İçeriğe atla

Çello Konçertosu No. 1 (Shostakovich)

Birinci Viyolonsel (Çello) Konçertosu, Şostakoviç tarafından 1955 yılında, aynı zamanda öğrencisi olan viyolonsel virtüözü Mstislav Rostropoviç’in adına yazılmış ve ilk kez de onun tarafından seslendirilmiştir.

Eser ilk kez 4 Ekim 1959 tarihinde Leningard Filarmoni Orkestrası eşliğinde seslendirilmiştir. Allegretto, Moderato, Cadenza ve Allegro con moto olmak üzere toplamda dört bölümden oluşmaktadır. İlk ve ikinci muvmanlar arasında verilen ara dışında eser hiç durmadan, arasız çalınır. Otalama otuz dakika süren Viyolonsel Konçertosu, Mi bemol majör tonundadır. Şostakoviç bu eserine kendi imzasını atmış ve DSCH (Re, Mi Bemol, Do, Si notalarının baş harfleri, kendi adını ifade etmektedir, Dmitri Schostakowitsch ) notalarını motif olarak yinelemiş ve birinci muvman boyu türevlerini vurgulamıştır.[1]

Eser adına söylenebilecek bir başka özellik ise eserin ekonomik yazılmış olmasıdır. Ekonomik yazı, az tematik malzemenin farklı tonlar, varyasyonlar, ritimler ile kullanılmasıdır. Orkestra da beklenenin aksine daha küçük tutulmuştur. Yaylıların yanında 1 korno, 1 timpani, 1 celesta ve 4 çift de tahta üflemeli kullanılmıştır. Korno, orkestra içinde en çok görev alan enstrumandır ve kendine ait temalara sahip olduğundan ön plana çıkmaktadır.

Kaynakça

  1. ^ Özdemir, Özgün. "Dimitri Şostakoviç. Viyolonsel Konçertosu, No. 1, Op. 107, Mi Bemol Majör". Viyolonsel Konçertosu, No. 1. 5 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2014. 

İlgili Araştırma Makaleleri

<span class="mw-page-title-main">Necil Kazım Akses</span>

Necil Kazım Akses, Türk besteci.

<span class="mw-page-title-main">Johannes Brahms</span>

Johannes Brahms Alman piyanist, orkestra şefi ve 19. yüzyılın ikinci yarısının en önemli Romantik dönem bestecilerindendir. Hamburg'da Lutheran bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve profesyonel yaşamının çoğunu Viyana'da geçirdi. Bazen Johann Sebastian Bach ve Ludwig van Beethoven ile müziğin "Üç B"sinden biri olarak gruplandırılır, bu yorum aslında on dokuzuncu yüzyıl orkestra şefi Hans von Bülow tarafından yapılmıştır.

<span class="mw-page-title-main">Partisyon</span> topluluklar için yazılan eserlerin bir bütün halinde görülmesini sağlayan nota

Partisyon orkestra, oda müziği topluluğu, koro, bando gibi topluluklar için yazılan eserlerin bir bütün halinde görülmesini sağlayan notadır.

<span class="mw-page-title-main">Mieczysław Karłowicz</span> Polonyalı besteci ve orkestra şefi

Mieczysław Karłowicz, Geç romantik dönem Polonyalı besteci ve orkestra şefi.

Orkestra, dört ana enstrüman grubundan çeşitli elemanların birlikte müzik yaptığı, büyüklüğü esere göre değişebilen çalgılar topluluğudur. Sözcük, Antik Yunan tiyatrosunda koraya ayrılan yer anlamına gelen Grekçe ὀρχήστρα sözünden türemiştir. Orkestra elemanları 18. ve 19. yüzyıl boyunca yapılan çeşitli eklemelerle hızlı bir büyüme göstermiştir. 20. yüzyılda ise orkestralarda kompozisyon açısından ciddi bir değişiklik yaşanmamıştır. Elli ya da daha az müzisyenden oluşan görece küçük orkestralar oda orkestrası olarak adlandırılabilir. Tam kadro bir orkestra ise yaklaşık 100 kişiden oluşur ve senfoni orkestrası ya da filarmoni orkestrası olarak anılabilir. Bu iki adlandırma arasında orkestranın özelliğini aktaran kesin bir ayrım bulunmamaktadır. Ancak farklı adlandırmalar aynı şehirde yerleşik iki orkestrayı ayırmak için kullanılabilir. Orkestralar, bazı eserlerde bir soliste eşlik ederken, koro ile birlikte de kullanılabilir. Her enstrüman grubunun farklı teknik özellikleri, tınısı ve önemi vardır. Besteci ifade etmek istediği konuyu ya da duyguları bu enstrümanların ses tınılarına veya çalınma tekniklerine göre kendine en yakın şekilde, belirli bir teknik bilgi ve mantık içerisinde kullanır.

<span class="mw-page-title-main">Klarnet</span> üflemeli bir çalgı türü

Klarnet, sert ve dayanıklı ağaçlardan genellikle de abanoz ağacından yapılan üflemeli bir çalgı türüdür. Bir çeşit sert kauçuk olan ebonitten, ayrıca metalden yapılanları da vardır.

<span class="mw-page-title-main">Carl Maria von Weber</span> besteci

Carl Maria Friedrich Ernst von Weber,, Alman romantik piyanist, besteci ve orkestra şefi.

<span class="mw-page-title-main">Karl Ditters von Dittersdorf</span> Avusturyalı besteci ve kemancı (1739-1799)

Karl Ditters von Dittersdorf, Avusturyalı bir besteci ve kemancıdır.

<span class="mw-page-title-main">Ralph Vaughan Williams</span> İngiliz Müzisyen ve Besteci

Ralph Vaughan Williams, İngiliz müzisyeni ve bestecisi. Senfoniler, oda müziği, koro müziği ve film müziği bestelemiştir. İngiliz folklor müziği toplayıcılığı ile uğraşmış ve İngiliz folklor müziğinin çok popüler olan bazı yeni aranjmanlarını yapmış, ayrıca bu parçalardan ilham alarak orijinal müzik parçaları bestelemiştir; örneğin, folklor şarkılarının melodilerini kullanan "English Hymnal".

<span class="mw-page-title-main">Eugen d'Albert</span>

Eugen Francis Charles d'Albert, İskoçya'da doğup İngiltere'de eğitim gören ama sonra Almanya ve İsviçre'de da yaşayan piyanist ve besteci.

<span class="mw-page-title-main">5. Senfoni (Beethoven)</span>

5. Senfoni, Op. 67, 1804-1808 yıllarında Ludwig van Beethoven tarafından bestelenmiştir. Bu eser klasik müzikte en çok ve en iyi bilinen kompozisyonlardan ve en çok çalınmış senfonilerden biridir. Eser dört bölümden oluşmaktadır: Bir açılış sonatası, bir andante ve finali yapacak attacca'ya götüren hızlı bir scherzo. Eser ilk olarak 1808 yılında Viyana'daki Theater an der Wien'de çalınmış, kısa bir süre sonra da müthiş bir itibar elde etmiştir. E. T. A. Hoffmann senfoniyi "zamanının en önemli çalışması" olarak nitelemektedir. Eser, "kısa-kısa-kısa-uzun" melodisinin iki kere çalınmasıyla başlar. (

<span class="mw-page-title-main">Fa majör</span>

Fa majör, klasik batı müziğinde fa notası üzerine kurulan majör gam. İçinde si bemol geçer ve başlığına da anahatardan sonra si bemol konur. Kalından inceye doğru şu sesleri içerir: Fa-Sol-La-Si bemol-Do-Re-Mi. Eksen (tonik) sesi Fa, Alt çeken sesi si bemol ve Çeken (dominant) sesi do idir. Alt çeken tonalitesi Si bemol Majör, çeken tonalitesi Do Majör, ilgili minörü re minör ve paralel minörü fa minördür. Ton çemberinde Do Majör ile Si bemol Majör'ün arasında yer alır.

<span class="mw-page-title-main">Si bemol Majör</span>

Klasik batı müziğinde si bemol notası üzerine kurulan majör gam. İçinde si bemol ve mi bemol geçer ve başlığına da anahatardan sonra si bemol ve mi bemol konur. Kalından inceye doğru şu sesleri içerir: Si bemol-Do-Re-Mi bemol-Fa-Sol-La. Eksen (tonik) sesi si bemol, Alt çeken sesi mi bemol ve Çeken (dominant) sesi fa idir. Alt çeken tonalitesi Mi bemol Majör, çeken tonalitesi Fa Majör, ilgili minörü sol minör ve paralel minörü si bemol minördür. Ton çemberinde Fa Majör ile Mi bemol Majör'ün arasında yer alır.

Reinhold Glière'in sanatsal zengin ve çeşitli olmuştur: 5 opera, 6 bale, 3 senfoni, yaylı çalgılar için 4 konçerto, orkestral eserler, oda orkestrası parçaları, enstrümantal parçalar, çocuklar için piano ve vokal çalışmalar, tiyatro ve film için müzik yazmıştır.

Genco Arı, Yugoslav ve Ermeni asıllı Türk prodüktör, besteci, piyanist, aranjör ve miks mühendisi.

<span class="mw-page-title-main">Macar Dansları (Brahms)</span>

Macar Dansları Johannes Brahms tarafından bestelenmiş 21 dans müziğini barındıran eser. Yazımı 1880 yılında tamamlanmıştır.

<span class="mw-page-title-main">İki Klavsen için Konçerto BWV 1062 do minör (Johann Sebastian Bach)</span>

İki klavsen, Yaylılar ve Sürekli bas için BWV 1062 eser sayılı do minör konçerto, Johann Sebastian Bach'ın 1735-1736 yıllarında Leipzig'de yazdığı bir eseridir. Bestecinin Köthen yıllarında yazdığı BWV 1043 eser sayılı re minör iki keman için konçertosunun Leipzig yıllarında bir ton aşağı aktarılıp iki klavsen için yeniden düzenlemiş versiyonudur. İki klavsen ve yaylılar için yazdığı üç konçertonun sonuncusudur.

<span class="mw-page-title-main">Sürekli bas</span>

Barok dönemde (1600-1750) neredeyse evrensel geçerliliği olan sürekli bas partisi, bir bas çizgisi ve bir akor sürekliliği sağlayarak müziğin armonik yapısını oluşturmak için ortaya çıkmış ve gelişmiştir. Genellikle continuo olarak kısaltılır ve sürekli bas partisini seslendiren çalıcılara sürekli bas grubu denir.

Antonio Vivaldi 1705 yılında iki keman ve sürekli bas için on iki sonat yazmıştır, bu seri bestecinin ilk yayımlanan eseridir.

<span class="mw-page-title-main">Trio Sonatlar, Op. 1 (Vivaldi)</span>

Antonio Vivaldi 1705 yılında iki keman ve sürekli bas için on iki sonat yazmıştır, bu seri bestecinin ilk yayımlanan eseridir.