İçeriğe atla

Arrestin beta 1

ARRB1
Uygun yapılar
PDBOrtolog araması: PDBe RCSB
Tanımlayıcılar
Başka adlarARRB1
Dış kimliklerOMIM: 107940 MGI: 99473 HomoloGene: 2981 GeneCards: ARRB1
Gen yerleşimi (İnsan)
11. Kromozom (insan)
Krom.11. Kromozom (insan)[1]
11. Kromozom (insan)
ARRB1 için genom yerleşimi
ARRB1 için genom yerleşimi
Bant11q13.4Başlangıç75,260,122 [1]
Bitiş75,351,705 [1]
RNA ekspresyonu deseni
Daha çok ekspresyon verisi başvurusu
Ortologlar
TürlerİnsanFare
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNA)

NM_004041
NM_020251

NM_177231
NM_178220

RefSeq (protein)

NP_004032
NP_064647

NP_796205
NP_835738

Yerleşim (UCSC)Krom. 11: 75.26 – 75.35 Mbn/a
PubMed araması[2][3]
Vikiveri
İnsan'ı Gör/DüzenleFare'yi Gör/Düzenle

Arrestin beta 1 (ARRB1 olarak da bilinir), insanlarda ARRB1 geni tarafından kodlanan bir proteindir.[4][5]

İşlev

Arrestin/beta arrestin proteini ailesinin üyelerinin, G proteini kenetli reseptörlerin agonist aracılı duyarsızlaşmasına katıldıkları ve hormonlar, nörotransmitterler veya duyusal sinyaller gibi uyaranlara hücresel yanıtların özgül olarak azaltılmasına neden oldukları düşünülmektedir. Arrestin beta 1, sitozolik bir proteindir ve beta adrenerjik reseptör kinaz (BARK) aracılı beta-adrenerjik reseptörlerin duyarsızlaştırılmasında bir kofaktör görevi görür. Merkezi sinir sisteminin yanı sıra, periferik kan lökositlerinde yüksek düzeylerde dışa vurulur ve bu nedenle BARK/beta arrestin sisteminin reseptör aracılı bağışıklık işlevlerinin düzenlenmesinde önemli bir rol oynadığına inanılmaktadır. Arrestin beta 1'in farklı izoformlarını kodlayan alternatif olarak uçbirleştirilmiş transkriptler tanımlanmıştır, ancak bunların kesin işlevleri bilinmemektedir.[5] Beta arrestin ayrıca GPCR yollarında yapı iskelesi proteini olarak da rol oynayabilir.[]

Etkileşimler

Aşağıda arrestin beta 1 ile etkileşime girenler gösterilmiştir:

Kaynakça

  1. ^ a b c GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000137486 - Ensembl, May 2017
  2. ^ "İnsan PubMed Başvurusu:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine. 
  3. ^ "Fare PubMed Başvurusu:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine. 
  4. ^ "Molecular analysis of human beta-arrestin-1: cloning, tissue distribution, and regulation of expression. Identification of two isoforms generated by alternative splicing". The Journal of Biological Chemistry. 268 (13). Mayıs 1993. ss. 9753-61. 3 Ocak 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2020. 
  5. ^ a b "Entrez Gene: ARRB1 arrestin, beta 1". 5 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  6. ^ "beta-Arrestin-mediated ADP-ribosylation factor 6 activation and beta 2-adrenergic receptor endocytosis". J. Biol. Chem. 276 (45). Kasım 2001. ss. 42509-13. 
  7. ^ "The COOH-terminus of parathyroid hormone-related protein (PTHrP) interacts with beta-arrestin 1B". FEBS Lett. 527 (1-3). Eylül 2002. ss. 71-5. 
  8. ^ "beta-Arrestin1 modulates lymphoid enhancer factor transcriptional activity through interaction with phosphorylated dishevelled proteins". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 98 (26). Aralık 2001. ss. 14889-94. 
  9. ^ "Subcellular localization of beta-arrestins is determined by their intact N domain and the nuclear export signal at the C terminus". J. Biol. Chem. 278 (13). Mart 2003. ss. 11648-53. 
  10. ^ "Nedd4 mediates agonist-dependent ubiquitination, lysosomal targeting, and degradation of the beta2-adrenergic receptor". J. Biol. Chem. 283 (32). Ağustos 2008. ss. 22166-76. 
  11. ^ "Direct binding of beta-arrestins to two distinct intracellular domains of the delta opioid receptor". J. Neurochem. 76 (6). Mart 2001. ss. 1887-94. 
  12. ^ "Beta-arrestins regulate a Ral-GDS Ral effector pathway that mediates cytoskeletal reorganization". Nat. Cell Biol. 4 (8). Ağustos 2002. ss. 547-55. 

Konuyla ilgili yayınlar

  • Lefkowitz RJ (1998). "G protein-coupled receptors. III. New roles for receptor kinases and beta-arrestins in receptor signaling and desensitization". J. Biol. Chem. 273 (30). ss. 18677-80. doi:10.1074/jbc.273.30.18677. PMID 9668034. 
  • Lohse MJ, Benovic JL, Codina J (1990). "beta-Arrestin: a protein that regulates beta-adrenergic receptor function". Science. 248 (4962). ss. 1547-50. doi:10.1126/science.2163110. PMID 2163110. 
  • Calabrese G, Sallese M, Stornaiuolo A (1995). "Assignment of the beta-arrestin 1 gene (ARRB1) to human chromosome 11q13". Genomics. 24 (1). ss. 169-71. doi:10.1006/geno.1994.1594. PMID 7896272. 
  • Parruti G, Peracchia F, Sallese M (1993). "Molecular analysis of human beta-arrestin-1: cloning, tissue distribution, and regulation of expression. Identification of two isoforms generated by alternative splicing". J. Biol. Chem. 268 (13). ss. 9753-61. PMID 8486659. 
  • Iacovelli L, Franchetti R, Masini M, De Blasi A (1997). "GRK2 and beta-arrestin 1 as negative regulators of thyrotropin receptor-stimulated response". Mol. Endocrinol. 10 (9). ss. 1138-46. doi:10.1210/me.10.9.1138. PMID 8885248. 
  • Bonaldo MF, Lennon G, Soares MB (1997). "Normalization and subtraction: two approaches to facilitate gene discovery". Genome Res. 6 (9). ss. 791-806. doi:10.1101/gr.6.9.791. PMID 8889548. 
  • Goodman OB, Krupnick JG, Gurevich VV (1997). "Arrestin/clathrin interaction. Localization of the arrestin binding locus to the clathrin terminal domain". J. Biol. Chem. 272 (23). ss. 15017-22. doi:10.1074/jbc.272.23.15017. PMID 9169477. 
  • Lin FT, Krueger KM, Kendall HE (1998). "Clathrin-mediated endocytosis of the beta-adrenergic receptor is regulated by phosphorylation/dephosphorylation of beta-arrestin1". J. Biol. Chem. 272 (49). ss. 31051-7. doi:10.1074/jbc.272.49.31051. PMID 9388255. 
  • Aragay AM, Mellado M, Frade JM (1998). "Monocyte chemoattractant protein-1-induced CCR2B receptor desensitization mediated by the G protein-coupled receptor kinase 2". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 95 (6). ss. 2985-90. doi:10.1073/pnas.95.6.2985. PMC 19681 $2. PMID 9501202. 
  • ter Haar E, Musacchio A, Harrison SC, Kirchhausen T (1998). "Atomic structure of clathrin: a beta propeller terminal domain joins an alpha zigzag linker". Cell. 95 (4). ss. 563-73. doi:10.1016/S0092-8674(00)81623-2. PMC 4428171 $2. PMID 9827808. 
  • Luttrell LM, Ferguson SS, Daaka Y (1999). "Beta-arrestin-dependent formation of beta2 adrenergic receptor-Src protein kinase complexes". Science. 283 (5402). ss. 655-61. doi:10.1126/science.283.5402.655. PMID 9924018. 
  • McDonald PH, Cote NL, Lin FT (1999). "Identification of NSF as a beta-arrestin1-binding protein. Implications for beta2-adrenergic receptor regulation". J. Biol. Chem. 274 (16). ss. 10677-80. doi:10.1074/jbc.274.16.10677. PMID 10196135. 
  • Lin FT, Miller WE, Luttrell LM, Lefkowitz RJ (1999). "Feedback regulation of beta-arrestin1 function by extracellular signal-regulated kinases". J. Biol. Chem. 274 (23). ss. 15971-4. doi:10.1074/jbc.274.23.15971. PMID 10347142. 
  • McConalogue K, Déry O, Lovett M (1999). "Substance P-induced trafficking of beta-arrestins. The role of beta-arrestins in endocytosis of the neurokinin-1 receptor". J. Biol. Chem. 274 (23). ss. 16257-68. doi:10.1074/jbc.274.23.16257. PMID 10347182. 
  • Miller WE, Maudsley S, Ahn S (2000). "beta-arrestin1 interacts with the catalytic domain of the tyrosine kinase c-SRC. Role of beta-arrestin1-dependent targeting of c-SRC in receptor endocytosis". J. Biol. Chem. 275 (15). ss. 11312-9. doi:10.1074/jbc.275.15.11312. PMID 10753943. 
  • Laporte SA, Oakley RH, Holt JA (2000). "The interaction of beta-arrestin with the AP-2 adaptor is required for the clustering of beta 2-adrenergic receptor into clathrin-coated pits". J. Biol. Chem. 275 (30). ss. 23120-6. doi:10.1074/jbc.M002581200. PMID 10770944. 
  • Bennett TA, Maestas DC, Prossnitz ER (2000). "Arrestin binding to the G protein-coupled N-formyl peptide receptor is regulated by the conserved "DRY" sequence". J. Biol. Chem. 275 (32). ss. 24590-4. doi:10.1074/jbc.C000314200. PMID 10823817. 
  • Shiina T, Kawasaki A, Nagao T, Kurose H (2000). "Interaction with beta-arrestin determines the difference in internalization behavor between beta1- and beta2-adrenergic receptors". J. Biol. Chem. 275 (37). ss. 29082-90. doi:10.1074/jbc.M909757199. PMID 10862778. 
  • Barlic J, Andrews JD, Kelvin AA (2001). "Regulation of tyrosine kinase activation and granule release through beta-arrestin by CXCRI". Nat. Immunol. 1 (3). ss. 227-33. doi:10.1038/79767. PMID 10973280. 
  • Shukla, A. K.; Westfield, G. H.; Xiao, K; Reis, R. I.; Huang, L. Y.; Tripathi-Shukla, P; Qian, J; Li, S; Blanc, A; Oleskie, A. N.; Dosey, A. M.; Su, M; Liang, C. R.; Gu, L. L.; Shan, J. M.; Chen, X; Hanna, R; Choi, M; Yao, X. J.; Klink, B. U.; Kahsai, A. W.; Sidhu, S. S.; Koide, S; Penczek, P. A.; Kossiakoff, A. A.; Woods Jr, V. L.; Kobilka, B. K.; Skiniotis, G; Lefkowitz, R. J. (2014). "Visualization of arrestin recruitment by a G-protein-coupled receptor". Nature. Cilt 512. ss. 218-22. doi:10.1038/nature13430. PMC 4134437 $2. PMID 25043026. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

Biyolojide sinyal transdüksiyonu bir hücrenin bir cins sinyal veya uyarıyı başka birine dönüştürme sürecidir. Çoğu zaman bu, hücre içinde enzimlerin yürüttüğü biyokimyasal reaksiyonlarla gerçekleşir, bunlar birbirine ikincil habercilerle bağlanıp bir "ikincil haberci yolu" oluştururlar. Bu süreçler genelde hızlı olur, iyon akıları durumunda milisaniyeler mertebesinde, protein ve lipit aracılıklı kinaz çağlayanı (cascade) durumunda dakikalar mertebesinde sürer. Çoğu sinyal transdüksiyonu işleminde sinyal ilk uyarandan ileri doğru yayıldıkça bu olaylara katılan protein ve diğer moleküllerin sayısı da artar ve böylece küçük bir sinyal büyük bir tepki doğurabilir; buna "sinyal kaskadı" denir. Bakteri ve diğer tek hücreli organizmalarda, hücrenin sahip olduğu sinyal trasndüksiyon süreçleri onun çevresine nasıl tepki vereceğini belirler. Çok hücreli organizmalarda organizmanın bir bütün olarak çalışmasını sağlamak için bireysel hücrelerin davranışlarını koordine eden pek çok sinyal transdüksiyon süreci gerekmektedir. Tahmin edileceği üzere, bir organizma ne kadar karmaşıksa organizmanın sahip olduğu sinyal transdüksiyon süreçlerinin repertuvarı da o derece karmaşık olmak durumundadır. Dolasıyla hücresel seviyede hem iç hem de dış çevrenin duyumu sinyal transdüksiyonuna dayalıdır. Çoğu hastalık, örneğin diyabet, ateroskleroz, özbağışıklık (otoimmünite), kanser, sinyal transdüksiyon yollarındaki bozukluklardan kaynaklanır. Bu durum, sinyal transdüksiyonunun biyoloji kadar tıpta da olan önemini ortaya koyar.

Hormona duyarlı lipaz, insanlarda LIPE geni tarafından kodlanan bir enzimdir. LIPE, çeşitli esterleri hidroliz edebilen bir hücreiçi enzimdir. Enzimin kısa ve uzun olmak üzere iki tipi vardır. Uzun biçimi steroid üreten dokularda bulunur, steroid hormon üretimi için kolesteril esterleri kolesterole dönüştürür. Kısa biçimi, en çok adipositler olmak üzere, çeşitli dokularda bulunur; adipositlerde depolanmış olan trigliseritler bu enzim aracılığıyla yağ asitleri ve gliserole dönüştürülür.

Lizofosfatidilkolin (lizoPC) veya lizolesitin, fosfatidilkolin'in sn-2 konumunda hidrolizi sonucu meydan gelen lipittir. İngilizce lysophosphatidylcholine 'in kısaltması lysoPC veya LPC olarak da bilinir. Lizo- öneki, Yunanca λύσις, lysis sözcüğünden, o da lyein = "ayrılmak"tan türemedir. Fosfolipaz aktivitesine sahip enzimler veya lesitin kolesteril asil transferaz (LCAT) gibi asiltransferaz mekanizmalı bazı enzimler bu lipiti oluşturabilir. Lizofosfatidilkolin oluşumu çeşitli sinyal transdüksiyon yollarının adımlarından biridir.

LDL reseptör ilişkili protein 1 insanda LRP1 geni tarafından kodlanan bir proteindir. LRP1, hücre zarında bulunan bir reseptördür ve reseptör eşlikli endositoz yapar. Pek çok proteinle etkileştiği bilinmektedir, bundan dolayı çok çeşitli işlevleri de vardır.

<span class="mw-page-title-main">Holliday bağlantısı</span> dört DNA ipliği arasında oluşan hareketli bir bağlantı

Holliday bağlantısı dört DNA ipliği arasında oluşan hareketli bir bağlantıdır. 1964'te Robin Holliday, mayada gözlemlediği, homolog rekombinasyon olarak bilinen, bazı genetik bilgi değiştokuş biçimlerini açıklayabilmek için böyle bir yapı olması gerektiğini öne sürmüştü, bu yüzden bu moleküler yapıya onun adı verilmiştir. Holliday bağlantıları prokaryotlardan memelilere kadar pek çok canlı türünde oluşur.

<span class="mw-page-title-main">RAD51</span>

RAD51, bir insan genidir, bu genin ürünü olan ve aynı isme sahip olan protein DNA çift iplikçikli kesiklerini tamir eder. Bu protein RAD51 protein ailesinin üyelerinden biridir. RAD51 protein ailesi üyeleri bakteriyel RecA ve maya Rad51 ile homologdur. Protein, mayadan insana kadar çoğu ökaryotta korunmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Robert Lefkowitz</span> Amerikalı tıp doktoru ve moleküler biyolojist

Robert Joseph Lefkowitz,, Amerikalı tıp doktoru ve moleküler biyolog. Hücrelere sinyal yollayan ve alan reseptör moleküllerin varlığını kanıtlamıştır. Araştırmaları özellikle G-proteini reseptörleri üzerinedir. Kimya alanındaki başarılarından dolayı 2012 yılında Nobel Kimya ödülünü bir diğer meslektaşı Brian K. Kobilka'ile paylaşmaya layık görülmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Phillip Allen Sharp</span> Amerikalı biyolog

Phillip Allen Sharp, Amerikan genetikçi ve moleküler biyolog. RNA bağlanmasının kaşiflerinden biridir. Richard J. Roberts ile birlikte ökaryot hücrelerinin DNA dizelerindeki genlerin bitişik sırada olmadığını, aralarda intron denilen okunmayan ve protein sentezine katılmayan bölümlerin olduğunu keşfettiler. Bu sayede mRNA'lar aynı DNA dizesinden bu bölümleri farklı şekilde silmeleri ile farklı proteinleri kodlayabilmektedir. İkili bu keşifleri ile 1993 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü kazanmışlardır.

<span class="mw-page-title-main">CD1</span>

CD1 çeşitli insan antijen sunan hücrelerin yüzeyi üzerinde ifade edilen bir glikoproteinlerin ailesidir. Bunlar sınıf 1 MHC bileşikleri ile ilişkilidir ve T lenfositlerine lipit antijen sunumunu sağlarlar. Bununla birlikte CD1'lerin işlevi kesin olarak bilinememektedir.

Başkalaşım kümesi 80 ; T hücrelerinin uyarımı ve yaşaması için yardımcı uyarıcı bir uyartı sağlayan, B hücreleri ile monositlerde bulunan bir proteindir. T lenfositinin yüzeyinde bulunan iki ayrı protein için liganddır, bu proteinler ise CD28 ve CTLA-4 proteinleridir. CD80 başlıca T hücrelerine CD86 ile birlikte çalışır.

<span class="mw-page-title-main">Homolog olmayan uç birleştirme</span>

Homolog olmayan uç birleştirme çift zincir kırığı düzeltme yolaklarından biri. NHEJ homoloji yönlendirmeli tamire karşın çift zincir kırığını herhangi ekleme yapmadan direkt olarak birleştirir. Yani herhangi bir -tamire rehberlik edecek- homolog kalıba gerek duymaz. "Homolog olmayan uç birleştirme" terimi 1996'da Moore ve Haber tarafından ortaya atılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">ARHGAP1</span> insanlarda bulunan protein kodlama geni

Rho GTPaz etkinleştirici protein 1, insanlarda ARHGAP1 geni tarafından kodlanan bir enzimdir.

<span class="mw-page-title-main">CHKA</span>

Kolin kinaz alfa, insanlarda CHKA geni tarafından kodlanan bir enzimdir.

<span class="mw-page-title-main">Majör bazik protein</span>

Eozinofil majör bazik proteini veya genellikle kısaltılmış olarak majör bazik protein, insanlarda PRG2 geni tarafından kodlanmaktadır.

NADPH oksidaz 3, insanlarda NOX3 geni tarafından kodlanan bir enzimdir.

NADPH oxidaz 4, insanlarda NOX4 ile kodlanan ve NADPH oksidazların NOX ailesine üye enzim.

NOX5, insanlarda NOX5 geni ile kodlanan protein.

İnsülin benzeri büyüme faktörü 1 (IGF-1) reseptörü, insan hücre membranında bulunan bir proteindir. İnsülin benzeri büyüme faktörü 1 (IGF-1) adı verilen bir hormon ve IGF-2 adı verilen ilişkili bir hormon tarafından aktive edilen bir transmembran reseptörüdür. Tirozin kinaz reseptörleri sınıfına aittir. Bu reseptör, moleküler yapı olarak insüline benzeyen bir polipeptit protein hormonu olan IGF-1'in etkilerine aracılık eder. IGF-1 büyümede önemli bir rol oynar ve yetişkinlerde de anabolik etkilere sahiptir, yani iskelet kası ve diğer hedef dokuların hipertrofisini indükleyebilir. IGF-1 reseptöründen yoksun olan fareler, gelişimlerinin sonlarında ölürler ve vücut kütlelerinde çarpıcı bir azalma gösterirler. Bu, reseptörün güçlü büyüme teşvik edici etkisini gösterir.

Tirozin-protein kinaz transmembran reseptör ROR2, insanlarda kromozom 9'un uzun kolunun 9. pozisyonunda bulunan ROR2 geni tarafından kodlanan bir proteindir. Bu protein, kemik ve kıkırdak büyümesinden sorumludur. Robinow sendromu ve otozomal dominant brakidaktili tip B'de rol oynar. ROR2, reseptör tirozin kinaz benzeri yetim reseptör (ROR) ailesinin bir üyesidir.

<span class="mw-page-title-main">CD81</span>

CD81 molekülü, ayrıca 81. Başkalaşım Kümesi olarak da bilinir, insanların 11. kromozomunda yer alan CD81 geni tarafından kodlanan bir proteindir.