İçeriğe atla

53 Kalypso

53 Kalypso
53 Kalypso'nun ışık eğrisine dayalı olarak oluşturulan üç boyutlu modeli.
Keşif[1]
KeşfedenKarl Theodor Robert Luther
Keşif tarihi4 Nisan 1858
Adlandırmalar
MPC belirtmesi(53) Kalypso
Asteroit Kuşağı
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Aralık 2006 (JG 2.454.100,5)
Günöte471,807 Gigametre (Gm) (3,154 AB)
Günberi311,998 Gm (2,086 AB)
Yarı büyük eksen
391,903 Gm (2,620 AB)
Dış merkezlik0,204
1.548,736 g (4,24 y)
98,113°
Eğiklik5,153°
143,813°
312,330°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi
8,81
Boyutlar115,4 km[2]
Kütle(5,63 ± 5,00) × 1018 kg
Ortalama yoğunluk
8,28 ± 7,54 g/cm3
Albedo0,040
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Kalypso (Küçük gezegen tanımı: 53 Kalypso), Alman gökbilimci Robert Luther tarafından 4 Nisan 1858'de Düsseldorf'ta keşfedilen asteroit kuşağı üyesi bir asteroittir. Adını Yunan mitolojisi'nde deniz perisi olarak yer alan Kalipso'dan(Kalypso) alır. Aynı isim Satürn uydusu olan Calypso için de kullanılır.

53 Kalypso'nun yörüngesi Jüpiter ve Satürn arasındaki yörüngesel rezonanstır. Bu astroit için hesaplanan Lyapunov zamanı 19.000 yıldır. Bunun nedeni yer çekimi düzensizlikleri nedeniyle zaman içinde tahmin edilemez bir yörüngede olmasıdır.[3]

Bu asteroidin 2005 - 2006 dönemindeki fotometrik gözlemleri, 18.075 ± 0,005 saatlik bir periyoda ve 0,14 büyüklüğünde bir parlaklık değişimine sahip bir ışık eğrisi verdi[4] 2009 yılında, New Mexico, Las Cruces'teki Organ Mesa Gözlemevi'nde farklı bir fotometrik bir çalışma yapıldı ve 0,14 ± 0,02 büyüklük parlaklık değişimi ile 9.036 ± 0,001 dönüş periyodu verdi. Bu, 2005 - 2006 gözlem sonucunun tam olarak yarısı olarak ölçüldü. Daha önceki çalışmada, 9.036 saatlik süreyi destekleyen gözlem verileri kullanmıştı. Tutarsızlık, asteroidin farklı boylamlardan görüntülenmesinin bir sonucu olarak kabul edildi.[5]

Kalypso radar tarafından incelenmiştir.[6]

Kaynakça

  1. ^ "Numbered Minor Planets 1–5000", Discovery Circumstances, IAU Minor Planet center, 22 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 7 Nisan 2013 
  2. ^ Yeomans, Donald K., "53 Kalypso", JPL Small-Body Database Browser, Jet İtki Laboratuvarı, 16 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 12 Nisan 2013 
  3. ^ Šidlichovský, M. (1999), Svoren, J. (Ed.), "Evolution and source regions of asteroids and comets : proceedings of the 173rd colloquium of the International Astronomical Union, held in Tatranska Lomnica, Slovak Republic, August 24–28, 1998", Resonances and chaos in the asteroid belt, ss. 297-308, Bibcode:1999esra.conf..297S 
  4. ^ Pray, Donald P.; Galad, Adrian; Gajdos, Stefan; Vilagi, Jozef; Cooney, Walt; Gross, John; Terrel, Dirk; Higgins, David; Husarik, Marek; Kusnirak, Peter (Aralık 2006), "Lightcurve analysis of asteroids 53, 698, 1016, 1523, 1950, 4608, 5080 6170, 7760, 8213, 1271, 14257, 15350 and 17509", The Minor Planet Bulletin, 33 (4), ss. 92-95, Bibcode:2006MPBu...33...92P. 
  5. ^ Frederick, Pilcher (Nisan 2010), "Rotation Period Determination for 53 Kalypso", The Minor Planet Bulletin, 37 (2), ss. 75-76, Bibcode:2010MPBu...37...75P. 
  6. ^ "Radar-Detected Asteroids and Comets". NASA/JPL Asteroid Radar Research. 19 Kasım 1996 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ekim 2011. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">162 Laurentia</span> Asteroit

162 Laurentia, 21 Nisan 1876'da Fransız kardeşler Paul Henry ve Prosper Henry tarafından keşfedilen ve asteroid 51 Nemausa'yı keşfeden amatör astronom Joseph Jean Pierre Laurent'in adını taşıyan büyük ve karanlık bir ana kuşak asteroididir.

Medea, Johann Palisa tarafından 6 Şubat 1880'de Pula'da keşfedilen ve adını Yunan mitolojisinde bir figür olan Medea'dan alan çok büyük bir ana kuşak asteroididir.

Cyrene, küçük gezegen tanımı 133 Cyrene, JC Watson tarafından 16 Ağustos 1873'te Michigan, Ann Arbor'da keşfedilen ve adını kral Hypseus'un kızı Cyrene'den alan oldukça büyük ve çok parlak bir ana kuşak asteroididir. Spektrumuna göre S-tipi bir asteroit olarak sınıflandırılır. Jüpiter ile 2:1 ortalama hareket rezonansının yakınında yörüngede dönen Hecuba asteroit grubunun bir üyesi olarak listelenir.

<span class="mw-page-title-main">116 Sirona</span> Asteroit

Sirona, Alman-Amerikalı astronom C. H. F. Peters tarafından 8 Eylül 1871'de keşfedilen ve adını Kelt şifa tanrıçası Sirona'dan alan, biraz büyük ve parlak renkli bir ana kuşak asteroididir.

<span class="mw-page-title-main">150 Nuwa</span> Asteroit

Nuwa, yörünge periyodu 5,15 yıl olan büyük bir ana kuşak asteroididir. Kanada asıllı Amerikan gökbilimci James Craig Watson tarafından 18 Ekim 1875 tarihinde keşfedildi. Adını Çin mitolojisinde bulunan yaratıcı tanrıça Nü Wa'dan alır. Nuwwa, Jüpiter ile 2:1 ortalama yörüngesel rezonansının yakınında yörüngede dönen ve Hecuba asteroit grubunun üyesi olmaya aday bir asteroittir. Spektruma göre C-tipi Asteroit olarak sınıflandırılır, bunun nedeni muhtemelen ilkel karbonlu kondritik malzemeden oluşması ve yüzeyinin fazlasıyla karanlık olmasıdır.

Russia, büyük bir ana kuşak asteroitidir. C-tipi asteroit olarak sınıflandırılır. Muhtemelen ilkel karbonlu bileşimlerden oluşmuştur. Johann Palisa tarafından 31 Ocak 1883'te Viyana'da keşfedilmiştir. Adını Rusya'dan almıştır.

<span class="mw-page-title-main">28 Bellona</span> Asteroit

Bellona, büyük bir ana kuşak asteroitidir. Alman gök bilimci R. Luther tarafından 1 Mart 1854 tarihinde keşfedilmiş ve Roma savaş tanrıçası Bellōna'nın adını almıştır. İsim Kırım Savaşı'nın başlangıcını işaretlemek için seçilmişti. Yaklaşık 100–120 km kesit boyutuna sahip taş yapılı bir S-tipi asteroittir. 28 Bellona, 4,63 yıllık bir sürede Güneş'in yörüngesinde döner.

Valda, Avusturyalı astronom Johann Palisa tarafından 3 Kasım 1886'da Viyana'da keşfedilen bir ana kuşak asteroitidir. İsmin kökeni bilinmemektedir.

<span class="mw-page-title-main">46 Hestia</span> Asteroit

Hestia büyük, koyu renkli bir ana-kuşak asteroitidir. Aynı zamanda, benzer yörüngelere sahip bir asteroit grubu olan Hestia grubunun başlıca cismidir.

Dione, büyük bir ana kuşak asteroididir. Muhtemelen 1 Ceres'e benzer bir bileşime sahiptir. J. C. Watson tarafından 10 Ekim 1868'de keşfedildi ve adını Yunan mitolojisinde bazen Yunan aşk ve güzellik tanrıçası Afrodit'in annesi olduğu söylenen bir Titan olan Dione'den almıştır. Jüpiter ile 2:1 ortalama hareket rezonansına yakın yörüngede dönen Hecuba asteroit grubunun bir üyesi olarak listelenmiştir. Bu nesnenin yörünge periyodu 5,66 yıldır ve 0,17 eksantrikliğe sahiptir.

Virginia, koyu renkli karanlık büyük bir ana kuşak asteroididir. Amerikalı astronom James Ferguson tarafından 4 Ekim 1857'de Washington D.C.'deki Amerika Birleşik Devletleri Deniz Gözlemevi'nde keşfedildi. Alman astronom Karl Theodor Robert Luther ise 19 Ekim'de Düsseldorf'ta, Ferguson'dan bağımsız olarak keşfetti.

<span class="mw-page-title-main">54 Alexandra</span> Asteroit

Alexandra, ara asteroit kuşağından yaklaşık 155 kilometre çapında karbonlu bir asteroiddir. Alman-Fransız astronom Hermann Goldschmidt tarafından 10 Eylül 1858'de keşfedildi ve adını Alman kaşif Alexander von Humboldt'tan almaktadır; ayrıca adını bir erkekten alan ilk asteroittir.

Ate, Alman-Amerikalı astronom C. H. F. Peters tarafından 14 Ağustos 1870 tarihinde keşfedilen ve adını Yunan mitolojisindeki yaramazlık ve yıkım tanrıçası Ate'den alan bir ana kuşak asteroididir. Tholen sınıflandırma sisteminde, karbonlu C-tipi bir asteroid olarak kategorize edilirken, Bus asteroid taksonomi sistemi onu bir Ch asteroidi olarak listeler.

<span class="mw-page-title-main">35 Leukothea</span> Asteroit

Leukothea, asteroit kuşağından gelen büyük, karanlık bir asteroittir. Alman gök bilimci Karl Theodor Robert Luther tarafından 19 Nisan 1855'te keşfedildi. 35 Leukothea, Tholen sınıflandırma dizgesinde C-tipi bir asteroittir, karbonlu bir bileşim olduğunu düşündürür. Kesit boyutu 103.1 km'dir.

<span class="mw-page-title-main">124 Alkeste</span> Asteroit

Alkeste, bir ana kuşak asteroididir ve bileşim olarak silisli bir S-tipi asteroittir. C. H. F. Peterstarafından 23 Ağustos 1872'de New York Eyaleti, Hamilton College'da bulunan gözlemevinden keşfedilmiştir. Asteroidin ismi astronom Edmund Weiss'in karısı Adelinde Weiss tarafından seçilmiştir ve Yunan mitolojisinde bir kadın olan Alkestis'ten alınmıştır.

Galatea, büyük bir C-tipi ana asteroit kuşağı asteroididir. Karbonlu yüzeyi, sadece 0,034'lük bir albedo ile çok koyu renge sahiptir.

Sophrosyne, Alman astronom Robert Luther tarafından 27 Eylül 1873'te keşfedilen ve adını Platon'un 'ölçülülük' için kullandığı sophrosyne kavramından alan büyük bir ana kuşak asteroididir. C-tipi bir asteroit olarak sınıflandırılan, son derece karanlık bir yüzeye ve büyük olasılıkla ilkel bir karbonlu bileşime sahiptir.

137 Meliboea, Avusturyalı astronom J. Palisa tarafından 21 Nisan 1874'te Austria Naval Gözlemevi'nde keşfedilen, birçok asteroit keşfinden ikincisi olan büyük, karanlık bir asteroit kuşağı asteroididir. Daha sonra Yunan mitolojisindeki üç Meliboea'dan birinin adını almıştır. Benzer yörünge öğelerini paylaşan Meliboea asteroit ailesinin en büyük gövdesi olup, yalnızca 791 Ani onun boyutuna yaklaşmaktadır. C tipi bir asteroit olarak sınıflandırılır ve karbonlu malzemelerden oluştuğu düşünülmektedir. Asteroitin tayfları, sulu bir değişimin kanıtlarını gösterir.

<span class="mw-page-title-main">147 Protogeneia</span> Asteroit

Protogeneia, Macar astronom Lipót Schulhof tarafından 10 Temmuz 1875'te Viyana Gözlemevi'nden keşfedilen büyük bir asteroit kuşağı asteroididir. Bu keşif Shulhof'un tek asteroit keşfiydi. Adı Yunanca "ilk doğan" anlamına gelir ve Karl L. Littrow tarafından, bunun zaten astronominin diğer alanlarında çalışmasıyla tanınan bir astronom tarafından keşfedilen ilk asteroit olduğu gerçeğine atıfta bulunmak için seçilmiştir.

<span class="mw-page-title-main">189 Phthia</span> Asteroit

Phthia, Alman-Amerikalı astronom Christian Heinrich Friedrich Peters tarafından 9 Eylül 1878'de Clinton, New York'ta keşfedilen ve adını Antik Yunanistan bölgesi Phthia'dan alan parlak renkli, kayalık bir ana kuşak asteroitidir.