bir diğeri mühimmatı besliyor ve geri kalanı da silah taşınacağı zaman yardım ediyordu.

76-mm uçaksavar topu model 1938 76.2 mm lik SSCB tarafından geliştirilen II. Dünya Savaşı sırasında Kızıl Ordu tarafından kullanılan bir uçaksavar topuydu. Tasarımını ünlü Sovyet top tasarımcısı M.N.Loginov yapmıştır. Bu top 76.2 mm uçaksavar topu model 1931 in geliştirilmiş namlusu ve yeni iki dingilli ZU-8 model taşıyıcı sehpası olan bir üst modeliydi. Bu taşıyıcı sehpa ayrıca 1939 yılında üretilen güçlü 85 mm lik 52-K uçaksavar topunda da kullanıldı. Sovyet yetkililerin uçaksavar topu üreten ordonat fabrikalarında 76.2 mm lik top yerine 85 mm lik modelin üretilmesini istemelerinden ötürü az sayıda üretilebildi. Az sayıda üretilen bu toplar Kızıl Ordu tarafından Büyük Vatanseverlik Savaşının ilk cephelerinde kullanıldı ve yerini kendinden güçlü 52-K modeline bıraktı. Tanesi 6.5 kg gelen mermilerin namlu çıkış hızı 816 m/s buluyordu. Top en fazla 9250 metre azami yüksekliğe erişebiliyordu.

152-mm obüs model 1910/37 Sovyet yapımı 152.4 mm obüstür.

152-mm obüs-top model 1937 (ML-20), SSCB tarafından geliştirilen ve II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan hem obüs ve hem de top olarak kullanılabilen bir silahtı. II. Dünya Savaşı boyunca kullanılan top savaşın ardından uzun süre Kızıl Ordu servisinde kaldı ve 20. yüzyılın ortaları ve sonlarına doğru birçok çatışmada kullanıldı.

152-mm obüs model 1943 (D-1) SSCB tarafından geliştirilen 152.4 mm çapında obüs sınıfında bir tür ateşli silahtı. Kızıl Ordu tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan obüs 20nci yüzyılın ortası ve sonlarına kadar serviste kalmıştır.

152-mm obüs model 1938 (M-10), (Rusça 152-мм гаубица образца 1938 года (М-10SSCB tarafından geliştirilen 152.4 mm çapında obüs sınıfında bir tür ateşli silahtı. Kızıl Ordu tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılmıştır.

3.7 inç QF uçaksavar topu Birleşik Krallık tarafından II. Dünya Savaşı sırasında en fazla kullanılan ağır uçaksavar silahıydı. Silah Alman yapımı 88 mm FlaK ile aynı özelliklere sahipti. Az da olsa büyük olan namlusunun çapı namlu çapı 94 mm yi buluyordu. Savaş sonrasında da görev alan silah güdümlü füzelerin ortaya çıkması ile servisten kaldırıldı.

BL 4.5 inç orta sahra topu Birleşik Krallık tarafından geliştirilen ve II. Dünya Savaşı sırasında kullanılmaya başlanan bir toptur.

İngiliz 60-pounder 1904 yılında geliştirilen orta kalibre 5 inç bir obüstür. Bu top Birleşik Krallık ordusunun I. Dünya Savaşında kullandığı orta sınıf toplardan başlıcasıydı. Top ortalama ağırlığı 27,3 kg gelen mermileri 9,4 km ileri atabiliyordu. Ağırlığı 4,4 ton olan 60-pounder çekmek için 12 adet ata ihtiyaç duyuluyordu. 1918 yılında geliştirilen Mark II modelinin yeni taşıma sehpası ve namlu kundağı bulunuyordu. Bunlarda topa fazladan ilave ağırlık getirdiğinden silah ancak top traktörü ile çekilebiliyordu. Bu top ayrıca Top çekici Mark I ile çekilmekteydi.
Ordnance QF 3 inç obüs, bir tür obüs olup II. Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık Ordusuna ait tanklara monte edilmiş bir top türüdür. HE sınıfı mermi atan bu tank topu piyade birliklerine "yakındestek" vermek için tasarlanmıştır.

BL 13,5 inç Mk V topu 1912 yılında Orion sınıfı süper-dretnot savaş gemileri için ana silah olarak tasarlanan İngiliz ağır donanma topuydu. Silahın namlu iç çapı (kalibresi) 13,5 inç (343 mm), namlu uzunluğu ise 15,39 metreydi.