İçeriğe atla

Aleksandros Panagulis

Aleksandros Panagulis
YunancaΑλέξανδρος Παναγούλης
Panagulis Floransa'da (1973), Luigi Tassinari (sol) ile
Doğum2 Temmuz 1939
Glifada, Atina, Yunanistan
Ölüm1 Mayıs 1976
Vouliagmenis Bulvarı, Atina
MeslekSiyasetçi, Şair
İmza

Alexandros Panagoulis (YunancaΑλέξανδρος Παναγούλης) (2 Temmuz 1939 – 1 Mayıs 1976) Yunan politikacı ve şair. Yunanistan'daki Albaylar Cuntası(1967–1974) yönetimine karşı aktif bir rol üstlendi. 13 Ağustos 1968'de diktatör Georgios Papadapulos'a yaptığı suikast girişimiyle ve tutukluluğu boyunca gördüğü işkenceyle tanındı. Demokrasinin yeniden yapılanmasının ardından Merkez Birliği Partisi'nin bir üyesi olarak Yunan Parlamentosu'na seçildi.

Biyografisi

Alexandros Panagoulis, Atina'ya komşu olan Glifada şehrinde doğdu. Yunan Ordusu subaylarından Vassilios Panagoulis ve Athena'nın ikinci oğludur. Kardeşi Georgios Panagoulis de Yunan Ordusu subaylarından ve askerî cuntanın kurbanlarından biridir. Diğer kardeşi Efstathios ise politikacıdır. Babası Elis'li, annesi İyonya Adaları'ndan Lefkada kökenlidir. Panagoulis, çocukluğunu bu adada II. Dünya Savaşı sırasında Yunanistan'daki Üçlü İşgal Süreci'nde geçirdi.

Atina Teknik Üniversitesi'nde Elektrik Mühendisliği okudu.

Politik Hayatı

Alexandros Panagoulis, gençlik yıllarından itibaren demokratik değerlerden etkilendi. O.N.E.K olarak bilinen, Georgios Papandreou liderliğindeki Merkez Birliği Partisi (E.K.) gençlik örgütüne katıldı. Örgüt daha sonraları Helenik Demokratik Gençlik(E.DI.N) olarak tanındı. Askerî cuntanın düşüşü ve yasaların tekrar düzenlenmesi sonrasında Panagoulis, E.DI.N'de genel sekreter oldu. (3 Eylül 1974)

Diktatörlüğe Karşı Direnişi

Alexandros Panagoulis, Albaylar Cuntasına karşı mücadelede aktif bir rol üstlendi. Demokratik inançları sebebiyle Yunan ordusundan ayrıldı ve Ulusal Direniş adlı bir örgüt kurdu. Eylem planını ilerletmek için Kıbrıs'a gitti. Yunanistan'a döndüğü zaman arkadaşlarıyla birlikte Varkiza yakınlarında 13 Ağustos 1968'de Papadapulos'a karşı bir suikast düzenledi. Bu girişim başarısız oldu ve Panagoulis tutuklandı.

Serbest bırakıldıktan sonra İtalyan gazeteci Oriana Fallaci ile yaptığı bir röportajında şu sözleri söyledi. Ben bir adam öldürmek istemedim. Adam öldürmekte yetenekli değilim. Ben zorba bir hükümdarı öldürmek istedim.[1]

Panagoulis 3 Kasım 1968'de Askerî Mahkeme tarafından yargılandı, 17 Kasım 1968'de Ulusal Direniş'in diğer üyeleriyle birlikte cinayet sebebiyle mahkûm edildi ve sonradan idam edilmek üzere Aegina adasına sevk edildi. Uluslararası toplumun politik baskısının bir sonucu olarak, cunta, Panagoulis'in infazından vazgeçti ve idam cezası yerine 25 Kasım 1968'de Bogiati Askerî Hapishanesinde mahkûmiyetine karar verildi.

Alexandros Panagoulis cuntayla iş birliği yapmayı reddettiğinden dolayı fiziksel ve psikolojik işkenceye maruz kaldı.[2] 5 Temmuz 1969'da hapishaneden kaçtı. Kısa bir süre içinde tekrar tutuklandı ve geçici olarak Goudi kampına gönderildi. Sonuç olarak Bogiati'de tek kişilik hücreye yerleştirildi oradan da birkaç kez kaçma teşebbüsünde bulundu.

Söylenenlere göre, cuntanın genel af teklifini reddetti. 1973 Ağustosunda, hapishanedeki 4 buçuk yıldan sonra Papadopulos'un rejimini serbestleştirmek adına gerçekleştirdiği başarısız bir girişim sonucunda, tüm politik mahkûmların serbest bırakıldığı genel aftan yararlandı. Direniş için kendi kendini sürgüne yolladı ve İtalya'ya gitti. Orada Oriana Fallaci tarafından ağırlandı. Bu arkadaşı daha sonra onun biyografisini yazdı.

Demokrasinin Restorasyonu

Demokrasinin dönüşünden sonra Alexandros Panagoulis Kasım 1974 seçimlerinde Merkez Birlik - Yeni Güçler Partisinin bir üyesi olarak parlamentoya seçildi. Cuntayla açıkça veya gizlice işbirliği yapan bazı politikacılara karşı bir dizi suçlamada bulundu. Liderlikle giriştiği tartışmalar sonucu partiden ayrıldı ancak parlamentodaki konumunu bağımsız vekil olarak korudu. Millî Savunma Bakanlığı'na, Evangelos Averoff'a ve diğerlerine karşı yaptığı suçlamaların açıkça arkasında durdu. Söylentilere göre iddialarını geri çekmesi için yapılan tehditlere ve politik baskılara karşı koydu.

Ölümü

Panagoulis 1 Mayıs 1976'da Atina'daki Vouliagmenis Caddesi'nde bir araba kazasıyla öldürüldü. Tam olarak, Stefas, Korint tarzı bir araçla oldukça süratli seyrederken arka tekerleklerini döndürerek Panagoulis'i kazaya zorladı.[3] Kaza Panagoulis'i neredeyse hemen öldürdü. Olaydan sadece 2 gün önce, Panagoulis'in durumunu içeren cuntanın askeri polis davası ("E.A.T.-E.S.A. Davası") kamuya açıklandı. Hiçbir zaman sonuçlandırılamayan dava, hakkındaki suçlamalarla ilgili işbirliğinin kanıtlarını içeriyordu. Yunanistan basınında araba kazasının Panagoulis'i susturmak ve sorgulamalardaki belgelerin üstünü örtmek için hazırlandığını iddia eden birçok spekülasyon oluştu.

Şiir Çalışmaları

Alexandros Panagoulis hapis yattığı süre boyunca cunta tarafından yapılan zalimce işkencelere maruz kaldı. Birçok insan onun yeteneklerini iradesine, düşüncelerini savunma gücüne ve aynı zamanda da keskin mizah anlayışına borçlu olduğunu düşünüyor. Bogiatide hapis yatarken şiirlerini hücresinin duvarlarına ve küçük kâğıt parçalarına yazdığı söyleniyor. Bunlar, genellikle kendi kanıyla yazdığı şiirlerdir (“Resim” şiirinde bahsi geçer). Birçok şiiri günümüze ulaşamamıştır fakat Panagoulis bazı şiirlerini kaçak olarak dışarıya çıkarmış bazılarını ise sonradan hatırlayarak tekrar yazmıştır. Hapishanedeki ilk derlemesi Altri seguiranno: poesie e documenti dal carcere di Boyati (Şiir ve Boyati Hapishanesi Belgeleri) İtalyan politikacı Ferruccio Parri ve İtalyan film yönetmeni Pier Paolo Pasolinin kaleme aldığı önsözle birlikte 1972'de Palermo'da yayımlanmıştır. Sonraki yıllarda bu derleme, Uluslararası Viareggio Şiir Ödülü'ne layık görülmüştür. Serbest kaldıktan sonra ikinci şiir kitabı Vi scrivo da un carcere in Grecia (Sana Yunanistan'da bir hapishaneden yazdım) başlığı altında ve yönetmen Pasolini'nin önsözüyle birlikte Milan'da yayımladı. Önceden de Yunanistan'da Resim şiirini içeren çeşitli derlemeleri yayımlandı.

Mirası

Birçok Yunan Alexandros Panagoulis'in suikast girişimini özgürlüğün, demokrasinin, insan haklarının, sivil ve politik özgürlüğün bir sembolü olarak yorumluyor. Politik değerlerinden dolayı demokrasinin yükselen kahramanı ve az rastlanan bir suikast girişimcisini teşkil eder.

Yunanistan, Panagoulis'in şerefine bir posta pulu ve kontörlü telefon kartı bastırdı. Yine de Yunanistan Devleti cuntacı rejimin düşüşünden sonra uzun bir süre onu onurlandırmadı. Örneğin, birkaç küçük istisna dışında, okul kitaplarında Panagoulis'in yaptıklarından bahsedilmez. Hâlâ bu duruma karşı büyüyen şüpheler mevcut. Yunanistan'da aktif olan politikacıların çok az bir kısmı cuntacı rejimle iletişime geçtiklerini ve Panagoulis'in eylemlerini desteklemek istemediklerini belirtmişler.[3] Yunanistan Kültür Bakanlığı (Evangelos Venizelos başkanlığında) Panagoulis'in şiir çevirilerinin yayınlanmasına destek olmak için gereken 1,500€ vermeyi reddetti.[3] Bu durum 2008 yılından bu yana değişmektedir. Atina'da 22 sokak ve banliyöye Panagoulis'in ismi verilmiştir. Ve Atina'da bir metro istasyonu onun adını taşıyarak açılacaktır.

Film, müzik ve edebiyat

Alexander Panagoulis'in hayatı ve çalışmaları birçok sanatçının ilgisini çekti. Cunta tarafından işkenceye maruz kalan ünlü bestekâr Mikis Theodorakis Panagoulis'in şiirlerinden bazılarını besteledi. Panagoulis, 1974 yılında yapılan Panagoulis'in şiirlerini ve hayatını anlatan Non Devi Dimenticare için bestekâr Ennio Morricone ile birlikte çalıştı.

Panagoulis, Giuseppe Ferrara tarafından derlenip yönetilen toplam 220 dakika olan 4 parçalık İtalyan filmi Panagoulis Yaşıyor'un öznesidir. Ayrıca, 1973 yılında Silvano Agosti tarafından çekilen 45 dakikalık Altri Seguiranno belgeseline de katılmıştır. Alman yapımcı Ebbo Demat 1976 yılında Alman resmî kanalında "Eine Rose ist eine Rose ist eine Rose. Ein Mord ist ein Mord ist ein Mord." isimli bir belgesel yayımlamıştır. Panagoulis, birçok araştırmacının çalışmasında yer almıştır. Bunlardan biri Oriana Fallaci tarafından hazırlanan Un Uomo'dır.

Kaynakça

  1. ^ Fallaci, Oriana. (1976), Interview with History, Boston, Houghton Mifflin, p. 342.
  2. ^ "Athens news on Panagoulis' interrogation at the ESA torture chambers". 11 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Haziran 2011. 
  3. ^ a b c Kostas Chardavelas "Atheatos Kosmos" broadcast, 20 November 2007, Alter Channel

Bibliografya

  • Fallaci, Oriana (1976), Intervista con la storia (Interview with History), Translated into English by John Shepley, Boston, Houghton Mifflin Company.
  • Fallaci, Oriana (1979), Un Uomo: Romanzo (A Man), Milan, Rizzoli.
  • Langlois, Denis (1969), Panagoulis, le sang de la Grèce, Paris, Maspéro.
  • Mardas, Constantinos (1997), Alexandros Panagoulis – Rehearsal of Death, Athens [In Greek].
  • Panagoulis, Alexandros (1974), Vi scrivo da un carcere in Grecia (I write you from a prison in Greece), Milan, Rizzoli.
  • Panagoulis, Alexandros (1990), Altri seguiranno (And others will follow), Palermo, Flaccovio (Reprint).
  • Panagoulis, Alexandros, The Poems, Athens, Papazisi (Undated) (Yunanca)
  • Panagoulis, Alexandros, 'Collected Poems', Athens, Papazissis Publishers, 2002, (İngilizce)
  • E.DI.N.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Yunanistan</span> Güneydoğu Avrupada bir ülke

Yunanistan, resmî adıyla Helen Cumhuriyeti, Güneydoğu Avrupa'da bulunan bir ülkedir. Nüfusu 2022 itibarıyla yaklaşık 10,3 milyon olan ülkenin en büyük şehri ve başkenti Atina'dır. Kuzeybatısında Arnavutluk, kuzeyinde Kuzey Makedonya ve Bulgaristan, kuzeydoğusunda Türkiye, doğusunda Ege Denizi, batısında İyon Denizi, güneyinde Girit Denizi ve Akdeniz ile sınırlanan Yunanistan, Avrupa, Asya ve Afrika'nın kavşağında stratejik bir konumda yer almaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Pontus Rumcası</span> Helencenin bir lehçesi

Pontus Rumcası, 1923 Türkiye-Yunanistan nüfus mübâdelesine değin Kandıra ile Batum arasında yaşayan Rumlar tarafından konuşulmuş, günümüzde Anadolu'da sadece Trabzon'a ve Rize'nin İkizdere ilçesine bağlı bazı köylerin yanı sıra, Yunanistan'a gönderilen Ortodoks Hristiyan mübâdillerin yaşadığı kentlerde konuşulmaya devam edilen Rumcanın bir lehçesidir. Pontus Rumcası, Pontiaka ve Karadeniz Rumcası adlarıyla da bilinmektedir. Osmanlı dönemi ve sonrasında Karadenizli Rumların göç ettiği Gürcistan, Kırım ve Stalin döneminde sürüldükleri Rusya ile Kazakistan'da Hristiyan Pontuslular tarafından hâlen konuşulmaktadır.

<span class="mw-page-title-main">1896 Yaz Olimpiyatları</span> 1896da Atinada düzenlenen çok sporlu etkinlik

1896 Yaz Olimpiyatları ya da resmî adıyla I. Olimpiyat Oyunları, 6-15 Nisan 1896 tarihleri arasında Yunanistan'ın başkenti Atina'da gerçekleştirilen bir çok sporlu etkinliktir. Antik Olimpiyat Oyunları'ndan esinlenilerek düzenlenmeye başlanan modern Olimpiyat Oyunları'nın ilkidir.

<span class="mw-page-title-main">Türkiye-Yunanistan ilişkileri</span>

Yunanistan'ın, 1821'de bağımsızlığını kazanmasından itibaren Türk-Yunan ilişkileri kısa dönemli uzlaşmalar hariç, genellikle gerginlikler ve savaşlarla belirlenmiştir. Bu savaşlar sırasıyla 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı, I. Balkan Savaşı, I. Dünya Savaşı, Türk Kurtuluş Savaşı ile birlikte doğrudan olmasa da dolaylı olarak 1974 Kıbrıs Harekâtı'dır.

<span class="mw-page-title-main">Yunanistan Krallığı</span> 19. ve 20. yüzyılda Güney Avrupada bir krallık

Yunanistan Krallığı, 1832 yılında dönemin süper güçleri Birleşik Krallık, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Prusya, Fransa ve Rus İmparatorluğu tarafından ilân edilen devlettir. Bağımsızlık duyurusunun yapılmasının ardından, Osmanlı İmparatorluğu'ndan tam bağımsızlığını eline almış olduğu 30 Ağustos 1832 tarihli antlaşmayla uluslararası düzeyde tanınmıştır. Yunan Bağımsızlık Savaşı'nı yöneten geçici Yunan hükûmetinin üzerine kurulmuş ve 1924 yılında krallık devrilerek yerine ikinci Yunan Cumhuriyeti kurulana dek ayakta kalmıştır. Daha sonra cumhuriyetin 1935 yılında yeniden yerini krallığa bırakmasıyla bu kez 1974 yılına dek Yunanistan topraklarında egemen olmuş ve yedi yıllık bir askerî darbe döneminin ardından bugünkü modern Yunanistan Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla tarihe karışmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Albaylar Cuntası</span>

1967-1974 Yunanistan Askerî Cuntası, 1967 ile 1974 yılları arasında Yunanistan'da iktidarı ellerinde bulunduran bir dizi sağ-kanat askerî hükûmete verilen isimdir. Aynı zamanda Albaylar Rejimi, Albaylar Cuntası ya da sadece Cunta olarak da bilinir.

Lirik şiir, duyguların coşkun bir dille anlatıldığı edebiyat eserlerinin genel adıdır. Latince lyricus, Yunanca lyricos, Fransızca lyrique kelimelerinden türemiştir. Sözlük anlamı ise; coşkun, ilhamla dolu demektir. Antik Yunan'da kullanılan lirik sözcüğü bugünkü anlamında kullanılmıyordu.

<span class="mw-page-title-main">Andreas Papandreu</span> Yunan ekonomist ve siyasetçi (1919 – 1996)

Andreas Yeoryu Papandreu, Yunan iktisatçı ve siyasetçi. 1981-1989 ve 1993-1996 arasında başbakanlık yaptı.

<span class="mw-page-title-main">Yunanistan Komünist Partisi</span>

Yunanistan Komünist Partisi, daha çok kısaltma adıyla bilinir, ΚΚΕ, Yunanistan’daki komünist siyasi partidir. Yunanistan siyasetindeki en eski partidir.

İman Savunucusu Theofanis, Vakanüvis ve keşiş olmuş bir Bizans asilzadesidir. Katolik Kilisesi ve Ortodoks Kilisesi tarafından 12 Mart yortusu olarak kabul edilir.

<span class="mw-page-title-main">Metaksas Rejimi</span>

Metaksas Rejimi ya da 4 Ağustos Rejimi, General İoannis Metaksas'ın önderliğinde gerçekleşen 4 Ağustos 1936 darbesiyle kurulan otoriter rejimdir.

<span class="mw-page-title-main">Nikos Zahariadis</span>

Nikos Zachariadis, 1931-1956 yılları arasında Yunanistan Komünist Partisi (KKE) Genel Sekreteri ve Yunan İç Savaşı'ndaki en önemli kişiliklerden biriydi.

Alexandros Svolos, Yunanistan'ın Mihver işgali sırasında Direniş temelli bir hükûmet olan Ulusal Kurtuluş Siyasi Komitesi'nin başkanlığını yürüten tanınmış bir Yunan hukukçuydu.

<span class="mw-page-title-main">Yannis Rallis</span> Yunanistan başbakanı (1878-1946; hd. 1943-1944)

Yannis Rallis, Yunanistan'ın Mihver kuvvetleri tarafından II. Dünya Savaşı sırasında işgal edilmesi sırasında Yunanistan'ın üçüncü ve son başbakandı ve 7 Nisan 1943'ten 12 Ekim 1944'e kadar görev yaparak, Atina'da Alman kontrolündeki Yunan kukla hükûmetinde Konstantinos Logotetopulos'u takiben görevli idi.

<span class="mw-page-title-main">Atina Politeknik Ayaklanması</span>

Atina Politeknik Ayaklanması 1973 yılında Yunanistan'da 1967 yılından beri sürmekte olan askerî cuntaya karşı gerçekleştirilen büyük çaplı ayaklanma. 14 Kasım 1973'te başlayan olaylar cunta karşıtı geniş çaplı bir ayaklanmaya dönüşmüş ve 17 Kasım sabahı Politeknik kapısından giren tankla birlikte kanlı bir hal almıştır.

Anastasios-Pandeleïmon "Tassos" Leivaditis 1922-1988 arasında yaşamış bir Yunan şairi. [1]

<span class="mw-page-title-main">Melpo Aksioti</span> Yunan yazar

Melpo Aksioti, Yunan komünist yazar, Yunanistan'ın işgali sırasında partizan direniş hareketi üyesi. Modern Yunanca yazılar kaleme aldı. Siyasi nedenlerle sürgün hayatı yaşadı, 1947'den 1964'e kadar Alman Demokratik Cumhuriyeti'nde yaşadı.

<span class="mw-page-title-main">Modern Yunanistan tarihi</span>

Modern Yunanistan tarihi, Yunanistan tarihinde 1828'de Yunan Bağımsızlık Savaşı'ndan sonra Büyük Güçler tarafından Osmanlı İmparatorluğu'ndan özerkliğini kazanmasından günümüze kadar geçen süreyi kapsamaktadır.

<span class="mw-page-title-main">Frederika (Hanover)</span> Yunanistan Kraliçesi

Yunanistan Kraliçesi Frederika veya Hannover Prensesi Frederika, 1947'den 1964'e kadar hüküm süren Yunanistan Kralı I. Paulos'un eşidir. Eski Yunanistan Kralı II. Konstantin'in ve İspanya Kraliçesi Sofía'nın annesi ve İspanya Kralı VI. Felipe'in ise büyükannesidir.

Dimitrios İoannidis, Yunan asker. Yunanistan'ı 1967'den 1974'e kadar yöneten cuntanın önde gelen generallerinden birisidir. "Yunanistan'ın Kaddafisi" olarak görülen İoannidis; Türk, Yunan ve Rum kamuoyunda "Türkiye'yi Kıbrıs'a çıkartan adam" olarak biliniyordu. Arka planda kalarak, aralarında Yunanistan cumhurbaşkanı Yeoryos Papadopulos'un görevden alınması ve 1974 Kıbrıs Darbesini planlamakta dahil birçok askerî müdahalede rol oynadı. 1975'te işlediği suçlardan tutuklandı ve müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Otuz beş yıl boyunca hapis yattıktan sonra 16 Ağustos 2010'da 87 yaşında öldü.