İçeriğe atla

Şiddetsizlik

Genellikle modern şiddetsizlik hareketinin kurucusu olarak kabul edilen Mahatma Gandi, daha sonra diğer şiddet içermeyen aktivistlere ilham veren hareketleri ve yazılarıyla ahimsa kavramını da yaygınlaştırdı.

Şiddetsizlik, her koşulda kendine ve başkalarına zarar vermemeyi benimseyen bir kişisel uygulamadır. Bir sonuca ulaşmak için insanlara, hayvanlara ve/ya da çevreye zarar vermenin gereksiz olduğu inancından kaynaklanabileceği gibi, genel olarak şiddetten kaçınma felsefesine de dayanabilir. Ahlaki, dini ya da manevi ilkelere dayanabilir fakat bunun nedenleri tamamen programatik ya pragmatik olabilir.[1]

Şiddetsizliğin "aktif" ya da "aktivist" unsurları vardır, çünkü buna inananlar genellikle şiddetsizlik ihtiyacını politik ve sosyal değişim için bir araç olarak kabul ederler. Bu nedenle, örneğin, Tolstoyculuk ve Gandizm şeklindeki şiddetsizlik, şiddet kullanımını reddeden bir sosyal değişim felsefesi ve programı olmakla birlikte, aynı zamanda (sivil direniş olarak da adlandırılan) şiddetsiz eylemi baskının pasif kabulüne de, ona karşı silahlı mücadeleye de alternatif olarak görür. Genel olarak, aktivist şiddetsizlik felsefesi savunucuları, sosyal değişim kampanyalarında eleştirel eğitim ve ikna biçimleri, kitlesel işbirliği yapmama, sivil itaatsizlik, şiddetsiz doğrudan eylem ve sosyal, politik, kültürel ve ekonomik müdahale biçimlerini içeren çeşitli yöntemler kullanırlar.

Modern zamanlarda şiddetsiz yöntemler, sosyal protesto ve devrimci sosyal ve politik değişim için güçlü bir araç olmuştur.[2] Kullanımlarının birçok örneği vardır. Bunlar sivil direniş, şiddetsiz direniş ve şiddetsiz devrim başlıkları altında toplanabilir. Bunlar arasında, Mahatma Gandi'nin Hindistan'ın bağımsızlığı için on yıllarca süren başarılı şiddetsiz mücadeleye liderlik etmesi ve ABD'de Martin Luther King'in ve James Bevel'in Afroamerikalıların eşit haklar kazanmasına yönelik kampanyalarında Gandi'nin şiddetsiz yöntemlerini benimsemeleri[3][4] özel bir yere sahiptir.

"Şiddetsizlik" terimi genellikle barışla ilişkilendirilmektedir ya da onunla eşanlamlı olarak kullanılmaktadır fakat onun sıklıkla pasifizm ile eşitlenmesine şiddetsizlik savunucuları ve aktivistleri tarafından itiraz edilmektedir.[5] Şiddetsizlik, şiddet olmaması demektir ve her zaman zarar vermemeyi ya da en az miktarda zarar vermeyi tercih etmektir, pasiflik ise hiçbir şey yapmamayı tercih etmektir. Şiddetsizlik bazen pasiftir, bazen ise değildir. Örneğin bir ev, içindeki fareler ya da böceklerle birlikte yanarken en zararsız uygun hareket ateşi söndürmektir, oturup öylece oturup yanmasına pasif bir şekilde seyirci kalmak değildir. Bazen şiddetsizlik, zararsızlık ve pasiflik konusunda kafa karışıklığı ve çelişki olmaktadır. Kafası karışık biri, belirli bir bağlamda şiddetsizliği savunurken diğer bağlamlarda şiddeti savunabilir. Örneğin, kürtaja ya da et yemeye tutkuyla karşı olan biri aynı zamanda kürtaj yanlısı birini öldürmeye ya da bir mezbahaya saldırmak için şiddeti savunabilir ve bu da o kişiyi şiddet yanlısı biri yapar.[6]

Kaynakça

  1. ^ Bu konu ve ilgili terimler hakkında ayrıntılı açıklama için bkz. Gene Sharp, Sharp's Dictionary of Power and Struggle: Language of Civil Resistance in Conflicts, Oxford University Press, New York, 2012.
  2. ^ Lester R. Kurtz, Jennifer E. Turpin, Encyclopedia of Violence, Peace, and Conflict, s.557, 1999. "Batı'da şiddetsizlik taktik, stratejik ve politik yönleriyle büyük ölçüde kabul görmüştür. Sosyal eşitsizliklerin giderilmesinde güçlü bir araç olarak görülmektedir."
  3. ^ "James L. Bevel - The Strategist of the 1960s Civil Rights Movement" (Randy Kryn) makalesi, David Garrow, We Shall Overcome, Volume II, 1989, Carlson Publishing Company
  4. ^ "Movement Revision Research Summary Regarding James Bevel" (Randy Kryn), Ekim 2005 26 Temmuz 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Middlebury College
  5. ^ Ackerman, Peter ve Jack DuVall (2001) "A Force More Powerful: A Century of Non-Violent Conflict"(Palgrave Macmillan)
  6. ^ Adam Roberts, Introduction, Adam Roberts ve Timothy Garton Ash (editör), Civil Resistance and Power Politics: The Experience of Non-violent Action from Gandhi to the Present, Oxford University Press, 2009 s. 3 ve 13-20. 20 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Mahatma Gandi</span> Hint bağımsızlık aktivisti (1869–1948)

Mohandas Karamçand Gandi, Hindistan'ın ve Hindistan Bağımsızlık Hareketi'nin siyasi ve ruhani lideri. Görüşleri Gandizm olarak anılır. Kötülüğe karşı aktif ama şiddetsiz direniş ve gerçek ile ilgili olan Satyagraha felsefesinin öncüsüdür. Bu felsefe Hindistan'ı bağımsızlığına kavuşturmuş ve dünya üzerinde vatandaşlık hakları ve özgürlük savunucularına ilham kaynağı olmuştur. Gandi, Hindistan'da ve dünyada, Tagore tarafından verilen ve yüce ruh anlamına gelen Mahatma ve baba anlamına gelen bapu adlarıyla anılır. Hindistan'da resmî olarak "Ulusun Babası" ilan edilmiştir ve doğum günü olan 2 Ekim Gandhi Jayanti adıyla ulusal tatil olarak kutlanır. 15 Haziran 2007'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu oybirliği ile 2 Ekim gününü "Dünya Şiddetsizlik Günü" olarak ilan etmiştir. Gandi, hakkında en fazla eser yazılan kişiler listesinde 8. sırada yer almıştır.

<span class="mw-page-title-main">Abdulgaffar Han</span>

Abdulgaffar Han veya ona takılan ismiyle Badşah Han (1890-1988) ünlü Peştun politik lider. Hudutların Gandhi'si olarak da anılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Pasifizm</span>

Pasifizm, uyuşmazlıkların çözümü ya da çıkar sağlama aracı olarak savaşa ve şiddete karşı olmak demektir. Pasifizm, uluslararası uyuşmazlıklara barışçıl yollarla çözüm bulunabileceği ve bulunması gerektiği inancından; askeri ve savaş kurumlarının ortadan kaldırılmasına yönelik çağrılara; toplumun herhangi bir şekilde devlet gücü aracılığıyla örgütlenmesine karşı olmaya ; politik, ekonomik ya da toplumsal amaçlara ulaşmak için fiziksel şiddet kullanılmasının reddedilmesine; barış davasını savunmak için mutlaka gerekli durumlar dışında güç kullanılmasının mahkûm edilmesine (pasifisizm); kendini ve başkalarını savunmak dahil, her türlü koşul altında şiddete karşı olmaya dek uzanan, geniş bir düşünce yelpazesini kapsar.

<span class="mw-page-title-main">Aktivizm</span> Toplumda algılanan daha büyük bir iyiye doğru değişim yaratma çabaları

Aktivizm, aksiyonizm veya etkincilik, toplumsal değişme ya da politik değişiklik meydana getirmek için kasıtlı bir biçimde yapılan eylem olarak tanımlanabilir. Bu eylem çelişmeli tartışmalarda taraflardan birini desteklemek ya da muhalefet etmektir.

Sivil toplum, toplumun "üçüncü ayağı" olarak anlaşılabilir ve hükûmet ve iş dünyasından ayrı olarak aile ve özel alanı da içerir. Diğer yazarlar tarafından, sivil toplum, 1) vatandaşların çıkarlarını ve iradesini ilerleten sivil toplum kuruluşları ve kurumlarının toplamı veya 2) hükûmetten bağımsız olan toplumdaki bireyler ve kuruluşlar anlamında kullanılır.

<span class="mw-page-title-main">Antifaşizm</span>

Anti-faşizm; her türlü faşist ideoloji, politik hareket ve organizasyona karşı olan görüş. Aşırı sol hareketler -anarşizm, sosyalizm ve komünizm gibi- bu hareketin içinde yoğunlukta olur.

<span class="mw-page-title-main">Sivil itaatsizlik</span> sivil yönetim tarafından uygulanan yasaların özüne uyarak yasalara riayet etmeme, karşı koyma

Sivil itaatsizlik, sivil yönetim tarafından uygulanan yasaların özüne uyarak yasalara riayet etmeme, karşı koyma anlamına gelmektedir. Yasaların ya da hükûmet politikasının değiştirilmesini hedefleyen, kamuoyu önünde icra edilen (aleni), şiddete dayanmayan, vicdani ancak yasal olmayan politik bir eylemdir. Bireysel bir tutum şeklinde olabileceği gibi zamanla toplumsal karakter de gösterebilir.

Toplumsal hareket ya da sosyal hareket; sosyal bilimlerde farklı düzenleme biçimlerini içeren, farklı harekete geçirme ve davranış stratejileriyle toplumsal değişimi hızlandırmak, engellemek veya tersine çevirmek için uğraşan kolektif eylemler bütünüdür. Bu haliyle toplumların ve sorunların şekillenmesinde ortak bir rol oynayıcı olarak görülebilir. Toplumsal hareketler, ortak amaç için bir araya gelen insanları barındırır. Bu insanların eylemlerini inceleyen toplumsal hareket analizleri, siyaset bilimciler, sosyologlar, psikologlar, tarihçiler tarafından yapılabilmektedir. Charles Tilly, Sidney Tarrow, Donatella della Porta, Alain Touraine, Alberto Melucci gibi isimler bu alanda çalışan önemli akademisyenlerdir. Bu çerçevede oluşan sosyal hareket teorisi, yeni örnek olayların getirdiği karşı-çıkışlar ve taleplerle gelişmeye devam etmektedir.

<span class="mw-page-title-main">Duran adam eylemi</span>

Duran adam eylemi, herhangi bir konuda mağduriyetin aktif olmayan durağan bir şekilde sessizce eleştirilmesi amacıyla yapılan pasif direnişsiz barışçıl etkinliktir. Felsefe olarak pasifizm felsefesi temeldir.

<span class="mw-page-title-main">Renkli devrim</span>

Renkli Devrimler, 2000'lerin başında eski Sovyet ülkelerinde ve Balkanlarda gerçekleşen toplumsal hareketleri tanımlamak için uluslararası basın tarafından kullanılan bir tabir. Daha sonra kapsamı genişletilerek başta Orta Doğu'da gerçekleşen devrimler olmak üzere pek çok devrimi tanımlamak için kullanılmaya başlandı. Bazı gözlemciler, bu devrim dalgasının adının çıkış noktasının, 1986'da Filipinler'de meydana gelen ve "Sarı Devrim" olarak da bilinen İnsanların Gücü Devrimi olduğunu belirttiler.

<span class="mw-page-title-main">Gandizm</span>

Gandizm, adını Mahatma Gandi'den alan, onun dünya görüşlerini tanımlamak için kullanılan ve olaylar karşısında pasifizm, pasif direniş ve sivil itaatsizlik yöntemlerinin kullanılması esasına dayanan politik akım. Büyük ölçüde Satyagraha felsefesini içerir.

Ahimsa ("merhamet"), genel olarak şiddete başvurmama, saldırmama, zarar vermeme anlamına gelen kadim bir Hint şiddetsizlik ilkesi olup Hinduizm, Budizm ve Jainizm inanç sistemlerinde önemli bir erdemdir. Buna göre insanlar, başkalarıyla ve genel olarak dünya ile barış içinde yaşamalı, asla bir canlıya zarar vermemeli, onu yaralamamalı ya da öldürmemelidir. Ahimsa aynı zamanda, kötülüğe karşı zora baş vurmadan dayanma şeklindeki bir dinî ahlâk görüşünü de ifade eder.

<span class="mw-page-title-main">Safran Devrimi</span> Ağustos 2007-Eylül 2008 tarihleri arasında Myanmarda gerçekleşen ekonomik ve siyasi protesto gösterileri

Safran Devrimi, Ağustos 2007-Eylül 2008 tarihleri arasında Myanmar'da gerçekleşen ekonomik ve siyasi protesto gösterileridir. Protestolar, askerî hükûmetin yakıt sübvansiyonunu kaldırılması sonucunda akaryakıt fiyatlarının %66-100 oranında artmasına ve otobüsler için sıkıştırılmış doğal gaz fiyatlarının bir haftadan kısa bir süre içerisinde %500 artmasına neden olmasıyla ortaya çıktı. Çeşitli protestolara kadınlar da dahil olmak üzere öğrenciler, siyasi aktivistler ve Budist rahipler tarafından liderlik edildi ve bazen sivil direniş adı verilen şiddetsiz bir direniş kampanyası haline geldi. Olaylar sırasında çok sayıda kişi hayatını kaybetti ve yaralandı, yüzlerce kişi ise gözaltına alındı.

<span class="mw-page-title-main">Service Civil International</span>

Türkçede Uluslararası Sivil Servisi anlamına gelen Service Civil International (SCI) gönüllü hizmeti esas alan, dünya çapında 43 alt kolu ile grubu olan bir uluslararası sivil toplum kuruluşu ve barış hareketidir. Örgüt 1920 yılında İsviçreli mühendis Pierre Cérésole tarafında kurulmuştur. Bir grup İngilizce konuşulan ülkede International Voluntary Service olarak da adlandırılmaktadır, İzlanda'da ise Voluntary Service International olarak bilinmektedir.

Devrimci terör veya terör iktidarı, 1793'ten 1795'e kadar olan Fransız Devrimi sırasında ortaya çıkan Terör Dönemi'nde karşı-devrimcilere karşı kullanılan kuvvetin kurumsallaştırılmış uygulamasını ifade eden terim. Komünist terörizm terimi ise Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ndeki Kızıl Terörü ya da Kızıl Kmerler iktidarının karşı devrimci kesimlere uyguladığı uygulamaları tanımlamak için kullanılmıştır. Tersine, Beyaz Terör gibi "gerici terör" ise devrimleri bastırmak için de kullanılır.

Direniş hareketi, bir ülkenin sivil nüfusunun bir kısmının kendi yasalarına olarak kurulmuş hükûmetine, yönetim gücüne sahip iktidarına veya herhangi bir işgal gücüne karşı sivil düzeni ve istikrarı bozması için organize edilmiş çabadır. Bu gruplar amaçlarına pasif direniş, sivil direniş veya silahlı ya da silahsız güç kullanımı yoluyla ulaşmayı hedefleyebilir. Birçok durumda, örneğin II. Dünya Savaşı'nda Norveç'te olduğu gibi, bir direniş hareketi genellikle farklı kuruluşlar altında faaliyet gösteren ve bir ülke içinde farklı aşamalarda veya coğrafi bölgelerde faaliyet gösteren hem şiddet içeren hem de şiddet içermeyen yöntemleri kullanabilir.

<span class="mw-page-title-main">Bernice King</span>

Bernice Albertine King sivil haklar liderleri Martin Luther King Jr. ve Coretta Scott King'in en küçük çocukları olan ABD'li bir vaizdir. Babası suikast sonucu öldürüldüğünde beş yaşındaydı. Bernice King ergenlik yaşlarındayken babasıyla ilgili bir belgesel izleyince psikolojisi bozulduktan sonra vaiz olmak için çalışmaya karar verdi. Bernice King 17 yaşındayken Birleşmiş Milletler'de konuşmaya davet edildi. Babasının öldürülmesinden yirmi yıl sonra deneme vaazını verdi. Babasının da, annesinin de aktivist olmalarından ilham aldı ve yetişkinlik döneminin ilk yıllarında birçok kez tutuklandı.

Neo-Marksizm, Marksizmi ve Marksist teoriyi tipik olarak eleştirel teori, psikanaliz veya varoluşçuluk gibi diğer entelektüel geleneklerden unsurları birleştirerek değiştiren veya genişleten 20. yüzyıl yaklaşımlarını kapsar.

<span class="mw-page-title-main">Hacktivizm</span> politik bir gündemi veya sosyal değişimi teşvik etmek için yapılan bilgisayar korsanlığı

Hacktivizm, "hack" ve "aktivizm" kelimelerinin birleşiminden türetilmiş bir terim olup, dijital araçlar ve bilgisayar korsanlığı yöntemleri kullanarak politik veya sosyal bir amacı desteklemek için gerçekleştirilen eylemlere denir. Hacktivistler, siber uzayı protesto, ifade özgürlüğü, bilgiye erişim ve sosyal adalet gibi konularda bir araç olarak kullanır.

<span class="mw-page-title-main">Şiddetsiz direniş</span>

Şiddetsiz direniş ya da şiddetsiz eylem, ulaşma uygulamadır sosyal değişim gibi hedeflere sembolik protestolar, sivil itaatsizlik, ekonomik ya da politik iş birliği yapmamak, satyagraha ya da başka şiddetsiz yöntemlerle ulaşma uygulamasıdır. Bu tür bir eylem, direnen kişi ya da grubun mevcut durumunu iyileştirmek için bir şeylerin değişmesi gerektiğini düşünen bir bireyin ya da grubun arzularını ortaya koyar.