İçeriğe atla

Alpaslan Işıklı

Alpaslan Işıklı
DoğumAlpaslan Işıklı
17 Aralık 1940(1940-12-17)
Amasya, Türkiye
Ölüm13 Temmuz 2013 (72 yaşında)
İzmir, Türkiye
Ölüm sebebiKalp krizi
Defin yeriKarşıyaka Mezarlığı, Ankara
MilliyetTürk Türkiye
Mezun olduğu okul(lar)Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi,
Kariyeri
DalıÇalışma iktisadi ve sanayi ilişkileri
Çalıştığı kurumlarAnkara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi 1962: asistan; 1973:doçent; 1980 :profesör
Çalışma Bakanlığı" bünyesinde Yüksek Hakem Kurulu üyeliği
YÖK üyeliği: 2001-2005

Alpaslan Işıklı, (17 Aralık 1940, Amasya - 13 Temmuz 2013, İzmir) Türk akademisyen. Eski YÖK üyesi.

Hayatı

Ortaöğretim eğitimini Amasya Lisesi'nde alan Işıklı, liseyi bitirdikten sonra, yükseköğrenimini Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi (SBF)'nde tamamladı. Öğrencilik yıllarında SBF'de Talebe Cemiyeti Başkanlığı da yapan Işıklı, 1961'de bölümünden mezun oldu ve Fransa'da Centre Europeen Universitaire de Nancy'de lisansüstü öğrenim gördü. 1962 'de asistan olarak girdiği Ankara SBF'de 1973 'te doçent, 1980 'de profesör oldu. İngiltere ve Fransa'da bilimsel çalışmalarda bulundu.

Doçent lik aşamasında, "SBF Yönetim Kurulu" üyeliği ve "Çalışma Bakanlığı" bünyesinde Yüksek Hakem Kurulu üyeliği görevlerinde bulunan Işıklı'nın üniversitedeki görevine 1983'te 1402 sayılı yasaya dayanılarak son verilse de 1989'da İdare Mahkemesi kararıyla görevine döndü.

1990 -1994 yıllarında A.Ü.S.B.F. (Mülkiye) mezunları derneği olan "Mülkiyeliler Birliği Genel Başkanlığı" ve ardından, bir dönem Öğretim Üyeleri Derneği Başkanlığı yapan Işıklı, 2001 yılında Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından YÖK üyeliğine seçildi ve bu görevi 2005 yılında son buldu. Işıklı TÜMÖD (Tüm Öğretim Elemanları Derneği) genel başkanlığı da yaptı.

Işıklı'nın Yerli ve yabancı dillerde yayımlanmış çeşitli çalışmaları bulunmaktadır.

Alpaslan Işıklı, 13 Temmuz 2013 tarihinde İzmir-Seferihisar'da geçirdiği kalp krizi sonucu öldü.[1] Cenazesi Kocatepe Camii'nde kılınan cenaze namazından sonra Karşıyaka Mezarlığı'nda toprağa verildi.[2][3]

Kitapları

KitapNotlar
Türkiye'de Sendikacılık ve Toplu Sözleşme(ortak çalışma), S.B.F.yay., Ankara,1965;
Toplu İş Sözleşmeleri ve Türkiye Ekonomisi İçindeki YeriS.B.F.yay., Ankara,1967;
ÜcretDoğan Yayınevi, Ankara, 1975;
Sosyal Haklar Açısından AnayasaYol-İş yay., Ankara, 1975;
Emek ve ÜcretYol-İş yay. Ankara, 1975;
Kamu Kesiminde Çalışanların Sendikal HaklarıYol-İş yay; Ankara,1976;
Sendikalar ve SiyasetYol-İş yay, Ankara, 1977;
Kuramlar Boyunca Özyönetim ve Yugoslavya Deneyi(ikinci baskı), Alan Yayıncılık, Ankara, 198O;
Türkiye'de 196O-1986 Döneminde İşçi HaklarıYol-İş yay., Ankara, 1986;
Yanıt-2821 Sayılı Sendikalar Kanunu ile 2822 Sayılı Toplu İşSözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun Uluslararası Normlara AykırılığıYol-İş,Ankara,1986;
Bir Başka İktisat (derleme, ikinci baskı)Alan Yayıncılık, İstanbul, 1987;
Türkiye'de Sendikacılık Hareketleri İçinde Demokrasi Kavramının Gelişimi (ortak çalışma)T.C. Kültür Bakanlığı, Demokrasi Klasik¬leri, Ankara 1994;
Özelleştirme Ne İçin?Yol-İş Eğitim Yayınları-15, Ankara 1994;
Küreselleşme ve Demokratikleşme(birinci baskı)Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları: 14, Ankara,1995; (ikinci baskı) Tüze Yayıncılık, Ankara 1996;
Sendikacılık ve Siyaset(beşinci baskı), (altıncı baskı) İmge yayınevi, Ankara,2005.
Yeni Dünya Düzeninde ÖzelleştirmeBASS Yayını, Ankara 1996;
Sosyalizm,Kemalizm ve Dinüçüncü baskı, İmge yayınevi, Ankara, 2001;
Devlet ve DemokrasiKuvayı Milliye Yayınları, Ankara,1999;
Küresel Saldırı, Ulusal Devlet ve SendikalarTürk-İş Eğitim Yayınları No: 68, Ankara, 2001;
Dünya Bankası'nın Laik İmparatorluğunda Kumarhane KapitalizmiOtopsi, İstanbul,Şubat 2002.
Gün Doğmadanİmge Kitabevi, Ankara, 2002;
İş Hukuku, İş Hukuku5.Baskı, İmaj Yayıncılık, Ankara, 2003.
Said Nursi, Fethullah Gülen ve “Laik” Sempatizanları(sekizinci baskı),Kaynak Yayınları, İstanbul, 2010.
Gerçek Örgütlenme, Sendikacılıkİmge Kitabevi, Ankara, Ekim 2003.
Yeni Din Yeni TanrıOtopsi yay, İstanbul, 2005.
Yeni Orta ÇağToplumsal Çözüm Yay., İstanbul,2007;ikinci baskı.İmge y., Ankara, 2009.
Kumarhane Kapitalizmi(birinci baskı)Şubat-2002 Otopsi,İmge Kitabevi Yayınları, Ankara,2010.

Yabancı dillerde yayınlar ve tebliğler

"La liberté syndicale en Turquie", Turkish Yearbook of Human Rights, TODAİE yay., cilt:1, 1979, s.35-9O;

"La liberté syndicale des salariés en Turquie", Koalitionsfreihert des arbeitnehmers, Max-Planck-Institut Für Auslöndisches Öffentliches Recht Und Völkerrecht, Heilderberg, 198O, s.899-943,14O4-14O5, 1442-1443;

"Gewerkschaften und Arbeiterbewegung", Turkei,VSA-Verlag, Hamburg, 1984,s.131-147;

"Wage Labor and Unionization", Turkey in Transition, Oxford University Press, New York Oxford, 1987, s;3O9-333.

"The Right to Organize in the Public Sector According to Present Legislation in Turkey", Symposium on Trade Union Rights of the Public Employees in Turkey and the Swedish Experience, İstanbul, 1988, s.187-191;

"La condizioni sociali e sindicali in Turchia", Seminari-Le Condizioni econemiche e sociali in Turchia, la prospettive dei rapporti con la CEE, İnstituto per il Mediterreneo, Roma, 1989, s. 42-61,77-81;

"Trade Unionism of Public Servants in Turkey", Turkish Yearbook of Human Rights (Institut of Public Administration for Turkey and the Middle East- Human Rights Research and Documentation Center), vol.13,1991, İlksan Matbaası, Ankara, 1992, s.21-30;

"Some Original Aspects of the Social History of Turkey for an Analysis of its last 150 Years", Problems and Perspectives of Re¬search and Documentation on the Social History of 19-20thTurkey, International Institut of Social History, Amsterdam,1988. Zur Situation der Arbeitnehmer in der Türkei: Dokumentation der Tagung des Gustav-Stresemann-Instituts in Zusammenarbeit mit dem Demokratischen Türkei Forum vom 7. - 9. Dezember 1990 in Bonn (sempozyumda sunulmuş ve teksir olarak yayınlanmıştır) “Democracy, Development and the Public Sector”, The Sixth Pacific Basin Symposium, Bangkok, 4-6 March 1998;

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ "TÜMOD Genel Başkanı Prof. Dr. Alpaslan Işıklı hayatını kaybetti". www.egepostasi.com. 3 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2024. 
  2. ^ "Prof. Dr. Işıklı son yolculuğuna uğurlandı". www.aa.com.tr. 3 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2024. 
  3. ^ "Prof. Dr. Işıklı son yolculuğuna uğurlandı". www.hurriyet.com.tr. 17 Temmuz 2013. 3 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2024. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Ekrem Akurgal</span> Türk arkeolog

Ekrem Akurgal, Türk arkeolog.

<span class="mw-page-title-main">Ermenice</span> Hint-Avrupa dili

Ermenice, Ermeniler tarafından kullanılan Hint-Avrupa dil ailesinden bir dildir. Kendi alfabesi ve Doğu Ermenicesi ve Batı Ermenicesi olarak iki lehçesi vardır. Doğu Ermenicesi Ermenistan'ın resmî dilidir. Türkiye'de ve Ermeni diasporasında çoğunlukla Batı Ermenicesi kullanılır. Hint-Avrupa dil ailesi'nin bağımsız bir alt grubudur.

Oral Sander, Türk akademisyen. Uluslararası ilişkiler bölümü, siyasi tarih anabilim dalı profesörü.

<span class="mw-page-title-main">Fuhuş</span> para karşılığı cinsel ilişkiye girme eylemi

Fuhuş, belli bir ödeme karşılığında cinsel ilişkiye girilerek yapılan bir eylemdir. Bu işi yapan kadın seks işçisine "fahişe", erkek seks işçisine "jigolo" denir. Fuhuş; pornografi, striptiz ve erotik dansla birlikte seks sektörü ve seks turizminin bir dalıdır.

Tahsin Bekir Balta, Türk hukukçu ve siyasetçi.

Hüseyin Bağcı,, Türk akademisyen, Dış Politika Enstitüsü Başkanı. ODTÜ'de uluslararası ilişkiler bölümü öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.

İmâmet ya da İmâmîlik İslam'ın bir kolu olan Şiiliğin temel ilkelerinden birisidir. Sünnilik imâmeti imanın esaslarından biri olarak saymaz.

<span class="mw-page-title-main">İmamet (İsnâaşeriyye öğretisi)</span>

Onikicilik / On ikiciler İlâhiyatı ya da On İki İmamcılık; Şiîliğin "İsnâaşeriyye" meşrebi içerisinde mevcûd olan On İki İmamcı tüm tarikat ve mezheplerin ortak itikadını tanımlamak maksadıyla kullanılan bir fıkıh deyimi olup, Ca'feriyye, Alevîlik, Bektaşîlik ile Arap Aleviliği'ni de kapsamı altına almaktadır. Şiîliğin "İsnâaşerîyye" ya da "On ikiciler" şubesine göre "On İki İmam", Muhammed bin Abdullah'ın ruhani ve siyâsi takipçileri olarak kabul edilmektedirler. Onikiciler'in İlâhiyâtı'na göre, Muhammed ile tâkipçilerinden oluşan toplam "On Dört Masum" insan (Muhammed, Fâtıma ve On İki İmâm) sadece toplumu adaletle yönetmekle kalmayıp, ayni zamanda şeriatın tefsiri ve Kur'an-ı Kerîm'in bâtınî te'vilini yapmakla selâhiyetlendirilmişlerdir. Toplum için birer rehber ve model olma husûsiyeti taşıyan peygamber ve imâmlar hatadan ve günahtan arındırılmış şahsiyetler olup, Allah tarafından ilâhî bir hüküm yani nass neticesinde seçilerek tâyin edilmişlerdir. On ikiciler'in itikadına göre, müslümanları ilgilendiren itikadî ve fıkhî konuların hepsi üzerinde tam bir mutlak otorite sahibi olan ve Cenâb-ı Hak tarafından ilâhî olarak atanmış olan bir "Mehdî" her çağda mevcûttur. Bu sıra içerisinde Ali birinci sırada yer almakta ve arkasından on bir tane imâm daha gelmektedir. (Bu kural Ehl-i Sünnet tarikat için de geçerli olup, orada yalnızca imâma, "Hazreti Üstâd", "Efendi", ya da "Pîr" gibi ünvânlar verilmekte olup, fıkhî ve diğer hususlarda bu hazreti üstâd efendiler tam bir mutlak otoriteye sahip bulunmaktadırlar.) Bunlar Muhammed bin Abdullah'ın neslinden olup, onun kızı olan Fâtıma'nın erkek çocuklarının soyundan gelmektedirler. Her bir "İmâm-ı Zamân" evvelkinin erkek çocuğu olmak zorundadır ve silsile bu şekilde devam etmektedir. Burada istisnâi kural sadece Hasan el-Mûctebâ'nın erkek kardeşi olan Hüseyin için geçerlidir. On İkinci ve son imâm olan Mehdî'nin ise hâlâ sağ olduğuna ve gayba halinde gizlendiğine inanılmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Türkiye Kürtleri</span> Türkiyede yaşayan Kürtler

Türkiye Kürtleri, Türkiye sınırları içinde yaşayan ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan en büyük ikinci etnik ve kültürel gruptur. Çeşitli tahminlere göre Kürtler, Türkiye nüfusunun %15 ila %20'sini oluşturmaktadırlar ve toplam sayıları 12,5 milyon ila 15 milyon arasındadır. Yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde olmakla birlikte, ülkenin çeşitli illerinde Kürtler yaşamaktadır. Bazı Kürtler tarafından bu bölgeler Kuzey Kürdistan olarak adlandırılsa da, bu adlandırma çeşitli tartışmalara sebep olmakta ve resmî olarak kabul edilmemektedir.

İmamîye Şiası, Şiîlik meşrebi içerisinde mevcut olan tüm tarikât ve mezheplerin ortak i'tikatlarını tanımlamak maksadıyla kullanılan bir fıkıh deyimi olup, Aşırı Ghulât (Radikal dinci fırkalar), Keysanîlik (Dörtçüler), Zeydîlik (Beşçiler), İsmailîlik (Yedicilik/Yedi İmamcılık) (Mustâlîlik ve Nizarîlik) ve İsnâaşerîyye (Onikicilik/On İki İmamcılık) (Câferiyye Şiîliği ve Anadolu Alevîliği) ile Arap Aleviliği'ni de kapsamı altına alan bir şekilde tanımlanmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Türk diasporası</span> Türkiye dışında yaşayan Türkler

Türk diasporası, Türkiye'den ve eski Türk (Osmanlı) topraklarından dışarı göç etmiş Türklerin dünyadaki tahmini nüfusunu anlatmak için kullanılan terimdir. Türkiye dışındaki ülkelerde yaşayan Türkler iki grupta özetlenebilir:

Nasyonal sosyalizm döneminde tehdit altındaki yüzlerce kişi Nazi Almanyası'ndan Türkiye'ye sığınmacı olarak geldi. Naziler tarafından yurttaşlıktan atılanlar veya başka nedenlerle vatansız olanların pasaportlarına kısmen "heimatlos" damgası vuruldu. Bu da sığınmacı statüsüyle eş anlamlıydı ve Türkçeye "haymatlos" terimi olarak girdi.

<span class="mw-page-title-main">Ankara (eyalet)</span> Osmanlı İmparatorluğu eyaleti

Ankara Eyaleti, Eyalet Bosok veya Bozok Eyalet olarak da bilinen, Osmanlı İmparatorluğu'nun bir eyaleti olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Çin'de insan hakları</span>

Çin'de insan hakları, Çin hükûmeti, diğer ülkeler, uluslararası sivil toplum kuruluşları ve iç muhalifler arasındaki bir tartışma konusudur. ABD Dışişleri Bakanlığı, Uluslararası Af Örgütü ve İnsan Hakları İzleme Örgütü gibi kuruluşlar Çin hükûmetini vatandaşlarının ifade, hareket ve din özgürlüklerini kısıtlamayla suçlamaktadır. Çin hükûmetiyse ülkenin "ulusal kültürü" ve gelişmişlik düzeyi bağlamında siyasi hakların yanı sıra ekonomik ve sosyal hakları da içeren "daha geniş" bir insan hakları tanımını savunmakta ve buna dayanarak ülkede insan hakları alanında gelişme olduğunu iddia etmektedir. Çin bunların yanı sıra anayasasında sadece vatandaşlık haklarını değil, "Dört Ana İlke"nin de yer aldığını; yasal açıdan Dört Ana İlke'nin vatandaşlık haklarından üstün olduğunu, bu nedenle de kendilerine göre bu ilkeler için tehdit oluşturan kişilerin tutuklanmasının yasal zemini olduğunu belirtmiştir. Çin hükûmetine göre bu ilkelere uyan herkes tüm Çin vatandaşlık haklarından yararlanabilir.

<span class="mw-page-title-main">Ermeni Soykırımı'nın inkârı</span> Ermenilere soykırım yapılmadığı iddiasını savunan tez

Ermeni Soykırımı'nın inkârı, Ermeni Kırımı'nın soykırım olarak tanımlanamayacağını savunan veya iddiaların bilimsel yollarla, belgelerle açıklanması gerektiğini savunan tezdir. Ermeni Soykırımı'nın inkârı, bazı ülkelerde tamamen yasaklanmışken bazı ülkelerde soykırım olduğunu ifade etmek hoş karşılanmamaktadır. Pek çok kaynakta ölen insanların sayısı soykırım olduğuna kanıt olarak gösterilmektedir. Ancak bazı araştırmacılara göre de bir soykırım söz konusu değildir. Bu yaklaşımda olanlar, zamanın hükûmetinin bir Ermeni Tehciri gerçekleştirdiğini, olumsuz şartlardan dolayı birçok insanın öldüğünü söylemektedir.

<span class="mw-page-title-main">Sara Hüseyin</span> Bangladeş Yüksek Mahkemesinde avukat ve kadın hakları savunucusu

Sara Hüseyin, Bangladeş Yüksek Mahkemesinde avukat ve Bangladeş Hukuk Yardımı ve Hizmetleri Vakfı'nın (BLAST) onursal bir icra direktörüdür. ABD Dışişleri Bakanı tarafından verilen 2016 Uluslararası Cenevre Kadınları Ödülünün sahibi olmuştur. Hüseyin, Bangladeş'in 2010 yılında yasalaşmaya devam eden kadına yönelik şiddet kapsamlı yasamanın hazırlanmasında önemli bir rol oynamıştır. Fetva şiddetine meydan okumada rolü ile tanınan Hüseyin, kadınlar ve kızlara aşağılayıcı ve şiddetli cezalar öneren Fetvalara karşı çıkar. Ayrıca, tecavüz ve cinsel saldırı davalarında yapılan bakirelik testine karşı çıkması ile bilinir. Hüseyin, 'Namus' adlı kadınlara Karşı Suçlar, paradigmalar ve şiddeteseri konulu eseri Lynn Welchman'la yeniden düzenlemiştir.

<i>Animals Rights</i>

Animals' Rights: Considered in Relation to Social Progress, İngiliz sosyal reformcu Henry Stephens Salt'ın 1892 tarihli bir kitabıdır.

<span class="mw-page-title-main">Nepal-Türkiye ilişkileri</span>

Nepal-Türkiye ilişkileri, Nepal ile Türkiye arasındaki dış ilişkilerdir. İkili diplomatik ilişkiler 1962 yılında kuruldu. Türkiye'nin Yeni Delhi'deki Hindistan Büyükelçisi Nepal'e, İslamabad'daki Nepal Büyükelçiliği ise Türkiye'ye akredite edilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Esvatini-Türkiye ilişkileri</span>

Esvatini-Türkiye ilişkileri, Esvatini ile Türkiye arasındaki dış ilişkilerdir. Türkiye'nin Güney Afrika'daki Pretoria Büyükelçisi Esvatini'ye akredite edilmiştir. Esvatini'nin Brüksel Büyükelçiliği de Türkiye'ye akredite edilmiştir.

Loizidu Davası, eski evlerine ve mülklerine dönmek isteyen mültecilerin haklarına ilişkin tarihi bir davadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Loizidu ve dolayısıyla diğer tüm mültecilerin eski mülklerine dönme hakları olduğuna karar verdi. AİHM, Türkiye'nin Loizidu'nun Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin I. Protokolünün I. Maddesi kapsamındaki insan haklarını ihlal ettiğine, evine dönmesine izin verilmesi ve Türkiye'nin Loizidu'ya tazminat ödemesi gerektiğine karar verdi. Türkiye başlangıçta bu kararı görmezden geldi.