İçeriğe atla

Adelheid Kofler

Adelheid Kofler
Adelheid ve Ludwig Kofler (önde) tahminen 1940'lar
DoğumAdelheid Schaschek
24 Temmuz 1889
Haugsdorf, Avusturya
Ölüm27 Temmuz 1985
Innsbruck, Avusturya
MilliyetAvusturyalı
Mezun olduğu okul(lar)Viyana Üniversitesi, Doktora, Tıp Doktoru
MeslekMücit, mineralog, ve göz doktoru
EvlilikLudwig Kofler
Çocuk(lar)2 oğul, 1 kız

Adelheid Kofler (kızlık soyadı; Schaschek), (d. 24 Haziran 1889, Haugsdorf - ö. 27 Temmuz 1985, Innsbruck ) Avusturyalı mucit, mineralog ve göz doktoruydu. Viyana Üniversitesi'nden erken dönem mezunlarındandır.

Biyografi

Adelheid Schaschek, Aşağı Avusturya'nın Amstetten kentindeki devlet okuluna gitti. 1903'ten 1907'ye kadar Çek Cumhuriyeti'nin Brno kentindeki belediye kız lisesinde okudu. Sonrasında 1907'den 1911'e kadar Viyana Üniversitesi'nde okudu. 1911'de öğretmenlik sınavını geçerek liselerde genç kız öğrencilere matematik, doğa tarihi ve fizik öğretmeye hak kazandı. 1912'de öğretmen yetiştiren kurumlarda ve daha yüksek düzeydeki kız okullarında öğretmenlik yapmaya hak veren sınavı kazandı. Daha sonra Viyana'nın Mariahilf semtindeki kız lisesinde öğretmenlik yaptı .

Friedrich Johann Karl Becke yönetiminde mineraloji üzerine doktora tezi üzerinde çalıştı ve Viyana Üniversitesi'nden 1913'te doktora derecesini aldı. 1917'den başlayarak aynı üniversitede tıp okudu ve 1921'de oftalmoloji alanında uzmanlaşarak orada tıp doktoru ünvanını aldı.[1]

Aynı yıl, Viyana'da farmakolog Ludwig Kofler (1891–1951) ile evlendi.[2]

1925'te Adelheid Kofler, ailesiyle birlikte Innsbruck'a taşındı. 1930'ların başından itibaren, Innsbruck Üniversitesi'nin farmakognostik enstitüsündeki araştırmasında kocasına yardım etti. Mineraloji bilgisini kullanarak erime ve kristalleşme sırasında karışık kristallerin davranışları üzerine araştırmalar yaptı. Kocasıyla birlikte Kofler sıcak mikroskobunu (termomikroskop) ve Kofler sıcak tezgahını geliştirdi.[1][3][4] Araştırmalerının çoğunda arkadaşı Maria Kuhnert-Brandstätter ile işbirliği yaparak polimorfizme odaklandı.[1]

Kalibrasyon için numuneler içeren Kofler sıcak tezgahı.

Ortaklaşa yürütülen Koflers araştırması, her iki bilim insanının akademik güçlerini birleştirdi.

Ludwig daha sonra, sıcaklık aşamalarını kullanarak kırılma indeksini belirlemek için bir yöntem bildirdi. Bilinmeyen 23 farklı cam yapısı birkaç parçayla karıştırılacaktı. Cam ve eriyiğin kırılma indisi eşleştiğinde farklar gözlenmedi. Bu fikirleri daha da geliştiren Kofler'lar, ısıtmalı tezgahta kafur ve bilinmeyeni maddeleri birlikte kullanarak Rast moleküler ağırlık yönteminin mikro ölçekli bir versiyonunu tasarladılar. Ardından Adelheid iki maddeyi yan yana tezgaha koydu ve ayrı ayrı erimelerini izleyebildi ve arayüzde etkileşimlerini gözlemleyebildi. Bu, benzer kristaller üzerine ve ötektik çalışmalarının başlamasına yol açtı. Fotomikrograflar bu muhteşem sonuçları göstermektedir.[4]

Kofler'lerin bir kızı Erika (1922–2012) ve Helmut ve Walter (d. 1928) adında iki oğlu vardı. Helmur 1940'ların sonlarında ve 1950'lerin başlarında babasıyla birlikte araştırmalara katıldı. Kocası 1951'de intihar etti.[4]

Ödüller ve takdirler

  • 1954 - Adelheid Kofler'e Fritz Pregl Ödülü verildi
  • 1980 - Österreichischen Ehrenkreuze für Wissenschaft und Kunst . 1. sınıf

Seçilmiş Yayınlar

  • Kofler (1936). "Mikroskopische Untersuchung der Mutterkornalkaloide. I. Ergotamin und Ergotaminin". Archiv der Pharmazie. 274 (7): 398-414. doi:10.1002/ardp.19362740704.  (Microscopic investigations of the ergot alkaloids I. Ergotamine and Ergotamine)
  • Kofler (1940). "Der Mischschmelzpunkt unter dem Mikroskop". Angewandte Chemie. 53 (37–38): 434-435. doi:10.1002/ange.19400533708. 
  • Kofler (1942). "Über die Isodimorphie von β-Naphthol und Naphthalin". Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft (A and B Series). 75 (8): 998-1001. doi:10.1002/cber.19420750812. 
  • Kofler (1943). "Zur Polymorphie organischer Stoffe: Acridin, Brenzcatechin, Diphenylamin und Korksäure". Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft (A and B Series). 76 (9): 871-873. doi:10.1002/cber.19430760906.  (Polymorphism of organic substances: acridine, catechol, diphenylamine and suberic acid)
  • Kofler (1943). "Mikro-Thermoanalyse organischer Zweistoffsysteme". Die Naturwissenschaften. 31 (47–48): 553-557. doi:10.1007/BF01469010. 
  • Kofler (1950). "Hydrate unter dem Heizmikroskop". Chemische Berichte. 83 (6): 594-599. doi:10.1002/cber.19500830616. 
  • Kofler (1951). "Zur Kenntnis der Hexachlor-cyclohexane und ihrer Gemische, I. Mitteil.: Polymorphie". Chemische Berichte. 84 (4): 376-381. doi:10.1002/cber.19510840406. 
  • Kofler, L.; Kofler, A. (1954). Thermo-Mikro-Methoden zur Kennzeichnung organischer Stoffe und Stoffgemische. enlarged, 3rd. Verlag Chemie.  Yazar eksik |soyadı2= (yardım) (Micro-Methods for the Identification of Organic Substances and Mixtures of Substances; 1st edition, 1945; 2nd edition, 1948)
  • Kofler (1955). "Mikrothermoanalyse des Systems NaNO3-KNO3". Monatshefte für Chemie und Verwandte Teile Anderer Wissenschaften. 86 (4): 643-652. doi:10.1007/BF00902291. 

Kaynakça

  1. ^ a b c "Kofler, Adelheid". Österreichisches Biographisches Lexikon ab 1815 (2. überarbeitete Auflage - online ), Austrian Centre for Digital Humanities and Cultural Heritage. 8 Ağustos 2018 tarihinde |arşiv-url= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım) arşivlendi. 
  2. ^ Hickel, Erika (1979). "Kofler, Ludwig". Neue Deutsche Biographie [Online-Version]. 12: 420. 6 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2023. (in German)
  3. ^ Kumar. "Hot stage microscopy and its applications in pharmaceutical characterization". Applied Microscopy. 50 (1): 12. doi:10.1186/s42649-020-00032-9. ISSN 2287-4445. PMC 7818341 $2. PMID 33580349. 
  4. ^ a b c Sella, Andrea (4 Aralık 2018). "The Koflers' Hotbench". Chemistry World. 18 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2023. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Furan</span>

Furan ya da furfuran, bir heterosiklik aromatik organik bileşiktir. Renksiz, uçucu, yanıcı bir sıvıdır. Zehirli ve kanserojendir. Bileşik 4n+2 elektron sistemi kuralına uyduğu için aromatiktir. 1870'te Heinrich Limpricht tarafından keşfedildi.

<span class="mw-page-title-main">Adolf von Baeyer</span> Alman kimyager

Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer,, Alman kimyager.

Hidrazin (N2H4), amonyaktaki bir hidrojen yerine NH2 (amino) grubunun geçmesi sonucunda oluşur. Hidrazindeki her bir N atomunun yükseltgenme basamağı (değerlik) -2'dir. Hidrazin bifonksiyonel bir bazdır. Susuz N2H4, dumanlar oluşturan renksiz ve yanıcı bir sıvıdır. Saf hidrazin, örneğin hidrazin hidrat gibi sulu çözelti içinde işlenmedikçe oldukça toksiktir.

<span class="mw-page-title-main">Lepidolit</span>

Lepidolit (KLi2Al(Al,Si)3O10(F,OH)2), lityumun ikinci kaynağı mika grubundan leylak ya da gül-mor renkli bir fillosilikat mineralidir. Pegmatit cisimlerdeki spodümen gibi diğer lityum içeren minerallere benzerlik gösterir. Lepidolit, rubidyum ve sezyum gibi nadir bulunan alkali metallerin en büyük kaynaklarından biridir. 1861'de Robert Bunsen ve Gustav Kirchhoff 150 kg lepidolit çıkardılar ve analiz için birkaç gram rubidyum elde ettiler, böylece yeni element rubidyum keşfedildi.

<span class="mw-page-title-main">Justus von Liebig</span>

Justus von Liebig tarımsal kimya ve biyokimya üzerine yaptığı çalışmalarıyla tanınan ve organik kimya üzerine yaptığı fikirlerle bilinen Alman kimyacıdır. Bir profesör olarak laboratuvar destekli öğretim yöntemleri ve yenilikleriyle bilinen Liebig, gelmiş geçmiş en başarılı kimya öğretmenleri arasında gösterilmektedir. Bunların dışına gübreleme sanayisinin babası olarak tanınan Liebig, tarımda bitkilerin ihtiyaç duyduğu temel maddelerden olan azotun önemini keşfetti ve Liebig'in Minimum Yasasında her bitkinin ihtiyaç duyduğu besinleri belirtti. Et üzerinde de çalışmalar yapan bilim adamının, kendi adıyla bilinen bir et şirketi de mevcuttur.

<span class="mw-page-title-main">Adolf Windaus</span> Nobel Kimya Ödülü sahibi Alman kimyager

Adolf Otto Reinhold Windaus Alman kimyager. 1928 yılında, steroller ve sterollerin vitaminler ile ilişkisi konusundaki çalışmaları için Nobel Kimya Ödülü'ne nail görüldü. Windaus ayrıca, 1939 yılında Nobel Kimya Ödülü kazanan Adolf Butenandt'un doktora hocasıdır.

<span class="mw-page-title-main">Albrecht Kossel</span>

Ludwig Karl Martin Leonhard Albrecht Kossel Alman biyokimyacı ve genetik çalışmalarının öncüsü bilim insanı. Biyolojik hücrelerin genetik materyali olan nükleik asitlerin kimyasal bileşiminin belirlenmesinde yaptığı çalışmalarla 1910 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü kazandı.

<span class="mw-page-title-main">Kekulen</span>

Kekulen, C48H24 kimyasal formülüne sahip polisiklik aromatik hidrokarbon ve sirkülendir. İlk olarak 1978'de sentezlendi ve benzen molekülünün yapısını keşfeden August Kekulé'nin anısına isimlendirildi.

Tiyoaseton C3H6S formülüne sahip organokükürt bileşiğidir. Sadece düşük sıcaklıklarda izole edilebilen kararsız turuncu veya kahverengi bir maddedir. -20 °C'nin (-4 °F) üzerinde, tiyoaseton kolaylıkla bir polimere ve bir trimer olan tritioasetona dönüşür.

<i>Annalen der Physik</i>

Annalen der Physik, fizik hakkındaki en eski bilimsel dergilerden biridir ve 1799 yılından beri yayımlanmaktadır. Dergi; deneysel, teorik, uygulamalı, matematiksel fizik ve ilgili alanlarda özgün, hakemli makaleler yayımlamaktadır. Şu anki baş editör, Stefan Hildebrandt'tır. 2008'den önce ISO 4 kısaltması Ann. Phys. (Leipzig) olan dergi 2008 yılından sonra kısaltma olarak Ann. Phys. (Berl.) kullanmaya başlamıştır.

<span class="mw-page-title-main">Aristid von Grosse</span> Amerikalı kimyager (1905 – 1985)

Aristid von Grosse, Alman-Amerikalı kimyager ve akademisyendir. Nükleer kimya alanında çalışmalarda bulunmuştur.

Baeyer–Drewson indigo sentezi (1882) indigo'nun 2-nitrobenzaldehit ve asetondan hazırlandığı bir organik reaksiyondur.

<span class="mw-page-title-main">Hell-Volhard-Zelinski halojenasyonu</span> Kimyasal reaksiyon

Hell-Volhard-Zelinski halojenasyon reaksiyonu, α karbonunda bir karboksilik asitin halojenasyonunu içeren kimyasal bir dönüşümdür. Bu reaksiyonun gerçekleşmesi için α karbonunun en az bir proton taşıması gerekir. Reaksiyon, Alman kimyagerler Carl Magnus von Hell (1849-1926) ve Jacob Volhard (1834-1910) ile Rus kimyager Nikolay Zelinski'nin (1861-1953) adını almıştır.

August Karl Krönig, 1856'da gazların kinetik teorisinin bir açıklamasını yayınlayan Alman bir kimyager ve fizikçidir.

<span class="mw-page-title-main">Giacomo Ciamician</span> İtalyan kimyacı ve siyasetçi (1857-1922)

Giacomo Luigi Ciamician, İtalyan kimyager ve senatördür. Fotokimya ve yeşil kimya alanında öncüdür.

<span class="mw-page-title-main">Theodor Curtius</span> Alman kimyager

Geheimrat Julius Wilhelm Theodor Curtius, Heidelberg Üniversitesi'nde kimya profesörüydü. 1890/1894'te Curtiud degradasyonunu yayınlamış ve ayrıca diazoasetik asit, hidrazin ve hidrazoik asidi keşfetmiştir. 1882'de ilk peptid sentezini gerçekleştirerek N-korumalı dipeptit olan benzoilglisilglisini yaratmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Hermann Kolbe</span> Alman kimyager

Adolph Wilhelm Hermann Kolbe modern organik kimyanın doğuşuna büyük katkıda bulunan kimyagerlerden biridir ve Marburg ve Leipzig'de profesörlük yapmıştır. Sentez terimini kimyasal bağlamda ilk uygulayan Kolbe oldu ve organik madde asetik asidin karbon disülfürden sentezi yoluyla vitalizmin felsefi ölümüne katkıda ve aynı zamanda yapısal teorinin gelişmesine de katkıda bulundu. Bu, "radikaller" fikrinde yapılan değişiklikler, ikincil ve üçüncül alkollerin varlığının doğru tahmin edilmesi ve karboksilat tuzlarının Kolbe elektrolizi, aspirin hazırlanmasındaki Kolbe-Schmitt reaksiyonu ve Kömbe nitrik sentezi aracılığıyla ortaya çıkan organik reaksiyon dizisi yoluyla yapılmıştı. Wöhler ve Bunsen ile yaptığı çalışmalardan sonra Kolbe, Londra'da çalışarak kimyanın erken uluslararasılaşmasına dahil oldu.

<span class="mw-page-title-main">Carl Remigius Fresenius</span>

Carl Remigius Fresenius, analitik kimya alanındaki çalışmalarıyla tanınan Alman kimyagerdir.

<span class="mw-page-title-main">İmin</span>

Organik kimyada, bir imin, çift bağlanmış karbon-azot (C=N) içeren fonksiyonel bir grup veya organik bileşiktir. Azot atomu bir hidrojene veya bir organik gruba (R) bağlanabilir. Karbon atomunun iki ek tekli bağı vardır. İminler sentetik ve doğal olarak oluşan bileşiklerde yaygındır ve birçok reaksiyona katılırlar. "İmin" terimi 1883 yılında Alman kimyager Albert Ladenburg tarafından ortaya atıldı. Aziridin ve türevlerine bazen iminler denir.

Wohl-Ziegler reaksiyonu bir N- bromosüksinimid ve bir radikal başlatıcı kullanılarak hidrokarbonların alilik veya benzilik bromlamasını içeren bir kimyasal reaksiyondur.