İçeriğe atla

8. Piyano Sonatı (Beethoven)

8. Piyano Sonatı Do minör, Op.13 veya yaygın olarak bilinen adıyla FransızcaSonata Pathétique, Ludwig van Beethoven tarafından bestelenmiş piyano sonatı. 1789 yılında bestelenmiş ve besteci 27 yaşındayken, 1799’da yayımlanmıştır. Dünya genelinde en tanınmış kompozisyonlardan biridir.[1] Beethoven eseri arkadaşı Karl Alois’ya (Prens Lichnowsky) adamıştır.[2] Bestecinin kendisi tarafından isimlendirilmiş nadir eserlerinden biri olduğu düşünülmesine rağmen; parçaya, sonatın trajik sonaritesinden etkilenerek, FransızcaGrande sonate pathétique ismini veren eserin yayımcısıdır. (Beethoven’ın beğenisiyle)[3]

Önde gelen müzikologlar, eserin Mozart'ın piyano sonatı K. 457’sinden esinlenilmiş olabileceğini tartışmaktadır. İki kompozisyon da do minör tonunda yazılmış ve birbirine benzeyen üç bölümden oluşmaktadır. Özellikle 2. Bölüm’deki tema, "Adagio cantabile", Mozart’ın sonatının ikinci bölümünün temasına oldukça benzemektedir.[4] Buna rağmen, Haydn ve Mozart’ın yarattıklarından oldukça farklı olarak, Beethoven’ın sonatında kendine özgü eşsiz bir motif dizisi kullanılmıştır.[2]

Bölümler

Üç bölümden oluşan eserin çalınması yaklaşık olarak 19 dakika sürmektedir.

Sonat üç bölümden oluşmaktadır:

  1. Grave (Yavaşça, ağırbaşlılık ile) – Allegro di molto e con brio (Hızlıca, daha dinç bir şekilde)
  2. Adagio cantabile (Yavaşça, şarkı söyleme tarzında)
  3. Rondo: Allegro (Hızlıca)

Beethoven'ın çağdaşlarının tepkileri

Pathétique, Beethoven için önemli bir başarı olmuştur; hem iyi satmış[5] hem de olağanüstü yetenekli bir piyanist olarak var olan ününün yanında besteci olarak ünlenmesine de yardım etmiştir.[6] Beste hızla popüler olmuş, sonraki yıllarda belirginleşecek olan Beethoven müziğinin karakteristik özelliklerini tüm dünyaya sergilemiştir.[1]

Besteci ve piyanist Ignaz Moscheles eseri 1804 yılında keşfettiğinde, on yaşındadır; müziğin notalarını satın almaya gücü yetmez, bu yüzden kütüphaneye gidip eserin bir kopyasını çıkarır. Moscheles'in müzik öğretmeni, bu keşiften kendisine bahsedildiğinde, Moscheles'i uyarır: "beni eksantrik eserler çalmadan ve üzerlerinde çalışmadan önce daha saygıduyulası modeller üzerinde çalışarak bir stil geliştirmem gerektiği konusunda uyardı. Talimatlarına kulak asmadan, varolma sıralarına göre, Beethoven'ın eserleri üzerinde çalıştım ve başka hiçbir bestecide bulamadığım avuntu ve zevki buldum."[7]

Bir besteci ve aynı zamanda son yıllarında Beethoven'ın arkadaşı olan Anton Schindler ise eser hakkında "What the Sonate Pathétique was in the hands of Beethoven (although he left something to be desired as regards clean playing) was something that one had to have heard, and heard again, in order to be quite certain that it was the same already well-known work. Above all, every single thing became, in his hands, a new creation, wherein his always legato playing, one of the particular characteristics of his execution, formed an important part." demiştir.[7]

Kaynakça

  1. ^ a b Craig Wright, Listening to Western Music, pp. 209–12. Cengage Learning.
  2. ^ a b Beethoven Pathetique Sonata Op. 13 15 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. All About Beethoven. Retrieved May 1, 2008.
  3. ^ Burkhart, Charles: Anthology for Musical Analysis, p. 233. Schirmer 2004.
  4. ^ Marks, F. Helena. The Sonata: Its Form and Meaning as Exemplified in the Piano Sonatas by Mozart. W. Reeves, London, 1921.
  5. ^ Maynard Solomon, Beethoven, p. 80. Revised Edition, Schirmer Trade Books.
  6. ^ Jan Swafford, Beethoven: Anguish and Triumph, p. 219. Houghton Mifflin Harcourt
  7. ^ a b H. C. Robbins Landon, Beethoven: A Documentary Study, pp. 61–62. Thames & Hudson 1970.

Dış bağlantılar

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Ludwig van Beethoven</span> Alman klasik müzik bestecisi ve piyanist (1770–1827)

Ludwig van Beethoven, Klasik dönemden Romantik döneme geçiş sürecine büyük katkı sağlamış ve gelmiş geçmiş en ünlü ve en etkileyici bestecilerden biri olarak kabul edilen Alman piyanist ve bestecidir. 9 senfonisi, 5 piyano konçertosu, 32 piyano sonatı, 16 yaylı dörtlüsü ve hayatı boyunca yazdığı tek opera olan Fidelio en çok bilinen eserlerindendir.

<span class="mw-page-title-main">Johannes Brahms</span>

Johannes Brahms Alman piyanist, orkestra şefi ve 19. yüzyılın ikinci yarısının en önemli Romantik dönem bestecilerindendir. Hamburg'da Lutheran bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve profesyonel yaşamının çoğunu Viyana'da geçirdi. Bazen Johann Sebastian Bach ve Ludwig van Beethoven ile müziğin "Üç B"sinden biri olarak gruplandırılır, bu yorum aslında on dokuzuncu yüzyıl orkestra şefi Hans von Bülow tarafından yapılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">İdil Biret</span> Türk piyanist

İdil Biret,, Türk piyano sanatçısı.

<i>Orada Olmayan Adam</i>

Orada Olmayan Adam, Joel ve Ethan Coen'in yazıp yönettiği 2001 yapımı yeni kara filmdir. Billy Bob Thornton'ın başrolde oynadığı filmde diğer rollerde James Gandolfini, Tony Shalhoub ve Scarlett Johansson ile Coen Kardeşler'in sürekli oyuncuları olan Frances McDormand, Michael Badalucco ve Jon Polito yer alır.

<span class="mw-page-title-main">Mi majör keman konçertosu (Bach)</span>

Keman, Yaylı Çalgılar ve Sürekli bas için Mi Majör Konçerto BWV 1042, Johann Sebastian Bach'ın 1720-1732 yılları arasında Köthen'de yazdığı sanılan eseri.

<span class="mw-page-title-main">Arcangelo Corelli</span> İtalyan kemancı ve besteci (1653-1713)

Arcangelo Corelli, İtalyan müzisyen, besteci ve keman virtüözüdür. Besteleri ile Barok müzik stilinin önemli bestecilerinin başında geldiği bildirilir. Modern keman çalma tekniğinin kurucusu olarak daha sonraki kemancılar üzerinde büyük etkisi olmuştur.

<i>Ölümsüz Sevgili</i>

Ölümsüz Sevgili, besteci Ludwig van Beethoven'ın yaşamını konu alan 1994 yapımı film. Film gerçek hayattan alınmıştır ve Beethoven'ın yazdığı gizli mektupların ortaya çıkmasını konu alır.

<span class="mw-page-title-main">Dört Mevsim (Vivaldi)</span>

Dört Mevsim, İtalyan besteci Antonio (Lucio) Vivaldi'nin en meşhur ve en sık seslendirilen eseridir. 1720'li yılların başlarında Il cimento dell'Armonia e dell'Inventione (Uyum ve Buluş Arasındaki Çekişme) başlığı ve Op. 8 eser sayısıyla yazılmış olan on iki konçertonun ilk dördünden oluşur. İlk kez 1725 yılında Amsterdam'da Fransız-Hollandalı yayımcı Michel-Charles Le Cène tarafından yayımlanmış ve kendi zamanında da en bilinen eserlerden biri olmuştur. Ayrıca Vivaldi konçertolara eşlik eden soneler yazarak o döneme göre müzikal devrim yapmış, programlı müzik türünün en eski ve en detaylı örneklerinden birini yaratmıştır.

<span class="mw-page-title-main">5. Senfoni (Beethoven)</span>

5. Senfoni, Op. 67, 1804-1808 yıllarında Ludwig van Beethoven tarafından bestelenmiştir. Bu eser klasik müzikte en çok ve en iyi bilinen kompozisyonlardan ve en çok çalınmış senfonilerden biridir. Eser dört bölümden oluşmaktadır: Bir açılış sonatası, bir andante ve finali yapacak attacca'ya götüren hızlı bir scherzo. Eser ilk olarak 1808 yılında Viyana'daki Theater an der Wien'de çalınmış, kısa bir süre sonra da müthiş bir itibar elde etmiştir. E. T. A. Hoffmann senfoniyi "zamanının en önemli çalışması" olarak nitelemektedir. Eser, "kısa-kısa-kısa-uzun" melodisinin iki kere çalınmasıyla başlar. (

<span class="mw-page-title-main">Beethoven ve Mozart</span>

Wolfgang Amadeus Mozart'ın Ludwig van Beethoven'nın eserleri üzerinde çok büyük bir etkisi vardır. İkili 1787'de Viyana'da tanışmış ve belki Beethoven Mozart'tan birkaç ders bile almıştır; ama bu durum kesin değildir sadece bir kaynakta bu buluşmalardan söz edilir, o da günümüze ait bir kaynak değildir. Beethoven Mozart'ın neredeyse bütün çalışmalarını biliyordu. Hatta yazdığı temalardan bazıları Mozart'ın temalarını hatırlatır.

<span class="mw-page-title-main">Do majör</span> do notası üzerine kurulan majör gam

Do majör, klasik batı müziğinde do notası üzerine kurulan majör gam. İçinde diyez ve bemol geçmez, anahtarına hiçbir diyez-bemol konmayan tek Majör gamdır. Kalından inceye doğru şu sesleri içerir: Do-Re-Mi-Fa-Sol-La-Si. Eksen (tonik) sesi Do, Alt çeken sesi Fa ve Çeken (dominant) sesi Sol idir. Alt çeken tonalitesi Fa Majör, çeken tonalitesi Sol Majör, ilgili minörü la minör ve paralel minörü do minördür. Ton çemberinde Fa Majör ile Sol Majör'ün arasında yer alır.

<span class="mw-page-title-main">14. Piyano Sonatı (Beethoven)</span>

Do-diyez minör 14. Piyano Sonatı "Quasi una Fantasia" ya da popüler ismiyle Ayışığı Sonatı, Ludwig van Beethoven'ın bir piyano sonatı. 1801 yılında tamamlanan eser Beethoven tarafından öğrencisi Kontes Giulietta Guicciardi'ye ithaf edilmiştir. Sonat piyano için Beethoven'ın en popüler bestelerinden biridir.

Do-Majör Senfoni No.41 (K:551), Wolfgang Amadeus Mozart tarafından 10 Ağustos 1788 tarihinde bestelenen sanatçının son ve aynı zamanda en uzun senfonisidir.

<span class="mw-page-title-main">Koral Fantazi</span>

Piyano, koro ve orkestra için do minör fantezi, Op. 80, 1808 yılında Ludwig van Beethoven tarafından bestelenmiştir. Koro için yazılan kısım Christophe Kuffner'in bir şiiri üzerine yazılmıştır.

Çello sonat Fransız besteci Claude Debussy tarafından bestelenmiş bir geç dönem eserdir. Debbusy, ilk önce çeşitli enstrümanlar için altı sonat planlamış, ancak daha sonra sadece flüt, viola ve arp için bir sonat, keman için bir sonat ve çello için bir sonat yazmıştır. Çello ve piyano için sonat 1915 yılında yazılmış olup, çoğu performansta 11 dakikayı geçmeyen kısa süresi ile göze çarpar. Eser 3 kısa bölümden oluşur. Modern çello repertuvarının önemli bir eseri olup, çoğunlukla enstrüman için yazılmış en iyi eserlerden biri olarak kabul edilir.

Rondo ve Fransızcanın kısmen eşdeğer rondeau, müzikte en çok müzikal bir forma değil, aynı zamanda formdan farklı bir karakter tipine atıfta bulunularak birçok şekilde kullanılan sözcüklerdir.

<span class="mw-page-title-main">La stravaganza</span>

La stravaganza (Aşırılık), 1712-1713'te Antonio Vivaldi tarafından yazılmış Op. 4 eser sayılı bir dizi konçertodan oluşan setin adıdır. İlk olarak 1716'da Amsterdam'da Estienne Roger & Le Cene yayın evi tarafından basılmış ve Vivaldi'nin keman öğrencisi olan Venedikli asil Vettor Delfino'ya adanmıştır. Tüm konçertolar solo keman, yaylılar ve sürekli bas için yazılmış; ancak, bazı bölümlerde ekstra solistler gerekmektedir.

<span class="mw-page-title-main">La cetra</span>

La cetra Antonio Vivaldi'nin Op. 9 eser sayılı, keman için on iki konçertodan oluşan serinin adıdır. İki solo keman içeren Si-bemol Majör 9. konçerto hariç, tümü solo keman, yaylılar ve sürekli bas içindir. Eser, lir benzeri bir çalgı olan Cetra'nın adını almıştır ve dönemin Kutsal Roma-Germen İmparatoru VI. Charles'a ithaf edilmiştir. 1727'de Amsterdam: Michel-Charles le Cene yayın evi tarafından basılmış ve yayımlanmıştır.

Klasik Müziğin En Büyük 50 Parçası, Londra Filarmoni Orkestrası tarafından şef David Parry ile kaydedilen klasik eserlerden bir seçkidir. Londra'daki Abbey Road Studios, Royal Festival Hall ve Henry Wood Hall'da kaydedilen albüm, Kasım 2009'da dijital formatta ve 2011'de 4'lü CD set olarak yayınlandı. Klasik Müziğin En Büyük 50 Parçası 200.000'den fazla kopya sattı ve üç yılı aşkın süredir iTunes'daki en iyi 10 klasik albümden biri olarak geçirdi.

<span class="mw-page-title-main">Nikolay Medtner eserleri listesi</span> Vikimedya liste maddesi

Aşağıdaki liste Nikolai Medtner'in türüne göre eserlerinin bir listesidir.