İçeriğe atla

Aelius Donatus

Nürnberg Chronicle çıkışlı

Aelius Donatus, Romalı gramerci ve retorik öğretmenidir. Hieronymus, Contra Rufinum eserinde (i.16) Donatus'un kendi eğitmeni olduğunu aktarmıştır.

Eserleri

Donatus çok sayıda ilmî eserin sahibidir. Bunların bir kısmı günümüze ulaşmıştır:

  • Oyun yazarı Terentius hakkında yazdığı tefsir, diğer tefsirlerden derlenmiş ve kısmen noksan bir tefsirdir. Tefsirin elimizdeki hali büyük ihtimalle orijinal hali değildir.
  • Vita Vergilii (Vergilius'un Yaşamı) adlı eserinin mukaddime ve giriş bölümleriyle beraber Suetonius'un kayıp Vitae (Yaşamlar) adlı eserinden temel aldığı düşünülüyor. Servius'un, Vergilius hakkında çok geniş çaplı bir tefsiri mevcuttur. Bu tefsirde Donatus'un Vergilius tefsirinden sık sık faydalanıldığı görüşü de vardır.
  • Ars Grammatica (Gramer Sanatı) adlı eserinin ve bilhassa eserdeki "sözün bölümleri" kısmının özgün olmadığı açıktır. Eser evvelki gramerciler Charisius ve Diomedes'in kullandığı kaynaklar üzerine inşa olmuştur. Bu eser Orta Çağ'da bir okul kitabı olarak büyük bir üne kavuşmuştu. Donatus bu eserle ilksel manada bir tez yazmıştır. 15. yüzyıl itibarıyla kitaplar basılmaya başlandıktan sonra bu küçük kitabın edisyonları ciddi sayılarda basılmıştır. Bu eser ayrıca blok baskı formatında basılmış yegane metinsel eserdir. Eser yalnızca sözün bölümlerinin yer aldığı Ars Minor ve genel dilbilgisinin yer aldığı Ars Maior biçimlerinde yer alır.

Donatus erken döneme matuf bir noktalama sistemini savunuyordu. Bu sistem sırasıyla kelime sonunda daha üst bölgelere konan ve sırasıyla daha uzun duraklamaları gösteren noktalardan oluşuyordu. Bunlar sırasıyla aşağı yukarı modern virgüle, iki noktaya ve noktaya denktir. Bu sistem 7. yüzyıl boyunca kullanımdaydı. Isidorus Hispalensis sonradan daha işlevsel bir sistemi kullanıma sokmuştur.

Donatus, bir oyunun üç ayrı bölümden oluştuğu sistemi icat etti: Protasis (giriş kısmı), epitasis (gövde) ve felaket.

Aelius Donatus ile Tiberius Claudius Donatus birbiriyle karıştırılmamalıdır. Tib. Cl. Donatus, Aelius Donatus'tan 50 sene sonra yaşamış, bir Aeneis tefsiri yazmıştır.[1]

Kaynakça

  1. ^  Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "Donatus, Aelius". Encyclopædia Britannica. 8 (11. bas.). Cambridge University Press. s. 411. 

Konuyla ilgili yayınlar

  • Daintree, David. 1990. "The Virgil Commentary of Aelius Donatus: Black Hole or 'Éminence Grise'?" Greece & Rome 37.1: 65–79.
  • Demetriou, Chrysanthi. 2014. "Aelius Donatus and His Commentary on Terence’s Comedies." In The Oxford Handbook of Greek and Roman Comedy. Edited by Michael Fontaine and Adele C. Scafuro, 782–799. Oxford: Oxford Univ. Press.
  • Dutsch, Dorota M. 2008. Feminine Discourse in Roman Comedy. Oxford: Oxford Univ. Press.
  • Farrell, Joseph. 2016. "Ancient Commentaries on Theocritus’ Idylls and Virgil's Eclogues." In Classical Commentaries: Explorations in a Scholarly Genre. Edited by Christina F. Kraus and Christopher Stray, 397–418. Oxford: Oxford Univ. Press.
  • Ferri, Rolando. 2016. "An Ancient Grammarian's View of How the Spoken Language Works: Pragmalinguistic Observations in Donatus' Commentum Terentii." In The Latin of the Grammarians: Reflections about Language in the Roman World. Edited by Rolando Ferri and Anna Zago. Turnhout: Brepols Publishers.
  • Kragelund, Patrick. 2012. "Evidence for Performances of Republican Comedy in Fourth-century Rome." Classical Quarterly 62.1: 415–422.
  • Maltby, Robert. 2003. "The Role of Etymologies in Servius and Donatus." In Etymologia: Studies in Ancient Etymology. Proceedings of the Cambridge Conference on Ancient Etymology, 25-27 September 2000. Edited by Christos Nifadopoulos, 103–118. Münster, Germany: Nodus Publikationen.
  • McGill, Scott. 2014. "The Plagiarized Virgil in Donatus, Servius, and the Anthologia Latina." Harvard Studies in Classical Philology 107: 365–383.
  • Murgia, Charles E. 2004. "The Truth about Vergil's Commentators." In Romane Memento: Vergil in the Fourth Century. Edited by Roger Rees, 189–200. London: Duckworth.
  • Stok, F. 2012. "Commenting on Virgil, from Aelius Donatus to Servius." Dead Sea Discoveries 19.3: 464–484.

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Publius Vergilius Maro</span> Romalı şair (MÖ 1. yüzyıl)

Publius Vergilius Maro, ünlü bir Romalı şairdir. Roma İmparatorluğu'nun destanı olarak kabul edilen Aeneis'in de yazarıdır.

Yunan mitolojisinde, Dardanos Throas'da İda Dağının ayaklarında Dardanos şehrinin kurucusudur.

<span class="mw-page-title-main">Suetonius</span> Romanın en dikkat çeken tarihçisi ve biyografi yazarı

Gaius Suetonius Tranquillus, yaygın adıyla Suetonius, erken Roma İmparatorluk döneminde yaşamış Romalı tarihçiydi. Suetonius'un günümüze ulaşan en önemli eseri, Julius Caesar'dan Domitianus'a kadar 12 Roma hükümdarının biyografilerinden oluşan De vita Caesarum eseridir. Suetonius'un diğer eserleri Roma'da günlük yaşam, siyaset, hitabet ve şairler, tarihçiler ve gramerciler gibi ünlü yazarların yaşamlarını konu almaktadır. Bu kitaplardan bazıları kısmen günümüze ulaşabilmiş olsa da, büyük kısmı kaybolmuştur.

<span class="mw-page-title-main">Terentius</span>

Publius Terentius Afer, Roma Cumhuriyeti döneminde yaşamış bir oyun yazarıdır. Menandros veya Karystoslu Apollodoros'un Yunan kökenli eserlerine dayanan altı komedinin yazarıdır. Terentius'un oyunları ilk defa MÖ 166–160 yılları arasında sahnelenmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Deukalion</span>

Yunan mitolojisinde, Deukalion Promete'nin oğluydu; eski kaynaklar annesini Clymene, Hesione veya Pronoia olarak adlandırır. Yunan mitolojisindeki tufan ile yakından bağlantılıdır.

<span class="mw-page-title-main">Ali bin Rıdvan</span>

Ebul Hasan Ali bin Rıdvan el-Mısri Mısırlı Müslüman doktor, fizikçi ve astronom olan bilim insanı. Gize'de doğmuştur.

Lucius Flavius Arrianus ve Nicomedia'lı Arrianus olarak bilinen Bitinya kökenli antik Romalı tarihçi,), yönetici, asker ve Roma ve Bizans dönemi filozofu. Büyük İskender ve onun doğu seferi hakkında en önemli kaynak Arrianus tarafından yazılan "Aleksandrou Anabasis" İskenderin Seferi adlı eseridir. Arrianos, İskender döneminde yaşamamış olmasına rağmen Büyük İskender'i takdir ettiğini sık sık yinelemektedir. "Aleksandrou Anabasis" adlı eseri, onun isminin ve yaptıklarının gelecek nesiller tarafından doğru bilinmesi için yazmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Gnaeus Naevius</span>

Gnaeus Naevius, Eski Latin döneminde yaşamış Romalı bir epik şairi ve oyun yazarıydı. Komedilerindeki bazı hiciv unsurları, fertlerinden biri konsül olan Metelli ailesini kızdırana kadar kayda değer bir edebiyat kariyeri vardı. Bu kızgınlığın neticesinde hapishanede bir süre kaldıktan sonra sözlerini geri aldı ve habeas corpus yetkisine sahip sahip tribün tarafından serbest bırakıldı. İşlediği ikinci bir kabahatin ardından Tunus'a sürüldü ve burada kendi mezar taşı yazısını yazarak intihar etti. Komedileri, Yunan Yeni Komedyasının bir uyarlaması olan Fabula palliata türündeydi. Pön Savaşlarında çarpışmış hayli vatanperver bir asker olan Naevius, tragedyaya, Romalı ulusal öğeleri ve kahramanları dahil ederek, ismini üst düzey görevlilerin giydiği Toga praetexta isimli kıyafetten alan Praetextae Fabulae adlı türü kazandırmıştır. Eserlerinden geriye, yalnızca geç antik gramercilerin yazılarında alıntılandığı için korunan şiirlerinin parçaları kalmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Adi Şankara</span> 8. yüzyılda yaşamış Hint filozof ve teolog

Adi Şankara, Hint filozof, mistik ve teolog. Śaṅkara Bhagavatpādācārya ve Ādi Śaṅkarācārya adlarıyla bilinen Hint filozof Vedanta'nın bir alt kolu olan Advaita Vedanta öğretisinin tarihteki en ünlü temsilcilerinin başında gelir.

Bryan Ward-Perkins, geç Roma İmparatorluğu ile erken Orta Çağ üzerine arkeolog ve tarihçidir. Geç Antik Çağ olarak da bilinen bu iki dönem arasındaki geçiş dönemi tarihi alt alan, özel ilgi alanıdır. Oxford, Trinity College'de tarih alanında akademi üyesi ve öğretmendir. Tarihçi John Bryan Ward-Perkins'in oğludur, Roma'da doğmuş ve büyümüştür, çocukluğundan beri İtalyanca konuşur.

Şerh [Scholia ] antik bir yazarın halihazırda var olan herhangi bir el yazmasına ilişkin, eserin köşelerine açıklama babında iliştirilmiş dilbilgisel, eleştirel veya açıklayıcı yorumlardır. Şerh (Scholia) üzerine çalışan kişiye yorumcu, tefsirci (scholiast) adı verilir. Kelimenin teyit edilmiş ilk kullanımı milattan önce birinci yüzyıla tarihlendirilmektedir.

<i>Historia Augusta</i>

Historia Augusta 117 ila 284 döneminin Roma imparatorları ile onların kıdemsiz belirlenmiş mirasçıları ile gaspçılarının hayatlarının Latince yazılmış geç bir Roma koleksiyonudur. Diocletianus ve I. Konstantin hükümdarlığı döneminde yazılan ve Roma'daki bu imparatorlara veya diğer önemli şahsiyetlere hitap eden altı farklı yazarın eserlerinin bir derlemesi olan Sözde Suetonius'un benzer çalışması De Vita Caesarum üzerinde modellenmiştir. Koleksiyon, mevcut haliyle, çoğu tek bir imparatorun yaşamını içeren otuz biyografiyi içerirken, bazıları sadece bu imparatorların benzer veya çağdaş olduğu için birlikte gruplandırılmış iki veya daha fazla grup içerir.

Gaius Julius Hyginus, M.Ö. 64 ile M.S. 17 yılları arasında yaşamış oyun yazarıdır. Alexander Polyhistor'un öğrencisi ve Augustus'un azatlısıdır. Suetonius'un De Grammaticis'inde yazdığına göre, Augustus tarafından Palatine kütüphanesinin yöneticiliğine atanmıştır. Yine Suetonius'a göre ilerleyen yaşlarda sefalete düşmüş ve Clodius Licinus'un maddi desteği ile hayatına devam edebilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">Hippasus</span>

Metapontumlu Hippasus veya Híppasos, Pisagorcu bir filozof ve matematikçi

Yunan mitolojisinde, Iasion ya da Iasos ( ) ya da Eetion ( ), Semadirek Adası'ndaki mistik ayinlerin kurucusudur.

<span class="mw-page-title-main">Hermann Broch</span> Avusturyalı yazar (1886 – 1951)

Hermann Broch, Uyurgezerler ve Vergilius'un Ölümü adlı iki modernist eseriyle bilinen Avusturyalı bir yazardır.

<span class="mw-page-title-main">Salzburglu Virgil</span> İrlandalı din adamı, astronom, matematikçi ve Salzburg piskoposu

Virgil, Vergil, Vergilius, Virgilius, Feirgil veya Fearghal olarak da yazılır, İrlandalı bir kilise adamı ve erken dönem astronomdur. Kutsal Toprakları ziyaret etmek amacıyla 745 civarında İrlanda'dan ayrıldı fakat Frank Krallığı'na yerleşti. Virgil, Ossory piskoposu ve daha sonra Salzburg piskoposu olan Aghaboe'nin başrahibi olarak görev yaptı. "Karintiya Havarisi" ve "geometrici" olarak anılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Hippomenis</span>

Yunan mitolojisinde Hippomenes (;, Melanion olarak da bilinir, Arkadyalı Amphidamas'ın veya Onchestus Kralı Megareus'un oğlu ve Atalanta'nın kocasıdır. Chiron'un müritlerinden biri olduğu ve zorlu meydan okumalara girişme hevesiyle diğerlerini geride bıraktığı biliniyordu. Yazıtlar ondan Kalidon avcılarından biri olarak bahseder.

Malmesburyli William, 12. yüzyılın önde gelen İngiliz tarihçisiydi. Bede'den bu yana en yetenekli İngiliz tarihçileri arasında gösterilmektedir. Modern tarihçi C. Warren Hollister, William'ı şu şekilde tanımlar: "yetenekli bir tarih bilgini ve her şeyi bilen bir okuyucu, klasik, patristik ve daha önceki Orta Çağ dönemlerinin yanı sıra kendi çağdaşlarının da yazılarında etkileyici derecede bilgili. Gerçekten de William 12. yüzyıl Batı Avrupası'ndaki en bilgili adam olabilir."

Sosipatra, MS 4. yüzyılın ilk yarısında Efes ve Pergamon'da yaşamış Yunan Neoplatonist bir filozof ve mistiktir. Yaşam öyküsü Eunapius'un Sofistlerin Yaşamları adlı eserinde anlatılmaktadır.