İçeriğe atla

83 Beatrix

83 Beatrix
Keşif
KeşfedenAnnibale de Gasparis
Keşif tarihi26 Nisan 1865
Adlandırmalar
MPC belirtmesi(83) Beatrix
Adın kaynağı
Beatrice Portinari
Ana kuşak
SıfatlarBeatrician
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Aralık 2006 (JD 2454100.5)
Günöte2,631 AU (393,528 Gm)
Günberi2,233 AU (334,023 Gm)
Yarı büyük eksen
2,432 AU (363,776 Gm)
Dış merkezlik0,082
1385,035 g (3,79 a)
19,07 km/s
141,862°
Eğiklik4,966°
27,800°
167,170°
Fiziksel özellikler
X
8,66
Boyutlar81,4 km
Kütle5,6×1017 kg
0,092[1]
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Beatrix (küçük gezegen tanımı: 83 Beatrix), ana asteroit kuşağının iç kısmındaki yörüngede dönen oldukça büyük bir asteroittir. 26 Nisan 1865'te Annibale de Gasparis tarafından keşfedildi. Bu, Annibale de Gasparis'in son asteroit keşfiydi. 15 Haziran 1983'te gözlemlenen Beatrician yıldız örtülmesinde en az 68 kilometrelik bir çap belirlendi. Dante Alighieri'nin platonik sevgilisi olan ve La Vita Nuova (Yeni Hayat) ile İlahi Komedya'da ölümsüzleştirilen soylu Portinari ailesinden Floransa'lı Beatrice Portinari'nin adını almıştır. Beatrix, aynı zamanda kaşifin kızının adıdır.[2]

16 Şubat 2001'de bu asteroit tarafından +9,09 büyüklüğünde bir yıldızın örtülmesi üç yerden gözlemlendi. Ortaya çıkan kirişler ortalama yarıçapı 35,9 km olan eliptik bir profille eşleşti. Olayın başlangıcında, bunun bir ikili yıldız olduğunu veya asteroidin düzensiz bir şekle sahip olduğunu gösterebilecek, bir miktar sönükleşme ve kırpışma dikkat çekiciydi. Önceki örtülmeler 1983 ve 1990'da gözlemlenmişti ve bu örtülmelerde 81,4 km ile çok daha büyük bir boyut tahmin edilmişti.[3]

Beatrix'in yörüngesi ve Güneş Sistemi'ndeki konumu

Kaynakça

  1. ^ Asteroid Albedos - PDS Small Bodies Node 2009-12-17 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  2. ^ (83) Beatrix In: Dictionary of Minor Planet Names. Springer. 2003. doi:10.1007/978-3-540-29925-7_84. ISBN 978-3-540-29925-7. 
  3. ^ Povenmire, H.; Bookamer, R. (Eylül 2001), "The Feb. 16, 2001 Asteroid (83) Beatrix Occultation", Meteoritics & Planetary Science, cilt 36, s. A166, Bibcode:2001M&PSA..36R.166P. 

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">433 Eros</span> Asteroit

Eros, geçici belirtmesi 1898 DQ, Amor grubunun silikatlardan oluşmuş bir asteroitidir. Uzun bir şekle ve yaklaşık 16,8 kilometre ortalama çapa sahip ilk keşfedilen ve ikinci en büyük Dünya'ya yakın cisimdir. NEAR Shoemaker uzay sondası tarafından 1998'de ziyaret edilerek, asteroit etrafındaki yörüngeden incelenen ilk asteroit oldu.

<span class="mw-page-title-main">1862 Apollo</span> Asteroit

1862 Apollo, Dünya'ya yakın cisim (NEO) olarak sınıflandırılan ve yaklaşık 1,5 kilometre çapa sahip olan taşsı bir asteroittir. Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından 24 Nisan 1932'de Heidelberg Gözlemevi'nde keşfedilmiş, fakat daha sonra kaybedilmiş ve 1973 yılına kadar tekrar bulunamamıştı.

<span class="mw-page-title-main">24 Themis</span> Asteroit

Themis asteroit kuşağındaki en büyük asteroitlerden biridir. Aynı zamanda Themis ailesinin en büyük üyesidir. Annibale de Gasparis tarafından 5 Nisan 1853 tarihinde keşfedildi. Adını Yunan mitolojisinde doğa yasası ve ilahi adaletin (düzenin) kişileşmiş hali olan Themis'ten almıştır.

<span class="mw-page-title-main">14 Irene</span> Asteroit

Irene, John Russell Hind tarafından 19 Mayıs 1851 tarihinde keşfedilen büyük bir Asteroit kuşağı göktaşıdır.

163 Erigone, asteroit kuşağından bir asteroit ve benzer yörünge elementlerini ve özelliklerini paylaşan Erigone ailesinin adaşıdır. Fransız gök bilimci Henri Joseph Perrotin tarafından 26 Nisan 1876'da keşfedildi ve Yunan mitolojisindeki iki Erigondan birinin adını aldı.

<span class="mw-page-title-main">162 Laurentia</span> Asteroit

162 Laurentia, 21 Nisan 1876'da Fransız kardeşler Paul Henry ve Prosper Henry tarafından keşfedilen ve asteroid 51 Nemausa'yı keşfeden amatör astronom Joseph Jean Pierre Laurent'in adını taşıyan büyük ve karanlık bir ana kuşak asteroididir.

<span class="mw-page-title-main">5 Astraea</span> Asteroit

Astraea asteroid kuşağında yer alan büyük bir asteroittir. Yüzeyi oldukça yansıtıcıdır ve bileşimi muhtemelen nikel-demir ile magnezyum ve demir silikatlarının bir karışımıdır. Tholen sınıflandırma sistemine göre S-tipi bir asteroittir.

<span class="mw-page-title-main">12 Victoria</span> Asteroit

Victoria, 3,56 yıllık bir periyotla Güneş'in etrafında 0.221'lik bir eksantriklikte bir yörüngede dönen büyük bir ana kuşak asteroididir. Kayalık (S-tipi) bir asteroittir, yaklaşık 112–124 km boyutundadır, 0.18 albedoya sahiptir ve 8,66 saatlik rotasyon periyodu vardır. Victoria'nın keşfinden bu yana üç kez bir yıldızı örttüğü gözlemlendi. Radar ve benek interferometri gözlemleri, Victoria'nın şeklinin uzamış olduğu ve düzensiz biçimli bir uyduya sahip ikili bir asteroid olduğundan şüphelenilmesine sebep olmuştur.

<span class="mw-page-title-main">11 Parthenope</span> Asteroit

Parthenope büyük ve parlak bir ana kuşak asteroittir.

<span class="mw-page-title-main">283 Emma</span> Asteroit

283 Emma, asteroid kuşağının büyük asteroitlerindendir ve ismi Emma asteroit kuşağından gelmektedir. Auguste Charlois tarafından ilk kez 8 Şubat 1889'da Fransa'nın Nice kentinde keşfedilmiştir. Adının nedeni bilinmemektedir.

<span class="mw-page-title-main">13 Egeria</span> ana kuşak asteroi̇d

Egeria, Annibale de Gasparis tarafından 2 Kasım 1850'de keşfedilmiş olan büyük bir ana kuşak G-tipi asteroittir. Egeria, hesaplamaları Neptün'ün keşfine yol açan Urbain Le Verrier tarafından, Roma'nın ikinci kralı Numa Pompilius'un karısı olan İtalya'da bulunan Ariccia mitolojik perisi Egeria'dan esinlenerek isimlendirilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">93 Minerva</span> Asteroit

Minerva üçlü büyük bir ana kuşak asteroitidir. Karanlık bir yüzeye ve muhtemelen ilkel bir karbonlu bileşime sahip olduğundan C-tipi asteroit olarak sınıflandırılır. 24 Ağustos 1867'de J.C. Watson tarafından keşfedildi ve bilgelik tanrıçası Athena'nın Roma'daki eşdeğeri Minerva'nın adı verildi. 22 Kasım 1982'de Fransa, İspanya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde Minerva'nın bir yıldızı örttüğü gözlemlendi. Gözlemlerde ~170 km'lik bir örtülme çapı ölçülmüştür. O zamandan beri, tahmini çapı ~150 km olan iki örtülme daha gözlemlendi.

1323 Tugela, geçici adıyla 1934 LD, yaklaşık 60 kilometre çapında, asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen koyu renkli bir arka plan asteroitidir. 19 Mayıs 1934'te Johannesburg'daki Union Gözlemevinde Güney Afrikalı astronom Cyril Jackson tarafından keşfedildi. Asteroit, Güney Afrika'nın batısındaki Tugela Nehri'nin adını aldı.

<span class="mw-page-title-main">48 Doris</span> Ana kuşak asteroiti

Doris ana kuşağın en büyük asteroitlerinden biridir. 19 Eylül 1857'de Hermann Goldschmidt tarafından Paris'teki balkonunda keşfedildi.

<span class="mw-page-title-main">121 Hermione</span> Asteroit

Hermione, 1872 yılında keşfedilen çok büyük bir ikili asteroittir. Uzak dış asteroit kuşağındaki Kibele grubunda yörüngededir. Karanlık C spektral tipinde bir asteroit olarak, muhtemelen karbonlu malzemelerden oluşmaktadır. 2002 yılında Hermione'nin yörüngesinde küçük bir uydu bulunmuştur.

<span class="mw-page-title-main">772 Tanete</span> Asteroit

772 Tanete, asteroit kuşağında bulunan bir asteroittir. 2004'ten beri dört kez yıldız örtülmesinde gözlemlenmiştir. Boyutu en iyi şekilde elipsoid ölçümüyle 124,1±1,2 km x 116,1±1,2 km olarak gösterilebilir. 2014 yılında yakalanan bir ışık eğrisinin analizi, asteroidin 0,15 büyüklüğünde bir genlik değeriyle 17,258±0,001 sa ölçüsündeki bir dönüş periyodunu izlediğini göstermektedir.

<span class="mw-page-title-main">124 Alkeste</span> Asteroit

Alkeste, bir ana kuşak asteroididir ve bileşim olarak silisli bir S-tipi asteroittir. C. H. F. Peterstarafından 23 Ağustos 1872'de New York Eyaleti, Hamilton College'da bulunan gözlemevinden keşfedilmiştir. Asteroidin ismi astronom Edmund Weiss'in karısı Adelinde Weiss tarafından seçilmiştir ve Yunan mitolojisinde bir kadın olan Alkestis'ten alınmıştır.

<span class="mw-page-title-main">139 Juewa</span> Asteroit

139 Juewa büyük ve karanlık bir asteroit kuşağı asteroididir. Muhtemelen ilkel karbonlu malzemeden oluşur. Çin'de keşfedilen ilk asteroittir.

Abundantia taşlı bir asteroit kuşağı asteroididir. Johann Palisa tarafından 1 Kasım 1875'te Pula'da bulunan Austrian Naval Gözlemevi'nde keşfedildi. İsim, Viyana Gözlemevi'nden Edmund Weiss tarafından seçildi; Verilen isim bir Roma şans tanrıçası olan ve bolluk anlamına da Abundantia'ya atıfta bulunsa da, 1870'lerde keşfedilen artan sayıdaki asteroitleri vurgulamak için de seçilmiş olabilir.

<span class="mw-page-title-main">152 Atala</span> Asteroit

Atala, Paul Henry ve Prosper Henry kardeşler tarafından 2 Kasım 1875'te keşfedilen büyük bir asteroit kuşağı asteroididir, ancak keşif Paul'e atfedilmiştir. D tipi bir asteroittir, yani karbon, organik açıdan zengin silikatlar ve muhtemelen su buzu içerir.