İçeriğe atla

Alessandro De Bianchi

Alessandro De Bianchi
Doğum15 Kasım 1831
Mantua
Ölüm21 Mayıs 1902
Brescia, İtalya
Mezun olduğu okul(lar)Pavia Üniversitesi
MeslekAraştırmacı, asker ve hukukçu

Alessandro De Bianchi (15 Kasım 1831, Mantua - 21 Mayıs 1902, Brescia), İtalyan araştırmacı, asker ve hukukçu.[1] 1855-1859 yılları arasındaki askeri seferde yaptığı araştırmalara dayanan Viaggi in Armenia, Kurdistan, e Lazistan isimli eseriyle tanınmaktadır.[2]

Hayatı

Alessandro De Bianchi, 15 Kasım 1831'de Mantua'da doğdu. Noter ve akademisyen Celestino Bianchi ve eşi Elisabetta Coffani'nin oğluydu. Bianchi 10 yaşındayken babasını kaybetti. 1854'te Pavia Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. İtalya'daki Avusturya baskısından dolayı Osmanlı İmparatorluğu'na sığındı.[3] 1855-1859 yılları arasında Türk imparatorluk muhafızları ile birlikte İtalyan birliklerinin komutanı olarak Gürcistan, Lazistan ve Ermenistan'ın tamamını ve Kürdistan'ın önemli bir bölümünü gezerek bölgedeki fiziksel, sosyal, politik, dini ve askeri koşullar üzerine incelemelerde bulundu.[4] İlk yıllarda Osmanlı'nın Rusya ile savaş içerisinde olmasından dolayı istediği kadar araştırma yapamadı. Savaş sona erdiğinde Kürdistan'daki yolsuz, hırsız, cahil, misafirperver olmayan batıl kabilelerin sebep olduğu rahatsızlıklara rağmen önemli bilgiler toplamayı başardı. 1859'da bu bilgileri Konstantinopolis'te derleyerek kitap haline getirdi. Kitap 1863'te Milano'da yayımlandı. Bianchi Temmuz 1861'de İtalya'da 22. piyade alayına komutanlık etmeye başladı. Kısa süre sonra Bergamo'da bağlılık yemini etti. Livorno (1863), Alessandria (1864), Ancona ve Bologno (1866), Palermo (1867) ve Floransa'daki (1868) askeri mahkemelerde çalıştı. De Bianchi'nin 1867'de Palermo'da bulunması, muhtemelen Eylül 1866'da halkının hükûmet karşıtı isyanına karşı kullanılan askeri mahkemelerle bağlantılıydı. De Bianchi, Avusturyalılara karşı yürütülen Roma'nın ilhakı seferinde yer aldı. Roma'da eğitmen subay olarak görev aldıktan sonra yeniden Floransa, Verona ve Alessandria'daki askeri mahkemelerde çalıştı. 13 Ekim 1896'da yaş kısıtlamasından dolayı işten çıkarıldı.[5] Alessandro De Bianchi 21 Mayıs 1902'de Brescia'da öldü.[6]

Gözlemleri

Bianchi'nin gözlemlerinin çoğu, yaşam tarzlarını, özellikle de şiddet temalı eğlencelerini ayrıntılı olarak anlattığı Kürtlerle ilgiliydi.[7] Alessandro De Bianchi'ye göre "gerçek" Kürtler 19. yüzyılda Kürt kültürünün merkezi olan Süleymaniye bölgesinde yaşayan kişilerdi:[8]


Bianchi, Orta Doğu'da yaşayan Hristiyanları "cahil, önyargılı, fanatik bir şekilde dinlerine bağlı ve bu nedenle diğer dinlerin inananlarına düşman" olarak nitelendirmektedir.[9]

Bianchi ayrıca Yezîdîlerin İbranilerin soyundan geldiklerini iddia etmiştir.[10]

Kaynakça

  1. ^ Brunialti, Attilio (1897). Le colonie degli italiani, con appendice. Unione tipografico-editrice. s. 207. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  2. ^ Studj bibliografici e biografici sulla storia della geografia in Italia pubblicati per cura della Deputazione Ministeriale istituita presso la Società geografica italiana. Tip. Elzeviriana. 1875. s. 264. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  3. ^ Galletti, Mirella (2008). Medici, missionari, musicisti e militari italiani attivi in Persia, impero ottomano ed Egitto. Istituto per l'Oriente C.A. Nallino. s. 113. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  4. ^ Yarshater, Ehsan (1982). Encyclopaedia Iranica, 14. cilt. Routledge & Kegan Paul. s. 258. ISBN 1934283088. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  5. ^ Galletti, Mirella (2008). Ufficiali, Medici E Funzionari Tra Impero Ottomano E Persia. Istituto per l'Oriente C. A. Nallino. ss. 115, 116. 
  6. ^ Galletti, Mirella (2008). Medici, missionari, musicisti e militari italiani attivi in Persia, impero ottomano ed Egitto. Istituto per l'Oriente C.A. Nallino. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  7. ^ Özgürel, Avni (2006). Ayrılıkçı hareketler: Ziya Gökalp'in Kürt Dosyası ekiyle. Altın Kitaplar. s. 111. ISBN 9752107257. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  8. ^ Oriente moderno, 20. cilt. Istituto per l'oriente. 2001. s. 131. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  9. ^ Yarshater, Ehsan (1982). Encyclopaedia Iranica, 14. cilt. Routledge & Kegan Paul. s. 258. ISBN 1934283088. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 
  10. ^ Düchting, Johannes (2004). Die Kinder des Engel Pfau: Religion und Geschichte der kurdischen Yezidi, 1. cilt. Komkar Publikation. s. 660. ISBN 3927213233. Erişim tarihi: 6 Nisan 2021. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">İtalya</span> Güney Avrupada yer alan kısmi ada ülkesi

İtalya, resmî adıyla İtalyan Cumhuriyeti, Güney Avrupa'da, büyük ölçüde İtalya Yarımadası üzerinde yer alan bir ülke. Akdeniz'in en büyük iki adası Sicilya ve Sardinya da İtalyan topraklarıdır. Yüzölçümü 301.340 km2 olan ülkenin kuzeyde Alpler bölgesinde Fransa, İsviçre, Avusturya ve Slovenya'yla kara sınırı vardır. Bağımsız iki Avrupa ülkesi olan Vatikan ve San Marino da İtalya'nın yarımadadaki toprakları içine sıkışmış anklav ülkelerdir. İtalya'nın ayrıca biri İsviçre (Campione), diğeriyse Tunus (Lampedusa) tarafından kara ve deniz sınırlarıyla kuşatılmış iki eksklavı bulunur. Nüfusu 58 milyon olan İtalya, Avrupa Birliği'nin en kalabalık üçüncü ülkesidir. Başkenti ve en büyük şehri Roma, yüzyıllar boyunca Batı uygarlığının merkezi olmuş, mimaride barok üslûbunun doğuşuna tanıklık etmiş ve eskiden beri Katolik Kilisesi'nin merkezi olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Fidel Castro</span> 1959dan 2008e kadar Kübanın lideri

Fidel Alejandro Castro Ruz ( söylenişi), Kübalı Marksist-Leninist devrimci ve Küba Devrimi'nin önderi. Yaşamı boyunca ve ölümünden sonra çeşitli liderler ve muhalif kesimlerce diktatör olarak da nitelendirilmiştir. Devrim sonrasında, 1959-76 arasında Küba başbakanlığı, 1976-2008 arasında da Küba devlet başkanlığı yaptı. 1961 ile 2011 yılları arasında da Küba Komünist Partisi Birinci Sekreterliği görevini yürüttü. Uluslararası alanda ise 1979-1983 ve 2006-2008 yılları arasında Bağlantısızlar Hareketi'nin Genel Sekreterliğini yaptı. Lakabı İspanyolcada At anlamına gelen "El Caballo"dur.

Kürtler, doğuda Zagros Dağları'ndan batıda Toros Dağları'na ve güneyde Hemrin Dağları'ndan kuzeyde Kars–Erzurum platolarına kadar uzanan coğrafi bölgede yoğun yaşayan, 2017 yılı tahminlerine göre dünyada yaklaşık 36–45 milyon nüfusa sahip olan İranî bir halktır. Bugün dünyadaki en büyük Kürt nüfusu, 15–20 milyon civarı ile Türkiye'de bulunurken; İran, Irak ve Suriye'de de sayıları 3 ila 12 milyon arasında değişen önemli Kürt nüfusları bulunmaktadır. Gerek Orta Doğu'daki siyasi ve sosyal karmaşalar ve sorunlar, gerekse diğer sebepler dolayısıyla özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısında oluşan göçler sonucunda Batı Avrupa başta olmak üzere Kuzey Amerika ve Orta Asya gibi farklı bölgelere yerleşmiş bir Kürt diasporası da mevcuttur.

<span class="mw-page-title-main">Kürdistan Bölgesel Yönetimi</span> Iraka bağlı özerk bölge

Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Kürdistan Bölgesi veya Irak Kürt Bölgesel Yönetimi, Irak'a bağlı, anayasal düzeyde varlığı olan özerk bir bölgedir. Yaklaşık 40.000 km2'den oluşan idari birim; batıda Suriye, doğuda İran, kuzeyde ise Türkiye ile komşudur. Bölgesel yönetimin başkenti Erbil'dir. Kürdistan Parlamentosu Erbil'de yer almaktadır, ancak Kürdistan Bölgesi anayasası tartışmalı Kerkük kentini Kürdistan Bölgesi'nin başkenti olarak tanımaktadır. Bölgenin nüfusu, 2023 itibarıyla 6.556.752'dir. Resmî dilleri Kürtçe ve Arapça'dır.

<span class="mw-page-title-main">Koçgiri İsyanı</span> Türk Kurtuluş Savaşı sırasında çıkmış bir isyan

Koçgiri İsyanı, Şubat 1921'de Sivas'ın doğusunda bulunan ve ezici çoğunluğun militan olduğu Koçgiri bölgesinde başlayan bir Kürt ayaklanmasıydı. İsyan Alevi-Kürt topluluğu olan ve Sivas'ın doğusunda ikamet eden Koçgiri aşireti tarafından çıkarıldı. Aşiret liderlerinin Kürdistan Teali Cemiyeti ile yakın ilişkileri vardı. İsyan, Haziran 1921'de bastırıldı.

<span class="mw-page-title-main">Medler</span> Antik İranlılar

Medler, İran'ın kuzeybatı bölgesinde yaşayan eski İran halklarından biridir. Yunanlar bu halkın yaşadığı bölgeye Medya adını vermişlerdir. Medler ilk kez Asur kralı III. Salmaneser'in dönemindeki yazılarda "Mada" adı ile kaydedilmişlerdir. Medler'in şu anki adı Antik Yunan dilindeki Mêdos'tan (Μῆδος) gelmektedir. Asurlular "Medyan ülkesi", Kurmada, Mata veya Manda olarak kendilerinden bahsederken, Babiller onları Ummān-manda olarak adlandırdılar.

<span class="mw-page-title-main">Lazlar</span> Etnik grup

Lazlar (Lazca: Lazepe, Lazi Güney Kafkas dillerinden Lazca konuşan ve Türkiye ve Gürcistan'ın Karadeniz kıyısındaki bölgelerinde yaşayan bir etnik gruptur.

Alanlar, İskit-Sarmat kökenli göçebe halk. MÖ dönemlerde bugünkü Kazakistan topraklarında yaşamaktaydılar. Miladi dönemin başlangıç yıllarında ise Alanların büyük bir bölümü Volga ırmağını geçerek Don ırmağı civarlarına, Kırım ve Kuzey Kafkasya topraklarına gelerek bu bölgelerde uzun yıllar hakimiyet kurmuşlardır.

<span class="mw-page-title-main">Türkiye Kürtleri</span> Türkiyede yaşayan Kürtler

Türkiye Kürtleri, Türkiye sınırları içinde yaşayan ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan en büyük ikinci etnik ve kültürel gruptur. Çeşitli tahminlere göre Kürtler, Türkiye nüfusunun %15 ila %20'sini oluşturmaktadırlar ve toplam sayıları 12,5 milyon ila 15 milyon arasındadır. Yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde olmakla birlikte, ülkenin çeşitli illerinde Kürtler yaşamaktadır. Bazı Kürtler tarafından bu bölgeler Kuzey Kürdistan olarak adlandırılsa da, bu adlandırma çeşitli tartışmalara sebep olmakta ve resmî olarak kabul edilmemektedir.

<span class="mw-page-title-main">Sovyetler Birliği'nde Kürtler</span>

Sovyetler Birliği'nde Kürtler, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Kürt kişi veya grupları betimler.

<span class="mw-page-title-main">Botan Emirliği</span> Osmanlı İmparatorluğunda bir Kürt beyliği

Botan Emirliği, 1338-1855 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğuna bağlı Güneydoğu Anadolu'da topraklarında bulunan Kürt Emirliklerinden birisidir. Cizre, Şırnak ve Siirt'in Eruh ilçesini içine almaktadır. Emirliğin adını aldığı Bûhtî Kürtleri Orta Çağlarda günümüz Hakkâri ili ile Musul arasında yaşamışlardır. Ayrıca Bûhtî Kürtleri, bazı tarihçiler nezdinde köken olarak Mervani hanedanının kurucusu olan Humeydi Kürtleri ile ilişkilendirilmişlerdir. 16. Yüzyılda yaşamış olan Kürt tarihçi Şerefhan-ı Bitlisi kaleme aldığı Şerefname adlı eserinde; Botan Emirliğinin, isminin cesaret ve savaşçılıklarıyla tanınmış olan Bûhtî aşiretinden aldığını ifade etmektedir. Antropolog Martin van Bruinessen, Botan Emirliğinin askerî gücünün Şıllet ve Çoxsor olarak ikiye ayrıldığını söylemiştir.

<span class="mw-page-title-main">İkinci Suriye Cumhuriyeti</span> 1950den 1963teki Baasçı darbeye kadar modern Suriyenin öncül devleti

İkinci Suriye Cumhuriyeti -resmi adıyla 1950-1958 arasında Suriye Cumhuriyeti ve 1961-1963 arasında Suriye Arap Cumhuriyeti fiili olarak Nisan 1946'da Fransız Mandası'ndan bağımsız olan Birinci Suriye Cumhuriyeti'nin devamıdır. İkinci Cumhuriyet, 1950 Suriye Anayasası'nın üzerine kuruldu. 1953'ten 1954'e kadar Suriye'yi yöneten Edib Çiçekli bu anayasayı askıya aldı ve daha sonra Suriye 1958'de Birleşik Arap Cumhuriyeti'ni oluşturmak için Mısır Cumhuriyeti'ne katıldı. İkinci Cumhuriyet, Suriye'nin 1961'de birlikten çekilmesiyle yeniden başladı. 1963'te Suriye Baasçı Partisi, önümüzdeki on yıllar için Suriye'deki siyasi yapının temellerini atan kanlı bir askeri darbeyle iktidara geldi.

<span class="mw-page-title-main">Konstantinopolis balyosu</span>

Konstantinopolis Balyosu, ya da Baylos, Venedik Cumhuriyeti'nin Konstantinopolis'teki en üst diplomatik temsilcisidir. Osmanlı İmparatorluğu ve Bizans İmparatorluğu dönemlerinde ilişkin devletlerin iletişimini yürütmüştür.

<span class="mw-page-title-main">Birinci Suriye Cumhuriyeti</span> 1930dan 1950ye kadar Fransız manda bölgesi; Suriyenin öncül devleti

Birinci Suriye Cumhuriyeti, resmi adıyla Suriye Cumhuriyeti, Suriye Devleti'nin ardından, Fransız Suriye ve Lübnan Mandası'nın bir parçası olarak 1930'da kuruldu. 1936'da Suriye'ye bağımsızlık vermek ve resmi Fransız yönetimini sona erdirmek için bir bağımsızlık antlaşması yapıldı, ancak Fransız parlamentosu anlaşmayı reddetti. 1940'tan 1941'e kadar Suriye Cumhuriyeti, Vichy Fransa'nın kontrolü altındaydı ve 1941'deki Müttefik işgalinden sonra yavaş yavaş bağımsızlık yolunda ilerledi. Bağımsızlık ilanı 1944'te gerçekleşti, Ekim 1945'te Suriye Cumhuriyeti, Birleşmiş Milletler tarafından de jure olarak tanındı; 17 Nisan 1946'da Fransız birliklerinin çekilmesiyle de facto egemen bir devlet haline geldi. 5 Eylül 1950'de yeni bir anayasanın kabul edilmesiyle İkinci Suriye Cumhuriyeti birincisinin yerini aldı.

Federico Amodeo tasarı geometri konusunda uzmanlaşmış İtalyan bir matematikçi ve matematik tarihçisiydi.

<span class="mw-page-title-main">İran mutfağı</span>

İran mutfağı İranın yöresel mutfağıdır. İran'ın yüzyıllar içerisinde ilişki kurduğu bölge ve ülkelerin mutfaklarından da izler taşır: Türk mutfağı, Yunan mutfağı, Mezepotamya mutfağı, Orta Asya mutfağı, Kafkasya mutfağı ve Rus mutfağı bunlardan bazılarıdır.

Öcalan Davası; Türkiye Cumhuriyeti'ne karşı 1984'ten beri isyan eden ve Avrupa Birliği, NATO, ABD ile Türkiye gibi çeşitli devlet ve kuruluşlar tarafından bir terör örgütü olarak kabul edilen yasa dışı ayrılıkçı silahlı örgüt PKK'nın kurucu Abdullah Öcalan'ın, "silahlı terör örgütü kurmak ve yönetmek" suçuyla Ankara 2 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi tarafından idama mahkûm edilmesiyle sonuçlanan yargı sürecidir.

<span class="mw-page-title-main">Giovanni Pietro Bellori</span>

Giovanni Pietro Bellori, özellikle Roma'nın Barok dönemine damgasını vurmuş olan İtalyan ressam, antikacı, sanat kuramcısı ve yazar. 17.yy'daki sanatçıların biyografi yazarı Bellori, 16. yy'daki sanat tarihi yazarlığının kurucusu Giorgio Vasari'nin dengi olarak ünlenmiştir.

Suriye Cumhuriyeti tipik olarak Baasçı Suriye Arap Cumhuriyeti'ne atıfta bulunur, ancak şu anlamlara da gelebilir:

<span class="mw-page-title-main">İtalyan savaş suçları</span>

İtalyan savaş suçları çoğunlukla Libya'nın Pasifikasyonu, II. İtalya-Habeşistan Savaşı, İspanya İç Savaşı ve II. Dünya Savaşı'ndaki Faşist İtalya ile ilişkilendirilmiştir.