İçeriğe atla

Ali Zeydan

Ali Zeydan
علي زيدان
Libya Başbakanı
Görev süresi
15 Ekim 2012 - 11 Mart 2014
BaşkanMuhammed Mekariyef
Cuma Ahmed Atike (Geçici)
Nuri Ebusehmen
Yerine geldiğiAbdürrahim El-Keib
Yerine gelenAbdullah es-Sani (Geçici)
Kişisel bilgiler
Doğum 15 Aralık 1950 (73 yaşında)
Vadan, Libya
Partisi Kalkınma ve Refah için Ulusal Parti
Bitirdiği okul Cevahirlal Nehru Üniversitesi
Dini Sünni İslam

Ali Zeydan (Arapça: علي زيدان), Libyalı politikacı, eski diplomat, insan hakları aktivisti ve Libya'nın eski başbakanı. 2012 Libya Genel Ulusal Kongresi seçimleri'ne girdi ve Genel Ulusal Kongre'de vekil seçildi. Eski başbakan Mustafa Ebu Şakur güvenoyu alamayınca yerine Zeydan seçilmiştir.

Kariyeri

Ali Zeidan, 1970'lerde Libya için bir diplomat olarak görev yaptı ve Büyükelçi Mohamed Yousef El-Magariaf'in altında Hindistan'da hizmet verdi. Zeydan, Libya'nın Hindistan Büyükelçiliğinde görevli olduğu sırada Cevahirlal Nehru Üniversitesi'nde uluslararası ilişkiler alanında yüksek lisans derecesi aldı. Zeydan, Libya Devrimi sırasında, Ulusal Geçiş Konseyi'nin Avrupa elçisi olarak görev yaptı ve anti-Kaddafi güçlerini desteklemek için Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'yi ikna etmede kilit rol oynadı. Zeydan, 2012 Kongre seçimlerinde Jufra'dan bağımsız olarak seçildi ve Muhammed el-Magariaf'e Kongre Konuşmacısı pozisyonda güçlü bir rakip oldu.

Kaçırılması

Zeydan 10 Ekim 2013 tarihinde, sabah erken saatlerinde, Trablus'daki kaldığı Corinthian Hotel'de silahlı militanlar tarafından kaçırılmış ve açıklanmayan bir yere götürülmüş ve sonra serbest bırakıldığı bildirilmiştir.[1]

Hükümetinin düşürülmesi

Muhalefet tarafından devrimin ardından baş gösteren güvenlik sorununu çözememekle eleştirilen Zeydan, 11 Mart 2014 tarihinde parlamentoda yapılan güven oylamasını kaybetti ve hükûmeti düşerek başbakanlık görevi sona erdi.

Kaynakça

  1. ^ "Arşivlenmiş kopya". 12 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2013. 
Siyasi görevi
Önce gelen
Abdürrahim El-Keib
Libya Başbakanı
2012–2014
Sonra gelen
Abdullah es-Sani
Geçici

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">İndira Gandi</span> 3. Hindistan başbakanı

İndira Priyadarşini Gandhi, Hindistan'da 2 defa başbakanlık yapmış politikacı. Hindistan tarihindeki tek kadın başbakan olan Gandhi, ayrıca en uzun süre görev yapan ikinci başbakandır.

<span class="mw-page-title-main">Anavatan Partisi</span> Türkiyede bir siyasi parti (1983–2009)

Anavatan Partisi, 1983 yılında Turgut Özal tarafından kurulmuş olan eski siyasi parti. Resmî kısaltması "ANAP" şeklindedir. 1983'ten 1991'e kadar aralıksız olarak tek başına iktidarda kalmış, 1996 ile 2002 yılları arasında da çeşitli koalisyon hükûmetlerinin içinde yer almıştır. 31 Ekim 2009 tarihinde Demokrat Parti ile birleşmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Muammer Kaddafi</span> Libyalı asker, siyasetçi ve lider (1942–2011)

Muammer Muhammed Ebu Minyar el-Kaddafi, devrik Libya lideri. 1969 yılında yapmış olduğu darbe sonucu iktidara gelip, 1970'ten 1972'ye kadar Libya başbakanlığı, 1972'den 1979'a kadar ise Libya devlet başkanlığı görevini yürüttü. 1977-2011 yılları arasında "Libya Sosyalist Halk Cemahiriyesi'nin Kardeşçe Lideri ve Bir Eylül Büyük Devriminin Rehberi" unvanını kullanarak, resmî bir görevi olmadan toplam 42 yıl boyunca Libya'yı yönetti. Dünya kamuoyu tarafından bir diktatör veya otoriteryen olarak görülmüş olsa da Kaddafi bunu reddetmiş ve kendisinin Libya halkı için sadece bir rehber ve yol gösterici olduğunu söylemişti. Başlangıçta kendisini ideolojik olarak Arap milliyetçiliği ve Arap sosyalizminin bir karışımı olan Baasçılık'a adamıştı, ancak daha sonra kendisi tarafından önerilen bir hükûmet tarzı olan Üçüncü Uluslararası Teorisine göre hüküm sürdü.

<span class="mw-page-title-main">Demokrat Türkiye Partisi</span> Türkiyede bir siyasi parti (1997–2005)

Demokrat Türkiye Partisi (DTP), 1997 ile 2005 yılları arasında Türkiye'de faaliyet göstermiş siyasi parti. Doğru Yol Partisi içindeki fikir ayrılıkları sonucunda bu partiden istifa eden Hüsamettin Cindoruk, İsmet Sezgin ve Gökberk Ergenekon gibi isimler tarafından 7 Ocak 1997'de kurulan DTP, 55. hükûmetin parçası oldu. 3 Kasım 2002 seçimlerine DYP listelerinden katıldı.

<span class="mw-page-title-main">Numan Kurtulmuş</span> 30. Türkiye Büyük Millet Meclisi başkanı

Numan Kurtulmuş, Türk siyasetçi ve akademisyendir. Türkiye Büyük Millet Meclisinin 30. başkanıdır.

<span class="mw-page-title-main">İrsen Küçük</span> 7. KKTC başbakanı

İrsen Küçük, Kıbrıs Türkü siyasetçi. 2010-13 yılları arasında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti başbakanı olarak görev yaptı.

<span class="mw-page-title-main">Geçici Ulusal Konsey</span>

Geçici Ulusal Konsey ya da Ulusal Geçiş Konseyi, 2011 Libya İç Savaşı sırasında Kaddafi karşıtı isyancılar tarafından kurulan bir hükûmettir. Geçici Ulusal Konsey ya da Libya Ulusal Konseyi olarak da bilinir. Oluşum "devrimin siyasi yüzü" olarak hareket etmektir. Bingazi kentinde 27 Şubat 2011'de ilan edilmiştir. 5 Mart 2011 tarihinde, konsey içinde kendisini "bütün Libya tek temsilcisi" olarak ilan eden bir bildiri yayınladı. Geçici hükûmet 23 Mart 2011 tarihinde konsey tarafından kuruldu. Konseyin başkanlığını Libya eski Adalet bakanı olan Mustafa Abdül Celil yapmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Mahmud Cibril</span>

Mahmud Cibril, Libyalı siyasetçi. 2011 yılında Muammer Kaddafi rejiminin karşısında kurulan Ulusal Geçiş Konseyi Başbakanı ve Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı.

Adalet ve İnşa Partisi Libyada bir siyasi parti

Adalet ve İnşa Partisi veya Adalet ve Kalkınma Partisi, Libya'daki İç Savaş sırasında Müslüman Kardeşler bağlantılı olarak kurulmuş bir siyasi partidir.

<span class="mw-page-title-main">Vatan Partisi (Libya)</span> Libyada bir siyasi parti

Vatan Partisi veya Libya Ulusal Partisi, Libya İç Savaşı'ndan ve Libya Sosyalist Halk Cemahiriyesi'nin yıkılmasından sonra Kasım 2011'de Libya'da kurulan muhafazakâr İslamcı bir siyasi partidir. Etkili bir selefi din adamı olan Ali es-Sallabi tarafından onaylanmış ve desteklenmiştir. Üyeler arasında Abdülhakim Belhac, Mahmud Hamza, Ali Zeydan ve Mansur Seyf el-Nasar da bulunmaktadır. Kurulduğu tarihte, geçici olarak Özgürlük, Adalet ve Kalkınma için Ulusal Buluşma adını aldı.

<span class="mw-page-title-main">2012 Libya parlamento seçimleri</span>

Libya'da Genel Ulusal Kongre (GUK) seçimleri 19 Haziran'dan ertelenerek 7 Temmuz 2012 tarihinde yapıldı. Bu seçimler, uzun süredir iktidarda olan Muammer Kaddafi'nin bir yıl önce devrilmesi ve ölümünden bu yana yapılan ilk seçimler, 1952'den bu yana yapılan ilk serbest ulusal seçimler ve Libya'nın 1951'de bağımsızlığını kazanmasından bu yana yapılan sadece ikinci serbest ulusal seçimlerdi.

<span class="mw-page-title-main">Genel Ulusal Kongre</span> Libyanın eski yasama otoritesi

Genel Ulusal Kongre,, Libya'nın yasama organı olan çok partili meclistir. Libya tarihinin ilk çoğulcu, demokratik meclisidir. 200 üyeye sahiptir.

<span class="mw-page-title-main">Nuri Ebusehmen</span> Libyalı siyasetçi

Nuri Ebusehmen, Libyalı siyasetçi. 2014 Libya Çatışması'nın İslamcı tarafında önemli bir figür ve uluslararası kabul görmüş Libya parlamentosu tarafından "terörist" olarak kabul edilen LDOO grubunun kurucusu. Başkan olarak görev yaparken, Genel Ulusal Kongrenin işlemlerine hile karıştırdığı bildirildi.

<span class="mw-page-title-main">Libya Sosyalist Halk Cemahiriyesi</span> Libya tarihi (1977-2011)

2 Mart 1977'de Genel Halk Kongresi (GHK), Kaddafi'nin emriyle "Halk Otoritesinin Kuruluş Bildirgesi"ni kabul etti ve Libya Arap Sosyalist Halk Cemahiriyesi ilan etti. Kaddafi devletinin resmi siyaset felsefesinde "cemahiriye" sistemi ülkeye özgüydü, ancak Kaddafi'nin tüm Üçüncü Dünya'ya uygulanması için önerdiği Üçüncü Uluslararası Teorinin gerçekleşmiş hali olarak sunuldu. GHK ayrıca feshedilmiş Devrimci Komuta Konseyinin geri kalan üyelerinden oluşan ve Kaddafi'nin genel sekreter olduğu GHK Genel Sekreterliğini oluşturdu ve Bakanlar Kurulunun yerini alan Genel Halk Komitesini atadı. Komite üyeleri artık bakan değil, sekreter olarak adlandırıldılar.

2013 Libya darbe girişimi, Libya Başbakanı Ali Zeydan'dan ülkenin kontrolünü almak için Genel Ulusal Kongre üyesi bir grup tarafından gerçekleştirilen bir askerî darbe girişimi. 10 Ekim sabahı silahlı kişiler Zeydan'ı kaçırdı ve hükûmet yanlılarının baskınından sonra serbest bıraktı. Serbest bırakıldıktan sonra Zeydan, bunun bir darbe girişimi olduğunu belirtti.

<span class="mw-page-title-main">Tunus cumhurbaşkanları listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Tunus cumhurbaşkanı, Tunus'un devlet başkanıdır ve doğrudan halk tarafından beş yıllık bir dönem için seçilir. Makam sahibi, başbakanla birlikte Tunus hükümetinin yürütme organına liderlik eder ve Tunus Silahlı Kuvvetlerinin başkomutanıdır.

<span class="mw-page-title-main">Muhammed Mekariyef</span>

Muhammed Yusuf el-Mekariyef, Ağustos 2012 - Mayıs 2013 tarihleri arası Libya Genel Ulusal Kongre Başkanı olarak görev yapan Libyalı siyasetçi ve diplomat.

<span class="mw-page-title-main">Muhammed el-Menfi</span> Libyalı siyasetçi

Muhammed Yunus el-Menfi, Tobruk, Libyalı diplomat ve politikacıdır. 5 Şubat 2021'de Libya Siyasi Diyalog Forumu'nda Libya Başkanlık Konseyi'nin başkanı seçildi. Geçmişte, Libya'nın Yunanistan Büyükelçisi olarak görev yapmıştı.

<span class="mw-page-title-main">Abdulhamid Dibeybe</span> Libyalı siyasetçi

Abdülhamid Muhammed el-Dibeybe, Libya'nın geçici Ulusal Birlik Hükümeti'nin şu anki başbakanı olan bir Libyalı politikacıdır. 5 Şubat 2021'de Libya Siyasi Diyalog Forumu sırasında ülkenin başbakanı olarak atandı ve Aralık 2021'de yapılması planlanan seçimlere kadar liderlik görevini sürdürmesi bekleniyor.

<span class="mw-page-title-main">Libya'da seçimler</span>

7 Temmuz 2012'de, Libya İç Savaşı'ndan bu yana iktidarda olan Geçici Ulusal Konsey, Konsey'in yerini alacak 200 üyeli bir Genel Ulusal Kongre için demokratik seçimleri denetledi. Meclis, bir başbakan seçecek ve 2013'te parlamento seçimleri yapacaktı. Anayasa yazma süreci de belirlenecekti. Silahlı milisler, etnik azınlıklar ve radikal grupların neden olduğu huzursuzluk, Muammer Kaddafi'nin devrilmesini takip eden yıllar boyunca süreci ve hükûmeti baltaladı. Demokratik reformlara yönelik iç ilgisizlik süreci yavaşlatırken Avrupa Birliği gibi dış organlar, 2014 sonundan önce gerçekleşecek yeni bir anayasa taslağının hazırlanması için konsensüs oluşturmak için ulusal bir diyalog kurulması için hâlâ baskı yapıyorlardı. Ülkede istikrarı sağlamak ve huzursuzluğu bastırmak amacıyla parlamento seçimlerinin 25 Haziran 2014'te yapılması planlanıyordu.