İçeriğe atla

Ahmet Ardel

Ahmet Hulusi Ardel (d. 1902, ö. 1978), Cumhuriyet döneminin ilk büyük coğrafyacılarından biridir.

Ahmet Ardel
Doğum1902
Ölüm13 Ekim 1978

Hayatı

Ahmet Hulusi Ardel 1902 yılında İstanbul’da doğdu. Çocukluk yıllarını Üsküdar’da geçirdi. İlköğretmen okulunu bitirdikten sonra, Yüksek Muallim Mektebi’ne girdi, 1927 yılında Edebiyat Fakültesi Coğrafya Şubesinden mezun oldu. Üniversite öğrenimi sırasında Ali Macit Arda, Hamit Sadi Selen ve İbrahim Hakkı Akyol gibi dönemin saygın Türk Coğrafyacılarından ve Belçikalı Theodore Lefebvre ve Fransalı Ernest Chaput gibi uluslararası üne sahip coğrafyacılardan ders görmüştür. Mezuniyetinin ardından öğreniminin devamı için Fransa’ya gönderilmiş ve Strasbourg Üniversitesi Coğrafya Bölümüne kayıt olunarak, burada H. Bauling gibi büyük bir hocanın yanında öğrenimini tamamlamış ve 1931 yılında lisans diploması almıştır. Bunun ardından, Cezayir yaylalarında bazı çalışmalar yapmak üzere 1932 yılında tarih ve coğrafya dalında ‘’yüksek etüd’' diplomasına hak kazanmıştır. Aynı yıl yurda dönerek Yüksek Öğretmen Okulunda görevlendirilmiş ve kısa bir süre orta öğretimde hocalık yapmıştır. 1933 yılında Üniversite Reformu sırasında Edebiyat Fakültesi Coğrafya bölümüne doçent olarak atanmıştır. O tarihten itibaren Umumi Coğrafya Kürsüsünü yönetmeye başlayan Ardel, 1942 yılında profesörlüğe, 1958 yılında da Ordinarius Profesörlüğe yükseltilmiştir. 1973 yılında ise emekli olmuştur. Ahmet Ardel Fransızcaya ileri seviyede hakimdi ve Almancayı ise çalışmalarında yürütecek derecede biliyordu. Bu nedenledir ki Fransızca literatürden yararlanmakla kalmamış, Almanca kaynaklardan da faydalanmıştır. Bu sayede Alman ekolünü ve bu dildeki yayınları doğrudan izleme imkânı bulmuştur. Ahmet Hulusi Ardel 13 Ekim 1978 yılında ölmüştür.[1]

Mesleki Hayatı ve Çalışmaları

Ders Kitapları

Yönettiği kürsünün ihtiyacı ve kendi kişisel eğilimi dolasıyla Ardel, Umumi Fiziki Coğrafya konularını kapsayan modern ders kitapları hazırlamaya ve bu alanda mevcut boşluğu doldurmaya gayret etmiştir. Umumi Coğrafya Dersleri adını verdiği bu koleksiyonun ilk cildini, 1940'ta yayınlanan Klimatoloji meydana getirir. Eser, Türkiye’de klimatoloji konusunda yayınlanan ilk üniversite ders kitabıdır ve içerisinde Türkiye İklimi ilgili hususları da içermektedir. Ahmet Ardel'in kitaplarını 1968'de 1.baskısı, 1971'de de 2. baskısı yapılan Jeomorfolojinin Prensipleri izlemiştir. Ardel'in öne çıkan iki özelliği bulunmaktadır. Bunlardan biri, hoca ve müellif olarak kendini daima yenilemesini bilmiş olması, sürekli bir gelişme göstermesi ve her yeni eserinin veya her yeni baskının öncekilerden daha iyi olmasıdır. İkinci özelliği de tekelci olmayışı yani bilgisini paylaşmasıdır.[1]

Bilimsel Makaleleri

Ahmet Hulusi Ardel'in bilimsel araştırma ve incelemelerinin bir ürünü olan makaleleri, jeomorfolojiden ülkeler coğrafyasına kadar birçok konuyu içerir. Bununla beraber, çalışmalarındaki ağırlık jeomorfoloji üzerinedir. Bu onun kişisel eğiliminin, feyz aldığı yerli ve yabancı hocaların etkilerinin, tabiatı ve araziyi seven bir insan olmasının doğal sonucudur. Ardel'in jeomorfoloji alanında çeşitli konuları üzerinde durduğu ancak özellikle havzaların oluşumu ve jeomorfolojik evrimi üzerinde durmuştur. Çalışmaları ve yayınları içinde çoğunluğu meydana getiren flüviyal morfoloji etütleri dışında, Ardel'in kıyı ve denizaltı jeomorfolojisi incelemelerinden, glasiyal ve hidrografik etütlere, endüstri coğrafyası ve coğrafyanın metodolojisine kadar çok çeşitli konuları ele alan bilimsel makaleleri vardır. Örneğin Cumhuriyet Devrinde Endüstri (1944) isimli etüdü, Cumhuriyetimizin 11. yılında Türk Endüstrisinin çeşitli kollarındaki durumu ve gerçekleştirilen başarıları ortaya koyan değerli bir belgedir.[1]

Diğer Faaliyetleri ve Katkıları

Bu konuda belirtilmesi gereken en önemli huşulardan biri, Ahmet Ardel'in Türk Coğrafyasının sesini yurt dışında da duyurabilmeyi başarmış ilk bilim insanlarımızdan biri olmasıdır. Ardel, 1938 Amsterdam ve 1965 Varşova Uluslararası Coğrafya Kongrelerine, INQUA'nın 5. ve 6. Uluslararası toplantılarına ve Commision international pour I’exploration scientifique de la Mediterranee'nin 1966'daki çalışmalarına tebliğler vermek suretiyle katılmıştır. Ahmet Ardel sadece Umumi Coğrafya Kürsüsünü değil, İbrahim Hakkı Akyol'un vefatından sonra bir süre Fiziki Coğrafya Kürsüsünüde yönetmiş, her iki kürsü elemanlarının yetişmeleri için çaba harcamıştır.[1]

Eserlerinden Bazıları[2]

  • 1940, Umumi Coğrafya Dersleri Cilt 1, Klimatoloji, İ.Ü. Coğr. Enst. Yay. No: 7, İstanbul.
  • 1943, Marmara Bölgesinin Güneydoğu Havzasının Morfolojik Karakterleri, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 2, s. 160-173, İstanbul.
  • 1943, Cumhuriyet Devrinde Endüstri, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 3-4, s. 316-351, İstanbul.
  • 1944, Uludağ – Morfolojik Etüd, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 5-6, s.35-60, Ankara.
  • 1951, Göller Bölgesinde Morfolojik Müşahedeler, İ.Ü. Coğr. Enst. Der. Sayı:2, s.1-19, İstanbul.
  • 1954, Karadeniz'in İdrolojisi, İ.Ü. Coğr. Enst. Der. Sayı:5-6, s.23-34, İstanbul.
  • 1954, İznik Depresyonu ve Gölü, İ.Ü. Coğr. Enst. Der. Sayı:5-6, s.225-229, İstanbul.
  • 1955, Yukarı Sakarya Havzası, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 13-14, s.3-24, İstanbul.
  • 1956, Marmara Bölgesinde Coğrafi Müşahedeler, İ.Ü. Coğr. Enst. Der. Sayı:7, s.1-16, İstanbul.
  • 1957, Umumi Coğrafya Dersleri Cilt 2, Fasikül 1, İdrografya: Okyanuslar ve Denizler. İ.Ü. Coğr. Enst. Yay. No:19, İstanbul.
  • 1957, Trakya2nın Jeomorfolojisi, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:17, s.152-158, İstanbul.
  • 1964, Anadolu Havzalarının Teşekkül ve Tekamülü, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 22-23, s.217-218, Ankara.
  • 1964, Orta Asya Coğrafyasına Toplu Bakış, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, Yıl:1, s.111-132, Ankara.
  • 1968, Umumi Coğrafya Dersleri Cilt 3, Jeomorfolojinin Prensipleri Fasikül 1:Akarsular Topoğrafyası, Bünyeler, Karst Topoğrafyası ve Volkan Reliefi., İ.Ü. Coğr. Enst. Yay. No:53, İstanbul.
  • 1969, Jeomorfoloji Nedir, Jeomorfolog Kimdir ve Cemiyetteki Vazifesi Nedir?, Jeomorfoloji Dergisi, Sayı: 1, s. 33-36, Ankara.
  • 1992, Türk Ülkelerin Tabii Coğrafyası, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yay: 121, Seri:1, Sayı: A-23 (2. baskı), s. 7-53, Ankara.

Bu çalışma TÜBİTAK BİDEB 2209/A kodlu 2014 tarihli proje tarafından desteklenmiştir.

Kaynakça

  1. ^ a b c d Erinç, S., 1978, Ord. Prof. Ahmet Ardel: Türk Coğrafyasına Katkıları, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, Sayı: 23, s.110-122, İstanbul.
  2. ^ Tuncel, H, Yiğit, A, Çelikbağ, S., 2010, Türkiye Coğrafya Bibliyografyası, Kitaplar ve Makaleler, Bilecik Üniv Yay. No: 2, Ankara.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Hilmi Ziya Ülken</span>

Mehmet Hilmi Ziya Ülken, Türk düşünce yaşamında ve Türkiye'de bir felsefe geleneğinin oluşmasında büyük etkisi olmuş bir filozof ve sosyologdur.

<span class="mw-page-title-main">Ahmet Haşim</span> Türk şair

Ahmed Haşim, Fecr-i Ati topluluğu üyesi Türk şair ve yazar.

Muharrem Ergin, Türk Türkologdur.

Ahmed Yüksel Özemre, ilk Türk atom mühendisi ve yazar.

<span class="mw-page-title-main">Sırrı Erinç</span> Türk coğrafyacı

Sırrı Erinç, Türk coğrafyacı.

Reşat Aktan,, Türk akademisyen.

<span class="mw-page-title-main">Kıyı gerilemesi</span> suatlındaki deniz yatağının su seviyesinin üstüne çıkmasıyla yaşanan jeolojik süreç

Kıyı gerilemesi, suatlındaki deniz yatağının su seviyesinin üstüne çıkmasıyla yaşanan jeolojik süreçtir. Kıyı bölgelerinin morfolojik yapısı birçok doğal ve beşeri faktöre bağlı olarak değişebilmektedir. Yer sistemini oluşturan alt sistemler ve öğelerde oluşan değişimler kısa sürede kıyı bölgelerine de yansımaktadır. Özellikle kıyı çizgileri bu değişimlere karşı duyarlıdır. Kıyı bölgelerinin morfolojisinin gelişiminde esas olarak dalgaların aşındırma, taşıma ve biriktirme faaliyetleri etkili olmakla birlikte, aralarında karmaşık ilişkiler bulunan çok çeşitli etmen ve süreçlerin etkili olduğu görülür. Bu nedenle kıyılar ve onların morfolojisi yer sisteminde oluşan değişmelere karşı duyarlı alanlar olup bu değişimi yansıtırlar. Kıyı çizgisi oluşumunu kontrol eden belirli morfodinamik koşulların değişmesi ile çarpıcı bir hızla değişebilir. Bu değişmeler hem doğal, hem de insan faaliyetleri nedeniyle gerçekleşebilir.

Mehmet Besim Darkot, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk büyük coğrafyacılarından biridir.

İsmail Yalçınlar, Türk akademisyen, coğrafyacı.

<span class="mw-page-title-main">İbrahim Hakkı Akyol</span>

İbrahim Hakkı Akyol, Cumhuriyet döneminin ilk coğrafyacılarından biri.

Cemal Arif Alagöz, Cumhuriyet Döneminin ilk coğrafyacılarından biridir.

Ord. Prof. Ali Tevfik Tanoğlu, Cumhuriyet döneminin ilk büyük coğrafyacılarından biridir.

Ernest Chaput, Fransa'dan davet edilmiş ve Türkiye'de modern coğrafya biliminin kurucularından birisi olmuş coğrafyacıdır.

Herbert Louis Almanya’dan davet edilmiş ve Türkiye’de modern coğrafya biliminin kurucularından birisi olmuştur.

Reşat İzbırak, Türk coğrafyacı. Cumhuriyet döneminin ilk büyük coğrafyacılarından ve Türkiye'de çağdaş coğrafyanın kurucularından biridir.

Erol Tümertekin,, beşerî ve iktisadî coğrafya alanında yaptığı çalışmalarla Türk coğrafya bilimine önemli katkılarda bulunmuş coğrafyacı. Mimar Han Tümertekin'in babasıdır.

Cumhuriyet Dönemi, Türkiye için sosyal, ekonomik, bilimsel ve teknik alanlarda bir atılım dönemi olmuş ve bu alanlarda övünmeye değer başarılara ulaşılmıştır. Bunlardan özellikle bilim alanında yüzyıllarca süren uyku bitmiş ve ileri hamleler yapılarak, uluslararası düzeye ulaşma çabaları başlamıştır. Türkiye'nin Yükseköğretim kurumlarında coğrafya eğitim ve öğretimi 19. Yüzyılının ikinci yarısından beri yapılmaktadır. Ancak, cumhuriyete kadar geçen yıllarda coğrafya öğretimi yer adları saymak ve istatistiki bilgiler vermekten öteye geçememiştir. Türkiye'de modern coğrafyanın kuruluşu ve öğretimi cumhuriyet döneminde, özellikle 1933'ü izleyen yıllarda başlamıştır. Asıl ve dönemin en önemli gelişmesi, 1941 yılında Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesinde yapılan Birinci Coğrafya Kongresi kararları ile kendini göstermiştir. Bu tarihten 1981 yılına kadar geçen sürede coğrafya konularında özgün eserler verilmiş, çok sayıda dergi ve ders kitabı yayınlanmıştır. Söz konusu bu dönemde coğrafya öğretimi öncelikle İstanbul Darülfünun'da, ardından Atatürk'ün isteğiyle Ankara'da kurulan Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesinde ve de dönemin sonlarına doğru 1974 yılında Atatürk Üniversitesi'nde ve 1980 yılında Ege Üniversitesi'nde coğrafya bölümlerinde yapılmıştır. Yani 1981 YÖK Yasası öncesi Türkiye'de sadece dört tane coğrafya bölümü bulunmaktaydı.

Ajun Kurter Türk coğrafyacı, denizbilimci ve havacılık tarihçisi. 1930 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Aynı şehirdeki ilk ve orta eğitim sonrasında İstanbul üniversitesi Coğrafya Enstitüsüne girdi ve 1955 yılında mezun oldu. Devamında Coğrafya Enstitüsü Umumi Coğrafya Kürsüsünde asistan oldu. Istranca Dağlarının jeomorfolojisini incelediği tezi ile 1963 yılında doktor oldu. 5 yıl sonra “Kastamonu Çevresinin Fiziki Coğrafyası” adlı tezi ile doçentliğe yükseldi. 1976 yılında profesörlüğe yükseldi ve Coğrafya Bölümünde Bölüm Başkanlığı ile Fiziki Coğrafya Kürsüsü Başkanlığı gibi görevlerde bulundu. 1983 yılında ise İ.Ü Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsünde, Deniz Fiziği ve Kimyası Anabilim Dalı Başkanı olarak göreve geldi. Alanında birçok Avrupa ülkesindeki kurs ve toplantılara katıldı. Türkiye'de Ege, Marmara ve Karadeniz'de yapılan birçok projede önemli görevler üstlendi. Genel olarak İklim bilimi, jeomorfoloji, uygulamalı jeomorfoloji, oşinografi, buzullar, yerleşme ve tarım coğrafyası alanında araştırmalar yürütüp eserler verdi. 1997 yılında yaş haddinden dolayı emekli oldu. Türk Hava Kuvvetleri Tarihinin 5 cildinin editörlüğünü yaptığı sırada 14 Şubat 2016'da öldü. Kendisi aynı zamanda iyi bir modelciydi ve model koleksiyonunu İstanbul Hava Müzesi Komutanlığı'na bağışlamıştı. Başlıca eserleri Türkiye'nin Morfoklimatik Bölgeleri (1979) ve Oseanografya'dır (1977).

<span class="mw-page-title-main">Türk Coğrafya Kurumu</span>

Türk Coğrafya Kurumu, Türkiye’de coğrafyanın ve diğer yer ve beşer ilimlerinin gelişimine ve ilerleyişine çalışmak, Türkiye’nin bilimsel metotlarla coğrafyasını incelemek, dünya coğrafya hareket ve ilerleyişlerini takip etmek amacıyla Birinci Türk Coğrafya Kongresi'nde kurulması önerilmiş ve 12 Mart 1942 tarihinde kamu yararına kurulmuş bir dernektir.

İstanbul Üniversitesi Coğrafya Bölümü, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi bünyesinde, coğrafya eğitimi veren bölümdür. Türkiye'de kurulan ilk coğrafya bölümüdür.