İçeriğe atla

Azeri mitolojisi

Azerbaycan mitolojisi, Azerbaycan halkının tarihi köklerini, orijinal dünya görüşlerini, ilkel yaşam biçimlerini, kadim geleneklerini ve manevi hayatlarının başlangıcını şarkılarla,manilerle,şiirlerle tasvir etme yaratıcılığıdır. Azerbaycan mitolojisi, siyasi ve sosyal faaliyet alanının bütününde hala bir gizemdir. Folklor açısından bütünüyle araştırılmamıştır. Türk mitolojisinin bir türüdür.

Geleneksel kültürün kadim unsurlarını, folklorun bir takım teorik problemlerini, özellikle de oluşumla ilgili sorunları çözmek için ana kaynaktır. İlkel inançların analizini yapmak, mitolojik görüşlerin ve diğer ilkel düşünce biçimlerinin tarihini aydınlatmak için büyük önem taşımaktadır. Mitlerden, ritüellerden, geleneklerden ve inançlardan doğan merasim şarkıları, çeşitli etnik süreçleri düzenlemenin yanı sıra halkın kendini tanımlama sürecinde de özel bir rol oynamaktadır.

Mitolojik Kahramanlar

Panteon

Tanrılar

  • Gök Tanrı veya Tengri . Azerbaycan dilinde "Tengri" kelimesinden türemiş "Tanrı" kelimesi vardır. Azerbaycan Türklerinin Tanrı'yı gökyüzündee düşünme eğilimi vardır. Allah'a şükrederken Güneş'e dönerlerdi ya da şükredilen nimet Güneş'e çevirilirdi. Güneş ilahi bir bilgelik olarak kabul edilirdi. [1]
  • Ulu Ana . Azerbaycan mitolojik metinlerinde dünyanın sonu geldiğinde tüm canlıların öleceği, geriye sadece yaşlı bir kadının ve bir kurdun kalacağı belirtilmektedir. Dünyanın sonu ile ilgili olan eskatolojik mitlerde yaşlı kadın imgesinin ortaya çıkması, bu olay örgülerinin kozmogonik mitler dizisine ait olduğu gerçeği açısından bakıldığında yaratma eylemindeki Ulu Ak Ana imgesini anımsatmaktadır.[2]
  • Ağaç Ata veya Ağaç kişi . Onlar dağ ormanlarında yaşayan ruhlardır. Hoş olmayan bir kokuya sahip olup maymunla insan arası bir görünüşe sahiptirler. Her iki cinsiyetin üyeleri de tüylüdür. İnanışa göre yiyecek arayan ağaç-kişiler gecenin karanlığında bahçelere,bağlara girerler ve insanlar tarafından atılan kıyafetleri giyerler.[3]
  • Al Ana veya Hal anası . O kötülüğün tanrıçasıdır. O kırmızı elbiseli kızıl saçlı bir kadındır. Doğum sırasında bebeğin başına dayanır. Görünmez Hal anası, anneye veya çocuğa zarar vermeye çalışır. Ondan korumanın çeşitli yolları vardır: tüfekle ateş etmek, erkek kıyafetleri giymek vs.[4]
    • Unukay (Unuqay) . Mezarlığın etrafındaki alanlarda bulunur. Bir atlıya veya bir arabalıya genellikle başıboş bir keçi gibi görünür. Çoğu metinde keçinin rengi beyazdır, yalnızca bir metinde siyah olarak geçer. Keçi değil Unukay olduğu bilindiğinde bacakları uzamaya başlar. Unukayın bacaklarının uzaması onun güçlenmesine sebep olur.[5]
  • Al Dede (Al Dədə) Ülkenin koruyucusu bir rol oynar. Bu mitsel düşünce Türk halkları arasında yenilmez kahramanların dağlara dönerek vatanlarını koruduğu inancı haline gelmiştir. Tovuz'daki Al Dede ocağı bununla bağlantılıdır. [6]
  • Albasdı . Türk halklarının mitolojisinde olumsuz bir varlık olmasına rağmen Azerbaycanlılar için doğum ve refahın koruyucusu olup, bazı çocukları acı ve ıstıraptan korur. [7]
  • Alvız veya Dağ ana . [8]
  • Andar Han (Andır xan). O ateş tanrısıdır. "Andıra qalmaq" ifadesi "lanetlenmek" anlamında kullanılır. "əntər" kelimesi de kara ve çirkin anlamında kullanılmaktadır. [9]
  • Cembil . O bir dağ tanrıçasıdır. Azerilerin Köroğlu destanında yerin adı olmuş ve Çenlibel/Çamlıbel dağı olmuştur. [10]
  • Kanım Han . Güven tanrısıdır. Azerbaycan'da doymayan kişilere "qanmaz" denir. [11]
  • Qodu . Güneşi veya yağmuru çağıran tanrı. Qodu-qodu merasimi bununla bağlantılıdır.[12]
  • Saya Han . Hayvancılıkla uğraşanları korur. Saya töreni bununla bağlantılı. [13]
  • Tufan div . Yıldırım tanrısının yıldırım çaktığında kız kaçırması efsanesindeki durum, "Tapdıq" masalındaki "Tufan div"de de görülür. [14]
    • Tapdıq . Tufan tanrının oğludur, tıpkı Göklerin Oğlu gibi, gökten yere gönderilir ve tapıldığı için Tapdık denilir. [14]
  • Umay Ana . Azerbaycan inanışlarında Humay kayasına yatan bir kadının bir çocuğu olurdu. [15]
    • Fatma Kadın. Azerbaycan'ın bazı bölgelerinde, Doğu Anadolu ve Kuzey Irak'ta Umay Ana'nın görevleri Fatma Kadın motifinin etno-kültürel bağlamında yürütülmektedir. Azerbaycan inanışlarında sırtında ok ve yay olan bir yaratık olarak tasvir edilir. Fatma yayını göğe tuttuğunda bolluk, yere tuttuğunda ise kıtlık olur. [16] [15]
  • Yahu . Hazar bölgesindeki balık avlama şarkılarında adı geçer.[17]
  • Yel Baba . Eskiden başaktan dane çıktıktan sonra buğdayı samandan çıkarmakaiçin çağırılırdıi: “Tahılımız yerde kaldı, yakamızelde kaldı. Bir Yel baba, Yel baba, Sana kurban, gel dede! " (Azerbaycan Türkçesi:"Taxılımız yerdə qaldı, yaxamız əldə qaldı. A Yel baba, Yel baba, Qurban sənə, gəl, baba!") [18]
  • Yer Ana/Tanrı . Nevruz'da, toprağı iki taraftan kazılır ve altına bir geçit inşa edilirdi. Ardından insanların bu geçitin içinden geçmesi; toprak ruhunun ve Yer Ana ruhunun dirilişini simgeleyen, yer kültünün bir kalıntısıydı. Türk mitolojisinde, toprak ana ile ilişkilendirilen bir başka gelenek, zayıf doğmuş bir bebeğin eski bir mezara bırakılması ve gece orada saklanılmasıydı. [19]

Kaynakça

  1. ^ Kalafat 1998.
  2. ^ Cəlal Bəydili (Məmmədov). Türk mifoloji obrazlar sistemi: struktur və funksiya (monoqrafiya). - Bakı: Mütərcim, 2007. - 272 səh.
  3. ^ В. Б. Агач-Киши // Мифы народов мира / Гл. ред. С. А. Токарев. — М.: Советская энциклопедия, 1987. — Т. I. — С. 35.
  4. ^ SMOMPK (“QAFQAZ ƏRAZİLƏRİ VƏ XALQLARININ TƏSVİRİNƏ DAİR MATERİALLAR TOPLUSU”) MƏCMUƏSİNDƏ KİÇİK JANRLAR, Bakı: Bakı Dövlət Universiteti 
  5. ^ Ləman Vaqif qızı Süleymanova. Şəki folklor mühiti, Bakı, 2012. – 248 səh.
  6. ^ Beydili 2003, ss. 33.
  7. ^ Beydili 2003, ss. 37.
  8. ^ Beydili 2003, ss. 59.
  9. ^ Karakurt 2011, ss. 44.
  10. ^ Karakurt 2011, ss. 90.
  11. ^ Karakurt 2011, ss. 167.
  12. ^ "AZERBAYCAN ve ANADOLU FOLKLORUNDA SAKLANAN İKİ ŞAMAN TANRISI" (PDF). 13 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 21 Temmuz 2021. 
  13. ^ Beydili 2003, ss. 486.
  14. ^ a b Beydili 2003, ss. 537.
  15. ^ a b Beydili 2003, ss. 584-585.
  16. ^ Beydili 2003, ss. 215-218.
  17. ^ "Azərbaycan şifahi xalq ədəbiyyatı". Bakı nəşriyyatı. 
  18. ^ AZƏRBAYCAN TÜRKLƏRİNİN MİFOLOGİYASI, ADPU, 2010 
  19. ^ Beydili 2003, ss. 612-613.

Kitaplar

  • Caferoğlu, Ahmet (1956). Azerbaycan ve Anadolu Folklorunda Saklanan İki Şaman Tanrısı. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt 5, Sayı 1-4. 
  • Kalafat, Yaşar (1998). Eski Türk Dini İzleri. 
  • Beydili, Celal (2003). Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük. Yurt Yayınevi. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Tufan</span>

Tufan, birçok yerel efsaneye ve kutsal kitaplara göre Tanrı tarafından bir kavmi, milleti ya da tüm insanları cezalandırmak amacıyla gönderildiğine inanılan büyük felaket. Tufanın detayları farklı kültürlerde farklılıklar arz etmekle beraber en çok bilinen şekli Nuh Tufanı'dır.

<span class="mw-page-title-main">Mezopotamya mitolojisi</span> Dicle ve Fırat nehirleri arasında ki bölgede gelişen fikirler ya da öğretiler

Mezopotamya mitolojisi, Sümerlerin dini evrendeki güç, nesne ve varlıkları temsil eden Antropomorfik tanrı ve tanrıçalar içerirdi. Sümerlerin inanışına göre insanlar başta tanrılar tarafından hizmetçi, köle olarak yaratılmış fakat daha sonra özgürleştirilmiştirler.

<span class="mw-page-title-main">Türk mitolojisi</span> altay türklerin oluşturduğu mitlerden oluşan mitoloji

Türk mitolojisi, tarihi Türk halklarının inanmış oldukları mitolojik bütüne verilen isimdir. Eski efsaneler, Türk halklarının eski ortak inancı Tengricilikten ögeler taşımaktan çok sosyal ve kültürel temalarla doludur. Bunların bazıları sonradan İslâmî ögeler ile değiştirilmiştir. Dünyanın en eski edebi belgelerinden biri olarak geçen Dede Korkut destanlarının orijinal yapıtları, Vatikan ve Dresden kütüphanelerinde bulunmaktadır. Ege ve Anadolu Uygarlığı mitolojisi ile benzerlikler bulundurmaktadır.

Zuni mitolojisi, ABD'nin güneybatısında yaşayan Pueblo yerlilerinden Zuni Kızılderililerinin sözlü tarihi, kozmoloji, din ve mitolojik inanç yapıları ve bunun içerdiği mitlerin bütünüdür. Bu din, günlük yaşama entegre edilmiştir ve atalara, doğa ve hayvanlara saygıyı içerir.

Çin mitolojisi, Çin halk ve kültürünün biriktirdiği mitolojik ve efsanevi söylence, inanç ve tarih anlayışın bütününü tanımlar. Oxford'un Asya Mitolojisi Sözlüğü Çin mitolojisini tanımlarken şu ifadeye yer verir:

Çin mitolojisi, ..., tarih, efsane ve mitin bir karışımıdır.

Ürüng Ayığ Toyon - Türk ve Yakut mitolojilerinde Gökyüzü Tanrısı. Ürüng Ay Toyon olarak da söylenir. Ayığ Han veya Ayıh Han olarak da bilinir.

Sümer mitolojisi, Sümerler'in yıkılışlarına kadarki dönemde din ve bilimle ilgili kültürünü içerir. Birçok tanrı ve tanrıçaları vardır ve onlar Sümer mitolojisini oluşturur. Bu tanrılar ve tanrıçalar Yaradılış Destanı, Tufan hikâyesi gibi edebî eserlerde açıkça belirtilmektedir.

Papay, Türk, Altay ve İskit mitolojilerinde Yıldırım Tanrısı.

<span class="mw-page-title-main">İye</span>

İye - Türk, Altay ve Tatar mitolojilerinde koruyucu ruh. Değişik Türk dillerinde Yiye, Eğe, İçi, Is, Ez şeklinde de söylenir. Moğolcada Ezen, Ejen, Eçen, Edin olarak bilinir. Genel ve özel olmak üzere iki anlamı vardır.

  1. Genel Anlam: Sahip. Koruyucu. Bir şeyin maliki.
  2. Özel Anlam: Bir şeyin koruyucu ruhu. Bir varlığın içindeki gizli güç.

Çakay - Türk ve Altay mitolojisinde Yıldırım Tanrısı. Çakkay veya Şakkay olarak da bilinir.

Ulu Ana - Türk ve Altay mitolojisinde Yaratıcı Tanrıça. Büyük Yaratıcı gücü ifade eder. Uluğ Ene olarak da bilinir.

Yel Ata - Türk, Altay, Tatar ve Macar mitolojilerinde rüzgâr tanrısı. Cel (Çel, Şil, Cil) Ata da denir. Macarlar Szel Atya (Yel Ata) veya Szel Kraly (Yel Kralı) adı da verirler.

Öksökö, Türk ve Altay mitolojisinde çift başlı kartal. Türklerde önemli bir mitolojik öğedir.

<span class="mw-page-title-main">Yel İyesi</span> mana

Yel İyesi - Türk, Tatar ve Altay mitolojisinde Rüzgâr Ruhu. Çel İyesi / Eğesi / Ezi / Issı / İççisi olarak da bilinir. Moğollar Salhın (Halhın) Ezen derler.

Yaratılış mitolojisi değişik kültür ve inanışlarda farklı şekillerde anlatılıp inanılan Evren, Dünya veya insanlığın varoluş hikâyeleridir.

Türk-Altay yaratılış mitolojisi;
<span class="mw-page-title-main">Yer Tanrı</span>

Yer Tanrı - Türk ve Altay halk inancında ve mitolojisinde yeryüzü ilahıdır. Yertengri veya Certenger olarak da söylenir. Bazen kötülükleri ve insani ve nefsani oluşumları temsil eder. Gök Tanrı yanında ikinci planda kalır. İnsan biçimli olarak çok fazla tasvir edilmemiştir. Ancak çoğu zaman dişil bir varlık olarak algılanır. Yeryüzü veya Dünya “Yertinç / Yerdinç” olarak ifade edilir.

Slav mitolojisi, Slavların Hristiyanlığı kabul etmelerinden önce inandıkları çok tanrılı dinin mitolojisidir. Din, Ön Hint-Avrupa dinleriyle bağlantısı olan pek çok dinle ortak özelliklere sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Macar mitolojisi</span>

Macar mitolojisi, efsaneleri, masalları, olağanüstü öyküleri, insanüstü varlıkları ve tanrıları içeren bir anlatılar ve derlemeler bütünüdür.

<span class="mw-page-title-main">Atum</span> Mısır tanrısı

Atum veya Atum-Ra, Mısır mitolojisinde diğer her şeyin kendisinden türediği ilksel Tanrı'dır.