İçeriğe atla

Armide (Gluck)

Armide
Paris'te' 1777 Prömiyer temsili ilan yaftası
Özgün isimArmide
MüzikChristoph Willibald Gluck
LibrettoPhilippe Quinault
Gala23 Eylül 1777
İlk gösterim yeriParis, Académie Royale de Musique (Opéra National de Paris)
Oyuncular
  • Armide, Bir büyücü kadın, Şam Prensesi; soprano
  • Renaud, Haçlı asker; Tiz tenor
  • Phénice, Armide'nin sırdaşı; soprano
  • Sidonie, Armide'nin sırdaşı; soprano
  • Hidraot, Bir büyücü, Şam Emiri; bariton
  • Nefret cini; kontralto
  • Danimarkalı Şövalye, Haçlı asker; tenor
  • Ubalde, Haçlı asker ; bariton
  • Lucinde kıyafetine girmiş bir cin, Danimarkalı Şövalye'nin aşıkı; soprano
  • Mélisse kıyafetine girmiş bir cin, Ubalde'nin aşıkı; soprano
  • Aronte, Armide'nin esirlerinin muhafızı; bariton
  • Artémidore, Haçlı asker; tenor
  • Bir Naiad; soprano
  • Bir Kadın çoban; soprano
  • Bir zevk cini; soprano
  • Koro: Şam şehri halkı, nemfler, erkek ve kadın çobanlar, "Nefret, Zevk ve diğer tür cinlerden oluşan bir grup", korobaşı


Armide, Christoph Willibald Gluck tarafından Fransızca olarak hazırlanmış 5 perdelik bir trajik operadır. Librettosu "Philippe Quinault" tarafından Fransızca olarak Torquato Tasso'nun (d.1544-o.1596) "Gerusalemme liberata [(Kurtarılmış Kudüs)(1581)]" epik şiir eserinden uyarlanarak yazılan eserin prömiyer temsili 23 Eylul 1777'de Paris'te "Académie Royale de Musique" (Opéra National de Paris) tarafından verilmiştir. Bu eser Gluck'un Fransız opera sahnesinde temsil edilen 5. opera eseri olmuştur.

Hazırlanma

Gluck bu eseri hazırlamaya başlamadan önce özel olarak 1686'da Lully için oyun yazarı ve librettist "Philippe Quinault"'un özel olarak hazırladığı librettoyu aynen kullanmaya karar vermişti. Bu libretto Torquato Tasso'nun Gerusalemme liberata (Kurtarılmış Kudüs) manzum epik şiir eserinden uyarılmıştı.

Buna başlıca sebep Gluck'un librettist "Pietro Metastasio"'un işlediği klasik konulara bağlı olan İtalyan ve Fransız opera tarzları yerine yeni konulara ve yeni müziksel görüşler ihtiva eden reformcu bir opera tipi ortaya çıkartmak için Viyana'da Orfeo ve Euridice ve Alceste eserleri ile başlattığı operada reform hareketini bir yeni tip Fransız opera eseri yazarak Fransa'da alışılagelmiş opera geleneklerini kırıp orada da operada reform uygulamak istemesi idi. Bu yeni tarz opera eseri için Gluck İtalyan opera tarzını Fransız milli opera tarzı ile birleştirmeye hedefli idi. Aynı librettonun iki değişik tarzda operaya dönüştürülmesi Fransız opera seyircisine bu ayrımı yapıp formu ve muhteviyatı yeni reform edilmiş opera tarzını seçmelerine açıkça destek sağlayacaklarını düşündüğü belirtilmektedir. Lully ve Quinault Fransa'da ciddi ulusal Fransiz operası tarzını bunların hazırladığı Armide librettosu ve operası zirveye eriştirenler olduğu o zamanlar kabul edilmekte idi. Bu yeni reform opera tarzını daha önce 1765'te "Jean-Joseph de Mondonville"'in hazırlayıp yapımlayıp temsil ettirdiği "These" operası ile denenmiştir. Fakat bu deneme, reform operası aleyhinde sonuç vermişti. Fransız opera seyircisi bu yeni eseri büyük tenkitlere uğratmışlar ve bu eserin yerine aynı konuyu eski tarzada işleyen Lülly'nun eserinin temsil edilmesini tercih ettiklerini açıkça ortaya atmışlardı. Gluck yeni eserini Armide librettosunu kullanarak hazırlaması Fransız ulusal operasının bu tip seyirci tarafından değiştirilemez kabul edilen ideal prensiplerinden açıkça ayrılmıştı. Bu eski prensiplere tutunma karşısında, Gluck, "modern" opera bestelemenin sadece mümkün değil gayet ilgi çekici ve güzel opera eserleri ortaya çıkarak modernin tercih edileceğini vurguamak istemekteydi. Bu yeni eser Fransız entelektüel ve kültürel çevrelerinde büyük kritik karışıklık ve gayet ciddi polemik atmosferi yarattı. Gluck'un Armide eseri onun eserleri arasından en popüler olanı değildir. Ama Fransız kültürel düşünce ve tavırlarından değişmelere neden olduğu için tarihsel olarak gayet önemli bir opera eseri olmuştur. Bu eserin temsil edilip popüler olmasından sonra "Armide" gelecekte yaratılacak opera eserlerinin kültürel ve entelektüel değerlendirilmesi için sanki bir mihenk taşı olmuştur. Örneğin opera konusunda 19. yüzyılda kritik tenkitler yazan besteci Hector Berlioz Gluck'un Armide eseri hakkında gayet sıcak övgüler yazmıştır.

Gluck Quinault/Lülly operasının librettosunu kullanarak kendi bestesini yapması opera bestecileri arasında küçük çapta bir moda yarattığı iddia edilebilir. 1778'de Gluck'un opera bestecilikte rakibi olan Piccinni Qineault/Lully 1685'te yapımı "Roland" operasında kullanılan Quineault'nun librettosunu kullanarak "Roland" adlı bir opera hazırladı; yapımlattı ve temsil ettirdi. Yine 1780'de Niccolò Piccinni Qineault/Lully 1676'da yapımı "Attys" operasında kullanılan Quineault'nun librettosunu kullanarak aynı adlı bir opera hazırladı; yapımlattı ve temsil ettirdi. Yine 1780'de Fransız besteci Philidor Qineault/Lully 1676'da yapımı "Persee"'de kullanılan Quineault'nun librettosunu kullanarak ayni adlı bir opera hazırladı ve temsil ettirdi. 1780'de Fransız besteci "François-Joseph Gossec" Qineault/Lülly 1682 yapımı "Thésée"'de kullanılan Quineault'nun librettosunu kullanarak kendi "Thesee" eserini hazırlayıp yapımlayp temsil ettirdi. 1778'de Gluck'un Quineault'nun librettosunu kullanarak "Roland" adlı bir opera eseri hazırlamaya başladığı belgelidir ama bu aynı eseri Piccini'nin de hazırladığı haberini alınca bu eser üzerinde çalışmadan vazgeçtiği de bildirilmektedir.

Temsiller

23 Eylül 1777'de Paris'te prömiyer temsili yapılan Armide Paris Operaevi'nin repertuvarında 18. yüzyıl sonlarından 19/ yüzyılın ilk çeyreğine kadar devamlı olarak kaldı ve 1805, 1811, 1818, 1819 ve 1825 yeniden yapımlamalar hazırlandı.

Paris'te 1866'daki yeni yapımlama "Emile Perrin" direktörlüğü altında idi. Bu yapımın mizansenleri (II.Perde) "Édouard Desplechin"; (III.Perde) "Auguste-Alfred Rubé" ve "Philippe Chaperove" ve (IV.Perde ve V.Perde) "Charles-Antoine Cambon" tarafından yapıldı.

Paris'te diğer bir büyük harcama ile yapılan yeni yapım 12 Nisan 1905 idi. Bu yapim için Armide başrolünde ünlü soprano "Lucienne Bréval" ve diğer önemli rollerde günün ünlü şarkıcıları olan "Alice Verlet", "Agustarello Affré", "Dinh Gilly" ve "Geneviève Vix" bulunmaktaydılar. Kostümler Charles Bianchini ve Charles Bétout tarafından tasarlanmışlardı. Mizansen tasarımcıları ise "Eugène Carpezat" (I. Perde); "Amable" (II.Perde ve V.Perde) ve Marcel Jambon and Alexandre Bailly (III.Perde ve IV.Perde) idi.

Diğer operaevlerinde bu opera eserinin prömiyer ve tekrarlama yapımları şu listede verilmektedir:[1][1]

  • 1779 Kopenhag, Eksik olarak konser şeklinde temsili.
  • 1782 Hannover, İtalyanca çevirisi ile.
  • 1783 Kassel
  • 1787 Stockholm, Georg Joseph Vogler tarafından bir ek prolog ile.
  • 1805 Berlin, Almanya prömiyer temsili. Yapımcı: Julius von Voss Orkestra şefi: Bernhard Anselm Weber
  • 1808 Viyana Theater an der Wien'de ve Theater am Kärntnertor Almancaya çevirisi ile.
  • 1820 Berlin, Mizansen tasarısı: Karl Friedrich Schinkel
  • 1843 Berlin, Orkestra şefi: Giacomo Meyerbeer
  • 1843 Dresden, Yapımcı: Richard Wagner, Armide:Wilhelmine Schröder-Devrient.
  • 1844 Paris, Orkestra şefi: Hector Berlioz). 1844 Fransa Sanayi Sergisi anisina. 900 temsil
  • 1853 Karlsruhe, Sarki sozlerin Eduard Devrient tarafından; resitatiflerin Joseph Stauss tarafından Almancaya cevirisi ile
  • 1860 Norwich, İngiltere. Konser şekilli
  • 1866 Prag, Cekce'ye çevirisi ile.
  • 1877 Leipzig, Stadttheater
  • 1880 Basel
  • 1890 Napoli, İtalya prömiyer temsili.
  • 1902 Wiesbaden Festivali, Yeni mizansenli ve ek metinler ve müzik ekleriyle Almanca prömiyeri; yapımcı Josef Schlar.
  • 1905–1913 Paris, 340 temsil (Armide: Lucienne Bréval)
  • 1906–1928 Londra, Covent Garden, 10 temsil Fransızca sözlü, 1928 Almanca çevirisi ile. Armide: Lucienne Bréval, Ema Destinová ve Frida Leider.
  • 1910 New York, Metropolitan Opera Orkestra şefi: Arturo Toscanini, Armide: Olive Fremstad, Renaud: Enrico Caruso.
  • 1911 Milano, Orkestra şefi: Tullio Serafin, Armide: Eugenia Burzio.
  • 1936 Falmoth ve 1939 Glasgow, İngilizceye çevirisi ile.
  • 1962 London, Drury Opera Players.
  • 1966 Schwetzingen, Hans Hartleb editörlüğü ile gayet kısaltılmış bir liberetto metiniyle. Orkestra şefi:Gerd Albrecht, Armide:Ingrid Bjoner.
  • 1982 Londra, Christ Church Spitalfields, Kısaltılmamış Fransızca libretto metni ile. Orkestra şefi:Richard Hickox, Armide:Felicity Palmer. Yapimcı: Wolf Siegfried Wagner
  • 1986 Barselona, Armide: Montserrat Caballé
  • 1999 Milano, Orkestra şefi: Riccardo Muti, Armide:Anna Caterina Antonacci, yapımcı: Pier Luigi Pizzi)

Günümüzde dünya operaevlerinden bu eserin yapımlanması ve temsil edilmesi özellikle Fransız operaevlerinde görülmektedir ve diğer dünya operaevlerinde yapım ve temsiller enderdir. Operabase websitesinin verdiği istatistiklere göre 2005-2010 dönemine bu eser dünya operaevlerinde 5 defa yapımlanıp temsil edilmiştir.

Roller

Rol Ses tipi Prömiyerde roller,[2]
23 Eylul 1777
(Orkestra şefi: - )
Armide, Bir büyücü kadın, Şam PrensesisopranoRosalie Levasseur
Renaud, Haçlı askerTiz tenor Joseph Legros
Phénice, Armide'nin sırdaşısoprano M.lle LeBourgeois
Sidonie, Armide'nin sırdaşısoprano M.lle Châteauneuf
Hidraot, Bir büyücü erkek, Şam EmiribaritonNicolas Gélin
Haine (Nefret) kontraltoCéleste Durancy
Danimarkalı Şövalye, Haçlı askertenorÉtienne Lainez
Ubalde, Haçlı askerbariton Henri Larrivée
Lucinde kıyafetine girmiş bir cin
Danimarkalı Şövalye'nin aşıkı
soprano Anne-Marie-Jeanne Gavaudan
Mélisse kıyafetine girmiş bir cin,
Ubalde'nin aşıkı
soprano Antoinette Saint-Huberty
Aronte, Armide'nin esirlerinin muhafızıbaritone Georges Durand
Artémidore, Haçlı askertenor Thirot
bir Naiadsoprano Anne-Marie-Jeanne Gavaudan
Kadın çoban soprano Anne-Marie-Jeanne Gavaudan
Bir "Zevk" cini soprano Antoinette Cécile de Saint-Huberty
Şam şehri halkı, nemfler, erkek ve kadın çobanlar, "Nefret, Zevk ve diğer tür cinlerden oluşan bir grup", 4 korobaşı

Konu özeti

Bu eserin librettosu için Gluck libretist Philippe Quinault tarafından hazırlanan ve 1686'da Fransız saray bestecisi olan Jean-Baptiste Lully tarafından bestelenip, yapımlanıp Paris'te ilk temsili verilen "Armide" adlı opera eseri ile tıpatıp aynıdır. Gluck sadece Lully'nin eserinde bulunan alegorik ilk giriş kısmını kendi eserine koymamış ve ve III. Perde sonuna birkaç cümle kendi katkısını eklemiş olup librettonun diğer kısımlarında hiç değişiklik yapmamıştır. Roller ve bu rollerde şarkı söyleyen ses tıpleri de hiç değiştirilmeden Lully'nin "Armide" opera eseri ile aynıdır.

Enstrümantasyon [3]

Gluck, Armide operasının ilk partisyon notaları şu çalgılar bulunan bir orkestra için hazırlanmıştır :

2 flüt, 2 obua, 2 klarinet, 2 fagot. 2 İngiliz kornosu, 2 trompet. Vurmalı çalgılar, Yaylı çalgılar.

Bazı yapımlar için kostümler

Seçilmiş disk kayıtları[4]

Yıl Roller
(Armide, Renaud, La Haine, Hidraut)
Orkestra şefi,
Orkestra ve koro
Marka
1982 Felicity Palmer,
Anthony Rolfe Johnson,
Linda Finnie,
Raimund Herincx
Richard Hickox
City of London Sinfonia Orkestra ve korosu
CD ; EMI
1996 Anna Caterina Antonacci,
Vinson Cole,
Violeta Urmana
Donnie Ray Albert
Riccardo Muti
Milano, Teatro alla Scala Orkestra ve Korosu
CD; House of Opera
1999 Mireille Delunsch,
Charles H. Workman;
Ewa Podleś;
Laurent Naouri
Marc Minkowski
Les Musiciens du Louvre Orkestra ve Korosu,
CD; Deutsche Grammophon Archiv,

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ a b Hayes, Jeremy, "Armide" . Kaynak:Sadie, Stanley (ed.), (1997) The New Grove Dictionary of Opera, Grove, Oxford: Oxford University Press ISBN 978-0-19-522186-2
  2. ^ Roller kaynak: Earl of Harewood and Antony Peattie, eds (1997) The New Kobbés Opera Book (1997),. New York:G.P. Putnam's Sons: New York
  3. ^ Kaynak: Hortschansky, Klaus (1987) : "Armide." Pipers Enzyklopädie des Musiktheaters. Band 2: Werke. Donizetti – Henze. Munih/Zurih:Piper, ISBN 3-492-02412-2, Sayfa. 453–456 (Almanca)])
  4. ^ Kaynak [1] 17 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Operadis-opera internet sitesi, Gluck, Armide operası diskografyası

Dış kaynaklar

  • Earl of Harewood ve Peattie, Antony (eds.) (1997), The New Kobbés Opera Book, New York:G.P. Putnam's Sons ISBN 0091814103 (İngilizce).
  • Pitou, Spire Pitou (1985), The Paris Opéra. An Encyclopedia of Operas, Ballets, Composers, and Performers – Rococo and Romantic, 1715–1815, Londra:Greenwood Press ISBN 0-313-24394-8 (İngilizce)
  • Hayes, Jeremy, "Armide" . Kaynak:Sadie, Stanley (ed.), (1997) The New Grove Dictionary of Opera, Grove, Oxford: Oxford University Press ISBN 978-0-19-522186-2 (İngilizce)

Dış bağlantılar

  • Carlo Marinelli (ed), ODE Opera Discografi Ansiklopedisi'nin bulunduğu Carlomarinelli websitesinde "armide-gluck" maddesinde "Gluck, Armide" operasının Fransızca libretto metni Online:[4]10 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Erişim: 10 Aralık 2017)
  • IMSLP websitesinde "Armide, Wq.45 (Gluck, Christoph Williband)" maddesinde partitür notaları, kısımlar, seslendirme notaları, aranjmanlar ve transkripsiyonlar ve libretto. Online:[5]10 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Erişim: 10 Aralık 2017)
  • YouTube websitesinde "Gluck - Armide Con Montserrat Caballé; Lindroos, Szirmay, Baquerizo, Ramin; Madrid 1985" maddesinde soprano "Monserrat Caballe" başrolünde 1985 Madrid yapımı "Gluck, Armide" operasının tümünün video kaydı. Online:[6] 28 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Erişim: 10 Aralık 2017)


İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Opera</span> Müzikli tiyatro eseri

Opera, genellikle konusunu tarihten, mitolojiden, efsanelerden veya güncel olaylardan alan, sözlerinin tümü veya birçoğu müzikle bestelenmiş, içinde güzel sanatların tümünü barındırabilen, teatral formda bir sahne eseridir.

Libretto, opera, operet, oratoryo, bale, müzikal, mask gibi müziksel sahne eserlerinin metinlerine verilen ad. Hristiyan dinî ayinlerinde sesle şarkı şeklinde söylenen dua, ilahi, kantata vb. için yazılan metinlere de libretto denilmektedir.

Selman Ada, Türk besteci, orkestra şefi ve piyanist.

<span class="mw-page-title-main">Orphe ve Eurydice</span>

Orphe ve Eurydice Christoph Willibald Gluck tarafından hazırlanmış bir operadır. Operanın konusu antik Yunan Orfe efsanesine dayanmaktadır ve operanın librettosu "Ranieri de' Calzabigi" tarafından yazılmıştır. İlk temsili 5 Ekim 1762'de Viyana'da Burgtheatre'da verilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Jean-Baptiste Lully</span>

Jean-Baptiste Lully, İtalyan asıllı besteci, kemancı ve balettir.

<span class="mw-page-title-main">Italo Montemezzi</span> İtalyan besteci (1875-1952)

İtalo Montemezzi, İtalyan opera ve klasik batı müziği eserleri bestecisidir. İtalyan operasında post-verismo akımının ilk temsilcisidir.

<span class="mw-page-title-main">Medea (Cherubini)</span>

Medea, operası Paris'te yaşayıp çalışan ama İtalyan asıllı besteci olan Luigi Cherubini tarafından hazırlanan 3 perdelik "opera-comique" janrında opera eseridir. Eserin orijinal librettosu antik Yunan tiyatro yazarı Euripides'in Medae adlı trajedisi ile Fransız Pierre Corneille'in " Médé" oyunlarından François-Benoît Hoffmann tarafından uyarlanarak Fransızca olarak yazılmıştır. Eserin prömiyer temsili Fransızca olarak 13 Mart 1797'da Paris'te "Théâtre Feydeau,"'da sahnelenmiştir. Bu eser 19. yüzyılda 1802 ve 1809'da İtalyancaya çevrilmiş bu İtalyanca versiyonun, başta Viyana olmak üzere, Avrupa şehirlerinde prömiyerleri yapılmıştır. 1855'te Larchner tarafından Almancaya çevrilmiştir. 1909'da ise Larchenr'ın Almanca versiyonu İtalyancaya çevrilmiş bu çifte çeviri libretto bazı önemli sahnelenmelerde kullanılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Acis ve Galatée</span>

Acis ve Galatée, Fransız saray bestecisi olan Jean-Baptiste Lully tarafından hazırlanan, 1 prolog ve 3 perdeden oluşan, kırlarda geçen pastoral teması bulunduğu için "pastoral heroik" janrında bir opera eseridir. Eserin orijinal Fransızca librettosu Jean Galbert de Campistron tarafından ünlü antik Latince yazarı Ovidius'un Metamorfozlar adlı eserinden uyarlama ile Fransızca olarak hazırlanmıştır. Eserin prömiyer temsili "Académie Royale de Musique " tarafından 6 Eylül 1686'de, Anet Şatosu'nda yapılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Platée</span>

Platee bir prolog ve üç perde ihtiva eden ve librettosu Fransızca olarak "Adrien-Joseph Le Valois d'Orville" tarafından yazılmış ve Jean-Philippe Rameau tarafından bestelenmiş olan "lirik komedi " janrında bir Barok stili "opera".

<span class="mw-page-title-main">Köy Falcısı</span>

Köy Falcısı bestesi ve librettosu Jean-Jacques Rousseau tarafından Fransizca olarak hazırlanmış bir perdeden oluşan, intermezzo buffo janrında bir kısa opera eseri.

<span class="mw-page-title-main">Tancredi</span>

Tancredi Gioacchino Rossini tarafından bestelenen 2-perdelik opera seria veya "kahramanlik melodrami " janrindan opera eseridir.Gaetano Rossi tarafından yazılan İtalyanca libretto Voltaire tarafından 1760'ta Fransızca yazılan Tancrède adlı bir tiyatro oyunundan uyarlanmıştır. Bu eserin prömiyer temsili 9 Mayıs, 1812'de Venedik'te Fenice Tiyatrosu'nda yapılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Vestal Bakiresi</span> Gaspare Spontininin bestelediği üç perdelik opera

Vestal Bakiresi Gaspare Spontini tarafından bestelenmiş üç perdelik tragédie lyrique janrında opera. Eserin librettosu, Fransızca olarak Étienne de Jouy tarafından yazılmıştır. Eserin ilk temsili 15 Aralık 1807'de Paris'te o zamanki "Académie İmpériale de Musique"'na ait olan Salle Montansier tiyatrosunda yapılmıştır. Bu eser Gespare Spotini'nin şaheseri olduğu kabul edilmektedir. Eserin müzik stili Gluck'ten etkilenmiş ve ileride Berlioz, Wagner ve XIX. yüzyıl Fransız Grand Operası'na büyük etkileri olmuştur.

Hoyrat Şarkıcılar (İtalyanca:) Le cantatrici villane, Valentino Fioravanti tarafından bestelenmiş bir "dramma giocoso" türünde iki perdelik komik opera eseridir. Opera'nın librettosu Giuseppe Palomba tarafından hazırlanmıştır. Bu eserin prömiyer temsili Ocak 1799'da Teatro dei Fiorentini, Napoli'de sahneye konulmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Armida (Haydn)</span>

Armida, bestesi Joseph Haydn tarafından, büyük olasılıkla "Nunziato Porta"'nun Torquato Tasso'nun 1581'de yazmış olduğu Gerusalemme liberata adlı şiirinden uyarlanarak İtalyanca olarak yazılmış olduğu libretto kullanılarak, hazırlanmış 3 perdelik "dramma heroico" janrında bir operadır. Prömiyer temsili 26 Şubat 1784'te modern Macaristan'da Eszterháza'da saray tiyatrosunda yapılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Arslan Yürekli Rişar (opera)</span>

Arslan Yürekli Rişar, bestesi Valon asıllı André Grétry tarafından, librettosu (" Michel-Jean Sedaine" tarafından Fransızca olarak hazırlanmış, 3 perdeden oluşan, opera comique janrında bir opera eseri.

<span class="mw-page-title-main">Otello (Rossini)</span>

Otello Gioacchino Rossini tarafından bestelenen 3-perdelik operatik müzikli dram janrında bir operadır. Salsa Markisi Francesco Mario Berio tarafından İtalyanca olarak yazılan opera librettosu, 1792'de Jean François Ducis'in Fransızca çevirisi Othello ou Le More du Venise oyununa ve 1813'te Giovanni Carlo Baron Cosenzas'ın İtalyanca çevirisi olarak hazırladığı Othello oyununa dayandırılmıştır. Bu Fransızca ve İtalyanca oyun eserlerinin orijinali ise tanınmış İngiliz oyun yazarı William Shakespeare'in 1603 basımlı İngilizce yazılmış Othello, the Moore of Venice tregedyasıdır.

<span class="mw-page-title-main">Musa Mısır'da</span>

Musa Mısır'da , Gioacchino Rossini tarafından bestelenen 3-perdelik "azione tragico-sacra " janrında bir operadır. "Andrea Leone Tottola" tarafından İtalyanca olarak yazılan opera librettosu, 1760'ta "Francesco Ringhieri" tarafından hazırlanmış "L'Osiride" adlı tragedya tiyatro oyunundan uyarlanarak yazılmıştır. Bu opera eserinin Musa Mısır'da adlı Napoli versiyonunun prömiyer temsili 5 Mart, 1818'de o zaman binası yeniden yapılmış olan San Carlo Tiyatrosu, Napoli'de seyirciye sunulmuştur.

<span class="mw-page-title-main">İphigenia Aulide'de</span>

İphigenia Aulide'de Christoph Willibald Gluck tarafından Fransızca olarak hazırlanmış 4 perdelik bir trajedik opera. Eserin librettosu Nicolas-François Guillard tarafından Fransızca olarak tanınmış Fransız trajedi yazarı Jean Racine'in antik Yunan mitinden uyarlanarak yazdığı "İphigenie (1674)" trajedisinden uyarlanarak yazılmıştır. Eserin prömiyer temsili 19 Nisan 1774'te Paris'te "Académie Royale de Musique" tarafından yapılmıştır. Bu eser Fransız opera sahnesinde temsil edilen ilk Fransızca opera eseri olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Reims'e Seyahat</span>

Reims'e Seyahat veya Altın Zambak Oteli orijinal olarak üç perdelik "dramma giocoso" tarzında hazırlanan ama günümüzde 1 perdelik "opera bufa" tarzında olduğu kabul edilen bir operadır. Luigi Balocchi tarafından İtalyanca yazılan bu opera eserinin librettosu, kısmen orijinal Madame de Steal tarafından Fransızca olarak hazırlanmış olan Corinne ou l'Italie romanından uyarlanmıştır.

<i>Opera seria</i>

Opera seria, 1710'lardan 1770'lere kadar Avrupa'da baskın olan İtalyan operasının asil ve "ciddi" tarzını ifade eden bir İtalyan müzikal terimidir. Terimin kendisi o zamanlar nadiren kullanılıyordu ve ancak opera seria demode olduktan ve tarihi bir tür olarak görülmeye başladıktan sonra yaygın bir kullanıma kavuştu. Opera seria'nın popüler rakibi, fikrini doğaçlamaya dayanan commedia dell'arte'den alan Opera Buffa'dır. İtalyan opera seria sadece İtalya'da değil, neredeyse tüm Avrupa'da ve ötesinde bestelendi. Saray operasının yerleşik hale geldiği Avrupa'daki ana merkezler arasında Varşova, Münih, Londra, Viyana, Dresden ve diğer Alman konutlarında, Saint Petersburg, Madrid ve Lizbon gibi şehirler vardır. Opera seria, Fransız operasının ulusal türünün tercih edildiği Fransa'da daha az popülerdi. Opera seria'nın ünlü bestecileri arasında Alessandro Scarlatti vardı. Opera seria'nın ünlü bestecileri arasında Alessandro Scarlatti, George Frideric Handel, Antonio Vivaldi, Nicola Porpora, Leonardo Vinci, Johann Adolph Hasse, Leonardo Leo, Francesco Feo ve 18. yüzyılın ikinci yarısında Christoph Willibald Gluck, Niccolò Jommelli, Josef Mysliveček, Tommaso Traetta ve Wolfgang Amadeus Mozart gibi isimler bulunur. Dönemin açık ara en başarılı librettisti Metastasio olup, diğerleri Apostolo Zeno, Silvio Stampiglia, Antonio Salvi, Paolo Antonio Rolli, Pietro Pariati, Pietro Ottoboni, Stefano Benedetto Pallavicino, Nicola Francesco Haym, Domenico Lalli, Giovanni Claudio Pasquini, Ranieri de' Calzabigi ve Giovanni Ambrogio Migliavacca gibi isimlerdir.